Blessaður Louis-Joseph François og félagar, píslarvottar – minning 2. september

Blessaður Louis-Joseph François og félagar

Í dag, 2. september, minnist Vinsentsfjölskyldan blessaðs Louis-Joseph François og félaga hans, presta úr Reglu trúboða heilags Vinsents af Páli sem létu lífið á tímum frönsku byltingarinnar. Þeir voru ekki hermenn og börðust ekki gegn byltingunni með vopnum. Átök þeirra snerust um samviskuna: hvort prestur gæti svarið eið sem hann taldi ósamrýmanlegan trú sinni og samfélagi við kirkjuna. Louis-Joseph François var einn þeirra sem svöruðu þeirri spurningu með lífi sínu.

Heilagur Zenon – píslarvottur frá Níkomedíu - Minning 2. september

Hl. Zenon ásamt sonum sínum, Concordíusi og Þeódórusi

Heilagur Zenon var kristinn píslarvottur í Níkomedíu í Litlu-Asíu, þar sem nú er borgin İzmit í Tyrklandi. Um ævi hans vitum við lítið með vissu, en nafn hans hefur varðveist í píslarvottatölum kirkjunnar og minning hans er haldin 2. september.

Heilagur Egidíus einsetumaður - minning 1. september

Heilagur Egidíus einsetumaður og hindin

Í dag, 1. september, minnist kirkjan heilags Egidíusar, sem á latínu nefnist Aegidius og er víða þekktur undir nöfnunum Giles, Gilles eða Egidio. Hann var einsetumaður eða munkur sem virðist hafa starfað í sunnanverðu Frakklandi á fyrstu öldum miðalda. Um ævi hans vitum við lítið með fullri vissu, en minning hans varð ein sú útbreiddasta meðal dýrlinga miðalda.

Heilög Teresía Margrét af hinu alhelga Hjarta Jesú - minning 1. september

Heilög Teresía Margrét af hinu alhelga Hjarta Jesú

Heilög Teresía Margrét af hinu alhelga Hjarta Jesú (1747–1770) var Karmelnunna sem lifði stutta ævi en skildi eftir sig djúp andleg áhrif. Hún fæddist sem Anna Maria Redi í Arezzo á Ítalíu og ólst upp í trúuðu og velmegandi umhverfi. Hún sýndi snemma guðræknislega köllun og gekk sextán ára gömul í Karmelregluna í Flórens.

Höfuðdagur – Píslarvætti heilags Jóhannesar skírara - minning 29. ágúst

Heilagur Jóhannes skírari

Í dag minnist kirkjan píslarvættis heilags Jóhannesar skírara. Á íslensku hefur þessi dagur verið nefndur Höfuðdagur. Guðspjallið segir frá því hvernig Jóhannes skírari var hálshöggvinn að skipan Heródesar Antípasar. Hann var fangelsaður vegna þess að hann hafði átalið siðferðisbrot konungs (Mk 6,18). Flavius Jósefus, sagnaritari þess tíma, segir að Heródes hafi óttast uppreisn í kjölfar áhrifa Jóhannesar á fólkið. Í veislu Heródesar, í samkvæmi sem einkenndist af drykkjusvalli, varð hégómlegt loforð til þess Jóhannes missti líf sitt (Mk 6,17-29).

Heilagur Ágústínus af Hippo, biskup og kirkjufræðari - minning 28. ágúst

Hl. Ágústínus kirkjufræðari

Heilagur Ágústínus (354–430) er einn af áhrifamestu kirkjufræðurum kristninnar. Hann var biskup í Hippo í Norður-Afríku og verk hans hafa mótað guðfræði og heimspeki Vesturkirkjunnar fram á okkar daga. Ágústínus var maður mikillar greindar og brennandi ástríðu – líf hans er vitnisburður um leit mannsins að sannleikanum og hvernig Guð leiðir leitandann heim.

Heilög Móníka – minning 27. ágúst

Heilög Móníka

Heilög Móníka (331–387) er ein þekktasta móðir kristinnar hefðar. Hennar er minnst fyrir þrautseigju, óbilandi trú og stöðuga bæn fyrir syni sínum Ágústínusi, sem síðar varð einn mesti kirkjufræðari Vesturkirkjunnar. Hún er fyrirmynd þeirra sem biðja fyrir fjölskyldum sínum og treysta á miskunn Guðs.

Hátíð heilagrar Maríu meyjar frá Jasna Góra - 26. ágúst

Eftirmynd helgimyndarinnar í Jasna Góra sem nú er í kapellu Karmelklaustursins í Hafnarfirði

Í borginni Czestochowa, rúmlega 200 þúsund manna borgar í suðurhluta Póllands stendur klaustrið Jasna Góra (Bjartafjall) þar sem varðveitt er íkon heilagrar Maríu meyjar, kölluð Svarta Madonnan sem nýtur mikillar virðingar. Hún er meðal helgustu helgidóma Evrópu og hefur frá miðöldum verið miðja bænalífs og pílagrímaferða, jafnvel á árum síðari heimsstyrjaldar þegar öll ferðalög voru hættuleg fór fólk í einkaferðir til Jasna Góra. 

Heilagur Loðvík IX Frakkakonungur – minning 25. ágúst

Heilagur Lúðvík IX Frakkakonungur

Í dag, 25. ágúst, minnist kirkjan heilags Loðvíks IX Frakkakonungs, eins merkasta kristna þjóðhöfðingja miðalda. Í honum mættust vald og auðmýkt, konungleg ábyrgð og persónulegt bænalíf. Hann leit ekki á konungdóminn fyrst og fremst sem rétt til að stjórna heldur sem köllun til að þjóna, gæta réttlætis og bera sérstaka ábyrgð gagnvart þeim sem minnst máttu sín.

Heilagur Barthólómeus postuli - hátíð 24. ágúst

Heilagur Barthólómeus postuli

Í dag, 24. ágúst, heldur kirkjan hátíð heilags Bartólómeusar postula, eins hinna tólf sem Kristur kallaði til að fylgja sér og verða vitni upprisu sinnar. Um ævi Bartólómeusar vitum við miklu minna en margra annarra postula. En í guðspjalli dagsins fáum við óvenju skýra svipmynd af manni sem byrjar á efasemd en endar í trúarjátningu.

Hl. María mey og drottning - minning 22. ágúst

Hl. María mey drottning himins og jarðar við hlið Sonar síns, Guðs og manns á himnum

Í dag, 22. maí minnist kirkjan heilagrar Maríu, meyjar og drottningar. Hún er dýrðarkóróna sköpunarinnar, reist til himna við hlið Sonar síns, konungs konunganna. Hjá Kærleiksboðberunum (Systrum Móður Teresu í Ingólfsstræti) er þessi dagur einnig helgaður Hinu Flekklausa hjarta Maríu, sem er verndari reglunnar.

Hl. Píus X páfi – minning 21. ágúst

Hl. Píus X páfi

Í dag, 21. ágúst, minnist Kaþólska kirkjan heilags Píusar X páfa, sem gegndi embætti arftaka heilags Péturs postula frá 1903 til 1914. Hann var fátækur sveitastrákur sem varð páfi – og síðar dýrlingur. Áherslur hans voru einfaldar og djúpar: Að uppfræða hinn almenna kristna mann, efla lífið í sakramentunum og verja hina hreinu trú gegn villukenningum. Hans er sérstaklega minnst fyrir að hafa hvatt til þess að fleiri færu daglega til altaris og fyrir að opna börnum leið að altarinu á unga aldri – breyting sem hefur haft djúp áhrif í kirkjunni allt til dagsins í dag.

Heilagur Bernharður frá Clairvaux, ábóti og kirkjufræðari - minning 20. ágúst

Heilagur Bernharður frá Clairvaux, ábóti og kirkjufræðari

Heilagur Bernharður frá Clairvaux var einn áhrifamesti kirkjumaður 12. aldar, ábóti, prédikari, guðfræðingur og dulhyggjumaður. Hann var maður mikillar mælsku og óvenjulegs persónulegs áhrifamáttar, en undir öllu því sem hann skrifaði og kenndi liggur einföld spurning: Hvernig lærir maður að elska Guð?

Bernharður leit ekki fyrst og fremst á kristna trú sem safn kenninga sem maður samþykkir, heldur sem samband sem maður vex inn í. Guð elskar manninn og vekur með kærleika sínum svar í hjarta hans. Markmið hins kristna lífs er því að kærleikurinn hreinsist smám saman af eigingirni, uns maður elskar Guð vegna þess að hann er Guð – og að lokum sjálfan sig og alla sköpunina í ljósi kærleika hans.

Þess vegna eru orð hans úr prédikun sem Kirkjan les á minningardegi hans svo einkennandi:

„Ég elska vegna þess að ég elska, ég elska til að ég megi elska.“

Heilagur Jóhannes Eudes – trúboði, reglustofnandi og postuli hjarta Jesú og Maríu – minning 19. ágúst

Heilagur Jóhannes Eudes

Heilagur Jóhannes Eudes var einn af hinum miklu endurnýjendum frönsku kirkjunnar á 17. öld. Hann var trúboði, prédikari, stofnandi, kennari presta og brautryðjandi í guðrækni við hjörtu Jesú og Maríu. En það sem sameinar þessi ólíku störf hans er ein einföld hugsun: Kristur vill halda áfram lífi sínu í okkur.

Trúin var Jóhannesi ekki fyrst og fremst safn kenninga sem maður samþykkir, heldur líf sem maður tekur á móti. Í skírninni hefst líf Krists í hinum kristna manni og köllun hans er að leyfa Kristi að móta huga sinn, vilja, hendur og hjarta. Þess vegna varð hjartað svo mikilvægt í andlegu lífi Jóhannesar. Hjarta Jesú var honum tákn hins takmarkalausa kærleika Guðs og hjarta Maríu fullkomnasta mannlega svarið við þeim kærleika.

Blessaðir Jóhannes skírari, Mikael Aloisius og Jakob, píslarvottar – minning 18. ágúst

Í dag, 18. ágúst, minnist Karmel þriggja presta úr reglu berfættra Karmelíta sem létu lífið í ofsóknum frönsku byltingarinnar árið 1794: hinna blessuðu Jóhannesar skírara Duverneuil, Mikaels Aloisiusar Brulard og Jakobs Gagnot.

Þeir létu ekki lífið frammi fyrir aftökusveit eða undir fallöxi byltingarinnar. Píslarvætti þeirra var hægara en ef til vill ekki síður ógnvekjandi. Þeir voru fangelsaðir ásamt hundruðum annarra presta og reglufólks um borð í fangaskipum við Rochefort á vesturströnd Frakklands. Þar voru þeir sviptir frelsi sínu, bjuggu við hungur, sjúkdóma, þrengsli, niðurlægingu og biðu brottflutnings sem aldrei varð af.

Í þessum aðstæðum varð trú þeirra ekki aðeins staðfesta gagnvart ofsækjendum sínum. Hún birtist í þjónustu við aðra fanga, þolinmæði í þjáningunni og þeirri ákvörðun að láta hvorki hatur né hefndarhug ná tökum á hjarta sínu.