Heilagur Vinsent af Páli, prestur og reglustofnandi - minning 27. september

Heilagur Vinsent af Páli

Heilagur Vinsent af Páli (1581–1660) fæddist í litlu þorpi sem heitir Pouy í Gascogne, í suðvesturhluta Frakklands. Fjölskylda hans voru smábændur og hann ólst upp við einfalt líf í sveitasamfélagi. Á þessum tíma gekk Frakkland í gegnum miklar þrengingar: stríð milli kaþólskra og huguenotta höfðu lagt mörg héruð í rúst, sjúkdómar og hungur voru algengir gestir, og alþýðufólk lifði án félagslegs öryggisnets.

Hl. Vinsent sýndi snemma gáfur og fékk að stunda nám fyrir tilstuðlan góðviljaðra manna sem tóku eftir honum. Hann var vígður prestur aðeins nítján ára gamall, en í fyrstu var hugur hans og metnaður fremur jarðbundinn: hann hugsaði fyrst og fremst um stöðu sína og tekjur. Með tímanum átti hann þó eftir að ganga í gegnum djúpa andlega reynslu sem breytti lífi hans.

Faðir Róbert Bradshaw – 23. september

Faðir Róbert Bradshaw fyrsti sóknarprestur Maríusóknar í Breiðholti

Hinn 23. september 1993 lést faðir Róbert Bradshaw á sjúkrahúsi í Krasnoyarsk í Síberíu. Hann var kaþólskur prestur sem þjónaði á Íslandi frá 1976 til 1992. Hér á landi var hann alltaf kallaður 'faðir Róbert'.

Róbert Bradshaw fæddist í Tipperary á Írlandi 6. júlí 1929. Hann nam guðfræði í Maynooth og var vígður til prestsþjónustu árið 1955. Hann starfaði fyrst á Írlandi, þjónaði síðar innflytjendum í London, en kom svo til Íslands árið 1976. Hann starfaði fyrst í Landakoti en fluttist 1978 í Breiðholt þar sem hann þjónaði í í 9 ár.  Hann bjó í þá nýbyggðu raðhúsi að Torfufelli 42 og lét innrétta kapellu í kjallaranum. Auk þess að vera prestsbústaður var þar einnig miðstöð starfs Maríulegíónarinnar, írskrar leikmannahreyfingar sem faðir Róbert starfaði mikið með. Stofnandi hreyfingarinnar Frank Duff hafði frumkvæði að því að fá föður Róbert til að starfa á Íslandi. 

Í Torfufelli 42 hélt faðir Róbert reglulega kynningarfundi um kaþólska trú og skipulagði starf Maríulegíónarinnar sem fólst í trúfræðslu og heimsókum til fólks aðallega. Fljótlega eftir komuna í Breiðholt hóf hann reglulegt messuhald í félagsmiðstöðinni Fellahelli. Síðar gekkst faðir Róbert fyrir fjársöfnun á Írlandi og fyrir það fé, og með stuðningi Bonifatiuswerk var Maríukirkja byggð við Raufarsel 4 og síðar safnaðarheimilið og prestbústaðurinn að Raufarseli 8. Eitt af síðustu verkum föður Róberts í Breiðholti var einmitt að vígja nýja safnaðarheimilið og prestbústaðinn. Við það tækifæri bað hann að þaðan mættu fara trúboðar til endimarka jarðarinnar. Frá Breiðholti lá leið föður Róberts til Akureyrar þar sem hann var sóknarprestur síðustu ár sín á Íslandi. 

Árið 1992 rættist gamall draumur föður Róberts um að fá að starfa í Rússlandi og fór hann þangað til starfa haustið 1992. Hann starfaði í Novosibirsk og Krasnoyarsk í Síberíu þar sem hann andaðist 23. september 1993, aðeins 64 ára gamall.

Tilvitnun
„Trúr til dauða“ var orðalag sem Torfi Ólafsson formaður Félags kaþólskra leikmanna notaði um föður Róbert í minningargrein* sem birtist í Morgunblaðinu 5. október 1993.  Faðir Róbert unni sér lítillar hvíldar og lagði allt líf sitt í þjónustu trúarinnar.

Lærdómur
Saga föður Róberts minnir okkur á að fagnaðarerindið á sér ekki landamæri. Hann fór þangað sem þörfin var mest –  til innflytjenda í London, til Íslands og til fámennra safnaða í Síberíu. Líf hans kennir okkur að trúfesti og einfaldleiki geta orðið vitnisburður sem lifir áfram í hjörtum fólks.

Bæn
Guð, þú sem kallar þjóna þína til að bera fagnaðarerindið út til endimarka jarðar, við þökkum þér fyrir föður Robert Bradshaw. Gefðu okkur sama kjark og trúfesti að fylgja köllun okkar í lífinu. Lát hann hvíla í friði í ljósi dýrðar þinnar. Amen.

--

* Morgunblaðið, 225. tbl. 5.10.1993, bls. 41

--

Pistill í vinnslu. 

Heilagur Andrés Kim Taegon, prestur, heilagur Páll Chong Hasang og félagar píslarvottar - minning 20. september

Hl. Andrés Kim Taegon, hl. Páll Chong Hasang og félagar, píslarvottar

Þegar lítill hópur kóreskra fræðimanna hóf að lesa kristin rit sem þaðan bárust frá Kína um 1777 kviknaði neisti sem erfitt er að skýra öðruvísi en sem verk Guðs. Vinur sagði vini frá, og trúin breiddist út. Þegar kínverskur prestur komst loks til Kóreu árið 1794 fann hann fjögur þúsund trúaða. Fimmtíu árum síðar voru þeir orðnir tíu þúsund, fátækir í sakramentum en ríkir í trú. Yfirvöld töldu trúna framandi og ofsóttu hina kristnu, en kærleikurinn og trúarstyrkurinn dvínaði ekki. 

Æviágrip Andrésar Kim
Heilagur Andrés Kim Taegon (1821–1846) var skírður fimmtán ára og lagði upp í langa ferð, tólf hundruð mílur til Makaó, til að læra til prests. Hann var vígður í Shanghai sem fyrsti kóreski presturinn. Heimkoma hans var ekki hættulaus, því flestir karlmenn í fjölskyldu hans höfðu dáið sem píslarvottar og kristni var bönnuð. Hann hvatti þó meðbræður sína með orðum sem lifa áfram: „Við höfum hlotið skírn og þann heiður að kallast kristnir menn. En hvað gagnar það okkur ef við erum kristnir í orði einu en ekki í verki?“ Árið 1846, aðeins tuttugu og fimm ára gamall, var hann tekinn af lífi. Rétt áður sagði hann böðlum sínum: „Ég dey fyrir Guð. Ódauðlegt líf mitt er að hefjast. Verðið kristnir ef þið viljið öðlast hamingju eftir dauðann.“

Sókn Hins heilaga kross á Selfossi stofnuð á Krossmessu

Kirkja hins heilaga kross á Selfossi í byggingu í september 2025. Mynd af heimasíðu Kaþólsku kirkjunnar á Íslandi www.catholica.is

Í gær, sunnudaginn 14. september hélt Kaþólska kirkjan hátíðlega upphafningu hins heilaga kross - Krossmessu.  Séra Denis O'Leary sóknarprestur í Maríusókn í Breiðholti og á Suðurlandi prédikaði í sunnudagsmessu sem haldin var í kapellunni í Smáratúni 12 á Selfossi. Kapellan var þéttsetin en hún rúmar liðlega 30 manns. Guðspjallstexti dagsins var úr Jóhannesarguðspjalli, 3. kafla versin 13-17, þar sem segir: „Og eins og Móse hóf upp höggorminn í eyðimörkinni, þannig á Mannssonurinn að verða upp hafinn svo hann veiti hverjum sem trúir á hann eilíft líf.“

Heilagur Jóhannes Krýsóstómus – biskup, kirkjufræðari og „gullmunnur“ minning 13. september

Heilagur Jóhannes Krýsostómus biskup og kirkjufræðari

Heilagur Jóhannes Krýsóstómus fæddist árið 347 í Antíokkíu. Hann var einn mesti prédikari fornkirkjunnar og er talinn meðal kirkjufeðranna miklu. Nafn hans, Krýsóstómus, merkir „gullmunnur“ og vísar til þeirra eldheitu og lýsandi orða sem einkenndu boðun hans. Hann er einnig kirkjufræðari og helgihald kirkjunnar minnist hans sérstaklega í dag.

Æviágrip
Jóhannes ólst upp í heiðinni borgarmenningu Antíokkíu og hlaut menntun hjá hinum heiðna ræðumanni Líbaniusi. Svo mikill var hæfileiki hans til mælskulistar að Líbanius harmaði á dánarbeði sínu að kristnir menn hefðu „stolið“ Jóhannesi frá sér. Þeir hæfileikar sem áttu sér rætur í heimspeki og bókmenntum urðu hins vegar helgaðir Guði í bæn og föstu. Jóhannes leitaði einlífis og iðkaði bæn og ritningarnám í eyðimörkinni. Þar lærði hann að þekkja Drottin og festi í minni sínu mestan hluta Ritningarinnar.

Að gæta orða sinna

Ógætileg orð geta umbreyst vegna iðrunar okkar og miskunnar Guðs

Í stefnuræðu við setningu Alþingis minnti forsætisráðherra þingmenn á að gæta orða sinna. Þessi áminning á sér djúpa rætur í kristinni hefð.

Biblían áréttar hvað orð geta haft mikil áhrif. Í Orðskviðunum stendur:

„Dauði og líf eru á valdi tungunnar, sá sem henni beitir mun og þiggja ávöxt hennar.“ (Orðskv. 18,21)

Jakobsbréfið segir að tungan sé „eldur, ranglætisheimur meðal lima okkar“ sem getur bæði blessað Guð og bölvað manninum (Jak 3,6–10). Lausmælgi, innantóm orð og kæruleysislegar athugasemdir geta sært djúpt og rýrt reisn annarra.

„Elskið óvini yðar“

Ræða Jesú á sléttunni: Elskið óvini yðar!

Í guðspjalli dagsins (Lk 6,27–36) höfum við eitt af þeim boðum Jesú sem skora á mannlega skynsemi:

„Elskið óvini yðar, gerið þeim gott sem hata yður,  blessið þá sem bölva yður og biðjið fyrir þeim er misþyrma yður.  Slái þig einhver á kinnina skaltu og bjóða hina og taki einhver yfirhöfn þína skaltu ekki varna honum að taka kyrtilinn líka.  Gef þú hverjum sem biður þig og ef einhver tekur frá þér það sem þú átt þá skaltu ekki krefja hann um það aftur.  Og eins og þér viljið að aðrir menn geri við yður, svo skuluð þér og þeim gera...Verið miskunnsöm eins og faðir yðar er miskunnsamur.“

Þetta er kjarni hins nýja lífsstíls sem Jesús kallar lærisveina sína til: kærleikur sem gengur lengra en hefnd, lengra en hefðbundin réttlæting, lengra en mannlegar væntingar. Textinn er hluti af ræðu Jesú „á sléttunni“, þar sem hann snýr sér ekki aðeins til nánustu lærisveina sinna, heldur til fjöldans – allra þeirra fátæku og sjúku sem höfðu komið alls staðar að til að hlýða á hann og leita lækningar. Hugleiðing úr Lectio Divina frá Karmelreglunni setur þennan texta í samhengi: