29 júlí 2026

Hin heilögu Marta, María og Lasarus – minning 29. júlí

„Marta, Marta, þú ert áhyggjufull og mæðist í mörgu. En eitt er nauðsynlegt“

Í litla þorpinu Betaníu, skammt frá Jerúsalem, átti Jesús heimili utan heimilis síns. Þar bjuggu systkinin Marta, María og Lasarus. Þegar álagið í Jerúsalem varð mikið leitaði hann oft þangað til vina sinna. Þar gat hann hvílst, kennt og átt samtöl sem opinbera okkur dýpstu leyndardóma trúarinnar.

Þótt kirkjan minnist í dag allra þriggja systkinanna stendur Marta í miðju guðspjallanna. Það er hún sem tekur á móti Jesú, það er hún sem á samtölin við hann í textum guðspjallanna, hún sem þjónar honum af alúð, hún sem mætir honum þegar Lasarus hefur dáið og hún sem flytur eina fegurstu trúarjátningu Nýja testamentisins: „Já, Drottinn. Ég trúi að þú sért Kristur, Sonur Guðs.“

Æviágrip

Guðspjöllin segja lítið um líf Mörtu utan þess sem gerðist í Betaníu, en það litla sem þau segja er einstaklega eftirminnilegt. Hún var systir Maríu og Lasarusar og heimili þeirra varð einn helsti samastaður Jesú á síðustu mánuðum þjónustu hans.

Lúkasar guðspjall segir frá því þegar Marta tekur Jesú á móti og annast allt sem þarf til að gesturinn hafi það gott. María sest hins vegar við fætur hans og hlustar. Þegar Marta kvartar yfir því að sitja ein uppi með öll verkin svarar Jesús með orðum sem hafa orðið ódauðleg: „Marta, Marta, þú ert áhyggjufull og mæðist í mörgu. En eitt er nauðsynlegt.“ (Lk 10,41)

Síðar, þegar Lasarus deyr, er það Marta sem gengur út á móti Jesú. Samtal þeirra er eitt hið dýpsta í öllum guðspjöllunum. Þar mælir Jesús hin ódauðlegu orð sem hljóma við ótal kristnar jarðarfarir:

 „Ég er upprisan og lífið. Sá sem trúir á mig mun lifa þótt hann deyi.“(Jh 11,25)

Og þessari yfirlýsingu svarar Marta með trúarjátningu sinni.

Samkvæmt fornri kirkjuhefð fluttu Marta, María og Lasarus síðar til Suður-Frakklands og boðuðu þar fagnaðarerindið. Þótt sú frásögn verði ekki staðfest sagnfræðilega sýnir hún hversu djúp áhrif þessi systkini höfðu á kristna hefð.

Tilvitnun dagsins

„Já, Drottinn. Ég trúi að þú sért Kristur, Guðs sonur, sem koma skal í heiminn.“ (Jh 11,27)

Að hlusta áður en við þjónum

Sagan um Mörtu og Maríu hefur stundum verið misskilin eins og Jesús sé að lasta vinnu Mörtu og hrósa aðeins kyrrð Maríu. En það er ekki það sem textinn segir. Jesús gagnrýnir ekki þjónustuna heldur áhyggjurnar. Marta er svo upptekin af verkefnunum að hún missir sjónar á þeim sem hún er að þjóna. María minnir okkur á að þjónusta kristins manns sprettur fyrst og fremst af því að hlusta á Drottin.

Karmelítahefðin hefur löngum lagt áherslu á þetta jafnvægi. Íhugun og þjónusta eru ekki andstæður heldur tvær hliðar á sama lífi. Við hlustum til þess að geta þjónað betur, og við þjónum vegna þess að við höfum fyrst dvalið í návist Krists. Þess vegna verða orð Jesú ekki áminning gegn vinnu heldur leiðbeining um forgangsröðun: fyrst samfélag við Guð, síðan allt hitt.

Trú sem stendur frammi fyrir dauðanum

Samtal Jesú og Mörtu við gröf Lasarusar er eitt af áhrifamestu samtölum guðspjallanna. Þar talar Jesús ekki aðeins um framtíðina heldur opinberar sjálfan sig: „Ég er upprisan og lífið.“

Það er athyglisvert að þessi djúpu guðfræðilegu samtöl Jesú eru oft við konur: við samversku konuna við brunninn, við Mörtu í Betaníu og við Maríu Magdalenu eftir upprisuna. Marta verður hér ekki aðeins syrgjandi systir heldur guðfræðingur trúarinnar. Hún þorir að spyrja, þorir að syrgja og þorir að trúa, jafnvel áður en kraftaverkið gerist.

Þess vegna hafa orð Jesú til hennar fylgt kristnum mönnum við gröf ástvina sinna í nær tvö þúsund ár. Þau minna okkur á að kristin von byggist ekki fyrst og fremst á því að dauðinn sé raunverulegur, heldur á því að Kristur er sterkari en dauðinn.

Hvað getum við lært af heilagri Mörtu?

Heilög Marta kennir okkur að kristið líf þarf bæði opið hjarta og vinnusamar hendur. Hún sýnir að þjónusta verður fallegust þegar hún sprettur af bæn, en bænin verður jafnframt frjósömust þegar hún leiðir til kærleiksríkrar þjónustu.

Hún kennir okkur einnig að Guð tekur við spurningum okkar. Marta felur hvorki sorg sína né vonbrigði. Hún segir Jesú hreinskilnislega: „Drottinn, ef þú hefðir verið hér ...“ Úr þeirri einlægu samræðu vex trú sem verður sterkari en dauðinn sjálfur.

Bæn

Drottinn Jesús Kristur,
þú sem varst gestur á heimili Mörtu, Maríu og Lasarusar og opinberaðir þar að þú ert upprisan og lífið, kenndu okkur að hlusta á orð þitt áður en við tökumst á við verkefni dagsins.

Gef okkur trú Mörtu, sem treysti þér jafnvel í sorginni, hjarta Maríu, sem sat við fætur þína og hlustaði, og von Lasarusar, sem varð vitni að lífgandi mætti þínum.

Lát heimili okkar verða staði þar sem þú ert velkominn og þjónusta okkar sprettur af kærleika til þín.

Þess biðjum við fyrir Krist, Drottin vorn.

Amen.


Hin heilögu Marta, María og Lasarus – minning 29. júlí

„Marta, Marta, þú ert áhyggjufull og mæðist í mörgu. En eitt er nauðsynlegt“ Í litla þorpinu Betaníu, skammt frá Jerúsalem, átti Jesús heimi...