Heilagur Nikulás frá Flüeli (1417–1487) var svissneskur einsetumaður og dýrlingur sem á sér einstaka sögu. Hann var giftur maður og faðir tíu barna en fann sig kallaðan til einlífis og andlegrar íhugunar. Nikulás var virðulegur borgari í kantónunni Unterwalden og starfaði sem ráðgjafi og dómari. Hann var þekktur fyrir réttlæti og skynsemi og gegndi mikilvægu hlutverki í stjórnmálum síns tíma.
Á fertugsaldri varð hann æ meir meðvitaður um innri köllun sína til algerrar helgunar. Með samþykki konu sinnar, Dorotheu, yfirgaf hann fjölskyldu sína og hóf líf í einveru. Í tuttugu ár lifði hann einangraður, sagður hafa nærst einvörðungu á heilagri kvöldmáltíð. Margir leituðu til hans eftir ráðum, bæði bændur og ráðamenn, og hann varð tákn friðar og sáttar.