« Var Adam Biblíunnar einstaklingur eða samfélagsheild?Engin hjónavígsla fyrir hómósexualista eða réttur til að ættleiða börn. »

19.02.06

  08:53:53, Skrásetjari: Jón Rafn Jóhannsson, 649 orð  
Flokkur: Hin heilaga arfleifð

Um áreiðanleika Biblíutexta

Komið hefur í ljós þegar tímasetningar Biblíunnar eru kannaðar, að gríska Sjötíumannaþýðingin (LXX) hefur reynst standa sjálfum frumtextanum næst. Þetta er sá texti sem tilheyrir kanón kirkjunnar. Af þremur textum Sköpunarsögunnar er það svo nefndur Codex Alexandrinus eða Alexandríutexti sem er heillegastur, en hann er varðveittur í British Museum. Í honum hefur Sköpunarsaga Biblíunnar varðveist í heild ásamt Mósebókunum.

Með ítarlegum samanburði við samverska Biblíutextann og hinn masóríska texta Gyðinga kemur í ljós, að Gyðingar hafa með markvissum hætti breytt öllum tímasetningum til samræmis við trúarafstöðu sína. Allt má rekja þetta til þess tíma sem kristnir menn tóku að beina spádómsorðum Biblíunnar að Gyðingum sjálfum í frumkirkjunni. Allflestir Gyðingar trúðu því að rétt eins og maðurinn hafði verið skapaður á sjötta degi sköpunarinnar, þá myndi Messías birtast á sjötta „degi“ (1000 ár) mannkynssögunnar vegna þess að fyrir Guði er einn dagur sem þúsund ár.

Þannig greindi Gamla testamentið frá 5000 ára tímaskeiði þessarar sögu, eins og sjá má í skrifum Gyðingsins og sagnfræðingsins Jósefusar: „Þessar fornu heimildir greina frá fimm þúsund ára sögu sem grundvallast á helgiritum okkar, og ég hef þýtt á gríska tungu.“ Sjötti dagur 1000 ára hófst þannig árið 0 og lauk árið 1000 e. Kr., en það var einmitt í upphafi þessa „dags“ sem Messías (Kristur) kom til jarðar í holdtekju sinni. (árið 0=5000 f. Kr.).

Fjölmörg handrit voru í umferð til forna sem bæði mátti rekja til Gyðinga og kristinna manna og fræðimenn Gyðinga notfærðu sér þetta ástand til að breyta ártölum Gamla testamentisins hvað varðaði árfeðurna til þess að sanna, að Jesús Kristur gæti ekki verið hinn raunverulegi Messías. Hámarki náði þessi þróun á sjöttu öld þegar svo nefndir Masórítar komu saman og samþykktu að gera eina ákveðna útgáfu helgitextans löggilta til notkunar í samkunduhúsum Gyðinga.

Einn feðra frumkirkjunnar sem uppi var á miðri 2. öld Justin Martyr (um 148 e. Kr.) ásakaði einmitt fræðimenn Gyðinga um að rangfæra textann þannig með markvissum hætti. Fyrsta rangfærða útgáfa Gyðinga af textanum má sjá í svo nefndri Aquilasútgáfu frá árinu 128 e. Kr. og Seder Olam Rabba löggilti árið 130 e. Kr. Þessar breytingar sem Gyðingar hafa gert á helgitextanum hafa þannig haldið áfram jafnvel eftir að Masórítar gengu endanlega frá hinni löggiltu útgáfu á sjöttu öld og þannig er núverandi útgáfa Gyðinga jafnvel 244 árum styttri en hinn Masóríski texti. Þetta má best sjá á tímatali Gyðinga, en samkvæmt því telst árið 2006 vera árið 5767. Þannig eru enn 233 ár til komu Messíasar að þeirra dómi, það er að segja á degi 6.

Við sjáum hins vegar á skrifum hinna fornu kirkjufeðra að þeir hafa stuðst við texta sem hefur verið meira til samræmis við Alexandríutextann. Þetta má meðal annars sjá í skrifum Þeofílusar biskups frá Antíokkíu sem uppi var um 100 árum eftir Krist, en hann telur að um 3400 ár hafi liðið frá Adam til fæðingar Ísaks.

Með ítarlegum samanburði á hinum þremur textum, það er að segja, Sjötíumannaþýðingunni, samverska textanum og þeim masóríska við Dauðahafshandritin er enn frekari stoðum rennt undir þessa staðreynd. Það ber því að harma að hebreski textinn sé lagður til grundvallar hinni nýju þýðingu á Gamla testamentinu á íslensku.

Í Enoksbók má þannig sjá að í viknaspádómi Enoks kemur Messías til jarðar í viku 6 sem er í samhljóðan við opinberun Guðs.

1 athugasemd

Athugasemd from: Jón Rafn Jóhannsson
Jón Rafn Jóhannsson

4285 Enok (1 M 5. 18)
3743 Nói (1 M 5. 28)
3265 120 ára náðartími (1 M 6. 4)
3145 Flóðið
3100 1. konungsætt Úr
3100 1. konungsætt Kish
2950 1. konungsætt Egypta (Mena)
2068 Abraham í Kanaan (1 M 12. 4)
2043 Fæðing Ísaks (1 M 21. 5)
1983 Fæðing Jakobs (1 M 25. 26)
1883 Ísrael í Kanaan (2 M 12. 40)
1854 Ísrael í Egyptalands
1498/1483 Hatsheput faraó
1480/1460 Tothmoses III faraó
1459/1419 Amenhotep II faraó
1445 Brottförin frá Egyptaland

Ég hef lagt ríka áherslu á að varðveita ártöl Biblíunnar rétt, eins og þau koma fram í LXX. Á þessu yfirliti sem grundvallað er á henni má þannig sjá að nafn Enoks spámanns birtist við ártalið 4285 f. Kr. og sjálfur segir hann í Viknaspádómi sínum sem miðast við ártalið 5000 f. Kr. að hann sé fæddur þann sjöunda fyrstu vikunnar. Flóðið er þannig 3145 f. Kr. og við höfum fjölmargt í höndunum sem staðfestir þessar náttúruhamfarir á þessum tíma, bæði úr fornleifafræðinni og náttúruvísindunum. Til marks um þá þjóðfélagslegu röskun sem varð í Súmer taka nýjar konungsættir við völdum bæði í Úr og Kish. Heimildir um flóðið eru einnig í fornum egypskum frásögnum og þannig sest fyrsta konungsættin að völdum um 2950 í Egyptalandi.

Það voru einmitt ártöl Biblíunnar sem komu mér á slóðina hvað áhrærir Hatsheput prinsessu og Móse. Ef hún hefur fundið körfuna á Níl sem prinsessa einhvern tíma fyrir 1498 f. Kr. hefur Móses líklega verið um 18 ára til 20 þegar hann hvarf út í eyðimörkina þar sem hann dvaldi í 40 ár. Sagan greinir okkur frá því að í nokkur ár eftir 1445 f. Kr. hafi Amenhótep II faraó ekki getað farið í hernaðarleiðangra. Þetta kemur spánskt fyrir sjónir þegar faraó á í hlut sem ætlaði ekki að vera minni maður en faðir hans Tothmoses III, „Napóleon Egypta,“ sem fór hvorki meira né minna en 17 herfarir á 19 árum. En þetta er einmitt það sem búast má við af faraó sem missti allan sinn her, riddaralið og hesta í Rauðahafinu (2 M 14. 23, 27-30).

Ég birti hér Viknaspádóm Enoks:

1. Og eftir þetta hóf Enok að greina frá efni bókanna. 2. Og Enok sagði: „Hvað varðar börn réttlætisins og hina útvöldu í heiminum, og hvað varðar jurt réttlætisins, þá vil ég segja það sem hér kemur: Já, ég Enok, mun greina ykkur sonum mínum frá því til samræmis við það sem opinberaðist mér í hinni guðdómlegu sýn og ég hef komist að raun um fyrir orð hinna heilögu engla og numið af hinum himnesku leirtöflum.”

3. Og Enok hóf að greina frá efni bókanna og sagði: „Ég var fæddur þann sjöunda í fyrstu vikunni [5000-4000] meðan dómur og réttlæti var enn við líði. [4300-4200 f. Kr]

4. Og að mér liðnum mun rísa upp mikil illska í annarri vikunni [4000-3000] og fláræði blómstra. Og í þessu munu fyrstu endalokin felast. Og maður mun verða hólpinn [Nói] og að þessu loknu mun óréttlætið blómstra að nýju og lög verða sett sökum syndaranna.

5. Og eftir þetta í þriðju vikunni [3000-2000], við lok hennar, mun maður verða útvalinn sem jurt réttlátra dóma [Abraham]. Og ávöxtur hans mun verða að jurt réttlætisins að eilífu.

6. Og eftir þetta í fjórðu vikunni [2000-1000], við lok hennar, munu hinir heilögu og réttlátu birtast og lög fyrir allar kynslóðir og griðastaður [Móse, tjaldbúðin, Davíð] mun þeim fyrirbúinn.

7. Og eftir þetta í fimmtu vikunni [1000-0], í lok hennar, mun hús dýrðar og valds reist að eilífu (María Guðsmóðir).

8. Og eftir þetta í sjöttu vikunni [0-1000] munu allir þeir sem þá lifa blindast og hjörtu þeirra munu afneita spekinni í guðsafneitun sinni [Gyðingar]. Og í henni mun maður koma af himni. [Drottinn Jesú] Og við lok hennar mun húsi valdsins hafa verið eytt með eldi [hrun Rómaveldis] og öll kynslóð hinnar útvöldu rætur dreifast. [framsókn Íslam?]

9. Og eftir þetta í sjöundu vikunni [1000-2000] mun guðlaus kynslóð rísa upp og hún mun hafast margt að og öll hennar verk einkennast af guðleysi [afstæðishyggjan, veraldarhyggjan, fráfallið mikla].

10. Og í lok hennar munu útvaldir niðjar réttlætisins af hinni eilífu jurt réttlætisins meðtaka sjöþætta leiðsögn um alla sköpun hans. [þeir sem standast fráfallið mikla].

12. Og eftir hana mun koma önnur, hin áttunda vika [2000-3000], vika réttlætis. Og henni mun gefið sverð þannig að réttlátir dómar verði kveðnir upp yfir kúgurunum og syndarar verða faldir hinum réttlátu á vald.

13. Og við lok hennar munu þeir öðlast bústað sökum réttlætis síns og hús mun verða reist fyrir hinn Mikla Konung í dýrð að eilífu.

14 d. Og allt mannkynið mun horfa til vegar réttlætisins.

14 a. Og eftir þetta, í níundu vikunni [3000-4000], munu hinir réttlátu dómar opinberaðir öllum heiminum.

14 b. Og öll verk hinna guðlausu munu hverfa af jörðinni.

14 c. Og allur heimurinn verða dæmdur til tortímingar.

15. Og eftir þetta, í tíundu vikunni [4000-5000] í sjöunda hlutanum, mun hinn eilífi dómur verða settur þegar hefnd hans kemur yfir englana.

16. Og hin fyrri jörð mun hverfa og líða undir lok og nýr himinn birtast og allir herskarar himnanna lýsa með sjöföldu ljósi.

17. Og eftir þetta munu koma margar vikur sem ekki verður komið tölu á að eilífu. Og allir munu vera gæskuríkir og réttlátir og aldrei mun framar minnst vera á synd (1 Enoksbók XCIII. 1 - 17).

Þetta er hinn Tíu vikna spádómur í heild sem Enok mælti fyrir 6000 árum.

Um hinn komandi Messías komst Enok svo að orði:

En Hann mun boða hinum réttlátu frið,
og vernda hina útvöldu,
Og miskunnsemi verða hlutskipti þeirra.
og þeir munu tilheyra Guði,
og njóta velsældar,
og verða blessaðir.
Og Hann mun hjálpa þeim öllum,
og ljós mun lýsa þeim,
og Hann verður friðflytjandi þeirra.

Undurfagran kafla er að finna það sem vikið er að Nóa:

„Og líkami hans var hvítur sem snjór og rauður eins og blómstrandi rós. Hár hans og lokkar voru hvítir sem mjöll og augu hans fögur. Og þegar hann lauk upp augum sínum, þá lýsti hann upp allt húsið eins og sólin, og allt var húsið uppljómað. Síðan reis hann á fætur úr faðmi ljósmóðurinnar og lauk upp munninum og hóf að tala við Drottin alls réttlætis. Og faðir hans Lamek varð óttasleginn og lagði á flótta og fór til Metúsala. Og hann sagði: „Ég hef eignast undarlegan son sem er ólíkur öllum öðrum mönnum sem líkist sonum Guðs [englunum] á himnum. Hann er ólíkur okkur að eðli til og augu hans eru eins og sólargeislar og ásýnd hans dýrleg. Mér virðist eins og hann sé ekki frá mér kominn heldur frá englunum og ég óttast að á hans dögum muni eiga sér stað stórmerki á jörðu.”

Og um heilagar Ritningar:

Bækur munu verða gefnar hinum réttlátu og hinum vísu sem verða að uppsprettu mikillar gleði, réttlætis og speki. Þeim munu gefnar bækurnar og þeir munu trúa boðskap þeirra og fagna honum og þá munu allir hinir réttlátu sem numið hafa af þeim braut réttlætisins verða umbunað.

Ásæðan sem býr því að baki að Gyðingum er meinilla við Enoksbók er augljós, þar sem spádómur hans um Drottin er afdráttarlaus. Ritið tilheyrir pseudo apografískum ritum og týndist að fullu og öllu, en fannst síðan á eþíópísku og var þýtt á Ensku 1809. Síðan fannst það einnig í Dauðahafshandritunum. Ljóst er að ýmsir hlutar þess eru ævafornir. Helsta sönnun þess er, að hvergi er Móse áberandi í ritinu. Viknaspádómurinn er líklegast menjar þeirra 366 rita sem sagt er að Enok hafi ritað ásamt fleiru. Sjálfur hef ég sannfærst um sannleiksgildi þess þar sem margar af grundvallarkenningum kristindómsins blasa þar við sjónum. Kirkjufeðurnir notuðu það sem heimild og ljóst er að postulinn guðdómlegi, Jóhannes, þekkti vel til þess og hefur lesið spjaldanna á milli.

21.02.06 @ 09:10