Blaðsíður: 1 ... 34 35 36 ...37 ... 39 ...41 ...42 43 44 ... 46

22.04.06

  14:45:25, Skrásetjari: Jón Rafn Jóhannsson, 728 orð  
Flokkur: Ritningarlestur dagsins

„En þetta er ritað til þess að þér trúið, að Jesús sé Kristur, Sonur Guðs, og að þér í trúnni eigið líf í hans nafni.“

Guðspjall Jesú Krists sunnudaginn 23. apríl er úr Jóhannesarguðspjalli 20. 19-31

19 Um kvöldið þennan fyrsta dag vikunnar voru lærisveinarnir saman og höfðu læst dyrum af ótta við Gyðinga. Þá kom Jesús, stóð mitt á meðal þeirra og sagði við þá: „Friður sé með yður!“ 20 Þegar hann hafði þetta mælt, sýndi hann þeim hendur sínar og síðu. Lærisveinarnir urðu glaðir, er þeir sáu Drottin. 21 Þá sagði Jesús aftur við þá: „Friður sé með yður. Eins og Faðirinn hefur sent mig, eins sendi ég yður.“ 22 Og er hann hafði sagt þetta, andaði hann á þá og sagði: „Meðtakið Heilagan Anda. 23 Ef þér fyrirgefið einhverjum syndirnar, eru þær fyrirgefnar. Ef þér synjið einhverjum fyrirgefningar, er þeim synjað.“ 24 En einn af þeim tólf, Tómas, nefndur tvíburi, var ekki með þeim, þegar Jesús kom. 25 Hinir lærisveinarnir sögðu honum: „Vér höfum séð Drottin.“ En hann svaraði: „Sjái ég ekki naglaförin í höndum hans og geti sett fingur minn í naglaförin og lagt hönd mína í síðu hans, mun ég alls ekki trúa.“ 26 Að viku liðinni voru lærisveinar hans aftur saman inni og Tómas með þeim. Dyrnar voru læstar. Þá kemur Jesús, stendur mitt á meðal þeirra og segir: „Friður sé með yður!“ 27 Síðan segir hann við Tómas: „Kom hingað með fingur þinn og sjá hendur mínar, og kom með hönd þína og legg í síðu mína, og vertu ekki vantrúaður, vertu trúaður.“ 28 Tómas svaraði: „Drottinn minn og Guð minn!“ 29 Jesús segir við hann: „Þú trúir, af því þú hefur séð mig. Sælir eru þeir, sem hafa ekki séð og trúa þó.“ 30 Jesús gjörði einnig mörg önnur tákn í augsýn lærisveina sinna, sem eigi eru skráð á þessa bók. 31 En þetta er ritað til þess að þér trúið, að Jesús sé Kristur, sonur Guðs, og að þér í trúnni eigið líf í hans nafni.

Hugleiðing
Hér er okkur greint frá því hvernig Drottinn stofnaði kirkju sína á jörðu. Fyrst „andaði hann á þá og sagði: „Meðtakið Heilagan Anda.“ „Lærisveinarnir voru saman,“ það er að segja EINING kirkjunnar er forsendan fyrir viðgangi og vexti kirkjunnar, Síðan segir hann: „Meðtakið Heilagan Anda.“ En Andinn kom ekki yfir þá með áþreifanlegum hætti fyrr en síðar, og enn er lögð áhersla á EINUNGUNA: „Allir þessir voru með einum huga stöðugir í bæninni ásamt konunum.“ (P 1. 14). EININGIN er forsenda úthellingar Heilags Anda.

Drottinn felur þessu samfélagi einnig mikið vald á jörðu: „Ef þér fyrirgefið einhverjum syndirnar, eru þær fyrirgefnar. Ef þér synjið einhverjum fyrirgefningar, er þeim synjað.“ Hann felur kirkju sinni lykla lífs og dauða. Enn í dag – tvö þúsund árum síðar er þessu varið með sama hætti. Sá sem lifir í EINUNGU samfélagsins er heimilt að þiggja sakramenti kirkjunnar vegna þess að hann hlýðir boðum hennar og trúarsetningum. Aðrir eru „settir út af sakramentinu“ sökum óhlýðni við lög kirkjunnar. Aðrir hafna þessu valdi kirkjunnar eða telja sig ekki þarfnast syndafyrirgefningar vegna þess að GUÐ SÉ DAUÐUR og þeir trúa ekki á gömul Gyðingaævintýri, eins og þeir komast að orði.

Þessu eiga fjölmargir nútímamenn erfitt með að trúa. Því er þeim leiddur efasemdamaðurinn Tómas fyrir augu. Tómas samþykkir ekki neitt nema það sem hann fær að snerta með eigin höndum og þreifa á. Hann lagði ekki trúnað á orð hinna lærisveinanna þegar þeir sögðust hafa séð Drottin. En Drottinn leyfir honum að snerta til að glæða trú þeirra um ókomna framtíð sem trúa einungis á það sem þeir geta þreifað á og þá fyrst trúði Tómas. Fyrir jarðneskum dómurum er vitnisburður vitna tekinn til greina í vitnaleiðslum og dómur kveðinn til samræmis við það. „En þetta er ritað til þess að þér trúið, að Jesús sé Kristur, Sonur Guðs, og að þér í trúnni eigið líf í hans nafni.“

21.04.06

  20:34:56, Skrásetjari: Jon Valur Jensson   , 450 orð  
Flokkur: Trúarbrögð í innbyrðis samskiptum og við veröldina, Islam og múslimar

Slæðubann í Frakklandi

Eftirfarandi grein birtist í Morgunblaðinu á páskadag, 11. apríl 2004. Hún er að sjálfsögðu ekki ‘frétt’ tveimur árum seinna, og ekki greinir hún frá lyktum mála í þeim efnum sem hún fjallar um, né heldur núverandi ástandi. Engu að síður á þessi pistill, með fróðleiksmolum sínum, hér heima innan um greinar í möppunni 'Trúarbrögð í innbyrðis samskiptum og við veröldina'.

Viðhorfsgrein Kristjáns G. Arngrímssonar í Mbl. 31. marz 2004 um nýja löggjöf í Frakklandi var mjög upplýsandi. Því er ekki svo farið, sem margir hafa ímyndað sér, að verið sé að banna að bera islamskar slæður opinberlega, nei, ekki einu sinni í frönskum skólum almennt, heldur einungis í ríkisreknum barna- og unglingaskólum. Þar hafa múslimskar stúlkur flestar kosið að vera slæðulausar, en ofsatrúarmenn beitt þær móðgunum og líkamsmeiðingum til að þvinga þær til að bera slæðuna sem tákn trúar og undirgefni ....

Read more »

  15:11:18, Skrásetjari: Jón Rafn Jóhannsson, 551 orð  
Flokkur: Ritningarlestur dagsins

„Farið út um allan heim, og prédikið fagnaðarerindið öllu mannkyni.“

Guðspjall Jesú Krists þann 22. apríl er úr Markúsarguðspjalli 16. 9-15

9 Þegar hann var upp risinn árla hinn fyrsta dag vikunnar, birtist hann fyrst Maríu Magdalenu, en út af henni hafði hann rekið sjö illa anda. 10 Hún fór og kunngjörði þetta þeim, er með honum höfðu verið og hörmuðu nú og grétu. 11 Þá er þeir heyrðu, að hann væri lifandi og hún hefði séð hann, trúðu þeir ekki. 12 Eftir þetta birtist hann í annarri mynd tveimur þeirra, þar sem þeir voru á göngu á leið út í sveit. 13 Þeir sneru við og kunngjörðu hinum, en þeir trúðu þeim ekki heldur. 14 Seinna birtist hann þeim ellefu, þegar þeir sátu til borðs, og ávítaði þá fyrir vantrú þeirra og harðúð hjartans, að þeir hefðu ekki trúað þeim, er sáu hann upp risinn. 15 Hann sagði við þá: „Farið út um allan heim, og prédikið fagnaðarerindið öllu mannkyni.“

Hugleiðing
Veraldleg ríki koma sér upp sendiráðum, sendiherrum eða ræðismönnum í framandi löndum. Þeim er ætlað að standa vörð um hagsmuni ríkisins, veita upplýsingar og greiða götu þegna sinna á ókunnum slóðum og veita vegabréfsáritanir. Starfsmenn utanríkisþjónustunnar sækja sérstök námskeið á vegum hennar til að geta gegnt stöðu sinni sem best og leitast er við að velja einungis hæfustu menn til starfsins.

Jesús fer svipað að í upphafi. Hann velur sér sína sendiherra í ljósi trúar þeirra og staðfestu. Það er kona sem hann velur sem sinn fyrsta sendiherra. Þetta er María frá Magdölum en út af henni hafði hann rekið sjö illa anda. Þessir sjö illu andar eru höfuðlestirnir sjö og þannig gat hún gegnt hlutverki sínu af trúmennsku. Því er miður að þetta er ekki sett sem skilyrði nú á dögum í mörgum kirkjudeildum. Menn geta gengið inn af götunni og hafið guðfræðinám á sínum eigin forsendum og án þess að hafa hina minnstu trú til að bera.

Þegar þeir svo hljóta „prestvígslu“ haldar þeir áfram að fara villu síns vegar og bera hinum trúuðu annarlegar kenningar sem eru þeirra eigin hugsmíðar og ófullkomleiki. Því miður eru fjölmörg dæmi um þetta á okkar dögum. Ef þeir störfuðu sem sendiherrar veraldlegra yfirvalda væru þeir ekki starfi sínu vaxnir og þeim væri vikið úr starfi fyrir afglöp. Nú á dögum opinberast Drottinn okkur í Heilögum Anda í fermingunni. Hlutverk allra kristinna manna er að boða fagnaðarerindið um allan heim. Þetta er það hlutverk sem Drottinn felur allri sinni stríðandi kirkju á jörðu. Þá sem eru lélegir eða óhæfir sendiherrar hans má auðveldlega þekkja úr vegna þess að þeir boða annarlegar kenningar sem eru ekki í neinni samhljóðan við kenningar heilagrar kirkju.

„Drottinn Jesús Kristur. Auk okkur trú á þér og krafti upprisu þinnar. Gef okkur náð til að verða að sönnum sendiherrum þínum á jörðu þangað til við förum heim til okkar sanna föðurlands“ (Fl 3. 20).

  12:02:00, Skrásetjari: Jón Rafn Jóhannsson, 738 orð  
Flokkur: Hugleiðingar

Um kaþólska og lúterska dulúð

Hinn víðkunni, málglaði og orðhvati fríkirkjuprestur, séra Hjörtur Magni Jóhannsson, birtist á skjá NFS í gærkveldi (20. apríl) og lýsti með fögrum orðum ágætum og gildi hins gnóstíska rits Júdasarguðspjallsins, og taldi því einkum til ágætis að það væri dýrmætt kristinni kirkju sökum þess að það glæddi áhuga almennings á dulúðinni. Íreneus kirkjufaðir fjallaði sérstaklega um þetta rit í skrifum sínum sem dæmi um trúvillu gnóstikismans. Af orðum séra Hjarta Magna mátti skilja, að „stofnunarkirkjan“ hefði gengið að dulúðinni dauðri. Þvílík firra og rangfærslur.

Dulúðin er einhver dýrmætasti þáttur kristinnar trúararfleifðar sem hún hefur lagt rækt við frá upphafi vega og hefur alið af sér heilögustu menn og konur kristinnar kirkju í aldanna rás. Dulúðin er einnig það sem sameinar kaþólska menn og lúterska enn í dag með jafn afgerandi hætti og ávallt. Þannig hafa karmelítarnir í Svíþjóð mikið dálæti á lúterska djúphyggjumanninum og skósmiðnum Hjalmar Ekström og það er þeim að þakka, að ég komst sjálfur í kynni við rit hans sem standa karmelskri guðrækni afar nærri.

Read more »

20.04.06

  17:57:49, Skrásetjari: Jón Rafn Jóhannsson, 295 orð  
Flokkur: Erlendar fréttir

Nýjar skoðanakannanir: Meirihluti Bandaríkjamanna vill gera fóstureyðingar ólöglegar

19. apríl 2006 (LifeSiteNews.com) – Meirihluti Bandaríkjamanna vill gera fóstureyðingar ólöglegar samkvæmt nýrri skoðanakönnun sem gerð var fyrr í mánuðinum.

Þegar þeir voru spurðir að því hvort fóstureyðingar ættu ávallt að vera löglegar í flestum tilvikum, eða ólöglegar án undantekninga fyrir utan nauðganir, sifjaspell eða til að bjarga lífi móður, svöruðu 41% þessu svo, að fóstureyðingar ættu að vera ólöglegar með nokkrum undantekningum.

Einungis 27% svarenda sögðu að fóstureyðingar ættu „alltaf að vera löglegar,“ 19% svöruðu að fóstureyðingar ættu að vera löglegar í flestum tilvikum, en einungis 2% að þær ættu að vera ólöglegar undir öllum kringumstæðum, jafnvel þegar líf móðurinnar væri í hættu. 3% voru óákveðnir.

Bloomberg gerði könnunina fyrir Los Angeles Times, en hún fólst í símhringingum til 1357 fullorðinna Bandaríkjamanna frá 8. til 11. apríl 2006. Skekkjumörkin voru 3%

Niðurstöðurnar eru í samræmi við aðra nýlega könnun sem gaf til kynna að mikill meirihluti Bandaríkjamanna eru andvígir frjálsum fóstureyðingum.

Þessa umfangsmiklu skoðanakönnun gerði John Zogby og leiddi hún í ljós að 59% Bandaríkjamanna telja að fóstureyðing bindi enda á mannslíf. Einungis 29% voru þessu ekki samþykkir. Hjá svarendunum kom í ljós að lífsverndarsjónarmiðið varð ofan á í 16 af 20 spurningum.

Í Zogbykönnuninni voru spurningarnar 30 og svarendurnir 117 í 48 ríkjum og fór hún fram þann 10. til 14 mars 2006. Skekkjumörkin voru 0.6%

Sjá aðra umfjöllun hjá LifeSiteNews:

Umfangsmikil skoðanakönnun sýnir að meirihluti Bandaríkjamanna er hlynntur takmörkunum á fóstureyðingum:
http://www.lifesite.net/ldn/2006/mar/06032205.html

  17:03:39, Skrásetjari: Jón Rafn Jóhannsson, 780 orð  
Flokkur: Ritningarlestur dagsins

„Drengir, hafið þér nokkurn fisk?“

Guðspjall Jesú Krists þann 21. apríl er úr Jóhannesarguðspjalli 21. 1-14

1 Eftir þetta birtist Jesús lærisveinunum aftur og þá við Tíberíasvatn. Hann birtist þannig: 2 Þeir voru saman: Símon Pétur, Tómas, kallaður tvíburi, Natanael frá Kana í Galíleu, Sebedeussynirnir og tveir enn af lærisveinum hans. 3 Símon Pétur segir við þá: „Ég fer að fiska.“ Þeir segja við hann: „Vér komum líka með þér.“ Þeir fóru og stigu í bátinn. En þá nótt fengu þeir ekkert. 4 Þegar dagur rann, stóð Jesús á ströndinni. Lærisveinarnir vissu samt ekki, að það var Jesús. 5 Jesús segir við þá: „Drengir, hafið þér nokkurn fisk?“ Þeir svöruðu: „Nei.“ 6 Hann sagði: „Kastið netinu hægra megin við bátinn, og þér munuð verða varir.“ Þeir köstuðu, og nú gátu þeir ekki dregið netið, svo mikill var fiskurinn. 7 Lærisveinninn, sem Jesús elskaði, segir við Pétur: „Þetta er Drottinn.“ Þegar Símon Pétur heyrði, að það væri Drottinn, brá hann yfir sig flík - hann var fáklæddur - og stökk út í vatnið. 8 En hinir lærisveinarnir komu á bátnum, enda voru þeir ekki lengra frá landi en svo sem tvö hundruð álnir, og drógu netið með fiskinum. 9 Þegar þeir stigu á land, sáu þeir fisk lagðan á glóðir og brauð. 10 Jesús segir við þá: „Komið með nokkuð af fiskinum, sem þér voruð að veiða.“ 11 Símon Pétur fór í bátinn og dró netið á land, fullt af stórum fiskum, eitt hundrað fimmtíu og þremur. Og netið rifnaði ekki, þótt þeir væru svo margir. 12 Jesús segir við þá: „Komið og matist.“ En enginn lærisveinanna dirfðist að spyrja hann: „Hver ert þú?“ Enda vissu þeir, að það var Drottinn. 13 Jesús kemur og tekur brauðið og gefur þeim, svo og fiskinn. 14 Þetta var í þriðja sinn, sem Jesús birtist lærisveinum sínum upp risinn frá dauðum.

Hugleiðing
Í arfsögnum Gyðinga voru þjóðir heimsins 153 að tölu. Fiskarnir tákna því þjóðir heimsins sem postulunum var fyrirhugað að veiða í net fagnaðarerindisins. Þegar hl. Silúan frá Aþosfjalli hugleiddi þennan texta á einni næturvaka sinna komst hann svo að orði:

Drottinn sagði við lærisveina sína: „Drengir, hafið þér nokkra fiska!“ (Jh 21. 5). Hvílík elska býr ekki að baki þessum ljúfu orðum: Drottinn kallar okkur „drengina“ sína. Hvað getur orðið okkur til meiri gleði? Við ættum að íhuga þessi orð með djúpstæðum hætti auk písla Drottins á krossinum sem hann tók á sínar herðar sökum okkar.
Æ, hversu mjög elskar ekki Drottinn sköpun sína!

Jóhannes veitir okkur dýrmæta innsýn inn í fyrirætlun Drottins í textanum. Pétur sem var óbreyttur fiskimaður var orðinn þreyttur á þessu öllu saman og hafði ákveðið að snúa heim til Galíleu að sinni fyrri iðju. Hann var sem sagt ráðvilltur og vissi ekki hvað hann átti að gera nú þegar Jesús var dáinn. Hérna sjáum við af hversu mikilli kostgæfni Drottinn hefur valið lærisveinana. Hvenær var það sem Pétri var boðið að snúa baki við netum sínum eftir aflalausa nótt og erfiði? Það var þegar Jesús hóf boðunarstarf sitt í Galíleu og kom til Péturs og bauð honum að fylgja sér (sjá Lk 5. 4-11).

Aflinn sem Pétur veiðir núna vex Íslendingum sem eru fiskveiðiþjóð ekki í augum, en í augum þessara fiskimanna var hann geysimikill. Það er núna sem Jesús opinberar honum köllun fyrirhugunar sinnar, að „veiða menn“ fyrir konungsríki Guðs. Eins og í upphafi hleypur Pétur umsvifalaust til Jesú. Guðspjallið greinir okkur frá því að Drottinn hefur fyrirhugað okkur öllum, hverju og einu, ákveðið hlutverk á pílagrímsgöngu okkar á jörðinni. Berð þú kennsl á Drottinn í þolraunum daglegs lífs, gleði og vonbrigðum? Drottinn er ætíð reiðubúinn til að endurnýja og styrkja trú okkar. Drottinn, auk okkur trú, gerðu okkur að trúföstum fiskimönnum ríkis þíns, að miklum aflamönnum. Okkar himneski Faðir væntir þess afla sem við færum honum í hendur, en nú á tímum fráfallsins mikla eru fiskimennirnir svo fáir og sá afli sem berst á land liggur undir skemmdum vegna þess að saltið hefur dofnað og glatað krafti sínum. Ég á við trú manna.

  06:29:20, Skrásetjari: Jón Rafn Jóhannsson, 1756 orð  
Flokkur: Hugleiðingar

Opið bréf til Þórðar Sveinssonar, formanns Ungra jafnaðarmanna í Hafnarfirði

Þórður Sveinsson sem kynnir sig með höfundarheitinu „Þórfreður“ á bloggsíðu sem „eldheitan félagshyggju-, lífsnautna- og gleðimann með brennandi áhuga á víni og konum,“ skrifar grein á bloggsíðu sína sunnudaginn 16. apríl s. l. sem hann nefnir „Sorglegt hugarfar.“ Greinin birtist einnig á mir.is sem er vefsíða Ungra jafnaðarmanna í Hafnarfirði.

Þórður er augljóslega kurteis maður og orðfæri hans er allt annað en við höfum átt að venjast hér á vefsíðunni frá samkynhneigðum og stuðningsmönnum þeirra sem einkennst hefur af gífuryrðun og „slæmum munnsöfnuði.“ Í gamla daga hefðu kerlingarnar norður á honum Siglufirði sagt: Sveiattan bara! [1] Jón Valur Jensson hefur þegar svarað Þórði með málefnalegum rökum, þannig að ég sleppi því hér. Það sem vekur athygli mína fyrst og fremst hjá þessum orðprúða manni er það sem ég myndi vilja kalla „tregablandna undrun!“

Það kemur Þórði bókstaflega í opna skjöldu að einhverjir kunni að vera á annarri skoðun en hann sem „rétthugsandi maður,“ það er að segja sá sem tileinkað hefur sér „rétthugsunina,“ það sjónarmið eða afstöðu sem er ríkjandi nú um stundir í þjóðfélaginu, eða eigum við að segja er tískusveiflan eða „inni.“ Stundum höfum við ganntast með þetta og vitnað til „newspeak“ Georges Orwells hér á vefsíðunni. Vitaskuld er hér átt við samkynhneigð sem varð að tískusveiflu í upphafi nýrrar aldar á Íslandi.

Read more »

  02:05:23, Skrásetjari: Jon Valur Jensson   , 302 orð  
Flokkur: Fósturvernd, Fólksfækkunarhættan

Barnaborg? – já, ef rétt er stjórnað!

Eftirfarandi grein sendi ég Fréttablaðinu 30. marz sl., en hún hefur ekki fengizt þar birt. Því er hún nú, 3 vikum síðar, sett á Kirkjunetið. – JVJ.

Það er rétt hjá Svandísi Svavarsdóttur (Fréttabl. 30/3), að “Reykjavík á að vera barnaborg”. Kjörið væri fyrir þennan upprennandi stjórnmálamann að byrja á því að beita sér gegn fósturdeyðingunum, sem á rúmum þremur áratugum hafa svipt um 11.000 hérlendar kynsystur hennar lífinu. Hefði Reykjavík ekki misst af þessum meybörnum og jafnmörgum sveinum til, væru þar sennilega a.m.k. 8.000 fleiri einstaklingar í aldursflokknum 0–30 ára, en ekki færri utan borgarinnar. Þetta var þjóðarauður, sem við fórum á mis við – m.a. vegna stefnu föður hennar, harðskeyttra samherja hans og pólitíkusa sem brugðust í þessu máli í öllum flokkum. Í staðinn höfum við hér fátæka austantjaldsmenn sem látnir eru sofa í skúrum eða á steingólfinu þar sem þeir vinna sína byggingarvinnu. Það er þó einungis forsmekkurinn af þeim vandræðum sem Vesturlandamenn eiga eftir að upplifa, þegar afleiðingar fólksfækkunarstefnunnar hitta þá sjálfa harðast fyrir í sívaxandi mæli á næstu fimm áratugum.

Vinstri jafnt sem hægri menn, sem áður fundu sinn blóraböggul í þeim ófæddu, ættu að huga að þessu, vilji þeir barnvæna borg og sjálfbæra þjóð í sjálfstæðu landi.

Ég hef samúð með hugmyndum Svandísar um gjaldfrjálsan leikskóla, en teldi heilbrigðara að fólk yrði látið borga nákvæmlega 10% kostnaðar (rúml. 9.000 krónur á barn á mánuði) til að varðveita kostnaðarvitund okkar – og þakkarskuld – í allri velferðinni. – En gleymum ekki okkar minnstu bræðrum og systrum!

19.04.06

  17:07:11, Skrásetjari: Jón Rafn Jóhannsson, 651 orð  
Flokkur: Ritningarlestur dagsins

Síðan lauk hann upp huga þeirra, að þeir skildu ritningarnar

Guðspjall Jesú Krists þann 20. apríl er úr Lúkasarguðspjalli 24. 35-48

35 Hinir sögðu þá frá því, sem við hafði borið á veginum, og hvernig þeir höfðu þekkt hann, þegar hann braut brauðið. 36 Nú voru þeir að tala um þetta, og þá stendur hann sjálfur meðal þeirra og segir við þá: „Friður sé með yður!“ 37 En þeir skelfdust og urðu hræddir og hugðust sjá anda. 38 Hann sagði við þá: „Hví eruð þér óttaslegnir og hvers vegna vakna efasemdir í hjarta yðar? 39 Lítið á hendur mínar og fætur, að það er ég sjálfur. Þreifið á mér, og gætið að. Ekki hefur andi hold og bein eins og þér sjáið að ég hef.“ 40 Þegar hann hafði þetta mælt, sýndi hann þeim hendur sínar og fætur. 41 Enn gátu þeir ekki trúað fyrir fögnuði og voru furðu lostnir. Þá sagði hann við þá: „Hafið þér hér nokkuð til matar?“ 42 Þeir fengu honum stykki af steiktum fiski, 43 og hann tók það og neytti þess frammi fyrir þeim. 44 Og hann sagði við þá: „Þessi er merking orða minna, sem ég talaði við yður, meðan ég var enn meðal yðar, að rætast ætti allt það, sem um mig er ritað í lögmáli Móse, spámönnunum og sálmunum.“ 45 Síðan lauk hann upp huga þeirra, að þeir skildu ritningarnar. 46 Og hann sagði við þá: „Svo er skrifað, að Kristur eigi að líða og rísa upp frá dauðum á þriðja degi, 47 og að prédika skuli í nafni hans öllum þjóðum iðrun til fyrirgefningar synda og byrja í Jerúsalem. 48 Þér eruð vottar þessa.

Hugleiðing
„Síðan lauk hann upp huga þeirra, að þeir skildu ritningarnar.“ Okkur er um megn að skilja boðskap hl. Ritninga (líka Gamla testamentisins) án þess að Jesú ljúki upp huga okkar til að skilja þær. Því liggur beinast við að biðja hann um að gefa okkur þennan skilning ef við höfum hann ekki til að bera og þá verður okkur speki þeirra ljós, einnig Gamla testamentisins.

Hlustum á hl. Pétur Chrysologus (um 406-450), biskup í Ravenna og kirkjufræðara: „Uppreisnargjarnir menn höfðu spillt friðnum á jörðu . . . og varpað niður í óreiðu frumsköpunarinnar. Stríð geisaði einnig meðal lærisveinanna. Trú og efasemdir háðu miskunnarlaust stríð á hendur hvort öðru. Þar sem stórviðrið geisaði fundu þeir hvergi fríðarhöfn, hvergi skjól fyrir vindum.

Þegar þeir sáu Krist sem kannar djúp hjartnanna, sem stjórnar vindum loftsins, sem er Herra freistinganna og umbreytir ólgusjó í blíðviðri, styrkti hann þá með friði og sagði: „Friður sé með yður! Það er ég, óttist ekki. Það var ég sem var krossfestur, sem var dáinn, sem var grafinn. Það er ég sem er Guð ykkar sem varð maður. Það er ég sem lifi meðal hinna dauðu, sá sem kom af himnum í hjörtu vítis. Það var mig sem dauðinn flúði, sem víti stendur ógn af. Í skelfingu sinni sagði víti að ég væri Guð. Óttast ekki Pétur, þú sem afneitaðir mér, eða þú Jóhannes, sem lagðir á flótta eða allir þíð sem yfirgáfuð mig, Þið sem hugsuðuð ekki um neitt annað en að framselja mig og trúið ekki á mig, þrátt fyrir að þið sjáið mig. Óttist ekki, þetta er ég í raun og veru. Ég hef kallað á ykkur í náð minni, Ég hef útvalið ykkur! Ég hef útvalið ykkur með fyrirgefningu minni. Ég hef borið ykkur á höndum mér með samúð minni. Ég hef borið ykkur í elsku minni og í dag tek ég á móti ykkur sökum gæsku minnar“ (Hugvekja 81).

  14:42:11, Skrásetjari: Jon Valur Jensson   , 313 orð  
Flokkur: Málefni samkynhneigðar á sviði þjóðfélags og kirkju

Leiðréttingar rangmæla um skrif okkar Jóns Rafns um mál samkynhneigðra

Lesendum vefsíðunnar www.mir.is , sem hingað leita vegna vísunar Þórðar Sveinssonar á greinar okkar Jóns Rafns um málefni samkynhneigðra, skal á það bent, að pistill Þórðar birtist einnig á hans eigin bloggsetri – á vefsíðunni http://thorfredur.blogspot.com/2006/04/sorglegt-hugarfar.html – og að þar hef ég svarað ummælum hans í allýtarlegu bréfi og svo aftur veitt andsvör við svarbréfi hans sl. nótt. Notendur Macintosh/Apple--tölvu sjá kannski þá sömu vefsíðu í annarri og skírari uppsetningu, með 100% læsilegri stafagerð, á annarri vefslóð: http://www.blogger.com/publish-comment.do?blogID=8982198&postID=114520810661087511&r=ok – Vísa ég hér með til þeirra raka minna, sem þar birtast.

Read more »

  07:33:02, Skrásetjari: Jón Rafn Jóhannsson, 2420 orð  
Flokkur: Fólksfækkunarvandamálið

Refsivöndur Evrópu? - Hvernig brotthvarfið frá kristindóminum mun leiða til upplausnar

Greinarhöfundar: Ed Vitagliano, Greinin er samin 12. apríl s. l. og er birt með vinsamlegu leyfi AgapePress.

Veit einhver hvar við getum fundið Etrúska? Þið vitið, einhverja sem tilheyrðu hinni fornu menningu Etrúska á Ítalíu til forna sem voru forverar Rómverja?

Jæja, þeir eru víst ekki til lengur. Etrúskarnir runnu saman við rómverska menningu og hættu að vera til sem sjálfstæð menningarheild.

Ef vaxandi fjöldi sérfræðinga og menningarsögufræðinga hafa á réttu að standa, þá er afar líklegt að sömu spurningunni verði varpað fram eftir hundrað ár, en nú einungis hvað áhrærir Ítali, Spánverja eða Rússa.

Eða eins og Mark Steyn orðar þetta með svo dapurlegum hætti í „The New Criterion:“ „Stór hluti þess sem við nefnum hinn Vestræna heim í dag mun ekki lifa þessa öld af og í reynd mun hann hverfa með áþreifanlegum hætti á okkar eigin tímum, meðal annars flest lönd Vesturevrópu.“

Read more »

18.04.06

  16:42:00, Skrásetjari: Jón Rafn Jóhannsson, 941 orð  
Flokkur: Ritningarlestur dagsins

„Brann ekki hjartað í okkur?“

Guðspjall Jesú Krists þann 19. apríl er úr Lúkasarguðspjalli 24. 13-35

13 Tveir þeirra fóru þann sama dag til þorps nokkurs, sem er um sextíu skeiðrúm frá Jerúsalem og heitir Emmaus. 14 Þeir ræddu sín á milli um allt þetta, sem gjörst hafði. 15 Þá bar svo við, er þeir voru að tala saman og ræða þetta, að Jesús sjálfur nálgaðist þá og slóst í för með þeim. 16 En augu þeirra voru svo haldin, að þeir þekktu hann ekki. 17 Og hann sagði við þá: „Hvað er það, sem þið ræðið svo mjög á göngu ykkar?“ Þeir námu staðar, daprir í bragði, 18 og annar þeirra, Kleófas að nafni, sagði við hann: „Þú ert víst sá eini aðkomumaður í Jerúsalem, sem veist ekki, hvað þar hefur gjörst þessa dagana.“ 19 Hann spurði: „Hvað þá?" Þeir svöruðu: „Þetta um Jesú frá Nasaret, sem var spámaður, máttugur í verki og orði fyrir Guði og öllum lýð, 20 hvernig æðstu prestar og höfðingjar vorir framseldu hann til dauðadóms og krossfestu hann. 21 Vér vonuðum, að hann væri sá, er leysa mundi Ísrael. En nú er þriðji dagur síðan þetta bar við. 22 Þá hafa og konur nokkrar úr vorum hóp gjört oss forviða. Þær fóru árla til grafarinnar, 23 en fundu ekki líkama hans og komu og sögðust enda hafa séð engla í sýn, er sögðu hann lifa. 24 Nokkrir þeirra, sem með oss voru, fóru til grafarinnar og fundu allt eins og konurnar höfðu sagt, en hann sáu þeir ekki.“ 25 Þá sagði hann við þá: „Ó, þér heimskir og tregir í hjarta til þess að trúa öllu því, sem spámennirnir hafa talað! 26 Átti ekki Kristur að líða þetta og ganga svo inn í dýrð sína?“ 27 Og hann byrjaði á Móse og öllum spámönnunum og útlagði fyrir þeim það, sem um hann er í öllum ritningunum.

Read more »

17.04.06

  15:04:12, Skrásetjari: Jón Rafn Jóhannsson, 793 orð  
Flokkur: Ritningarlestur dagsins

„Ég hef séð Drottin.“

Guðspjall Jesú Krists þann 18. apríl er úr Jóhannesarguðspjalli 20. 11-18

11 En María stóð úti fyrir gröfinni og grét. Grátandi laut hún inn í gröfina 12 og sá tvo engla í hvítum klæðum sitja þar sem líkami Jesú hafði legið, annan til höfða og hinn til fóta. 13 Þeir segja við hana: „Kona, hví grætur þú?“ Hún svaraði: „Þeir hafa tekið brott Drottin minn, og ég veit ekki, hvar þeir hafa lagt hann.“ 14 Að svo mæltu snýr hún sér við og sér Jesú standa þar. En hún vissi ekki, að það var Jesús. 15 Jesús segir við hana: „Kona, hví grætur þú? Að hverjum leitar þú?“ Hún hélt, að hann væri grasgarðsvörðurinn, og sagði við hann: „Herra, ef þú hefur borið hann burt, þá segðu mér, hvar þú hefur lagt hann, svo að ég geti sótt hann.“ 16 Jesús segir við hana: „María!“ Hún snýr sér að honum og segir á hebresku: „Rabbúní!“ (Rabbúní þýðir meistari.) 17 Jesús segir við hana: „Snertu mig ekki! Ég er ekki enn stiginn upp til föður míns. En farðu til bræðra minna og seg þeim: ,Ég stíg upp til föður míns og föður yðar, til Guðs míns og Guðs yðar.'“ 18 María Magdalena kemur og boðar lærisveinunum: „Ég hef séð Drottin.“ Og hún flutti þeim það, sem hann hafði sagt henni.

Hugleiðing
Hvað er það sem kemur í veg fyrir að við sjáum Jesú? Hvert er það bjarg sem kemur í veg fyrir að við getum gengið út úr grafhýsi okkar eiginn takmarkanleika? Hverjar eru þær líkblæjur sem umvefja okkur, þrátt fyrir að við teljum sjálf að við séum á lífi? Fjölmargt af þessu er „made in me“ framleiðsla. Rétt eins og mikil iðnríki flytja framleiðslu sína út til annarra landa þurfum við að losna við þessa framleiðslu okkar sem byrgir okkur alla sín. En meinið er að okkur er þetta um megn í eigin mætti. Páskarnir eru ekki einungis tími gleði, heldur marka þeir einnig NÝTT UPPHAF í okkar eigin lífi vegna þess að þetta grafhýsi okkar og líkblæjur hefta vöxt kærleikans. Við skulum því biðja Drottin um það á þessum Páskum að velta bjarginu frá þessu grafhýsi sem sviptir okkur frelsinu og svipta af okkur þessum líkblæjum mennsk ófullkomleika.

Hversu auðveldlega missum við ekki sjónar af Drottni þegar við einblínum til okkar sjálfra og mennskra aðstæðna okkar. Í fyrstu þekkti María ekki Jesú vegna þess að öll athygli hennar beindist að gröfinni og hún var umvafin líkblæjum eigin sorgar. Þessu var á öfugan veg farið með Pétur á vatninu sem tók að sökkva um leið og hann beindi athygli sinni frá Jesú til öldurótsins. En þegar Jesú kallaði hana með nafni þekkti hún hann samstundis. Hann þekkir okkur öll persónulega með nafni. Það er ekki nægilegt að vita eitthvað um Krist ef við þekkjum hann ekki persónulega. Orð Maríu: „Ég hef séð Drottin“ eru kjarni kristindómsins. Hl. Silúan frá Aþosfjalli sagði:

Við getum lært eins mikið og okkur þóknast, en þrátt fyrir það munum við ekki læra að þekkja Drottin fyrr en okkur lærist að lifa til samræmis við BOÐORÐ hans vegna þess að Drottinn verður ekki þekktur með lærdómi, heldur í Heilögum Anda. Margir heimspekingar og fræðimenn hafa komist að þeirri niðurstöðu að Guð sé til, en þeim hefur ekki auðnast að læra að þekkja Guð. Að trúa á Guð er eitt, að þekkja hann annað.

Hér erum við komin að kjarna málsins: BOÐORÐUM Guðs. Þeir sem hlíta ekki BOÐORÐUM Guðs munu aldrei læra að þekkja hann. Guð „upplýsir sálarsjón okkar“ og því bað hl. Páll: „Ég bið Guð Drottins vors Jesú Krists, Föður dýrðarinnar, að gefa yður anda speki og opinberunar, svo að þér fáið þekkt hann“ (Ef 3. 17, 18). Þessi andi speki og opinberunar er sá andi sem hvíldi yfir Guðsyninum sem var HLÝÐINN allt til dauða á krossi. Grafhýsið og líkblæjurnar eru því ANDI ÓHLÝÐNINNAR GAGNVART BOÐORÐUM DROTTINS. Við göngum ekki út úr grafhýsi mennsks takmarkanleika okkar nema EFTIR VEGI HLÝÐNINNAR!

  10:42:10, Skrásetjari: Ragnar Geir Brynjólfsson   , 525 orð  
Flokkur: Dymbilvika og páskar

Páskarnir eru hátíð gleðinnar

Jóhannes biskup Gijsen skrifaði grein í Kaþólska kirkjublaðið sem kom út fyrir páskana 2006 sem bar heitið „Páskar: Hátíð gleðinnar“. Þar sagði hann m.a.

Á páskadag óskum við hvert öðru gleðilegra páska. Hvað merkir það? Páll postuli segir: „Fyrst þér því eruð uppvaktir með Kristi, þá keppist eftir því, sem er hið efra, þar sem Kristur situr við hægri hönd Guðs. Hugsið um það, sem er hið efra, en ekki um það, sem á jörðinni er. Því að þér eruð dánir og líf yðar er fólgið með Kristi í Guði“ (Kól. 3, 1-3). [1]

Í predikun sinni í páskavökunni aðfaranótt 16. apríl 2006 gerði Benedikt páfi XVI. andlega hugleiðingu Páls postula úr Galatabréfinu að þungamiðju máls síns: „Sjálfur lifi ég ekki framar, heldur lifir Kristur í mér.“ (Gal. 2.20) og sagði m.a:

Read more »

16.04.06

  16:14:30, Skrásetjari: Jón Rafn Jóhannsson, 540 orð  
Flokkur: Ritningarlestur dagsins

„Chairete – Heilar þið!“

Guðspjall Jesú Krists á öðrum degi Páska er úr Matteusarguðspjalli 28. 8-15

Og þær fóru í skyndi frá gröfinni, með ótta og mikilli gleði, og hlupu að flytja lærisveinum hans boðin. 9 Og sjá, Jesús kemur á móti þeim og segir: „Heilar þið!“ En þær komu, féllu fram fyrir honum og föðmuðu fætur hans. 10 Þá segir Jesús við þær: „Óttist ekki, farið og segið bræðrum mínum að halda til Galíleu. Þar munu þeir sjá mig.“ 11 Meðan þær voru á leiðinni komu nokkrir varðmenn til borgarinnar og sögðu æðstu prestunum allt, sem gjörst hafði. 12 En þeir kvöddu saman öldungana og tóku það ráð með þeim að bera mikið fé á hermennina og mæltu við þá: 13 „Segið þetta: ,Lærisveinar hans komu á næturþeli, meðan vér sváfum, og stálu honum.' 14 Og ef þetta berst landshöfðingjanum til eyrna, skulum vér sefa hann, svo að þér getið verið áhyggjulausir.“ 15 Þeir tóku við fénu og gjörðu sem þeim var sagt. Þessi sögusögn hefur verið borin út meðal Gyðinga allt til þessa dags.

Hugleiðing
„Chairete – Heilar þið!“ Jesús opnar augu kvennanna og þær sjá hann. Við sjáum annað dæmi um þetta í Lúkasarguðspjalli: „Þá opnuðust augu þeirra, og þeir þekktu hann“ (Lk 24. 31). Lúkasi er svo mikið í mun að okkur skiljist þetta að hann endurtekur skömmu síðar: „Síðan lauk hann upp huga þeirra“ (Lk 24. 45). Í fyrri setningunni eru það augu, í því síðara hið andlega auga eða nous á grísku, þessi innsti og dýpsti verundarkjarni mannsins sem gerir honum kleift að sjá Guð og er kallaður hreinleiki hjartans í Matteusarguðspjalli: Sælir eru hjartahreinir. því að þeir munu Guð sjá“ (Mt 5. 8). Þetta andlega innsæi er eitt og hið sama og trúin og hún er Guðs gjöf ætluð okkur til handa. Trúin gerir okkur kleift að nema allan þann sannleika sem Guð opinberar okkur í guðspjöllum sínum og öllum Ritningunum. Trúin er FULLVISSA vegna þess að hún grundvallast á orði Guðs og hann getur ekki logið. En trúin er einnig SKILNINGUR og því uppljómar Guð „augu hjartans.“ Sökum náðargjafar trúarinnar opinberast Drottinn þeim sem trúa á orð hans og gefur þeim hlutdeild í nýju lífi í Heilögum Anda. Lærisveinarnir sáu Drottinn þegar hann braut brauðið og þetta á við okkur öll sem meðtökum evkaristíuna í trú í kirkjunni. Þessum sannindum afneituðu musterisprestar Gyðingdómsins og gengu enn lengra og báru fé á varðmennina til að bera ljúgvitni. Enn í dag gerist þetta vegna þess að dauðamenning fóstureyðingarstóriðjunnar verður að réttlæta verk sín með því að bera út sögusagnir um Drottin sem gera lítið úr hjálpræði hans og helgun á öllu lífi, einkum lífi ófæddra barna. Einungis á þeim tíma sem ég skrifa þessar línur hafa 6000 börn látið lífið í tryllingaræði fóstureyðinganna: „Segið þeim að boðskapur hans sé ósannur!“

15.04.06

  15:54:35, Skrásetjari: Jón Rafn Jóhannsson, 794 orð  
Flokkur: Ritningarlestur dagsins

Páskaásjóna himnesks fagnaðar

Guðspjall Jesú Krists á Páskadag þann 16. apríl er úr Jóhannesarguðspjalli 20. 1-9 (sjá einnig Lk 24. 13-35 og Mk 16. 1-8)

Fyrsta dag vikunnar kemur María Magdalena til grafarinnar svo snemma, að enn var myrkur, og sér steininn tekinn frá gröfinni. Hún hleypur því og kemur til Símonar Péturs og hins lærisveinsins, sem Jesús elskaði, og segir við þá: „Þeir hafa tekið Drottin úr gröfinni, og vér vitum ekki, hvar þeir hafa lagt hann.“ Pétur fór þá út og hinn lærisveinninn, og þeir komu til grafarinnar. Þeir hlupu báðir saman. En hinn lærisveinninn hljóp hraðar, fram úr Pétri, og kom á undan að gröfinni. Hann laut inn og sá línblæjurnar liggjandi, en fór samt ekki inn. Nú kom líka Símon Pétur á eftir honum og fór inn í gröfina. Hann sá línblæjurnar liggja þar og sveitadúkinn, sem verið hafði um höfuð hans. Hann lá ekki með línblæjunum, heldur sér samanvafinn á öðrum stað. Þá gekk einnig inn hinn lærisveinninn, sem komið hafði fyrr til grafarinnar. Hann sá og trúði. Þeir höfðu ekki enn skilið ritninguna, að hann ætti að rísa upp frá dauðum.

Hugleiðing
Alltaf kemur það kaþólskum jafn undarlega fyrir sjónir þegar kvennaguðfræðin kvartar sífellt yfir því, hvað konum er gert lágt undir höfði í kirkjunni. Fyrsta skal telja Maríu Guðsmóður sem kemur Kristi næst. Og það eru konurnar sem fóru fyrstar til grafarinnar á páskadagsmorgunn, rétt eins og það var hún Lýdía sem lauk Evrópu upp fyrir hl. Páli með því að skjóta skjólshúsi yfir hann. Ísidor frá Sevilla (á sjöundu öld) komst svo að orði: „Þar sem konan (Eva) var sú fyrsta til að bragða dauðann, þá var það kona (María Magdalena) sem smakkaði fyrst á lífinu. Kona var það við syndafallið og enn að nýju kona sem sá dag endurlausnarinnar þegar bölvun Evu var aflétt.“ Biblían hefst á frásögn af konunni og víkur enn að nýju að henni í lokaorðum sínum (Opb 12). Stelpur, lesið Biblíuna ykkar betur!

Hvað er svo merkilegt við þetta veltibjarg fyrir grafhýsinu? Það var afar þungt! Það hefði tekið nokkra fíleflda karlmenn dágóðan tíma að velta bjarginu frá og auk þess stóðu rómverskir hermenn þarna á verði! Enski kirkjufaðirinn Beda komst svo að orði: „Engillinn velti bjarginu frá, ekki svo að Drottinn gæti gengið út, heldur til að gera fólki kleift að sjá að hann var þegar farinn.“ Og Pétur Chrysologus (5. öld) sagði: „Til að koma auga á upprisuna verður fyrst að velta bjarginu frá hjarta okkar.“

Eitt er víst. Ef Jesús hefði ekki risið upp frá dauðum og birst lærisveinum sínum, hefði okkur aldrei borist spurnir af honum. Það er eitt atriði sem er afar athyglisvert í þessu sambandi eins og sérfræðingar hafa vakið athygli á. Það er alls ekki svo fágæt að fólk sjái látna ástvini sína birtast sér og það ÞEKKIR þá þegar í stað. En þessu var á öfugan veg farið hjá lærisveinunum á leiðinni til Emmaus: ÞEIR ÞEKKTU JESÚ EKKI Í FYRSTU!

Hvað annað en sjálf upprisan hefði getað umbreytt skelfingu losnum lærisveinunum og konunum í fólk sem ljómaði af gleði á þessari mestu sorgarstund í lífi þess? Raunveruleiki upprisunnar er kjarni kristindómsins. Í náð Heilags Anda gerir Drottinn okkur kleift að sjá með auga trúarinnar yfir aldanna djúp til að þekkja sig og kraft upprisu sinnar. Mesta gleði sem nokkur manneskja getur öðlast hér á jörðinni er að standa frammi fyrir lifandi Drottni með persónulegum hætti og sjá hann, rétt eins og hl. Páll, sem öfugt við Júdas, sá hann aldrei í holdi. Ljómar ásjóna þín af sannri Páskagleði eða er hún mörkuð depurð og angist verðbréfahruna og gengisfellinga? Snúðu þér þá til Jesú og hann mun gefa þér hina sönnu Páskagleði vegna þess að hún felst í eilífu lífi, PÁSKAÁSJÓNU HIMNESKS FAGNAÐAR.

„Drottinn Jesú Kristur! Þú hefur unnið sigur yfir helsi grafarinnar og áunnið okkur lífið eilífa. Gef okkur augu trúarinnar til að geta séð þig í dýrð þinni. Hjálpaðu okkur til að nálgast þig og vaxa í þekkingunni um elsku þína og kraft.“

GLEÐILEGA PÁSKA!

  09:49:10, Skrásetjari: Jón Rafn Jóhannsson, 574 orð  
Flokkur: Erlendar fréttir

Píslir Jesú rangfærðar í fjölmiðlum

VATÍKANIÐ, 14. APRÍL 2006 (Zenit.org).- Heimilisprestur páfa varar við því sannleikurinn um píslir Krists eru tilefni rangfærslna í fjölmiðlum.

Í hugvekju sinni á Föstudaginn langa að viðstöddum Benedikti páfa XVI í basilíku hl. Péturs vitnaði kapútsíninn Raniero Cantalamessa í ummæli hl. Páls.

„Því að þann tíma mun bera að,“ sagði faðir Cantalamessa, „, að menn þola ekki hina heilnæmu kenning, heldur hópa þeir sér að kennurum, eftir eigin fýsnum sínum, til þess að heyra það. sem kitlar eyrun. Þeir munu snúa eyrum sínum burt frá sannleikanum og hverfa að ævintýrum“ (2 Tm 4. 3).

Read more »

14.04.06

  18:43:54, Skrásetjari: Jón Rafn Jóhannsson, 506 orð  
Flokkur: Erlendar fréttir

Kanadískur sigur fyrir kristið skoðunarfrelsi

BIBLÍAN = HATURSBÓKMENNTIR, NEI!

Eftir John-Henry Westen

REGINA, KANADA 13. apríl 2006 (LifeSiteNews.com) - Einhverjum mikilvægustu dómsniðurstöðum gegn trúfrelsi í Kanada hefur verið snúið við. Áfrýjunarrétturinn í Saskatchewan, sem er æðsta dómsstigið, hefur snúið við dómsniðurstöðum réttarins í Quenn´s Bench sem hvað upp þann dóm, að maður sem lét birta tilvitnanir í Biblíuna um kynvillu í dagblaði hefði gerst sekur um að kynda undir hatur.

Dómsniðurstöðurnar frá 11. desember 2002 voru svar við beiðni frá 2002 frá Saskatchewan Human Rights Commission (HRC) sem skipaði svo fyrir að bæði dagblaðinu StarPhoenix í Saskatoon og Hugh Owen frá Regina skyldi gert skylt að greiða þremur virkum hómósexualistum 1500 dali fyrir að hafa birt auglýsingu í blaðinu með ritningarversum úr Biblíunni um hómosexualisma

Read more »

  16:08:27, Skrásetjari: Jón Rafn Jóhannsson, 652 orð  
Flokkur: Ritningarlestur dagsins

Það var aðfangadagur og hvíldardagurinn fór í hönd

Guðspjall Jesú Krists þann 15. apríl er úr Lúkasarguðspjalli 23. 50-56

Maður er nefndur Jósef. Hann var ráðsherra, góður maður og réttvís og hafði ekki samþykkt ráð þeirra né athæfi. Hann var frá Arímaþeu, borg í Júdeu, og vænti Guðs ríkis. Hann gekk til Pílatusar og bað hann um líkama Jesú, tók hann síðan ofan, sveipaði línklæði og lagði í gröf, höggna í klett, og hafði þar enginn verið áður lagður. Það var aðfangadagur og hvíldardagurinn fór í hönd. Konur þær, er komið höfðu með Jesú frá Galíleu, fylgdu eftir og sáu gröfina og hvernig líkami hans var lagður. Þær sneru aftur og bjuggu ilmjurtir og smyrsl. Hvíldardaginn héldu þær kyrru fyrir samkvæmt boðorðinu.

Hugleiðing
Nú í kyrruvikunni sá ég mynd á National Geography Channel þar sem fjallað var um krossfestingar Rómverja út frá fræðilegu sjónarhorni. Þar kom meðal annars fram að þeim krossfesta var ætlað að lifa sem lengst. Venjulega stóð dauðastríðið yfir í 6 tíma að minnsta kosti. Ísraelskur fornleifafræðingur greindi frá því að fyrir nokkrum árum hefði fundist beinagrind af krossfestum manni, sú eina fram til þessa. Sjá mátti að naglar höfðu verið reknir í gegnum hendur mannsins, eins og greint er frá í guðspjöllunum. Fótstokkur var hafður á krossinum til að draga dauðastríðið á langinn. Vísindamaður einn í New York hefur gert margítrekaðar tilraunir (um 100 sinnum) á að krossfesta menn. Ekki í bókstaflegri merkingu, heldur klæðast þeir sérstökum leðurhönskum sem taka þátt í tilraununum fyrir „krossfestinguna.“ Rannsóknir hans hafa leitt í ljós að án fótastokksins örmagnast stæðilegustu menn á 5 mínútum, álagið verður svo mikið af að hanga einungis á höndunum. Yfirleitt voru hinir krossfestu látnir hanga á krossinum þar til hræfuglar höfðu hreinsað holdið að mestu af beinagrindunum, eða þá að líkunum var einfaldlega hent á sorphauga borgarinnar. Fjallað var um gerð grafhýsa á tímum Jesú og vikið að upprisu hans. Eftir margvíslegar bollaleggingar var niðurstaðan sú, að allt grundvallaðist þetta á trú þegar til alls kæmi.

Jesús var forðað frá þeim örlögum sem biðu flestra eftir krossfestinguna þegar Jósef frá Arímaþeu bað um að koma líkama hans fyrir í eigin grafhýsi. Hver var hann þessi Jósefus? Lúkas segir að hann hafi átt sæti í Sanhedrín og ekki verið sammála niðurstöðum þess þegar það kvað upp dauðadóminn yfir Jesú. Hvers konar maður var hann? Lúkas greinir okkur frá því að hann hafi verið „góður maður og réttvís“ og hann var auðugur. Hann uppfyllti þannig spádómsorðin: „Og menn bjuggu honum gröf meðal illræðismanna, legstað með ríkum“ (Jes 53. 9). Leyndardómur Krists þar sem hann liggur dáinn í grafhýsinu opinberar okkur hina miklu sabbatshvíld Guðs eftir að Drottinn ávann okkur frelsi með píslum sínum á krossinum þar sem hann „kom öllu í sátt við sig“ (Kól 1. 20). Lifir þú í þessum sáttmála lífsins, kæri lesandi eða ekki? Svarið við þessari spurningu er mikilvægt vegna þess að Kristur hét öllum þeim sem trúa á hann eilífu lífi. Kirkjufeðurnir líktu heimi fallvaltleikans hins vegar við eilíft grafhýsi heljar. Þeir sem kjósa sér það að íverustað munu liggja þar að eilífu líkt og velfaldir smyrlingar fornegypskra faraóa.

„Drottinn! Styrktu trú okkar svo að okkur auðnist að kynnast krafti upprisu þinnar og lifa í þeirri von að við munum sjá þig auglitis til auglitis.“

  12:10:20, Skrásetjari: Ragnar Geir Brynjólfsson   , 2278 orð  
Flokkur: Dymbilvika og páskar

Via Dolorosa - leið hins kristna manns

Á föstunni og í dymbilviku er forn hefð kaþólsku kirknanna að biðja bæn sem nefnd hefur verið Krossferill Krists. Á föstudaginn langa er þessi bæn hluti af helgiathöfnum dagsins. Í bæninni er minnst atvika sem urðu á leið Krists þar sem hann gekk með krossinn frá dómstól Pílatusar til Golgatahæðar og þar sem líkami hans var borinn til grafarinnar. Sú leið er nefnd Via Dolorosa á latínu eða Sorgarvegur.[1] Bænin inniheldur 14 erindi sem kallast viðstöður, því þegar bænin er beðin í kirkju er gengið um kirkjuna og staðnæmst við 14 myndir af atburðum úr píslarsögunni, en þessar myndir er að finna í kaþólskum kirkjum eða kapellum. Venjan er að biðja stuttan inngang og síðan viðstöðurnar 14 og loks stutt lokaerindi. Bænirnar eru ekki staðlaðar og eru því til margar útgáfur af krossferlum. Gjarnan mætti fara með erindi úr íslenskum helgikvæðum við þessi tækifæri. Hér á eftir eru þessar 14 viðstöður taldar upp ásamt stuttum inngangshugleiðingum við sumar viðstöðurnar og vísunum eða tilvitnunum í ýmis helgikvæði íslensk.

Read more »

  09:23:51, Skrásetjari: Jón Rafn Jóhannsson, 300 orð  
Flokkur: Persónulegir vitnisburðir

Hvers vegna hné Drottinn niður undir krossinum?

Fyrir tveimur árum fékk ég alvarlega lungnasýkingu skömmu fyrir páska. Þetta var síðdegis á föstudegi og í fyrstu taldi ég hana ekki svo alvarlega, að ég gæti ekki beðið fram á mánudagsmorguninn eftir að læknirinn minn mætti til starfa eftir helgarfríið.

Síðdegis á laugardag tók mér að elna sóttin svo mjög, að ég missti allan mátt og varð með öllu hjálparlaus, svo mjög, að það varð mér ofraun svo mikið sem að hringja eftir hjálp, hvað þá meira.

Sjálfa laugardagsnóttina lá ég bókstaflega milli heims og helju og með öllu hjálparvana. Þá sagði ég við Drottin: „Hvers vegna tekur þú mig ekki frekar til þín, heldur en að láta mig þjást svona mikið?“

Svarið lét ekki á sér standa. Hann sagði: „Jón, veistu hvernig mér leið sjálfum eftir að rómversku hermennirnir húðstrýktu mig við súluna? Lungu mín fylltust blóði og þess vegna hné ég niður undir krossinum.“

Þetta hafði aldrei hvarflað að mér og veitti mér alveg nýja innsýn inn í píslargöngu Drottins. Allir sem þekkja til alvarlegra lungnasýkinga skilja við hvað ég á.

Eftir þetta bráði svo af mér að ég var sæmilega rólfær á sunnudeginum og fékk sterkt sýklalyf hjá lækninum strax á mánudagsmorguninn sem vann bug á sýkingunni. Þetta langaði mér að deila með ykkur, bræður og systur, einmitt núna á þessum degi meðan krossgangan á sér stað. Miklar eru þær píslir sem Drottinn tók á sínar herða sökum okkar eigin synda. LOF SÉ ÞÉR KRISTUR NÚ OG AÐ EILÍFU. AMEN!

  08:47:41, Skrásetjari: Jón Rafn Jóhannsson, 433 orð  
Flokkur: Erlendar fréttir

Páfi íhugar leyndardóm svika Júdasar

POSTULINN HAFNAÐI ELSKU GUÐS.

VATÍKANIÐ, 13. apríl 2006 (Zenit.org).- Í predikun sinni í Skírdagsmessunni fullvissaði Benedikt páfi XVI hina trúuðu um, að leyndardómur Júdasar hafi einmitt falist í því að hafna elsku Guðs.

„Júdas Ískaríot er persónugervingur „svikarans,“ en hjá honum vega peningar, völd og velgengni þyngra en elskan og hann hikar ekki við að framselja Jesú,“ komst páfi að orði í messunni að kvöldi Skírdags.

Ummæli hins heilaga föður komu í tilefni hins nýútgefna Júdasarguðspjalls, forns handrits sem varpar jákvæðu ljósi á postulann sem sveik Krist. Það boðar í reynd að Júdas hafi fylgt eftir guðlegum fyrirmælum þegar hann framseldi Jesú í hendur yfirvaldanna.

Í predikun sinni lagði Benedikt páfi XVI þvert á móti áherslu á hinn frjálsa vilja postulans sem framseldi Jesú fyrir 30 denara samkvæmt frásögn hinna kanónísku guðspjalla.

„Þessi myrki leyndardómur afneitunarinnar er fyrir hendi og er leiddur okkur fyrir sjónir með því sem gerðist í lífi Júdasar, og það einmitt á Skírdag, á þeim degi sem Jesú lagði allt í sölurnar og ætti að vera okkur hvatning til að hugleiða þetta,“ sagði páfi. „ELSKA DROTTINS Á SÉR ENGIN TAKMÖRK, EN VIÐ GETUM SETT HENNI TAKMÖRK.“

AFNEITUNIN

Benedikt páfi spurði síðan: „Hvernig lék sviksemin þennan svikara?“ Og hann svaraði: „Að hafna elskunni, að vilja ekki vera elskaður og ekki að elska sjálfur. Stærilæti sem telur sig ekki þarfnast neinnar hreinsunar og lokar sig af gagnvart hjálpræði gæsku Guðs.“

„Í Júdasi,“ hélt hann áfram, „sjáum við eðli þessarar afneitunar enn frekar. Hann dæmir Jesú í ljósi valds og velgengni: Fyrir honum eru það völdin og velgengnin sem ein hafa raunverulegt gildi, elskan er ekki höfð með í dæminu.

Og hann er gráðugur: Peningarnir skipta meira máli en samfélagið við Jesú, þeir eru mikilvægari en Guð og elska hans.

Með þessum hætti,“ útskýrði hinn heilagi faðir, „varð hann einnig að lygara sem ber kápuna á báðum öxlum og segir skilið við sannleikann og verður að þeim sem hrærist í lyginni og glatar öllum næmleika gagnvart hinum æðsta sannleika: Guði.

Með þessum hætti verður hann harðlyndur og getur ekki tekið sinnaskiptum, hafnar trúfastri endurkomu hins glataða sonar og varpar gjörspilltu lífi sínu á glæ.“

ZE06041306/JRJ

13.04.06

  17:13:24, Skrásetjari: Ragnar Geir Brynjólfsson   , 746 orð  
Flokkur: Þjóðfélagsrýni

Þegar komið er af fjöllum - hugleiðing um RÚV - Sjónvarp

Steingrímur J. Sigfússon formaður Vinstri-grænna skrifaði grein í Morgunblaðið þriðjudaginn 11. apríl 2006 undir heitinu „Ríkisstjórn spillir friði í eigin landi.“ og vék hann í greininni að Ríkisútvarpinu og sagði m.a.:

Tilgangur með rekstri Ríkisútvarpsins er ekki að græða peninga heldur að sinna almannaþjónustuhlutverki. Að vera kjölfesta í vandaðri og hlutlægri fjölmiðlun, tryggja fjölbreytni, viðhalda öflugri innlendri dagskrárgerð, halda utan um og miðla menningararfi þjóðarinnar, rækta tunguna, sinna öryggis- og almannavarnarskyldum, tengja þjóðina saman, sem sagt sinna verkefnum sem fjölmiðlum í einkaeigu er hvorki skylt né endilega hagstætt að sinna með sama hætti, það er hlutverk almannaútvarps. Til þess er Ríkisútvarpið í samtímanum og gildi þess hefur síst minnkað...
...[Sjálfstæðis]flokkurinn [hefur] hvorki siðferðilegt né pólitískt leyfi til þess að rjúfa grið um Ríkisútvarpið. Þaðan af síður Framsóknarflokkurinn, sem þóttist ætla að standa um það vörð sem slíkt eða sem sjálfseignarstofnun.[1]

Við þau atriði sem Steingrímur nefnir hér má gera ýmsar athugasemdir. Varðandi miðlun menningararfsins, og Steingrímur lítur vonandi á kristnina sem hluta af þeim arfi þá verður að segja að metnaðarleysi Sjónvarpsins til miðlunar hins kristna menningararfs er átakanlegt. Í dagskrá yfirstandandi páska sést ekkert - ekkert í allri dagskrá skírdags, föstudagsins langa, pákskadags eða annars í páskum sem gefur til kynna að í þessu landi búi kristin þjóð. Ef mér hefur yfirsést eitthvað hér þá bið ég um leiðréttingu. Þetta sem hér er sagt gildir þó ekki um RÚV Rás 1, hljóðvarpið. Þar er enn bæði metnaður og menning í fyrirrúmi og er Rás 1 því sá hluti sem eigulegastur er fyrir þjóðina. Bæði er dagskráin vönduð og fréttamennskan fagmannleg.

Read more »

  14:26:45, Skrásetjari: Jón Rafn Jóhannsson, 895 orð  
Flokkur: Ritningarlestur dagsins

Krossinn er hásæti elskunnar

Guðspjall Jesú Krists á Föstudaginn langa þann 14 apríl er úr Jóhannesarguðspjalli 19. 17-30

Og hann bar kross sinn og fór út til staðar, sem nefnist Hauskúpa, á hebresku Golgata. Þar krossfestu þeir hann og með honum tvo aðra sinn til hvorrar handar; Jesús í miðið. Pílatus hafði ritað yfirskrift og sett hana á krossinn. Þar stóð skrifað: JESÚS FRÁ NASARET, KONUNGUR GYÐINGA. Margir Gyðingar lásu þessa yfirskrift, því staðurinn, þar sem Jesús var krossfestur, var nærri borginni, og þetta var ritað á hebresku, latínu og grísku. Þá sögðu æðstu prestar Gyðinga við Pílatus: „Skrifaðu ekki ,konungur Gyðinga', heldur að hann hafi sagt: ,Ég er konungur Gyðinga'.“ Pílatus svaraði: „Það sem ég hef skrifað, það hef ég skrifað.“ Þegar hermennirnir höfðu krossfest Jesú, tóku þeir klæði hans og skiptu í fjóra hluti, og fékk hver sinn hlut. Þeir tóku og kyrtilinn, en hann var saumlaus, ofinn í eitt ofan frá og niður úr. Þeir sögðu því hver við annan: „Rífum hann ekki sundur, köstum heldur hlut um, hver skuli fá hann.“ Svo rættist ritningin:

Þeir skiptu með sér klæðum mínum
og köstuðu hlut um kyrtil minn.

Þetta gjörðu hermennirnir. En hjá krossi Jesú stóðu móðir hans og móðursystir, María, kona Klópa, og María Magdalena. Þegar Jesús sá móður sína standa þar og lærisveininn, sem hann elskaði, segir hann við móður sína: „Kona, nú er hann sonur þinn.“ Síðan sagði hann við lærisveininn: „Nú er hún móðir þín.“ Og frá þeirri stundu tók lærisveinninn hana heim til sín. Jesús vissi, að allt var þegar fullkomnað. Þá sagði hann, til þess að ritningin rættist: „Mig þyrstir.“ Þar stóð ker fullt af ediki. Þeir settu njarðarvött fylltan ediki á ísópslegg og báru að munni honum. Þegar Jesús hafði fengið edikið, sagði hann: „Það er fullkomnað.“ Þá hneigði hann höfuðið og gaf upp andann.

Hugleiðing

Hl. Gregoríos frá Nyssa (335-395) sagði: „Guð beitti beitu holdsins á öngul hjálpræðisins og Satan gleypti hana umhugsunarlaust.“

Hl. Ágústínus frá Hippo (354-430) sagði: „Rétt eins og þau mænum við einnig á krossinn. Við sjáum blóð hans á dauðastundinni. Við sjáum það gjald sem Endurlausnarinn innti af hendi og snertum sár upprisunnar. Hann lýtur höfði, rétt eins og hann ætli að kyssa okkur. Hjarta hans lýkst upp sökum elsku hans á okkur. Armar hans eru útréttir eins og hann vilji faðma okkur að sér. Allur líkami hans blasir við sjónum okkur til endurlausnar. Íhugið undursamleika þessa alls. Látið þetta allt greypast í hugskot ykkar. Allt var þetta til þess að sá sem gerði sérhvern hlut líkama síns sýnilegan á krossinum megi nú markast í sérhvern hluta sálar ykkar.“

Rupert frá Deutz, ábóti, skrifaði á tólftu öld: „Kross Krists er hliðið til himins, lykillinn að Paradís, hrösunarhella djöfulsins, upphefð mannkynsins, huggun fangelsisvistar okkar og frelsisgjald.“

Kross Krists er vörn trúar okkar, fullvissa vonar okkar og hásæti elskunnar. Hann er ummerki elsku Guðs og sönnun um fyrirgefningu syndanna. Á krossinum hefur Jesús goldið fyrir syndir okkar og afmáð sekt okkar. Hann er vegur friðar, gleði og réttlætis sem liggur til konungsríkis Guðs og sigurbrautin gagnvart synd, örvæntingu og dauða fyrir Drottin Jesú Krist.

„Þess skulum vér Guð biðja, að honum sé mest dýrð í að veita oss, en vér verðim farsælstir af að þiggja, að hann varðveiti oss í dag og nótt og hverja stund frá annarri, meðan vér erum í þessum heimi, en eftir andlát vort láti hann engla sína leiða andir órar í frið og fögnuð Paradísar. En þá er vér komum fyrir dómstól á dómsdegi, laði hann oss blíðlega, sín börn, heim í himnaríkis dýrð ei og ei [æ og ævinlega] með sér að vera.“ [1]

Sálmur 31:3,7,13-18,24

3 Hneig eyru þín til mín, frelsa mig í skyndi, ver mér verndarbjarg, vígi mér til hjálpar!
7 Ég hata þá, er dýrka fánýt falsgoð, en DROTTNI treysti ég.
13 Sem dáinn maður er ég gleymdur hjörtum þeirra, ég er sem ónýtt ker.
14 Ég heyri illyrði margra – skelfing er allt um kring – þeir bera ráð sín saman á móti mér,
hyggja á að svipta mig lífi.
15 En ég treysti þér, DROTTINN. Ég segi: „Þú ert minn GUÐ.“
16 Í þinni hendi eru stundir mínar, frelsa mig af hendi óvina minna og ofsækjenda.
17 Lát ásjónu þína lýsa yfir þjón þinn, hjálpa mér sökum elsku þinnar.
18 Ó DROTTINN, lát mig eigi verða til skammar, því að ég ákalla þig.
Lát hina guðlausu verða til skammar, hverfa hljóða til Heljar.
25 Verið öruggir og hughraustir, allir þér er vonið á DROTTIN.

[1]. Hómilíubók, bls. 94.

  10:04:35, Skrásetjari: Jón Rafn Jóhannsson, 560 orð  
Flokkur: Hugleiðingar

Og Guð þarfnast líka okkar!

Enn sagði hann: „Maður nokkur átti tvo sonu. Sá yngri þeirra sagði við föður sinn: ,Faðir, lát mig fá þann hluta eignanna, sem mér ber.' Og hann skipti með þeim eigum sínum. Fáum dögum síðar tók yngri sonurinn allt fé sitt og fór burt í fjarlægt land. Þar sóaði hann eigum sínum í óhófsömum lifnaði. En er hann hafði öllu eytt, varð mikið hungur í því landi, og hann tók að líða skort. Fór hann þá og settist upp hjá manni einum í því landi. Sá sendi hann út á lendur sínar að gæta svína. Þá langaði hann að seðja sig á drafinu, er svínin átu, en enginn gaf honum. En nú kom hann til sjálfs sín og sagði: ,Hve margir eru daglaunamenn föður míns og hafa gnægð matar, en ég ferst hér úr hungri! Nú tek ég mig upp, fer til föður míns og segi við hann: Faðir, ég hef syndgað móti himninum og gegn þér. Ég er ekki framar verður að heita sonur þinn. Lát mig vera sem einn af daglaunamönnum þínum.' Og hann tók sig upp og fór til föður síns. En er hann var enn langt í burtu, sá faðir hans hann og kenndi í brjósti um hann, hljóp og féll um háls honum og kyssti hann. En sonurinn sagði við hann: ,Faðir, ég hef syndgað móti himninum og gegn þér. Ég er ekki framar verður að heita sonur þinn.' Þá sagði faðir hans við þjóna sína: ,Komið fljótt með hina bestu skikkju og færið hann í, dragið hring á hönd hans og skó á fætur honum. Sækið og alikálfinn og slátrið, vér skulum eta og gjöra oss glaðan dag. Því að þessi sonur minn var dauður og er lifnaður aftur. Hann var týndur og er fundinn.' Tóku menn nú að gjöra sér glaðan dag. En eldri sonur hans var á akri. Þegar hann kom og nálgaðist húsið, heyrði hann hljóðfæraslátt og dans. Hann kallaði á einn piltanna og spurði, hvað um væri að vera. Hann svaraði: ,Bróðir þinn er kominn, og faðir þinn hefur slátrað alikálfinum, af því að hann heimti hann heilan heim.' Þá reiddist hann og vildi ekki fara inn. En faðir hans fór út og bað hann koma. En hann svaraði föður sínum: ,Nú er ég búinn að þjóna þér öll þessi ár og hef aldrei breytt út af boðum þínum, og mér hefur þú aldrei gefið kiðling, að ég gæti glatt mig með vinum mínum. En þegar hann kemur, þessi sonur þinn, sem hefur sóað eigum þínum með skækjum, þá slátrar þú alikálfinum fyrir hann.' Hann sagði þá við hann: ,Barnið mitt, þú ert alltaf hjá mér, og allt mitt er þitt. En nú varð að halda hátíð og fagna, því hann bróðir þinn, sem var dauður, er lifnaður aftur, hann var týndur og er fundinn'" (Lk 15. 11-32).

12.04.06

  23:31:44, Skrásetjari: Ragnar Geir Brynjólfsson   , 251 orð  
Flokkur: Þjóðfélagsrýni, Þjóðfélagskenningin

„Í kjarnorkustríði eru engir sigurvegarar, aðeins fórnarlömb“

Edinborg, 11. apríl 2006. Vefsetrið Indcatholicnews.co.uk greindi frá því að átta biskupar kaþólskra á Skotlandi hafi komið saman í síðustu viku til að ræða Trident kjarnavopnakerfið. Í lok fundarins gáfu þeir út yfirlýsingu þar sem sagði m.a.: „Biskupar Skotlands fagna orðum forsætisráðherrans um að Trident kjarnorkuflaugakerfið eigi að ræða til fulls. Kaþólska kirkjan hefur skýra og eindregna stefnu hvað varðar kjarnavopn. Notkun gereyðingarvopna væri glæpur gegn Guði og mannkyni og þeim má aldrei beita. Kirkjan kennir að ekki megi nota gereyðingarvopn í stríði [1]. Á sama hátt er geymsla og uppsöfnun slíkra vopna siðferðilega vafasöm. [2]“

Í samþykkt Skotlandsbiskupa frá 1982 kom fram að auk þess væri siðlaust að hóta beitingu slíkra vopna. Í janúar á þessu ári sagði Benedikt páfi XVI: „Í kjarnorkustríði eru engir sigurvegarar, aðeins fórnarlömb.“ Auk þess að endurtaka fyrri áskoranir og taka undir orð páfa hvöttu biskuparnir ríkisstjórn Bretlands til að leggja ekki í endurnýjun á Trident kerfinu og setja af stað ferli sem miði að því að leggja niður þessi vopn, með það endanlega markmið að verja því fjármagni sem annars væri varið væri til kjarnorkuvopna til hjálpar- og þróunarstarfs.

[1] Annnað Vatíkanþingið, Gaudium et Spes 80 og Trúfræðslurit kaþólsku kirkjunnar, grein 2314
[2] Trúfræðslurit kaþólsku kirkjunnar 2315

RGB/Heimild: http://www.indcatholicnews.co.uk

  21:56:20, Skrásetjari: Sr. Denis O'Leary   , 276 orð  
Flokkur: Dæmisögur og sögur II

Við þörfnumst Jesú

Einu sinni var prestur sem fór til Suður[-Ameríku sem haf]ði mikinn áhuga á að hjálpa fátækum. Hann hafði fjárhagslega burði til að létta oki fátæktarinnar og hungursins af fólkinu þar.

Þegar hann kom til Suður-Ameríku fór hann að byggja læknastofur og skóla. En, eftir tíu ár tók hann eftir því að mörg sóknarbarna hans hættu að koma til hans.

Dag einn kvartaði hann við einn af gömlu mönnunum, mjög trúfastan mann sem var alltaf nærri kirkjunni og hjálpaði prestinum. Gamli maðurinn leit á hann með tárin í augunum og sagði, "Faðir, ég vil ekki særa þig, en ég verð að segja þér. Þú færðir okkur mikið af góðum hlutum. Þú hefur unnið mjög mikið, en þú færðir okkur ekki Jesú og við þörfnumst Jesú."

Presturinn sagði, "Ég skammaðist mín. Það var þá sem ég skildi að ég hafði ákveðið að gefa þeim allt sem þeir þyrftu fyrir líkama sinn. En ég var svo upptekinn að ég las ekki messu. Ég hafði ekki tíma. Það [þurfti a]ð fæða þetta fólk. Það var svangt. Samt sýndi Drottinn mér, með þessu sama fólki sem ég hafði eytt öllum mínum kröftum fyrir, að það þurfti meira en efnislega hluti".

Presturinn hafði gleymt að Jesús sagði, "Eigi lifir maðurinn á einu saman brauði, heldur á hverju orði því sem gengur af Guðs munni."

  15:25:13, Skrásetjari: Jón Rafn Jóhannsson, 629 orð  
Flokkur: Ritningarlestur dagsins

En annar ávítaði hann þegar

Guðspjall Jesú Krists þann 13. apríl er úr Jóhannesarguðspjalli 13. 1-15

Hátíð páskanna var að ganga í garð. Jesús vissi, að stund hans var kominn og að hann færi burt úr þessum heimi til Föðurins. Hann hafði elskað sína, þá sem í heiminum voru. Hann elskaði þá, uns yfir lauk. Kvöldmáltíð stóð yfir. Djöfullinn hafði þegar blásið því í brjóst Júdasi Símonarsyni Ískaríots að svíkja Jesú. Jesús vissi, að Faðirinn hafði lagt allt í hendur honum, að hann var frá Guði kominn og var að fara til Guðs. Hann stóð upp frá máltíðinni, lagði af sér yfirhöfnina, tók líndúk og batt um sig. Síðan hellti hann vatni í mundlaug og tók að þvo fætur lærisveinanna og þerra með líndúknum, sem hann hafði um sig. Hann kemur þá að Símoni Pétri, sem segir við hann: „Herra, ætlar þú að þvo mér um fæturna?“ Jesús svaraði: „Nú skilur þú ekki, hvað ég er að gjöra, en seinna muntu skilja það.“ Pétur segir við hann: „Aldrei að eilífu skaltu þvo fætur mína.“ Jesús svaraði: „Ef ég þvæ þér ekki, áttu enga samleið með mér.“ Símon Pétur segir við hann: „Herra, ekki aðeins fætur mína, líka hendurnar og höfuðið.“ Jesús segir við hann: „Sá sem laugast hefur, þarf ekki að þvost nema um fætur. Hann er allur hreinn. Og þér eruð hreinir, þó ekki allir.“ Hann vissi, hver mundi svíkja hann, og því sagði hann: „Þér eruð ekki allir hreinir.“ Þegar hann hafði þvegið fætur þeirra, tekið yfirhöfn sína og setst aftur niður, sagði hann við þá: „Skiljið þér, hvað ég hef gjört við yður? Þér kallið mig meistara og herra, og þér mælið rétt, því það er ég. Fyrst ég, sem er herra og meistari, hef nú þvegið yður um fæturna, þá ber yður einnig að þvo hver annars fætur. Ég hef gefið yður eftirdæmi, að þér breytið eins og ég breytti við yður.

Hugleiðing
Þegar Ágústínus kirkjufaðir hugleiddi þennan ritningartexta komst hann svo að orði: „Að svo miklu leyti sem píslarvottarnir úthella blóði sínu fyrir bræður sína, þá framreiða þeir „sömu máltíðina“ eins og þá sem þeir meðtóku við borð Drottins.“ Leggjum eyru við boðskap feðra íslensku kirkjunnar: „Kristur lét sér sóma að deyja meðal vondra manna og þeim dauðu, sem títt var að bana vændismönnum [illmennum], að hann sýndi sig til þess hafa komið í heim að samtengja góða menn og illa þeirri samtenging, er illir menn mætti batna af samvistum góðra og hverfa frá illsku, en þeim yrði að áfellisdómi, er eigi vildi batna. Þau dæmi sýna þjófar þeir, er krossfestir vóru með Kristi, því að annar þeirra hæddi að Drottni, en annar ávítaði hann þegar og mælti: „Eigi hræðist þú Guð, og erum vér nú allir í einni fordæmingu, og höfum við það, er við erum verðir, en sjá gerði ekki illt.“ Síðan mælti hann við Jesúm: „Minnst þú mín, Drottinn, þá er þú kemur í ríki þitt.“ Síð kom illvirki sá til trúu, en mikil var trúa hans, því að hann játti þeim, er postularnir flæðu [flýðu] og þorðu eigi berlega að játa honum. [1]

[1]. Hómilíubók, bls. 97.

  06:46:46, Skrásetjari: Jón Rafn Jóhannsson, 303 orð  
Flokkur: Fóstureyðingar og vernd

Breskum stúlkum allt niður í tólf ára aldur afhent neyðargetnaðarvarnapillan

LONDON, 10. apríl 2006 (LifeSiteNews.com) – Daily Mail greinir frá því að stúlkum allt niður í tólf ára aldur verði afhent neyðargetnaðarvarnarpillan í lyfjaverslunum um allt land án vitundar foreldranna. Neyðargetnaðarvarnarpillan (sem á ensku er nefnd MAP: the Morning After Pill) kom fyrst á markað árið 2002 til notkunar fyrir fullorðna.

Notkun neyðargetnaðarvarnapillunar hefur verið keppikefli fjölmargra alþjóðlegra samtaka um fólksfjöldafækkun á s. l. fimm árum og sú viðleitni að hafa þetta lyf aðgengilegt fyrir stúlkur hefur borið árangur í flestum vestrænum löndum. Í Bretlandi hefur gætt lítillar andstöðu og jafnvel hafa leiðtogar kaþólsku kirkjunnar verið þögulir um málið.
 
Snemma í marsmánuði tilkynnti Cybercast News Service að breska ríkisstjórnin hyggðist lækka verð neyðargetnaðarvarnarpillunnar umtalsvert. Gordon Brown fjármálaráðherra hyggst lækka söluskattinn á pillunni.
 
Vinsældir neyðargetnaðarvarnarpillunnar eru samofnar sívaxandi þungun ókvæntra táningsstúlkna. Sívaxandi og umfangsmikil barátta fyrir „kynfræðslu“ og almennri útbreiðslu getnaðarvarna hefur orðið þess valdandi, að fjöldi þungana táningsstúlkna er hæstur í Bretlandi í samanburði við önnur lönd í Vesturevrópu.
 
Norman Wells, framkvæmdastjóri Family Education Trust –sem er óháð rannsóknarstofnun – svaraði fyrirhugaðri stefnu stjórnvalda um að lækka verðið á neyðargetnaðarvarnarpillunni svo, að viðleitni stjórnvalda bæri meiri árangur ef þau legðu áherslu á að táningsstúlkur forðuðust kynmök.
 
„Rætur vandans,“ sagði Wells, „felast ekki í verði getnaðarvarna, heldur í þeirri staðreynd að við höfum aðskilið kynmök frá sínum rétta vettvangi, það er að segja ævilöngu trúnaðarsambandi karls og konu í hjónabandi.“

11.04.06

  22:28:06, Skrásetjari: Sr. Denis O'Leary   , 195 orð  
Flokkur: Dæmisögur og sögur II

Hvað ættum við ekki að gera fyrir okkar konung?

Sú saga er sögð af her Napóleons að eitt sinn varð hann fyrir árás og varð að hörfa í skyndi. Herinn varð að fara [þar sem br]ýrnar höfðu verið eyðilagðar. Napóleon gaf skipun um að einhvers konar brú yrði að reisa samstundis.

Hermennirnir sem næstir voru ánni hófu strax hið nánast óvinnandi verk. Þungur straumurinn þreif suma þeirra með sér og aðrir drukknuðu sökum kulda og örmögnunar. En í hvert skipti sem það gerðist komu aðrir hermenn í þeirra stað og héldu áfram verkinu. Loks var brúin tilbúin og her Napóleons fór heilu og höldnu yfir brúna.

Þegar Napóleon skipaði mönnunum sem höfðu reist brúna að koma upp úr vatninu, hreyfði enginn þeirra sig. Þeir voru fastir og hreyfingarlausir við brúarstöplana. Þeir höfðu frosið til dauða. Jafnvel Napóleon felldi tár.

Ef þessir menn voru reiðubúnir að leggja slíkt á sig fyrir jarðneskan konung, hvað ættum við ekki að gera fyrir okkar konung konunganna?

  12:28:21, Skrásetjari: Jón Rafn Jóhannsson, 632 orð  
Flokkur: Ritningarlestur dagsins

„Sannlega segi ég yður: Einn af yður mun svíkja mig.“

Guðspjall Jesú Krists þann 12. apríl er úr Matteusarguðspjalli 26. 14-25

Þá fór einn þeirra tólf, Júdas Ískaríot að nafni, til æðstu prestanna og sagði: „Hvað viljið þér gefa mér fyrir að framselja yður Jesú?“ En þeir greiddu honum þrjátíu silfurpeninga. Upp frá þessu leitaði hann færis að framselja hann. Á fyrsta degi ósýrðu brauðanna komu lærisveinarnir til Jesú og sögðu: „Hvar vilt þú, að vér búum þér páskamáltíðina?“ Hann mælti: „Farið til ákveðins manns í borginni, og segið við hann: ,Meistarinn segir: Minn tími er í nánd, hjá þér vil ég halda páska með lærisveinum mínum.“ Lærisveinarnir gjörðu sem Jesús bauð þeim og bjuggu til páskamáltíðar. Um kvöldið sat hann til borðs með þeim tólf. Og er þeir mötuðust, sagði hann: „Sannlega segi ég yður: Einn af yður mun svíkja mig.“ Þeir urðu mjög hryggir og sögðu við hann, einn af öðrum: „Ekki er það ég, herra?“ Hann svaraði þeim: „Sá sem dýfði hendi í fatið með mér, mun svíkja mig. Mannssonurinn fer að sönnu héðan, svo sem um hann er ritað, en vei þeim manni, sem því veldur, að Mannssonurinn verður framseldur. Betra væri þeim manni að hafa aldrei fæðst.“ En Júdas, sem sveik hann, sagði: „Rabbí, ekki er það ég?“ Jesús svaraði: „Þú sagðir það.“

Hugleiðing
Í rúmlega þrjú ár hafði Júdas Drottin fyrir sjónum, hann horfðist í augu við hann, snart klæði hans, hlýddi á rödd hans og gekk við hlið hans í brennheitri sólinni eftir fáförnum stígum jafnt og í ys markaðstorganna. Allt varð þetta til lítils því að hjarta hans var steinhjarta. Það var sem harður tinnusteinn og fégræðgin varð honum að falli. Hann gat ekki afklæðst líkama syndarinnar né deytt hann. Júdas trúði á mátt Jesú, hann var ekki í hópi þeirra sem snéru baki við honum þegar hann boðaði mátt holds síns og blóðs (Jh 6. 56), heldur trúði á hann líkt og djöflarnir: Án elsku (Jk 2. 19).
Harmleikur Júdasar fólst í því að neita að samþykkja Jesú eins og hann var í raun og veru. Er þetta ekki harmleikur fjölmargra nafnkristinna manna enn í dag? Nú leitast jafnvel guðfræðingar undansláttarguðfræðinnar að breyta honum til samræmis við eigin hugsmíðar. En það er ekki Guð sem þarf að breyta, heldur erum það við sjálf sem verðum að gefa honum tækifæri til að breyta okkur. Við verðum að rannsaka okkur sjálf og eigin gjörðir í ljósi sannleika Guðs og biðja hann um að ummynda okkur í krafti náðar sinnar og styrkja okkur í trú, von og kærleika svo að við bregðumst honum ekki eða afneitum honum þegar við stöndum frammi fyrir freistingunum. Fjölmargir nútímamenn bregðast hins vegar þannig við, að þeir róa að því öllum árum að láta freistingarnar líta út sem gæsku í afneitun sinni á Guði.

Hl. Tómas frá Kempis bað svo: „Guð, Faðir okkar. Við erum vanmegna og hyggjum lítt að því að inna dyggðug verk af höndum af eldmóð. Við biðjum þig að styrkja vanmátt okkar svo að við verðum hugrökk í þessari andlegu styrjöld. Veit okkur vernd gagnvart eigin vanrækslu og hugleysi og svikseminni í okkar eigin ótrúföstu hjörtum í nafni Jesú Krists.“

10.04.06

  23:42:40, Skrásetjari: Jon Valur Jensson   , 280 orð  
Flokkur: Fósturvernd

Blóðug og barbarísk manndráp

Þeir, sem hafa efazt um, að fóstureyðingar séu blóðugur barbarismi, ættu að líta á heimasíðu samtakanna The UK LifeLeague í Bretlandi, á http://uklifeleague.com/ – Strax þar á forsíðunni blasa við tvær myndir, sem fylla munu flesta undrun og óhugnaði. Skoðið þetta vefsetur, þar er margs konar fróðleikur um hina ófæddu, líf þeirra og dauða, baráttuna fyrir réttindum þeirra, tölulegar staðreyndir og fleira. Þegar ég fór inn á heimasíðuna, tjáði teljarinn mér, að þá væri búið að drepa um 70.067.825 fóstur í heiminum bara frá 1. janúar þessa árs til þessa dags, 10. apríl 2006. Fleiri myndir af hinum blóðuga vígvelli fósturdrápanna eru þar einnig, á vefslóðunum: http://www.uklifeleague.com/abortion-image-gallery/p4Index1.htm og þar um kring.

Read more »

  14:59:50, Skrásetjari: Jón Rafn Jóhannsson, 810 orð  
Flokkur: Ritningarlestur dagsins

„Einn af yður mun svíkja mig.“

Guðspjall Jesú Krists þann 11. apríl er úr Jóhannesarguðspjalli

Þegar Jesús hafði sagt þetta, varð honum mjög þungt um hjarta og hann sagði beinum orðum: „Sannlega, sannlega segi ég yður: Einn af yður mun svíkja mig.“ Lærisveinarnir litu hver á annan og skildu ekki, við hvern hann ætti. Sá lærisveinn Jesú, sem hann elskaði, sat næstur honum. Símon Pétur benti honum og bað hann spyrja, hver sá væri, sem Jesús talaði um. Hann laut þá að Jesú og spurði: „Herra, hver er það?“ Jesús svaraði: „Það er sá sem ég fæ bita þann, er ég dýfi nú í.“ Þá dýfði hann í bitanum, tók hann og fékk Júdasi Símonarsyni Ískaríots. Og eftir þann bita fór Satan inn í hann. Jesús segir við hann: „Það sem þú gjörir, það gjör þú skjótt!“ En enginn þeirra, sem sátu til borðs, vissi til hvers hann sagði þetta við hann. En af því að Júdas hafði pyngjuna, héldu sumir þeirra, að Jesús hefði sagt við hann: „Kauptu það, sem vér þurfum til hátíðarinnar,“ - eða að hann skyldi gefa eitthvað fátækum. Þá er hann hafði tekið við bitanum, gekk hann jafnskjótt út. Þá var nótt.
Þegar hann var farinn út, sagði Jesús: „Nú er Mannssonurinn dýrlegur orðinn, og Guð er orðinn dýrlegur í honum. Fyrst Guð er orðinn dýrlegur í honum, mun Guð og gjöra hann dýrlegan í sér, og skjótt mun hann gjöra hann dýrlegan. Börnin mín, stutta stund verð ég enn með yður. Þér munuð leita mín, og eins og ég sagði Gyðingum, segi ég yður nú: Þangað sem ég fer, getið þér ekki komist. Nýtt boðorð gef ég yður, að þér elskið hver annan. Eins og ég hef elskað yður, skuluð þér einnig elska hver annan. Á því munu allir þekkja, að þér eruð mínir lærisveinar, ef þér berið elsku hver til annars.“
Símon Pétur segir við hann: „Herra, hvert ferðu?“ Jesús svaraði: „Þú getur ekki fylgt mér nú þangað sem ég fer, en síðar muntu fylgja mér.“Pétur segir við hann: „Herra, hví get ég ekki fylgt þér nú? Ég vil leggja líf mitt í sölurnar fyrir þig.“ Jesús svaraði: „Viltu leggja líf þitt í sölurnar fyrir mig? Sannlega, sannlega segi ég þér: Ekki mun hani gala fyrr en þú hefur afneitað mér þrisvar.‘

Hugleiðing

Í gærkveldi glumdi enn eitt „hanagalið“ á öldum ljósvakans þegar National Geograpy Channel kynnti Júdasarguðspjallið sem kom út á vegum þess þann 6. apríl s, l. Satt best að segja hafði þessi tveggja tíma dagskrá ekkert nýtt fram að færa. Augljóst er um hér um eitt þessara handriti gnóstíkera að ræða sem af og til eru að finnast á fornum öskuhaugum eða í hellum í Egyptalandi. Allt frá upphafi fordæmdu kirkjufeðurnir gnóstíkismans sem samsuðu úr fornum kenningum launhelga heiðindómsins. Eins og Bandaríkjamönnum hættir svo mikið til, lýstu sumir fræðimennirnir því yfir, að hér væri undur og stórmerki á ferðinni sem vörpuðu alveg nýju ljósi á kristindóminn. Meginniðurstaða þessar manna var þessi: Jóhannes er illmennið, en Júdas góðmennið! Í gamla daga hefðum við strákarnir kallað þetta að „gera í buxurnar!

Jóhannes segir okkur að Satan hafi farið inn í Júdas þegar hann snéri baki við Jesú til að ganga veg illskunnar. Satan getur umsnúið elsku í hatur í mennsku andvaraleysi. Hann getur umsnúið heilagleika í stærilæti, góðmennsku í mannvonsku, ástúð í andúð. Hversu oftlega sjáum við ekki dæmi um slíkt í næsta umhverfi okkar? Við verðum að halda vöku okkar gagnvart Satan svo að hann leiði okkur ekki einhvern annan veg en Guð hefur fyrirhugað okkur. Heilagur Andi mun gefa okkur náð og styrk á stund reynslunnar. Ef við horfum til Jesú munum við ganga í ljósi og sannleika elsku hans.

Tómas frá Akvínó bað: „Ó Drottinn, gefðu mér stöðugt hjarta sem engin óviðurkvæmileg hugsun getur nálgast. Gefðu mér hjarta sigurvissunnar sem engar freistingar geta lagt að velli. Gefðu mér réttlátt hjarta sem engin megnar að leiða afsíðis. Ó Drottinn, gefðu mér einnig skilning til að þekkja þig, trúfestu til að leita þín, speki til að finna þig og trú til að faðma þig að lokum, Jesús Kristur, Drottinn okkar.“

  14:56:12, Skrásetjari: Sr. Denis O'Leary   , 435 orð  
Flokkur: Dæmisögur og sögur II

Saga um ríkan mann

Til er saga um ríkan mann sem bjó á stórri jörð. Hann varði miklum tíma á degi hverjum, til þess að horfa út um glugga á stórhýsi sýnu og virða fyrir sér dalinn sem hann átti. En hann trúði ekki á Guð. Hvers vegna skyldi hann gera það, hann sem var ríkasti maðurinn í dalnum?

Við innganginn að landareign hans bjó hliðvörður hans sem hét Jóhann. Jóhann þessi átti ekki mikla peninga, en hann trúði á Guð og fór í kirkju á hverjum sunnudegi með fjölskyldu sinni. Jóhann átti sjaldan frí en hann gat alltaf gefið sér tíma til þess að hjálpa því fólki á svæðinu, sem var hjálpar þurfi. Hann notaði kunnáttu sína í garðyrkju, trésmíði og öðru handverki til þess að liðsinna öðrum.

Dag einn var barið að dyrum ríka mannsins og þegar hann lauk þeim upp, stóð Jóhann fyrir utan. Jóhann sagði honum, að hann hefði dreymt draum nóttina áður og í draumnum hefði Guð talað til hans og sagt að á miðnætti í nótt myndi ríkasti maður dalsins deyja. Ríki maðurinn hló við og sagði að hann tryði ekki á drauma. Jóhann hélt þá til vinnu sinnar.

Ríki maðurinn hafði hlegið að Jóhann, en hann get ekki vikið orðum hans úr huga sér: "Ríkasti maðurinn í dalnum mun deyja á miðnætti í nótt". Til þess að hafa allt á hreinu fór hann í læknisskoðun um kvöldið. Læknirinn kvað upp þann úrskurð, að ríki maðurinn væri við góða heilsu og myndi sennilega lifa að minnsta kosti tuttugu ár til viðbótar. Ríki maðurinn varð svo feginn þessum orðum, að hann bauð lækninum heim með sér til kvöldverðar. Læknirinn kom og fór ekki úr húsi hans fyrr en stundarfjórðung eftir miðnætti. Og ríki maðurinn var glaður að vera enn á lífi!

En nokkru eftir að læknirinn var farinn, var barið að dyrum og þegar ríki maðurinnn lauk þeim upp sá hann dóttur Jóhanns standa þar og gráta. Hún sagði honum að faðir hennar hefði dáið á miðnætti!

Jesús segir: "Til eru síðastir, er verða munu fyrstir og til eru fyrstir er verða munu síðastir".

09.04.06

  23:48:52, Skrásetjari: Jon Valur Jensson   , 2345 orð  
Flokkur: Málefni samkynhneigðar á sviði þjóðfélags og kirkju

Kæra samkynhneigðra á hendur Gunnari Þorsteinssyni

Eins og kunnugt er, kærði stjórn Samtakanna '78 Gunnar Þorsteinsson, forstöðumann trúfélagsins Krossins, fyrir tiltekin ummæli hans í blaðagrein, Bréfi úr Kópavogi, sem birtist í Morgunblaðinu sunnudaginn 26. febrúar sl. Kæra stjórnarinnar var “borin fram á grundvelli 233a gr. í almennum hegningarlögum þar sem m.a. er kveðið á um fjársektir og fangelsi fyrir að ráðast með háði, rógi, smánun eða ógnun opinberlega á mann eða hóp manna vegna kynhneigðar þeirra.” Á heimasíðu Samtakanna '78 [1] er sagt, að “Í kærunni minni(r) formaður félagsins á þá skýlausu skyldu ríkisvaldsins að vernda minnihlutahópa lögum samkvæmt gegn rógi, níði og smánun hvar sem slíkt er borið fram á opinberum vettvangi.“ Merkilegt er, að bæði kærendur sjálfir og aðrir talsmenn samkynhneigðra (m.a. einn sem hefur sent athugasemdir á þetta vefsetur) bera fyrir sig börn samkynhneigðra, þ.e. að staðhæfingar Gunnars valdi m.a. þeim “sársauka og þjáningu [....], nema hlutur þeirra verði réttur með málsókn ákæruvaldsins og refsingu.“

Read more »

1 ... 34 35 36 ...37 ... 39 ...41 ...42 43 44 ... 46

Síðustu pistlar

Kirkju.net er óháð vefrit sem inniheldur aðallega efni tengt kaþólskri trú en einnig um trúmál almennt. Markmiðið er að miðla fróðleik og stuðla að skoðanaskiptum og umræðu innan kaþólsku kirkjunnar á Íslandi sem og að kynna kaþólsku kirkjuna fyrir þeim sem utan hennar eru. Aðalsíða vefritsins sækir pistla inn á bloggsíður og skrifa höfundar hvers bloggs pistla sem hafa kaþólskt eða annað trúarlegt efni sem meginþema. Skoðanir settar fram í pistlunum eru höfundanna sjálfra og ber ekki að túlka þær sem skoðanir trúfélaga eða annarra bloggara. Höfundar bera ábyrgð á efni sem þeir birta á sínu bloggi. Athugasemdir við pistlana eiga að vera á íslensku, málefnalegar og fullt nafn höfundar á að koma fram. Athugasemdum er ritstýrt af höfundi hvers bloggs fyrir sig. Gestapennar innan eða utan kaþólsku kirkjunnar eru einnig velkomnir að senda inn greinar sem eru birtar undir „Ýmsir höfundar.“

Leit

Flokkur

Sr. Denis O'Leary

Kirkjuvefbók Ragnars

Jón Valur Jensson

Ýmsir höfundar

Jón Rafn Jóhannsson

Kirkju.net

  XML Feeds

blog software