Blaðsíður: 1 2 3 4 6

12.03.06

  20:44:28, Skrásetjari: Jon Valur Jensson   , 984 orð  
Flokkur: Trúarbrögð í innbyrðis samskiptum og við veröldina

Óráðsstefna danskra 'tjáningarfrelsismanna'

Grein birt í Morgunblaðinu 12. febrúar 2006

Göran Persson, forsætisráðherra Svía, sýndi hyggindi og gætni fyrir hönd þjóðar sinnar með því að kalla sendiherra múslimaríkja til fundar við sig, lýsa velvild sinni og virðingu og þvo hendur Svía af strákapörum danska Jótlandspóstsins og kristna blaðsins Magazinet í Noregi. Þetta gerði hann á sama tíma og hægrimaðurinn óvarkári Anders Fogh Rasmussen neitaði að þiggja boð sendiherra sömu ríkja um fund til að ræða málið – "tjáningarfrelsið" væri ekki til umræðu! En Anders ætti ekki einungis að halda fund, heldur láta í snatri semja frumvarp til laga sem banni heimskuleg uppátæki sem ögra trúartilfinningu margra múslima – hvað sem "hefðum okkar í skopmyndagerð" líður.

Öll færslan - smellið hér til að lesa alla færsluna »

11.03.06

  03:17:42, Skrásetjari: Jon Valur Jensson   , 538 orð  
Flokkur: Málefni samkynhneigðar á sviði þjóðfélags og kirkju

Í sjálfsvald sett – eða undir leiðsögn Drottins?

Bloggað við bloggara um ‘hjónavígslu samkynhneigðra’

Margt er skrafað og skrifað um málefni samkynhneigðra þennan vetur (já, fallega snjóar hann þessa nóttina : greinilegt að vorið er ekki komið, þótt væri hann þesslegur að undanförnu). Við höfum fært hér í letur langar og fjölþættar greinar um málið – kannski ekki að furða, því að tekizt er á um frumvarp og tillöguflutning sem valda myndi umbyltingu í fjölskyldumálum – en nú skal tekið upp léttara hjal. Í nótt sem oftar gekk ég til orðaskrafs við bloggara á vefsíðu gamals nemanda míns. Þar hafði m.a. komið fram umvöndun við Þjóðkirkjuna, sér í lagi Karl biskup, og í því sambandi sagði Guðrún nokkur Vala: “Og hvað eru kirkjulegar athafnir annað en það sem maðurinn hefur fundið upp á sjálfur?"

Spyr sú sem ekki veit! sagði ég á móti og hélt svo áfram:

Öll færslan - smellið hér til að lesa alla færsluna »

09.03.06

  01:35:23, Skrásetjari: Jon Valur Jensson   , 741 orð  
Flokkur: Málefni samkynhneigðar á sviði þjóðfélags og kirkju

Verulegur árangur af meðferð samkynhneigðra

Meðferð við samkynhneigð er ekki nýlegt fyrirbæri né í sjálfri sér í neinum tengslum við trúarlega bænameðferð nema þar sem það á sér stað. Löng hefð er fyrir slíku meðferðarstarfi geðlækna, sálfræðinga, atferlisfræðinga og þerapista í Bandaríkjunum, frá því alllöngu fyrir þá trúarlegu vakningu sem gætt hefur þar á liðnum áratug. Hér verða birtar upplýsingar um, hve mikill árangur hafi náðst af meðferð við samkynhneigð, og byggt á merkri bók eftir tvo háskólamenn, dr. Stanton Jones og dr. Mark Yarhouse: Homo-sexuality – The use of Scientific Research in the Church´s Moral Debate (InterVarsity Press, 2000). Útreikningar mínir hér á eftir eru byggðir á niðurstöðum kannana, sem þeir rekja í bók sinni.

Heildarniðurstöður dregnar saman í stuttu máli: Bæði í hóp- og einstaklings-meðferðum (sem eru af ýmsu tagi, en sálgreiningarmeðferð algengust) næst fullur árangur eða bati hjá þátttakendum í 27–28% tilfella að meðaltali. Þar við bætast svo þeir, sem teljast eða telja sig vera "í framför", en þeir eru tæplega 32% þeirra sem fóru í hópmeðferð. Þá er þetta farið að nálgast 60% þátttakenda, sem fá einhverja úrlausn í þessu máli, en margir af þeim, sem af ganga, sýna alls enga breytingu. (Frh. neðar.)

Öll færslan - smellið hér til að lesa alla færsluna »

07.03.06

  14:17:11, Skrásetjari: Jon Valur Jensson   , 948 orð  
Flokkur: Málefni samkynhneigðar á sviði þjóðfélags og kirkju

Vegna Viðhorfsgreinar í Mbl. um mál samkynhneigðra

Opið bréf til Svavars Knúts Kristinssonar blaðamanns

7. marz 2006.

Góðan daginn, Svavar Knútur.

Ég skrifa þér þetta bréf að gefnu tilefni vegna Viðhorfsgreinar þinnar í Morgunblaðinu í dag, undir fyrirsögninni: 'Loksins frjáls'.

Öll færslan - smellið hér til að lesa alla færsluna »

05.03.06

  14:31:33, Skrásetjari: Jon Valur Jensson   , 684 orð  
Flokkur: Trúarbrögð í innbyrðis samskiptum og við veröldina

Fjallað um öfga-islamisma og ógöngur fjölmenningarhyggjunnar

Í Silfri Egils á Stöð 2 í dag endaði þátturinn á athyglisverðu viðtali við Hjört J. Guðmundsson sagnfræðinema, sem hefur kynnt sér einkar vel málefni Islams í nútímanum, t.a.m. í Hollandi, Bretlandi og Danmörku. Var frammistaða hans með ágætum, hann var málefnalegur og sterkur á svellinu í heimildavinnslu sinni. Í hverju því atriði, þar sem hann tók djúpt í árinni og kom mönnum kannski á óvart með því að teikna upp alvarlegri stöðu mála en margir hafa talið hér ríkja eða standa fyrir dyrum, studdi hann það vel staðreyndum og rökum í undangenginni kynningu sinni á ástandinu, t.d. í Hollandi. Sjálfur telur hann öfgamenn meðal múslima í Evrópu í allmiklum minnihluta, en að róttækir, andlegir leiðtogar þeirra (ímamar) hafi þar mikil áhrif og að það sé í alvöru raunhæfur möguleiki, að þeim takist að framkvæma það, sem þeir ætla sér, þ.e. að ná afgerandi sterkri valdastöðu í Evrópu, ef ekki verður spyrnt við fótum . . . .

Öll færslan - smellið hér til að lesa alla færsluna »

25.02.06

  05:03:41, Skrásetjari: Jon Valur Jensson   , 1269 orð  
Flokkur: Fósturvernd, Málefni samkynhneigðar á sviði þjóðfélags og kirkju, Lúthersk kristni

Lúther gegn hjónabandi samkynhneigðra

  Eftirfarandi grein var send DV 12. janúar, en fekkst þar ekki birt þrátt fyrir ítrekuð tilmæli. Þá var hún send Fréttablaðinu um 28. jan., en fekkst þar heldur ekki birt, þótt stytt væri niður fyrir 3000 slög til að fá þar inni. En hér er sagt aðeins frá viðhorfum Lúthers til kynmaka samkynja fólks, auk þess sem vikið er að svo ólíkum hlutum sem Gamla testamentinu, skrifum Platóns, ummælum Jesú um Sódómu og skriftaboðum Þorláks biskups helga.

Jón Einarsson, lipur fastapenni á DV, skrifaði pistil um mál samkynhneigðra 10. janúar sl. og ræddi þar viðhorf Karls biskups og ummæli Jónínu Bjartmarz alþm. á Stöð 2. Rétt var af Jóni að leiðrétta orð hennar um hjónabandið sem "sakramenti" í Þjóðkirkjunni, því að það er alls ekki lútherskur skilningur. Nú er hún lærður lögfræðingur og reyndur þingmaður. Það er því viss mælistika á þekkinguna á kristnum sið og trú á síðari tímum að slík frammámanneskja láti þvílík orð falla í sjónvarpsviðtali. Annað var þó ískyggilegra, sem nafni minn lét hjá líða að minnast á, þ.e. að í sama viðtali lagði hún til að trúfélög yrðu "skylduð til að blessa samkynhneigða". [Frh. neðar.]

Öll færslan - smellið hér til að lesa alla færsluna »

21.02.06

  04:18:28, Skrásetjari: Jon Valur Jensson   , 2332 orð  
Flokkur: Málefni samkynhneigðar á sviði þjóðfélags og kirkju

Samkynhneigðir vanhæfari en aðrir til barnauppeldis

Súsanna, Thelma og staðreyndir um kynferðislega misneytingu o.fl.
Þegar Karl biskup Sigurbjörnsson var í dagblaði sagður fagna réttarbótum fyrir samkynhneigða (Fréttabl. 18. nóv. 2005, fréttin: 'Góðir menn fagna', sem voru orð eftir honum höfð), en leyfði sér þó að setja fram þessa eðlilegu athugasemd: "Við þurfum að horfa á barnið. Réttur þess til lífs og gæða og ástar og umönnunar og öryggis er aðalatriðið, en ekki réttur einhvers til að eiga börn. Mikilvægt er að velferð barnsins sé höfð í fyrirrúmi," þá var skammt að bíða kröftugra andmæla frú Súsönnu Svavarsdóttur, sem reit í sama blað daginn eftir: "[Á]lítur hann [biskupinn] samkynhneigða ekki hæfa til þess að veita barni líf og gæði og ást og umönnun og öryggi? Telur hann gagnkynhneigða aðeins búa yfir slíkum mannkostum? Var ekki faðir Thelmu og þeirra systra gagnkynhneigður? [Leturbr. JVJ.] Hver er þessi maður [biskupinn] að telja sig umkominn að dæma út í bláinn hver getur veitt kærleika?" Því næst vék hún að Biblíunni og ákvæðum hennar um "að maður skuli ganga að eiga konu og þau geta af sér ávöxt og allt það," en gerði lítið úr gildi hennar, mest vegna aldurs hennar og að á hennar tíma "var kannski ekki gert ráð fyrir því að börn í þúsundatali biðu þess á stofnunum um allan heim að einhver vildi elska þau" og nefndi börn í S-Ameríku og A-Evrópu sem dæmi, sem seld væru í vændi (og í annarri grein talaði hún um börn í skókössum á Indlandi). Spurði hún í framhaldi af þessu biskupinn hvað hann vildi að gert yrði við þessi börn. "Hvernig vill kirkjan hans stemma stigu við að slíkt helvíti á jörðu geti þrifist?" – Enn harðmæltari var hún í skrifi þessu, og má kalla það orð að sönnu, að Súsanna hafi þarna tekið að sér að typta Karl biskup opinberlega með vandlætingarsvipu sinni.

En verðum við ekki að viðurkenna, að þetta efnisinnlegg Súsönnu sé eitthvað sem taka verði tillit til? Sópar ekki réttlætisboðskapur hennar burt þeim andmælum gegn ættleiðingu samkynhneigðra á börnum, sem margir umsagnaraðilar um frumvarpið, sem nú liggur fyrir Alþingi, hafa fram að færa? Nei, það er engan veginn svo – eins og sést af eftirfarandi:

Öll færslan - smellið hér til að lesa alla færsluna »

19.02.06

  03:50:55, Skrásetjari: Jon Valur Jensson   , 393 orð  
Flokkur: Trúarbrögð í innbyrðis samskiptum og við veröldina

16 ára piltur kveður skopmyndir af Múhameð ástæðu þess að hann drap kaþólskan prest

samkvæmt tyrkneskum sjónvarpsfréttum um þann sem liggur undir grun

ANKARA, Tyrklandi, 7. febr. 2006 (Zenit.org). – Táningur, sem ákærður er fyrir drápið á ítölskum trúboðspresti, hefur viðurkennt í yfirheyrslum hjá lögreglunni að nýbirtar skopmyndir af Múhameð hafi verið ástæðan fyrir gjörðum hans, segir í fregn tyrknesku sjónvarpsstöðvarinnar NTV.

Pilturinn, sem er aðeins 16 ára, var handtekinn í sambandi við morðið á séra Andrea Santoro, sextugum presti, sunnudaginn 5. febrúar, í hafnarborginni Trabzon [hinni fornfrægu Trabizont] við Svartahaf. Presturinn var á bæn í sóknarkirkju sinni, þegar hann var skotinn.

Öll færslan - smellið hér til að lesa alla færsluna »

22.01.06

  17:16:13, Skrásetjari: Jon Valur Jensson   , 588 orð  
Flokkur: Málefni samkynhneigðar á sviði þjóðfélags og kirkju

Yfirlýsing 20 trúfélaga og 20 einstaklinga vegna stjórnarfrumvarps um málefni samkynhneigðra

Eftirfarandi yfirlýsing samvinnuhóps margra kristinna trúarsamfélaga vegna stjórnarfrumvarps um málefni samkynhneigðra hefur verið send hinu háa Alþingi:

Við undirrituð lýsum eindregnum stuðningi við biskup Íslands, þegar hann segir að hjónaband sé sáttmáli milli eins karls og einnar konu, og teljum að nú beri að standa vörð um hina upprunalegu fjölskyldumynd og velferð fjölskyldna og barna í íslensku samfélagi. Um leið hörmum við ....

Öll færslan - smellið hér til að lesa alla færsluna »

20.01.06

  01:17:37, Skrásetjari: Jon Valur Jensson   , 528 orð  
Flokkur: Málefni samkynhneigðar á sviði þjóðfélags og kirkju

Af óhlutdrægni fjölmiðla um málefni samkynhneigðra

Frá og með sunnudegi 15. jan. 2006 og fram á miðvikudag 18. s.m. – á fjórum dögum – voru fimm allstórir viðtalsþættir um mál samkynhneigðra í þremur ljósvakafjölmiðlum. Í fjórum tilvikum höfðu dagskrárgerðarmennirnir tvo viðmælendur, en einn í þeim fimmta. Og hvernig var nú jafnvæginu háttað milli meginfylkinganna í deilunni? – Níu : núll? Nei, getur það verið?!

Öll færslan - smellið hér til að lesa alla færsluna »

08.01.06

  00:40:58, Skrásetjari: Jon Valur Jensson   , 5902 orð  
Flokkur: Málefni samkynhneigðar á sviði þjóðfélags og kirkju

Hvert er stefnt í málum samkynhneigðra? Eru menn að hugsa um heill og hag þjóðar – barna og fullorðinna?

Erindi flutt í Útvarpi Sögu föstudaginn 2. des. 2005 – hér birt með afar ýtarlegum neðanmálsgreinum sem upplýsa um margt sem að ófyrirsynju hefur legið í þagnargildi hér á landi. Er næsta víst að hér mun ýmislegt koma lesandanum mjög á óvart, ekki sízt vegna niðurstaðna rannsókna sem hér birtast um félagshætti og heilsufar samkynhneigðra.

Efni mitt í dag er sú stefna sem Alþingi virðist ætla að taka upp í málum samkynhneigðra, þ.e.a.s. með framlögðu stjórnarfrumvarpi um aukin réttindi þeirra, sérstaklega til frumættleiðinga og tæknifrjóvgunar, auk óvígðrar sambúðar af sama tagi og gagnkynhneigðir eiga rétt á. [Sjá neðanmálsgr. 1] Ennfremur liggur í loftinu, að einstakir þingmenn (Guðrún Ögmundsdóttir t.d.) muni hafa frumkvæði um að reyna að gefa færi á því að prestar og forstöðumenn safnaða fái rétt til þess að vígja samkynhneigða í hjónaband frammi fyrir altarinu. – Þetta er nú ekki það sem Þjóðkirkjan hefur verið að biðja um, en samt hafa einstakir prestar leyft sér að ganga fram fyrir skjöldu til að biðja beinlínis um þetta, prestar jafnvel í Þjóðkirkjunni. En Þjóðkirkjan á einfaldlega að fá allan þann frið og umhugsunartíma sem hún þarf á að halda til að gera þetta mál upp við sig.

Öll færslan - smellið hér til að lesa alla færsluna »

  00:06:52, Skrásetjari: Jon Valur Jensson   , 4972 orð  
Flokkur: Málefni samkynhneigðar á sviði þjóðfélags og kirkju

Hvert er stefnt í málum samkynhneigðra? – nmgrr. 17–37

Vegna umfangs samnefndrar greinar hér fyrir ofan birtast þessar 17.–37. neðanmálsgr. ekki í beinu framhaldi af henni, heldur í sér-plaggi. Bezt er að prenta hvort tveggja út, en til að komast inn á tilvísaðar vefslóðir er þægilegast að gera það af vefgreinunum með internetið opið. –JVJ.

[17] Sbr. t.d. greinina ‘Against the Current: The Cost Of Speaking Out For Orientation Change In Canada’ eftir Chris Kempling, doktor í sálfræði, sem eins og fleiri hefur verið beittur þvingandi lögsókn og aðgerðum til að þagga niður í honum – sjá vefsíðuna http://www.narth.com/docs/current.html

Öll færslan - smellið hér til að lesa alla færsluna »

03.01.06

Börn eiga skilið foreldra sem eru hjón, segir Benedikt páfi

Börn eiga skilið að eiga gifta foreldra, segir Benedikt páfi XVI. Þetta kom fram í ræðu sem hann hélt nýlega á ráðstefnu leiðtoga suður-amerískra biskupa um fjölskylduna og lífið. "Börnin eiga rétt á að fæðast og vaxa upp í fjölskyldu sem grundvallast á hjónabandi," sagði hann og hvatti allt samfélag kirkjunnar "til að kynna hið einstaka gildi hjónabandsins í allri sinni auðlegð, þessa fyrirkomulags náttúrunnar sem kalla má föðurleifð mannkyns."

Í ræðunni, sem flutt var á spænsku, staðhæfði Benedikt XVI að "sú afhelgun, sem nú gætir víða, tálm[i] samvizku almennings að uppgötva sem vert væri eðli og hlutverk fjölskyldunnar sem stofnunar." Nú á síðustu árum hafi "ranglát lög" verið sett, sem opinberi "vanþekkingu á grundvallaratriðum hjónabandsins."

Öll færslan - smellið hér til að lesa alla færsluna »

29.12.05

  20:23:01, Skrásetjari: Jon Valur Jensson   , 1210 orð  
Flokkur: Málefni samkynhneigðar á sviði þjóðfélags og kirkju

Tekur Framsókn mið af kristnu siðferði eða ímynduðum fjölda samkynhneigðra?

Jón Valur Jensson fjallar um Framsóknarflokkinn og samkynhneigða. [1]

Mundi það skipta sköpum fyrir gengi Framsóknarflokksins að laða til sín hluta af atkvæðum samkynhneigðra, ef hommar og lesbíur eru í reynd einungis um 1% kjósenda? Það mætti Reynir Þór Eggertsson hugleiða, sá sem skrifaði í Mbl. 17. des. 2005 gegn tveimur samflokksmönnum sínum, en þeir hafa lýst sínum eðlilegu óskum að flokkurinn styðji við kristin gildi.

Æ meir hallast ég að því, að hlutfall samkynhneigðra á Íslandi nái naumast 2,2%, eins og meðaltalið bendir þó til úr ýmsum könnunum frá árunum 1994–2004 í Bandaríkjunum, Bretlandi og Hollandi (sjá grein mína í Fréttabl. 28. apríl 2005 og í lengri gerð á þessari vefslóð). Tel ég alls ekki ólíklegt að hlutfallið sé í raun um eitt prósent, eins og ýmsar aðrar erlendar kannanir benda til. [Frh. neðar.]

Öll færslan - smellið hér til að lesa alla færsluna »

12.11.05

  18:44:42, Skrásetjari: Jon Valur Jensson   , 987 orð  
Flokkur: Málefni samkynhneigðar á sviði þjóðfélags og kirkju

Ótæk rök fyrir kirkjulegri vígslu samkynhneigðra

Vökull talsmaður margra sem búa við skertan hlut í samfélaginu, séra Toshiki Toma, siglir léttilega fram hjá ótal vandkvæðum þegar hann mælir með kirkjulegri hjónavígslu samkynhneigðra í Morgunblaðinu 22. október. Erfitt á ég með að halda röklegum þræði í lestri greinarinnar, þ.e. að sjá hvernig eitt leiði af öðru eða styðji hvað við annað í þeim efnisbútum sem þar er stillt upp. Stefnan sem einkennir greinina er frjálslyndisguðfræði eða endurskoðunarhyggja í trú og siðfræði (revisionism), eins og nú er kallað. Engar brigður skulu á það bornar, að Toshiki er einlægur og vel meinandi, en það er engin trygging fyrir því að rata á rétta niðurstöðu, og verður hér leitazt við að sanna, að rök hans í greininni standist ekki.

Öll færslan - smellið hér til að lesa alla færsluna »

17.09.05

  12:51:53, Skrásetjari: Jon Valur Jensson   , 788 orð  
Flokkur: Fósturvernd, Bænamál

Beðið fyrir ófæddum börnum

Áður birt í lífsverndarblaðinu Mannhelgi, nr. 1 (ágúst 1987), en hér með nokkrum viðbótum.

Drottinn Guð, vér felum þér á hendur ófædd börn þessa lands og foreldra þeirra. Kenn þú þjóð vorri að virða mannslífið og veita bágstöddum hjálp í sérhverri nauð.

+ + + + +

Drottinn, vak þú yfir sérhverju barni, fæddu sem ófæddu, og gef þú öllum foreldrum styrk til að standa saman í gagnkvæmum kærleika og í hlýðni við vilja þinn.

+ + + + +

Drottinn Jesú Kristur, þú sem sagðir: “Leyfið börnunum að koma til mín,” vér biðjum þig: Tak í ríki þitt ófæddu börnin, sem var varnað þess að mega fæðast, og fyrirgef þeim, sem syndgað hafa gegn þínum smæstu bræðrum [eða: gegn vilja þínum].

+ + + + +

Drottinn Guð, vér biðjum um virðingu fyrir lífinu og sérstaklega gagnvart ófæddum börnum. Lát þú alla menn kannast við lífsgildi þeirra og að þú einn ert Herra yfir lífi og dauða. Veit foreldrum þeirra styrk, og lækna þú sérhvert sakbitið hjarta. (Söfnuður: Drottinn, vér biðjum þig, bænheyr þú oss – eða: heyr vora bæn.)

+ + + + +

Algóði faðir ... Blessa þú verðandi mæður og ófædd börn, og veit þeim öryggi, góða heilsu og líf.

(Bæn sr. Hjalta Þorkelssonar í Kristskirkju 24. febr. 1985 og 16. febr. 1986. Hann hefur einnig beðið sérstaklega fyrir fósturverndarstarfinu.)

+ + + + +

Drottinn, þú sem ert lífið sjálft, hjálpaðu okkur til að meta allt líf, sem þú skapar, hjálpaðu okkur til að virða allt líf – nýfætt, ófætt, fullvaxta og það sem ellin hrjáir. Hjálpaðu okkur til að sýna hvert öðru hlýju og nærgætni ...

(Úr bæn sr. Solveigar Láru Guðmundsdóttur í hugvekju í Sjónvarpinu, 28. apríl 1985.)

+ + + + +

Eftirfarandi athugasemd og bæn var bætt við bréf herra Péturs Sigurgeirssonar biskups til allra presta Þjóðkirkjunnar, dags. 26. apríl 1985, varðandi bænarefni hins almenna bænadags 1985 (12. maí), en þá var beðið “fyrir börnum, fæddum og ófæddum, og framtíð þeirra”:

“Í Handbókinni eru bænir í sérstökum aðstæðum, nr. 29 og 30 (bls. 60–61), sem henta vel bænarefni dagsins, Þar má bæta við bæn á þessa leið:

Drottinn, vak þú yfir sérhverju barni, fæddu sem ófæddu, og gef þú öllum foreldrum styrk til að standa saman í gagnkvæmum kærleika og í hlýðni við vilja þinn. Kenn þú þjóð vorri að virða mannslífið og veita bágstöddum hjálp í sérhverri nauð, fyrir Jesú Krist, Drottin vorn."

+ + + + +

Vér biðjum fyrir sjúkum, sorgmæddum og einstæðingum, fyrir öllum börnum, fæddum jafnt sem ófæddum og einkum þeim sem búa við erfið kjör ....
Þannig tíðkaði sr. Björn Jónsson, prestur og prófastur á Akranesi, að fella bænarorð fyrir hinum ófæddu inn í almennu kirkjubænina; fer vel á þessu í samhenginu (sbr. einnig næstu bæn og síðustu bænina hér á eftir).

+ + + + +

Bænir sr. Hjalta Þorkelssonar í Kristskirkju á 6. sunnudag í páskaföstu 1985 og 2. sd. í föstu 1986:

Algóði Faðir: Jesús sagði, að þú myndir heyra bænir vorar bornar fram í þínu nafni, því biðjum vér: Fyrir kirkju þinni ...
...
Fyrir sjúkum og sorgmæddum ...
Fyrir börnum þessa lands, fæddum sem ófæddum: Varðveit þau öll í föðurkærleika þínum, og gef þeim líf og heilsu og góðan þroska. (Söfn.: Drottinn, vér biðjum þig, bænheyr þú oss.)
Fyrir þeim, sem bera ábyrgð á lífi barna: Gef þeim styrk í hlutverki þeirra og náð til að fæða þau og koma þeim til manns. (S. svarar.)
Fyrir öllum framliðnum ...

+ + + + +

(Drottinn Guð, vér biðjum ...) Fyrir verðandi mæðrum og ófæddum börnum þeirra. Gef, að mæðurnar geri sér ljósa ábyrgð sína og öll börn megi lifa það að komast til vits og þroska. (Söfn. svarar.)

(Bæn sr. Hjalta Þorkelssonar í Kristskirkju 29. des. 1985, sunnudaginn næsta eftir messudag saklausu barnanna í Betlehem, sem er 28. des.)

+ + + + +

Vilt þú, Drottinn, blessa börn þessarar þjóðar, bæði fædd og ófædd. Vilt þú gefa, Drottinn, að við mættum veita þeim enn af þeirri miskunn, sem þú einn hefur yfir að ráða og vilt veita okkur í gegnum þitt orð og þitt verk ...

(Úr bæn sr. Valgeirs Ástráðssonar á æskulýðsdegi Þjóðkirkjunnar, 2.3. 1986.)

+ + + + +

Vér biðjum fyrir öllum, sem skortir heilsu og styrk, fyrir sjúkum, sorgmæddum og einstæðingum, fyrir börnum sem búa við erfið kjör. Opna augu vor fyrir gildi alls lífs, sem kviknar samkvæmt sköpun þinni. Helga allt líf í móðurlífi, svo að það megi fæðast og opinbera dýrð þína. Opna augu vor fyrir neyð náungans, og veit oss hugrekki til að koma honum til hjálpar. Fyrir Jesúm Krist, Drottin vorn. (Söfn.: Drottinn, heyr vora bæn.)

(Úr almennri kirkjubæn sr. Tómasar Sveinssonar á pálmasunnudag, 23. marz 1986. Þetta dæmi ásamt öðrum sýnir vel, hve eðlilega bæn fyrir ófæddum börnum getur fallið inn í hina almennu kirkjubæn.)

Endum þetta á vekjandi orðum Móður Teresu:

Við skulum biðja hvert fyrir öðru. Mín sérstaka bæn er sú, að við megum elska heitt þessa Guðsgjöf, barnið, því að barnið er stærsta gjöf Guðs til heimsins og til fjölskyldunnar og til sérhvers okkar. Og biðjið, að fyrir hjálp þessa kærleika megið þið vaxa í heilögu líferni; því að heilagleiki er ekki eitthvað, sem aðeins fáum getur hlotnazt; hann er blátt áfram skylda þín og skylda mín.

08.09.05

  01:24:00, Skrásetjari: Jon Valur Jensson   , 976 orð  
Flokkur: Málefni samkynhneigðar á sviði þjóðfélags og kirkju

Hversu algeng er samkynhneigð á Íslandi?

Aths. höf. Greinin hér á eftir er upphafleg gerð greinar sem birtist í styttri mynd í Fréttablaðinu 28. apríl 2005. Hér er því ýtarlegri upplýsingar að finna, einkum að því leyti, að nefndar eru fleiri kannanir en í Fréttablaðsgreininni um fjölda samkynhneigðra erlendis, ennfremur nákvæmari útfærsla á grundvelli útreikninga minna varðandi mannfjölda á Íslandi, m.m. Greinin birtist einnig (í styttri gerðinni eins og í Fréttablaðinu) á http://www.visir.is/apps/pbcs.dll/article?AID=/20050428/SKODANIR/504280315&SearchID=73244839664109 – og þar var í kjölfarið allnokkur umræða um hana, sem lesa mátti á http://www.visir.is/?PageID=339&NewsID=39624 – en hefur af einhverjum ástæðum dottið út. Kjarninn í þeirri umræðu (a.m.k. svör mín) verður birtur síðar hér á vefsetrinuJón Valur Jensson.

Í viðtali í Fréttabl. 7. apríl 2005 fullyrðir Sverrir Páll Erlendsson kennari, að 5–10% manna laðist að eigin kyni, en það jafngildi 800 til 1600 Akureyringum og 9 til 18 þúsund íbúum höfuðborgarsvæðisins. Þetta eru ótrúlegar tölur. Allnokkuð er um, að samkynhneigðir geri mikið úr fjölda sínum, enda gefur það kröfum þeirra um síaukin réttindi byr undir báða vængi. Í viðtali við Kolbrúnu Bergþórsdóttur á Útvarpi Sögu í marz gekk Þorvaldur Kristinsson, form. Samtakanna 78, svo langt að staðhæfa: "Við verðum að gera okkur grein fyrir því, að varfærnustu tíðnitölur heimsins segja okkur, að hér hljóti að vera um 15-20.000 samkynhneigðir fullorðnir einstaklingar. Það nægir til að fylla Akureyri og gott betur". Takið eftir, að hann talaði um "varfærnustu" tölur. Sá reyndi maður ætti að vita betur, því að þetta er víðs fjarri sannleikanum.

Samkvæmt tölum Hagstofunnar voru Íslendingar 18 ára og eldri þann 1. des. 2001 alls 212.519, en þjóðin öll 286.575. Ef sú hlutfallstala fullorðinna (74,2%) er óbreytt, jafngilda 15.000 manns nú um 6,9% fullorðinna Íslendinga, en 20.000 manns um 9,2%. M.ö.o.: um 6,9 til 9,2% Íslendinga 18 ára og eldri ættu þá, skv. Þorv. Kristinssyni, að teljast samkynhneigðir. En hvað segja raunverulegar kannanir um tíðni samkynhneigðar?

Algengt mat á hlutfalli virkra samkynhneigðra í vestrænum þjóðfélögum er um 1-3% (meðal karla einkum í grennd við 2,8%, en mun fátíðari meðal kvenna). Enn lægra er hlutfall samkynhneigðra meðal þeirra sem eru í föstu sambandi, t.d. um 0,5% af öllum samböndum í Kanada. Hér á landi nær fjöldi samkynhneigðra í staðfestri samvist aðeins um 0,2% af tölu giftra gagnkynhneigðra. Þetta kann að koma lesendum á óvart, miðað við hve mikið virðist bera á samkynhneigðum nú á dögum. En eitt sem gerir þennan hóp meira áberandi en ella er sú staðreynd, að þetta fólk er yfirleitt betur stætt en almennt gerist; samkynhneigðir í Bandaríkjunum voru með 58% hærri tekjur en almennt meðaltal 1990 og sem einstaklingar með þrefaldar meðaltekjur einstaklinga, auk þess að hafa 3 árum lengri menntun að baki. Margir þeirra eru hæfileikamenn í ýmsum stéttum, m.a. í hópi leikara, listamanna, rithöfunda og fjölmiðlamanna, ekki sízt í stórborgum á austur- og vesturströnd Bandaríkjanna. Lífsstíll þeirra hefur því fengið verulega jákvæða kynningu í kvikmyndum og fjölmiðlaefni sem þaðan berst, einnig hingað til lands.

Samkvæmt manntali 2001 telja 1,3% kanadískra karlmanna og 0,7% kvenna sig vera samkynhneigð. Nýlegar rannsóknir frá ýmsum löndum sýna þetta sama, að tíðni samkynhneigðar sé undir 3%, t.a.m. í einni frá Bandaríkjunum, þar sem 2,1% karlmanna og 1,5% kvenna voru talin með þessa kynhneigð (Gilman, SE, Am. J. of Public Health 91 (2001), bls. 933-9). Í annarri bandarískri rannsókn reyndust lesbíur vera 1,87% kvenna (Aaron, DJ, o.fl., J. Epidemiol. Community Health 57 (2003), s. 207-9). Í nýlegri brezkri rannsókn teljast 2,8% karlmanna hommar (Mercer, CH, o.fl., AIDS 18 (2004), s. 1453-8). Í hollenzkri könnun kom í ljós, að 2,8% karlmanna og 1,4% kvenna höfðu átt í sambandi við manneskju af sama kyni (Sandfort, TG, o.fl., Arch. Gen. Psychiatry 58 (2001), s. 85-91). Í rannsókn í Nýja-Sjálandi eru 2,8% af ungu fólki flokkuð sem samkynhneigð eða tvíkynhneigð (Fergusson, DM, o.fl., Arch. Gen. Psychiatry 56 (1999), s. 876-80). Fyrir rúmum áratug voru virkir hommar í Bandaríkjunum taldir 2,7% karlmanna, en aðrir, sem höfðu hneigðina án þess að fylgja henni eftir í verki, um 0,6% (Michael, Gagnon, Laumann & Kolata, Sex in America: A definitive study, 1994).

Ýmsir eru vísir með að draga þessar rannsóknir í efa og vitna í staðinn til hinna umtöluðu kynlífsrannsókna dýrafræðiprófessorsins Kinseys (sem sjálfur var hommi) um miðja síðustu öld. En sú rannsókn byggðist á sjálfboðaliðum og ódæmigerðum þjóðfélagshópum, m.a. miklum fjölda refsifanga, og var á ýmsa vegu framkvæmd á ómarktækan hátt. Með hliðsjón af því og seinni tíma rannsóknum er ekki hægt að meðtaka ýmsar meginniðurstöður Kinseys lengur. Jafnvel sú algenga fullyrðing, að hann hafi sannað, að 10% karlmanna séu hommar, er ekki niðurstaða sem liggur fyrir sem slík í skýrslu hans. Rannsóknirnar, sem nefndar voru hér fyrir ofan, ásamt manntalstölunum frá Kanada, eru hins vegar nýlegar og miklu marktækari en hin stórgallaða Kinsey-rannsókn.

Þegar Þorvaldur Kristinsson heldur því bókstaflega fram, að "varfærnustu tíðnitölur heimsins" upplýsi okkur um, að 15-20.000 fullorðnir Íslendingar -- eða 6,9 til 9,2% -- séu samkynhneigðir, þá er það hrein og klár villa, því að vitanlega verða tíðnitölur upp á 0,7 til 3,3% að teljast ólíkt varfærnari.

Þegar Sverrir Páll gefur sér, að 5-10% Íslendinga séu samkynhneigðir, þá er það sömuleiðis fjarri öllum líkum, miðað við traustar, erlendar rannsóknir, og styðst heldur ekki við neinar kannanir sem farið hafi fram í þessum efnum á Akureyri eða hér syðra. Hitt er annað mál, að skv. niðurstöðum kannana í N-Ameríku eru samkynhneigðir karlmenn tiltölulega fleiri í stórborgum en í meðalstórum bæjum; fæstir eru þeir í strjálbýli (fara þar niður í 1,2% skv. nefndri rannsókn hjá Michael, Gagnon o.fl.). Engin ástæða er til að ætla, að hlutfall samkynhneigðra sé hærra á Íslandi en erlendis. Út frá ofangreindum rannsóknum er líklegt, að fjöldi fullorðinna homma á landinu öllu sé í mesta lagi um 3.000, en lesbíur um eða undir 1800.

Post scriptum
Varfærnustu tíðnitölur erlendis fara ennþá neðar en komið hefur fram í grein minni hér á undan, sjá t.d. The New York Times, 15. apr. 1993: F. Barringer: 'Sex survey of American Men Finds 1% Are Gay'. En eins og ég sagði á Vísir.is, virðist samanlagt meðaltal samkynhneigðra erlendis skv. nýlegum könnunum vera um 2,2%, m.ö.o. 45. hver fullorðinn einstaklingur: nál. 35. hver karlmaður (um 2,75%) og 60. hver kona (um 1,65%). –JVJ.

PPS. Í annarri grein minni (Mbl. 23. des. 2005) fer ég yfir fleiri rannsóknir og gögn um þessi mál og kemst þar að þeirri niðurstöðu, að hlutfall (virkra) samkynhneigðra á Íslandi sé trúlega enn lægra en rætt er um í þessari grein hér ofar, þ.e.a.s. nálægt 1%.

31.07.05

  23:52:57, Skrásetjari: Jon Valur Jensson   , 3765 orð  
Flokkur: Fósturvernd

Fóstureyðingar og samvizkumál

Erindi flutt í Útvarpi Sögu 25. júlí 2005.

Sælir, góðir hlustendur.
Ég heiti Jón Valur Jensson, er guðfræðingur að mennt, frá Háskóla Íslands, og með framhaldsnám í siðfræði og trúarheimspeki við háskólann í Cambridge á Englandi. Með námi vann ég almenna vinnu til lands og sjávar, ekki sízt á togurum úti á landi. Ég væri þó trúlega orðinn prestur í Þjóðkirkjunni, ef ég hefði ekki ákveðið að taka kaþólska trú, áður en námi lauk, en ég starfa nú sem forstöðumaður Ættfræðiþjónustunnar.

Þetta er í 3. sinn, sem ég tala hér í þessum þætti. Ég þakka Arnþrúði útvarpsstjóra þann heiður að fá að kynna viðhorf mín til mála.

Nú væri full þörf á því að ræða hér um miklu fleira en ófædd börn og fóstureyðingar, sem og heilsufarsafleiðingar þeirra, sem ég tók til umfjöllunar í hinum þáttunum. En það vill svo til, að í liðinni viku kom hér upp á Útvarpi Sögu allfjörug umræða um siðferði fóstureyðinga, og ég vil ekki svíkja menn um nokkur svör við andmælum þeirra, enda rennur mér blóðið til skyldunnar, vegna þess að ég lít svo á, að hér sé um að ræða mesta þjóðar- og siðferðismein nútímans, bæði hér á Íslandi, á Vesturlöndum og víðar. Þess vegna þarf það engrar afsökunar með, að ég klári nú fyrstu klukkustund mína í þessari þáttaröð með því að tala einmitt um þetta mál.

Umræðan hér um daginn spannst út frá því, að í liðinni viku tilnefndi George Bush dómarann John Roberts til að skipa sæti í Hæstarétti Bandaríkjanna. Talið er víst, að hann sé hlynntur takmörkun fóstureyðinga, en þær eru nú um 1,3 milljón árlega þar í landi. Það væri þess vegna lífsverndarsinnuðu fólki fagnaðarefni, ef hann hlyti staðfestingu þingsins í þessa stöðu, vegna þess að Hæstiréttur þar er í lykilaðstöðu til að túlka – og endurtúlka – stjórnarskrána á þann veg, sem breyta myndi í reynd öllu lagaumhverfi fóstureyðinga.

Samkvæmt skoðanakönnun, sem birtist í Washington Post í fyrradag, telja 59% Bandaríkjamanna, að þingið ætti að staðfesta þessa skipun Roberts í dómarasætið, 23% voru andvígir því, en 18% tóku ekki afstöðu [sjá heimild 1]. Ég vildi láta þessa getið, vegna þess að í nefndum þætti Gústafs Níelssonar, Bláhorninu, kom fram það sjónarmið, að það yrði aldrei aftur snúið með fóstureyðingarnar hér á Íslandi – það væri "bara pólitískur ómöguleiki". Þessu er ég ósammála. Ekki aðeins vegna þess, að straumurinn er gegn fóstureyðingum í einu helzta lýðræðisríki heims, Bandaríkjunum, heldur af ýmsum öðrum ástæðum sem tengjast framvindu mála í heiminum. Það er t.d. viðblasandi á Vesturlöndum, að mannfjölgun er nálægt því að stöðvast, og í sumum löndum eins og Þýzkalandi, Ítalíu og Svíþjóð eru svo fáar fæðingar á hverja konu, að fólki þar mun fækka í stórum stíl á næstu áratugum. T.d. er talið að Þjóðverjum muni fækka um heilar 23 milljónir til ársins 2050 [heimild 2]. Um leið verður stórfelld aukning á fjölda fólks á lífeyrisaldri, en það leggur síauknar álögur á skattkerfið og vinnandi menn vegna lífeyrisbóta og heilbrigðisþjónustu hinna öldruðu. Bara til þess eins að fara ekki aftur úr í framleiðslu og efnahag þurfa Evrópusambandsríkin að flytja inn um 44 milljónir verkamanna til ársins 2050, skv. Tölfræðistofnun Evrópu [3]. Þó virðist nú einkar ólíklegt, að menn telji það létt verk og einfalt að leysa þetta fólksfækkunar-vandamál með innflutningi fólks af öðrum uppruna, t.d. frá löndum múslima. Félagsleg aðlögun þess fólks hefur reynzt erfiðari en menn óraði fyrir, og upp eru komin illviðráðanleg vandamál í samskiptum við þetta fólk eða öllu heldur: öfgamenn sem leynast meðal samlanda sinna í röðum nýbúa.

En á sama tíma og þessi fólksfækkun vofir yfir – samanber, að mannfjöldi í ESB mun hrapa úr 13% mannkyns niður í 7% um miðbik þessarar aldar, verði ekkert að gert [4] – þá er afar ólíklegt, að sú pólitíska tækifærisstefna og það gervi-frjálslyndi, sem boðar s.k. "frjálsar fóstureyðingar" og samhliða þeim síaukinn innflutning fólks frá öðrum löndum, allt í nafni framfara, þá er afar ólíklegt, endurtek ég, að sú vanhugsaða stefna haldi óskertum áhrifum sínum eða fylgi meðal þessara þjóða og þeirra sem stýra þar málum.

Þótt umtalsverð þrenging á heimildum til fóstureyðinga í Bandaríkjunum verði hugsanlega ekki fyrr en á árunum 2010–15, þá er víst, að það mun einnig hafa áhrif hér í Evrópu, þótt ekki væri nema vegna þess, að sú fækkun fóstureyðinga mun enn auka á forskot Bandaríkjanna á Evrópubandalagið í mannfjölgun og efnahagskrafti.

Já, hvers vegna ættu ekki að vera horfur á því, að einnig Alþingi komi auga á nauðsyn þess að takmarka verulega heimildir til fóstureyðinga? Hvað mundi t.d. gerast, ef alþingismönnum yrði gert kleift að kynna sér allar þær nýju upplýsingar sem komið hafa fram um undursamlegan þroskaferil fóstursins í móðurkviði? Það eru sífellt að koma fram nýjar upplýsingar, t.d. bara í fyrra með þrívíddar-ómsjármyndum. Þá kom í ljós, að fóstrið opnar ekki í fyrsta skipti augun 26 vikna gamalt, eins og talið hafði verið, heldur ekki seinna en 18 vikna gamalt. Þetta er bara eitt dæmi.

Svo er líka önnur ástæða, sem Alþingi ber að gæta að: Efast nokkur um, að hér séu nú ólíkt betri lífskjör hjá almenningi heldur en fyrir 30 árum, þegar fóstureyðingalögin voru sett? Hvers vegna hefur fóstureyðingum þá ekki fækkað? Hvers vegna eru, þvert á móti, rúmlega 1000 fóstureyðingar að meðaltali hér á landi síðustu fimm árin, en voru nálægt 430 á ári fyrstu fimm árin eftir setningu laganna? Það skyldi þó ekki vera vegna hreinnar efnishyggju, vegna þess að menn séu að flýta sér í lífsgæðakapphlaupi og skeyti ekkert um mannlegt líf, sem enn ber ekki mikið á? En er það siðræn, heilsteypt og heiðarleg afstaða? Eða er það kannski eins og séra Þorbergur Kristjánsson, fyrrv. formaður Prestafélags Íslands, lýsti þessu á fundi Lífsvonar, samtaka til verndar ófæddum börnum, árið 1992: að val konunnar eigi m.a. þær rætur í afstöðu umhverfisins, sem fólgin er í lögum landsins – að þau séu tekin sem "nokkur mælikvarði á rétt og rangt" – þau gefi henni "rétt til að hindra fæðingu barnsins, sem hún ber undir belti, og þar með sé henni "óbeint [...] sagt, að barnið hennar hafi ekkert manngildi, fyrr en eftir 12. viku, nema því aðeins, að hún kjósi sjálf að líta svo á, að það eigi að njóta helgi lífsins. Ekki er ólíklegt, að þetta komi til með að móta afstöðu hennar" [5].

Þannig má velta því fyrir sér, hvort við höfum varpað glýju í augu grandalausra kvenna, blekkt þær í raun með þessari löggjöf, sem eigi að vera svo einföld lausn. En þar með var hleypt af stað skriðu, sem við ráðum ekki við – eða öllu heldur: ómanneskjulegu verksmiðju-færibandi, sem liggur út í einhvern öskuhaug, færibandi sem hinum ófæddu er fleygt upp á, blóðugum, lemstruðum, sundurhlutuðum, án þess að geta rönd við reist, ... og allt þetta m.a. vegna þess, að mæðrum þeirra – og jafnvel foreldrum mæðra þeirra – hafði verið talin trú um, að þessi fóstur væru ekki neitt neitt – bara skynlaus vefjahnúður eða frumuköggull ! En ekki er það í samræmi við staðreyndir. Vegna aldurs og þroska eyddra fóstra hér á Íslandi, sem margir halda að séu flest eða öll innan 12 vikna marka, bendi ég á, að 1982–99 var eytt tæplega 500 fóstrum sem voru 13 vikna og þaðan af eldri, þar af 213 sem voru 17-20 vikna og 26 yfir 20 vikna. Skv. annarri rannsókn á 12 ára tímabili (1975–87) fóru einungis um 1,1% allra fóstureyðinga á Íslandi fram á 1–5 vikna fóstrum, en 27,4% á 6–7 vikna fóstrum, 28,9% á 8 vikna og 42,7% á níu vikna fóstrum og eldri [6]. En fegurð og fínleiki 8–12 vikna fósturs og 100% mannlegt útlit þess er þess eðlis, að það lætur engan fara í grafgötur um mennsku þess.

En m.ö.o. fara langflestar fóstureyðingar fram, þegar fóstrið er löngu komið með hjarta, sem slær (í lok 3. viku), heila, sem sendir frá sér heilabylgjur (6 vikna fóstur), útlimi sem hreyfa sig – það stendur jafnvel og gengur 8 vikna gamalt í fósturbelgnum, eins og í ljós kom á þrívíddar-ómsjármyndum, sem próf. Stuart Campbell gerði kunnar í fyrra og sagt er frá á vefsíðum brezka útvarpsins BBC [7].

Samt sem áður skauta margir nokkuð svo léttilega fram hjá því að líta nokkuð til þess, hvort fóstrið eigi ekki sinn eigin lífsrétt. Sú afstaða virðist t.d. liggja því að baki sem grundvallarforsenda, þegar menn halda því fram, að fóstureyðingar séu mál, sem konur eigi bara að ráða sjálfar. Þetta er t.d. skoðun Gústafs okkar Níelssonar, þess ágæta manns, sem ég á oftast gott með að vera sammála, en finnst líka ágætt til tilbreytingar að eiga við hann rökræðu í máli, þar sem á milli ber. Trúlega er þetta í hans huga frjálshyggjuafstaða, út frá þeirri hugsun, að rétt þinn yfir þinni eigin sál og líkama beri ótvírætt að tryggja – hver maður sé bezti gæzlumaður eigin réttinda og eigi að fá að athafna sig eftir vild. En ýmsir frjálshyggjumenn andmæla þó fóstureyðingum, t.d. Hannes Gissurarson, og benda á, að réttur þinn nær þó ekki hársbreidd lengra en að nefi náungans. Fóstrið er ekki móðirin, hún er ekki með tvö ónæmiskerfi, tvö hjörtu, sem slá, fjórar hendur sem hreyfa sig o.s.frv. Fóstrið er sérstök, einstæð og lifandi mannvera og á sín eigin réttindi í krafti þess.

En skoðun Gústafs á valfrelsi kvenna minnir líka á aðra röksemd, sem heyrist oft í þessari umræðu: "Konur eru alveg færar um að taka siðferðislega ákvörðun fyrir eigin hönd um fóstureyðingu – þær þurfa ekkert á öðrum að halda til þess!" Við skulum gefa þessu sjónarmiði fulla áheyrn, – rýna betur í það og reyna svo að finna rökrétta lausn á málinu til að fullnægja öllu réttlæti.

Ýmsir hafa glímt við þessa mótbáru gegn málstað fósturverndarsinna – t.d. var það gert í málgagni 3500 manna lögfræðingasamtaka í Bretlandi, Association of Lawyers for the Defense of the Unborn, sem beita sér fyrir réttarvernd hina ófæddu. Meðal röksemda, sem lögfræðingarnir tína til gegn sínum eigin málstað, er einmitt þessi: "Konur eru færar um að velja það, sem er siðferðislega rétt – og geta farið eftir sinni eigin samvizku" [8].

Svar þeirra er athyglisvert og hljóðar svo: "Þetta er öldungis rétt, – en HÆFILEIKINN til að velja það, sem er siðferðislega rétt, og til að fara eftir samvizku sinni felur alls ekki í sér, að fólk hljóti að velja Í REYND það, sem er siðferðislega rétt. Og HÆFILEIKI manna til að hlýða samvizku sinni þýðir ekki, að menn FARI alltaf eftir samvizku sinni. Og sá hæfileiki þýðir heldur ekki, að samvizka sérhvers manns virki með eðlilegum, áreiðanlegum hætti. Ef einhver efast um þessi orð, þá getur hann litið á dæmin allt í kringum sig."

Þarna eiga þeir að sjálfsögðu við, að ótal-oft hefur samvizka okkar brugðizt. Hún er á stundum illa upplýst og fellir þá rangan dóm, ellegar, að við hlýðum fremur annarri röddu, öðrum sjónarmiðum en rödd samvizkunnar. Hver neitar því?

Fyrrnefndri kröfu um fullt samvizkufrelsi kvenna til að ákveða hlutskipti hinna ófæddu hefur líka verið svarað með öðrum og snaggaralegri hætti: "Ef þú telur það í raun og sann, að konur séu færar um að taka þessa siðferðisákvörðun sjálfar, þá skaltu upplýsa þær um allar staðreyndir um meðgönguna, um þroskastig þess ófædda barns sem þær ganga með, mynd af því eins og það lítur út [eða af öðru fóstri á sama skeiði], veittu þeim upplýsingar um áhættuna, sem fylgir aðgerðinni – og fáðu þeim í hendur skrifleg gögn um allt þetta. Ég veit, að konur geta tekizt á við sannleikann, og þess vegna skulum við hætta að fela fyrir þeim staðreyndirnar" (tilvitnun lýkur) [9]. En því er við að bæta, að einmitt þessi tillaga hefur fallið í grýttan jarðveg hjá þeim félagsráðgjöfum, sem gefa græna ljósið á fóstureyðingar hjá konum (sem þeir gera, undarlegt nokk, í nánast öllum tilvikum). Ráðgjafarnir, þessir voldugu, opinberu leyfisgjafar, vilja ekki, að konum séu kynnt öll gögn, sem málið varða, og telja að myndir af fóstri á því skeiði, sem barnið er á, sem konan ber undir belti, séu bara til að íþyngja konunni við ákvörðun hennar! Þeim finnst sem sé skárra, að hún komist í slíkar myndir eftir á og fái þá sína eftirsjá eða bakþanka! Er þessi stétt kannski bara að hlífa sjálfri sér í starfi með því að láta konur ganga illa upplýstar til fóstureyðingar?

Mitt eigið svar við spursmálinu um samvizkufrelsi mæðra til að láta eyða börnum sínum, er þetta: frelsi mitt eða þitt til fylgja eigin samvizku felur ekki í sér heimild til að þverbrjóta siðalögmálið né heldur mikilvæg og RÉTTLÁT landslög, t.a.m. varðandi virðinguna fyrir mannslífinu.

Það er engin afsökun fyrir fóstureyðingu, að konan eigi erfitt með þessa ákvörðun – að hún velkist í vafa og gangi þungum skrefum til þessarar aðgerðar. Hafi konan, barnsfaðir hennar eða foreldrar slíkar samvizkukvalir, ættu þau einmitt að taka mark á þeim – til þess er samvizkan! Eigi það við að segja, að það sé þung ákvörðun fyrir konu að fara í fóstureyðingu, hvað má þá segja um útburð barna að fornu? Var það ekki ennþá erfiðari ákvörðun? En er sú staðreynd einhver ástæða til þess að leyfa útburð barna? – kvöl konunnar sé bara það verð, sem hún þurfi að greiða? Nei, að sjálfsögðu ekki. Hvort tveggja, fóstureyðing og barnaútburður, er valdbeiting sem sæmir ekki siðuðu þjóðfélagi.

Með þessu er ég ekki á neinn hátt að dæma þær konur, sem hafa það á baki sér að hafa farið í fóstureyðingu, eins og einn viðmælandi Gústafs taldi þó í þættinum. Ég er einfaldlega að setja fram þá kröfu, að fóstureyðingar verði bannaðar, þetta á ekki að vera leyfilegt. Það á að leysa vandamálin með öðrum hætti en þessum, og þar að auki kennir lífið sjálft fólki að fást við erfiðleikana. Mér er t.d. í ljósu minni bráðung kona sem í viðtali í BBC sagði, að það sé náttúrlega ekki um annað að ræða en að standa með barni sínu. Hafa þó konur hér á landi miklu betri aðstöðu til fæðingarorlofs og ódýrra leikskóla en í Englandi. En okkar ungu konum er att út í fóstureyðingu á grundvelli vanþekkingar, og það gerir það vissulega afsökunarvert, eftir á að hyggja, hjá mörgum konum, sem hafa ekki vitað betur. Þær eru líka þannig fórnarlömb fóstureyðinga, og það er engin tilviljun, að víða um lönd eru til félög þeirra, t.d. Women for Life – og Rachel, sem kennir sig við Rakel í Biblíunni, sem saknaði barna sinna sem frá henni höfðu verið tekin. En það er ekki einungis andleg áþján, þunglyndi og jafnvel sjálfsvígshugsanir, sem hrjá sumar þessara kvenna, heldur einnig líkamleg eftirköst af ýmsu tagi, eins og ég rakti hér í þætti mínum 4. júní. Þar kom t.d. fram, að skv. mati fyrrv. yfirlæknis fæðingardeildar Landspítalans, dr. Gunnlaugs Snædal, hafa á bilinu 700 til 1530 konur orðið ófrjóar af völdum hefðbundinna fóstureyðinga hér á landi frá júní 1975 til marzloka á þessu ári [10]. Spyrja má, í framhaldi af því: Eru ekki þar á meðal ýmsar þeirra kvenna, sem nú standa í biðröð eftir því að fá að ættleiða barn eða eru í tímafrekum tilraunum til að verða þungaðar, tilraunum sem eru jafnframt afar kostnaðarmiklar fyrir heilbrigðiskerfið? Sjáið þið nokkra vitglóru í þessu?

Ugglaust eru ekki allir sannfærðir um réttmæti fósturverndarstefnunnar. En ég vil þá benda þeim á myndirnar á vefsíðunni www.lifsvernd.com/fosturtroski.html .

Eitt aðaleinkenni þeirra hryðjuverkaárása, sem nýlega voru gerðar á fjölda fólks í London og Sjarm-el-sjeik í Egyptalandi, er það, að þeim var beint gegn SAKLAUSUM. Nánast allir eru því sameinaðir í hryllingi sínum og fordæmingu á þvílíkum ódæðisverkum. En einmitt þetta sama einkenni á við um fóstureyðingar: að þeim er beint gegn SAKLAUSUM og þeim sem ekki geta borið hönd fyrir höfuð sér. Það rennur kannski upp ljós fyrir einhverjum, að það sé ekki svo fráleitt, sem haft er eftir Mahatma Gandhi, – þessi orð hans: "Það virðist deginum ljósara, að fóstureyðing væri glæpur" [11]. Þetta var afstaða hans, en við getum a.m.k. ályktað út frá því, sem hér er fram komið, að það er okkur ekki til neinnar vegsemdar að bjóða konum steina fyrir brauð – að svíkja þær um upplýsingar um sitt ófædda barn og aðstoð í bágindum þeirra, heldur freista þeirra til fóstureyðingar, sem síðar kemur í bakið á mörgum þeirra með heilsuspjöllum og sektarkennd. Því síður ætti Alþingi að ætla heilbrigðisstéttinni að vinna þessi heilsuspillandi verk, oftast á alheilum konum sem ganga með alheil börn. Slíkt gengur þvert á móti þeim tilgangi þeirrar stéttar að starfa fyrir lífið og heilbrigði kvenna sem karla, mæðra sem barna. Því ætti með löggjöf að leysa bæði konur, lækna og hjúkrunarfólk undan þessari áþján, fóstureyðingunum.

Nú getur einhver sagt: "En hefur Alþingi nokkuð viljað gera í þessu máli? Er þá ekki vonlaust að búast við einhverri breytingu fyrr en eftir áratugi?" – Svarið er fólgið í þínu eigin brjósti: frumkvæði verður að koma í þessu réttlætismáli frá ÞÉR, sem hlustar og tekur þetta til þín – og frá þér, sem hefur séð myndir af hinum ófæddu í móðurkviði og látið vitundina um sorglegt hlutskipti sumra þeirra – fimmta hvers ófædds barns – snerta þig, vekja þig til meðaumkunar. Og eigum við ekki, hægt og bítandi, að snúa þeirri meðaumkun okkar upp í miskunnarverk: upp í aðgerðir til að tala máli hins ófædda barns? Aðgerðarleysi stjórnvalda hingað til er engin afsökun fyrir OKKUR, að við gerum ekki neitt í málinu. Knýr ekki samvizkan okkur, og erum við ekki fullveðja fólk, með sjálfsvirðingu til að fylgja eftir sannfæringu okkar?

Við getum þá haft í huga það, sem mikill mannréttindafrömuður, Martin Luther King, sagði eitt sinn á ferli sínum: "Sá tími kemur, að maður HLÝTUR að taka afstöðu, sem gefur hvorki ÖRYGGI né PÓLITÍSK ÁHRIF né VINSÆLDIR, heldur byggir á því, að samvizkan segi manni, að það sé hin RÉTTA afstaða" [12].

Góðir hlustendur, ég þakka áheyrnina. Ég heiti Jón Valur Jensson, og þeim, sem áhuga hafa á þessu málefni, er velkomið að hafa samband við mig.

HEIMILDIR:
1. http://www.washingtonpost.com/wp-dyn/content/article/2005/07/22/AR2005072201430.html?referrer=email&referrer=email
2. ALDU News and Comment, Spring 2004, No. 101, bls. 1. Þetta tölublað (101) má nálgast gegnum vefsíðuna http://www.aldu.org.uk/newsletters.htm
3. Eurostat, sbr. frétt á vefsíðunni http://english.pravda.ru/society/2001/04/10/3472.html
4. Sama heimild.
5. Lífsvon, fréttabréf Lífsvonar, samtaka til verndar ófæddum börnum, IX/i, marz 1993, bls. 1–3: 'Helgi lífsins', ræða sr. Þorbergs Kristjánssonar á Lífsvonarfundi 12. des. 1992.
6. Sbr. Lífsvon, fréttabréf Lífsvonar, samtaka til verndar ófæddum börnum, IX/i, marz 1993, bls. 10.
7. Sjá grein á vefsíðu BBC: http://news.bbc.co.uk/2/hi/health/3846525.stm – ennfremur tíu mynda röð af hinum ófæddu, sem hefst á vefsíðunni http://news.bbc.co.uk/2/hi/in_pictures/3847319.stm
8. ALDU News and Comment, Summer 2002, No. 94, bls. 2.
9. David Six, í svari sem nálgast má gegnum vefsíðuna http://www.spectator-online.com/vnews/display.v/ART/2003/04/17/3e9f64379ed24?in_archive=1
10. Ég geri betri grein fyrir forsendum þessa mats læknisins i 2. útvarpserindi mínu um þessi mál, 4. júní 2005, sem birtast á hér á þessari heimasíðu.
11. Tilvitnað hér skv. www.ohiolife.org/fetal/index.asp
12. Tilvitnað hér skv. www.ohiolife.org/abortion/index.asp

1 2 3 4 6

Ábyrgðarmaður: Jón Valur Jensson guðfræðingur.

Önnur blogg sama höfundar: [jonvalurjensson.blog.is]
[jvj.blog.is]
[krist.blog.is] (þátttaka)
[lifsrettur.blog.is]

Leit

blogging software