« Dauði fyrir Evu, líf fyrir Maríu!Mikill lífsverndarsinni af reglu heil. Jósefs: Systir Lucille Durocher »

23.03.07

  10:34:04, Skrásetjari: Jón Rafn Jóhannsson, 1714 orð  
Flokkur: Fóstureyðingar og vernd, Kynþáttahyggjan og átök þjóða

Um barnaníð og markvissa útbreiðslu hómósexúalisma innan kaþólsku kirkjunnar (1)

Í ljósi þeirra átaka sem nú eiga sér stað innan Þjóðkirkjunnar á Íslandi er kaþólskum hollt að hafa í huga, að sömu átök eiga sér stað innan rómversk kaþólsku kirkjunnar og annarra kirkjudeilda. Það er einlæg sannfæring mín að þessi átök eiga eftir að stuðla að nánara samstarfi og samstöðu meðal hinna trúföstu Drottins í öllum kirkjudeildum.

Paul Likoudis sem nýlega hefur verið skipaður ritstjóri The Wanderer, er að margra mati talinn vera einn besti kaþólski blaðamaður sem finna má í BNA. Árið 2002 gaf Likoudis út bók sem heitir Amchurch Comes Out: The U.S. Bishops, Pedophile Scandals, and the Homosexual Agenda (Am-kirkjan kemur út úr skápnum: Bandarísku byskuparnir, barnaníðingshneykslið og áróðurinn fyrir hómósexúalisma) [1] og á fullt erindi til okkar enn í dag, ekki síður en þegar hún var gefin út.

Likoudis kemst svo að orði:

„Mikilvægi þessarar bókar og það sem gerir hana svo sérstaka er að hún setur kynferðislega misnotkun presta sem nýlega hefur komið í ljós og það líkamlega kynferðisofbeldi sem ungir drengir og stúlkur voru beittar í víðtækara samhengi sem kerfisbundið ofbeldi, líkt og afskræmingu helgisiðanna, kynferðisuppfræðsluna, áróður fyrir hómósexúalisma í trúfræðslu og í boðun kirkjunnar og því um líkt.

Ég trúi því að það sem gerðist á árunum milli 1957 og 1966 var að hómósexúalistar, barnaníðingar og aðrir siðspilltir prestar komust til valda í kirkjunni, og það vissulega í Bandaríkjunum og Kanada, og tóku að leggja drögin að nákvæmlega yfirveguðu samsæri og útbreiða kynlífsfrelsis sem kom kaþólikkum í opna skjöldu og birtist þannig í nýjum trúfræðsluritum sem hlaupið var með í prentun meðan Annað Vatíkanþingið stóð yfir. Ráðist var beint á kenningar kirkjunnar um sjálfsfróun, hórdóm, framhjáhald, getnaðarvarnir og hjónaskilnaði. Um miðbik sjöunda áratugarins varð ljóst, að þetta var einungis fyrsta stigið sem fylgt var eftir með áróðri fyrir hómósexúalisma, tvíkynhneigð og „kynskiptum.“

Í reynd víkur Likoudis hér að þeirri staðreynd sem faðir Paul Marx OSB [2] varð svo áþreifanlega var við þegar hann hóf baráttu sína gegn getnaðarverjasamfélaginu [3] og fjallar ítarlega um í ævisögu sinni sem ég mun víkja að síðar.

Likoudis heldur síðan áfram: „Löngu áður en hin nýja messa Páls páfa VI leit dagsins ljós og altarinu var snúið við, löngu áður en flestir kaþólikkar gerðu sér ljósa þá siðferðisbyltingu sem Hollywoodstjörnurnar og hipparnir hófu til skýjanna voru kaþólsk skólabörn, einkum táningar, vanin við suðupott kynlífsbyltingarinnar með hjálp útgefenda trúfræðslurita líkt og Sadliers.

Einkennandi fyrir þessi verk var To Live Is Christ, en í því var Ritningin og kenningar kirkjunnar og allt sem laut að synd og hjálpræði afskræmt og hvatt til uppreisnar gegn öllu valdi, einkum foreldra og arfleifð kirkjunnar og glætt undir sérhyggju og veraldlegar hugmyndir um þjóðfélagslegt réttlæti. Hér var gefið fyrirheit um nýtt mannkyn þar sem bæði einstaklingar og samfélagið myndi öðlast „fullnægju“ og fullkomnun.

Í formálanum að To Live Is Christ (Chicago: Henry Regnery, 1965), skrifuðu þeir bróðir J. Frederick, FSC og H. Albert, FSC (en báðir yfirgáfu þeir reglu sína áður en önnur útgáfan kom fyrir sjónir manna) að Annað Vatíkanþingið og hin nýja meðvitund kaþólsku kirkjunnar hefði orðið þess valdandi að hugsa bæri um kirkjuna með nýjum hætti og allar viðurkenndar trúarviðmiðanir, siðir og iðkun hefði glatað gildi sínu sem afleiðing þingsins . . .

Seint í nóvembermánuði 1978 og rétt um mánuði eftir páfakjör Jóhannesar Páls II var fyrsti starfsdagur minn sem listrænn hönnuður hjá „the National Catholic News Service, NC News,“ en hún er staðsett í aðalstöðvum bandaríska biskuparáðsins í Washington D. C. Þá kom til mín undarlegur náungi í níðþröngum buxum og ermabol og spurði mig hvort ég vildi koma með sér og borða hádegisverð. Ég afþakkaði kurteislega beiðnina og sagði honum að ég kæmi með hádegismatinn að heiman. Síðar komst ég að því að maðurinn var John Willig, en hann starfaði á Upplýsingaskrifstofu almannatengsla á vegum Biskuparáðs Bandaríkjanna, en þar hafði hann greiðan aðgang að fjárhagsupplýsingum allar prestakalla í landinu. Willig, sem síðar dó úr eyðni, var meðlimur í áróðurshópi samkynhneigðra sem barðist fyrir breytingum í kirkjunni gagnvart hómósexúalisma.

Þetta varð upphaf reynslu minnar sem kaþólsks blaðamanns. Ég var rétt orðinn 24 ára gamall. Á þeim 23 árum sem eru liðin síðan, einkum eftir 1987 þegar ég tók að skrifa fyrir „The Wanderer,“ elsta sjálfstæða dagblaðið á vegum leikmanna í Bandaríkjunum, hefur orðið sífellt ljósara að brýnasta verkefnið sem blasir við kaþólsku fólki í þessu landi, er tilkoma víðtækrar hreyfingar árásargjarnra hómósexúalista og að þeir sem láta bera hvað mest á sér í kaþólsku kirkjunni í þessu landi, byskupar, prestar, reglumeðlimir, háskólaborgarar, blaðamenn, útgefendur og leikmenn, hafa gerst meðvirkir tilræðismenn í byltingu sem miðast við að rugla karla, konur og börn í ríminu í siðferðisefnum og náttúrulögunum eins og þetta víkur að kynlífinu.

Á s. l. 15 árum hafa margir Bandaríkjamenn gert sér ljóst að kaþólska kirkjan í Bandaríkjunum, rétt eins og í Kanada, Evrópu og Ástralíu, verður að glíma við alvarleg vandamál sökum kynferðisglæpamanna, einkum barnaníðinga og þeirra sem leggjast á ungmenni. Ekkert byskupsumdæmi hefur komist hjá þeirra angist og skömm að sjá þessa presta dregna fyrir dómstóla og hvernig flett hefur verið ofan af þeim í fjölmiðlum. En flestir kaþólikkar eru blindir gagnvart þeirri staðreynd, að þessir öfuguggar í prestastétt gegna veigamiklu hlutverki í kynlífbyltingunni innan kirkjunnar: Þeir grafa undan kaþólsku siðgæði og afskræma skilning arfleifðarinnar á því hvernig leggja beri rækt við trúna.

Sannanirnar eru nú óhrekjanlegar fyrir því að áhrifamikil og valdamikil klíka innan kaþólsku kirkjunnar sem nýtur skjóls og verndar háttsettra ráðamanna innan rómversk kaþólsku kirkjunnar og þjóna þeirra innan lögreglu, dómsvalds, löggjafarvalds og fjölmiðla hefur náð miklum árangri í að þrýsta kynlífsfrelsinu áfram með áróðri sínum sem getur ekki endað með neinu öðru en því að allar hömlum verður aflétt af kynlífinu, hversu gróft sem þetta kann svo að vera. Síðan fyrsta barnaníðingsverk prests kom fyrir almannasjónir með máli prestsins Gilbert Gauthe í Lafayette í Louisiana árið 1984, hafa meira en 1000 slík mál skotið upp kollinum þar sem fórnardýrin hafa skipt þúsundum ef ekki tugþúsundum og kostað kirkjuna upphæð sem áætluð er 1 milljarður dala sem sumur telja allt of varlega áætlað.

Og meðan þetta hefur riðið allt saman yfir hafa leiðtogar kaþólsku kirkjunnar í BNA rekið áróður fyrir hómósexúalisma í menntaskólum sínum, háskólum og prestaskólum, í félagsþjónustu sinni, skapandi list, arkitektúr og helgisiðum, trúfræðslu og boðunarstarfi bæði í byskupsumdæmum og í einstökum sóknum.

Þegar ég tók til starfa hjá „The Wanderer“ árið 1987 gerði ég mér enga hugmynd um það hversu virkur áróðurinn fyrir kynlífsfrelsinu var rekin og hvernig kirkjulegar stofnanir voru svo að segja mettaðar á hunangi „drottninganna“ sem skipulögðu hvert skrefið af öðru. Ég var svo barnalegur að trúa því að þegar flett væri ofan af öfuguggunum brygðust byskuparnir við til að uppræta kynferðisglæpamennina og grípa til strangra gagnaðgerða til að koma í veg fyrir raunverulega ógn, einkum í prestaskólunum.

En á þeim 15 árum sem liðin eru síðan ég greindi frá fyrstu kynferðislegu misbeitingunni í prestastétt hafa hneykslin orðið enn skelfilegri, lagaflækjurnar enn augljósari, miskabæturnar enn hærri og það á sama tíma sem leiðtogar innan amerísku kirkjunnar hafa aukið áróður sinn í skólum fyrir kynlífsfrelsi.

Rit þetta er byggt á greinum sem ég hef skrifað fyrir „The Wanderer“ á síðustu 15 árum auk nokkurra viðbótarauglýsinga úr öðrum áttum. Henni er ætlað að vera einskonar yfirlit um það hvar við kaþólikkar höfum verið staddir síðan á níunda áratugnum þegar „Am-kirkjan kom út úr skápnum“ og án þess að kaþólskt fólk verði vakið af svefni sínum, hirðuleysi og áhugaleysi, að gera okkur kleift að sjá hvert við munum líklega stefna.“

Þetta á ekki einungis við um rómversk kaþólsku kirkjuna heldur einnig aðrar kirkjudeildir. Í þessu sambandi vík ég að spádómsorðum hl. Nilosar hér á kirkju.net [Tengill] og grein um Hina stríðandi kirkju í heiminum [Tengill]. Fjölmargir meðlimir í öllum kirkjudeildum hafa flotið sofandi að feigðarósi í þessum efnum og enn aðrir verið notaðir sem „nytsamir sakleysingjar“ sökum vanþekkingar og undir yfirskini „mannréttindabaráttu,“ sem í reynd miðast að því að tortíma kirkju Krists á jörðu! Ég vísa jafnframt á hina ágætu grein séra Þóris Jökuls hér á kirkju.net [Tengill] og vek athygli á annarri bók „Marketing of Evil“ hér á kirkju.net [Tengill]

[1]. „Amchurch Comes Out“ kostar 6$ og má fá hjá Roman Catholic Faithful, P.O. Box 109, Petersburg, IL, 62675. Pantanir í rafpósti: rcf@fgi.net.
[2]. Tengill:
[3]. Tengill:

No feedback yet


Form is loading...