« Af óhlutdrægni fjölmiðla um málefni samkynhneigðraHvert er stefnt í málum samkynhneigðra? – nmgrr. 17–37 »

08.01.06

  00:40:58, Skrásetjari: Jon Valur Jensson   , 5902 orð  
Flokkur: Málefni samkynhneigðar á sviði þjóðfélags og kirkju

Hvert er stefnt í málum samkynhneigðra? Eru menn að hugsa um heill og hag þjóðar – barna og fullorðinna?

Erindi flutt í Útvarpi Sögu föstudaginn 2. des. 2005 – hér birt með afar ýtarlegum neðanmálsgreinum sem upplýsa um margt sem að ófyrirsynju hefur legið í þagnargildi hér á landi. Er næsta víst að hér mun ýmislegt koma lesandanum mjög á óvart, ekki sízt vegna niðurstaðna rannsókna sem hér birtast um félagshætti og heilsufar samkynhneigðra.

Efni mitt í dag er sú stefna sem Alþingi virðist ætla að taka upp í málum samkynhneigðra, þ.e.a.s. með framlögðu stjórnarfrumvarpi um aukin réttindi þeirra, sérstaklega til frumættleiðinga og tæknifrjóvgunar, auk óvígðrar sambúðar af sama tagi og gagnkynhneigðir eiga rétt á. [Sjá neðanmálsgr. 1] Ennfremur liggur í loftinu, að einstakir þingmenn (Guðrún Ögmundsdóttir t.d.) muni hafa frumkvæði um að reyna að gefa færi á því að prestar og forstöðumenn safnaða fái rétt til þess að vígja samkynhneigða í hjónaband frammi fyrir altarinu. – Þetta er nú ekki það sem Þjóðkirkjan hefur verið að biðja um, en samt hafa einstakir prestar leyft sér að ganga fram fyrir skjöldu til að biðja beinlínis um þetta, prestar jafnvel í Þjóðkirkjunni. En Þjóðkirkjan á einfaldlega að fá allan þann frið og umhugsunartíma sem hún þarf á að halda til að gera þetta mál upp við sig.

Við skulum líka hafa það í huga, að samkynhneigðir hafa náð mjög miklum réttindum í þessu landi, en réttindakröfur þeirra mynda nú nokkuð langan lista – fyrir utan að þeir eru að mestu lausir orðnir við einelti og áreitni í þjóðfélaginu. En ef ég tel bara upp nokkur af baráttumálum þeirra, þá hafa þau t.d. verið:
(A) að fá staðfesta samvist – sem þeir fengu um mitt ár 1996, [2]
(B að fá rétt til stjúpættleiðingar – þau réttindi fengu samkynhneigðir með 2. grein laga nr. 52/2000 [3]
(C) að fá rétt til frumættleiðingar – og
(D) rétt til tæknifrjóvgunar; þetta tvennt eru þeir að fá með þessu frumvarpi, ef það verður samþykkt á Alþingi. [4]

Og hér verður að nefna eitt: að jafnvel með vissum réttindum sem þeir hafa þegar fengið, þ.e.a.s. stjúpættleiðingunni, þá er nú ýmislegt varhugavert, eins og nefna má dæmi um. Setjum svo, að karlmaður hafi átt tvö börn með konu sinni. Af einhverjum ástæðum tekur hann forsjá annars barnsins við skilnað þeirra. Nú, ef hann breytist í kynhneigð (eins og menn geta gert og dæmin eru um – samkynhneigðir breytast líka frá því að vera samkynhneigðir [5]) og ef hann kynnist öðrum karlmanni og fer í staðfesta samvist með honum – og er með þetta barn hjá þeim í heimili – þá getur hinn samvistarmaðurinn sótt um það, með samþykki pabba barnsins, að stjúpættleiða barnið og fengið það nánast án umtalsverðrar tafar. [6] Og athugið, að hvergi í ættleiðingarlögunum (nr. 130/1999) – sem lögin um staðfesta samvist og þessi ættleiðingarheimild, sem þar er komin inn, vísa til, – hvergi í þeim ættleiðingarlögum er kveðið á um rétt barnsins til umgengni við hitt kynforeldri sitt eftir ættleiðinguna, þ.e.a.s. forsjárlausa kynforeldrið, móðurina! [7] Hins vegar eru þar í 11. gr. ákvæði um, að álits forsjárlauss kynforeldris skuli leitað, áður en barn þess er ættleitt – en það kynforeldri, móðirin í þessu tilviki, hefur samt ekkert neitunarvald gegn ættleiðingu, nema hún sé jafnframt með forsjá barnsins. [8] Það má þess vegna, ef öðru foreldrinu sýnist svo (því sem forsjána hefur), svipta barnið öllum umgengisrétti við hitt kynforeldri sitt og um leið við systkini kynforeldris og afann og ömmuna og alla aðra ættingja í móðurætt! (t.d. þau, sem eru systkinabörn við barnið og á svipuðu reki) – já, þá hafa þessir karlforeldrar með forsjána leyfi til að svipta barnið þessum réttindum! [9]

Er hér hugsað um réttindi barnsins? Ber ekki alltaf fyrst og fremst að huga að réttindum barnsins í sambandi við ættleiðingu og barnauppeldi? [10] Ég hefði nú haldið það. Þetta sýnist mér að Alþingi hafi af vangá ekki litið á. Við komumst kannski ekki að raun um ýmsa annmarka laga, sem samþykkt eru á Alþingi, fyrr en eftir á – það hefur margsinnis komið fram, að menn hafa séð sig um hönd eftir á, og ekki hefur allt verið eins jákvætt og talið var, þegar frumvörp þutu í gegnum þingið. [11] En ég hef reynt að vara við ýmsu í tengslum við þessi mál ...

Upptalningunni á kröfulista samkynhneigðra var langt í frá lokið. Fyrir utan þetta hafa þeir farið fram á hjónaband, bæði (E) hjá sýslumönnum og (F) kirkjulegt hjónaband. Lítill hópur þeirra samkynhneigðu er að krefjast þess. Það voru nú ekki í árslok 2004 nema í mesta lagi 96 pör samkynhneigðra á landinu öllu í staðfestri samvist (eftir átta og hálfs árs heimildir til slíks löghelgaðs samvistarforms) [12] og örugglega ekki öll strangkristin [13]. Samt eru róttækustu fulltrúar samkynhneigðra að heimta kirkjulega hjónavígslu fyrir sína menn, og kirkjan er á kafi í því að vinna í þessu máli – allt í kringum þetta: tiltölulega fá pör. Og kirkjan hefur náttúrlega sínar kristnu ástæður fyrir því að samþykkja þetta ekki.

En fyrir utan þessi ‘réttindi’ hafa samkynhneigðir rétt á (G) fóstrun barna eins og aðrir. [14] Þeir eru líka með það á sínum kröfulista – og reyndar þegar byrjaðir að koma því í framkvæmd – (H) að hafa áhrif á námsskrár og kennslu í skólum og veita ákveðna “fræðslu” í sambandi við kynlífið og um það, að samkynhneigð sé ósköp eðlilegur, jákvæður, heilbrigður valkostur til hliðar við aðra valkosti í kynlífi. [15] Og þetta eigum við eftir að sjá á næstu árum, þegar þeir eru búnir að koma öðrum réttindum í höfn; þá munu þeir koma í skólana, launaðir af ríkinu og borginni, – því að þannig er þetta, þeir fá mikla peninga miðað við mörg líknarfélög, bæði frá ríki og borg [16] – til þess að halda uppi þessari starfsemi sinni. Sem sagt: Gagnkynhneigðir foreldrar borga af sínum skattpeningum stórar fjárfúlgur til að styðja Samtökin ‘78 og aðra á þeirra vegum til þess að hafa beinlínis áhrif á börnin okkar og kenna þeim, að samkynhneigð sé ósköp eðlilegur, heilbrigður valkostur (við skulum koma aðeins að því hér á eftir).

En meðal annarra atriða, sem samkynhneigðir hafa reynt að koma fram – og komið fram í sumum þeirra landa, sem hafa gengið lengst í að samþykkja með löggjöf ákveðin “réttindi” þeirra (t.d. Holland og Kanada) – þar er t.d. sú krafa þeirra, (I) að meiðyrðalöggjöfin þjóni hagsmunum samkynhneigðra. [17] Þetta getur jafnvel beinzt gegn því, að menn séu með ákveðið biblíulegt tal um þessi mál – jafnvel að menn vitni í Biblíuna.[18] Eins heimta þeir, (J) að öll “mismunun” verði bönnuð við ráðningu í störf. Það rekst nú t.d. á vilja skátahreyfingarinnar í Bandaríkjunum, vegna þess að einhver hluti, einhver minnihluti samkynhneigðra er með drengjahneigð eða drengjaást (pederastíu eða pedófílíu), og þeir hafa gjarnan leitað á þá staði, þar sem þeir geta komizt í námunda við uppeldi stráka. [19]

Eins er þess krafizt, (K) að “mismunun” gegn samkynhneigðum verði bönnuð í sambandi ýmsa aðra hluti eins og vinnuverkefni fyrirtækja, t.d. í Kanada, þar sem hjón, sem ráku lítið hótel, og prentari sem rak sína litlu prentsmiðju, voru sektuð háum sektum fyrir að beita “mismunun”. Prentarinn neitaði að prenta áróðursbæklinga fyrir samtök samkynhneigðra þar, og var hann sektaður um 5.000 Kanadadollara (270.000 kr.) fyrir vikið. [20] Þannig að við megum búast við ýmsu af þessu tagi hér á Íslandi líka, af því að það er verið að reyna að koma á eindregnum pólitískum rétttrúnaði í þessu máli. [21]

Þá hafa málsvarar þessarar meintu mannréttindabaráttu líka heimtað – jafnvel hér á Íslandi hafa heyrzt kröfur um það – (L) að hommar fái “rétt til að gefa blóð eins og aðrir.” [22] En ætla má, að þjóðfélagshópur homma sé u.þ.b. 75 sinnum mettaðri af eyðni heldur en hópur gagnkynhneigðra [23], þannig að Landlæknisembættið hefur sínar faglegu ástæður fyrir því að samþykkja ekki slíka kröfu. [24]

Því er stíft haldið fram, að samkynhneigð sé bara eðlileg og heilbrigð [25], en það sýna nú ekki heilbrigðisskýrslur, og upplýsingar um kynhegðun homma benda nú ekki til þess, að hún sé bara ósköp eðlileg og venjuleg – eins og þeir segja stundum, að þeir séu nú bara alveg eins og við hinir. Þetta er ekki þannig. Tölur, a.m.k. frá Vesturheimi og víðar um heim, sýna, að þeir eru miklu fjöllyndari heldur en hinir gagnkynhneigðu – margfalt fjöllyndari [26], og það eru alveg ótrúlegar tölur.

En sem sagt, það er margt sem bendir til þess, að samkynhneigð sé raunverulega ekki heilbrigð. Fyrrverandi landlæknir Bandaríkjanna, C. Everett Koop, og fleiri læknar benda á, að dæmigerðasti kynmakaháttur karlanna sé ekki eins og náttúran ætlast til og að hann sé “hvað líffærin snertir ekki réttur” [27] og alls ekki á nokkurn hátt sambærilegur við það, sem gerist hjá karli og konu, því að kynmök með þessum hætti eru svo margfalt hættulegri vegna smitunar alls konar sjúkdóma. Hommum, a.m.k. í Vesturheimi, er mjög hætt við einum 12 sjúkdómum, fyrir utan fjögur önnur skaðvænleg tilfelli sem geta hlotizt af þessu fyrir viðkomandi. [28] Líkaminn er einfaldlega ekki hannaður fyrir þetta, mannslíkaminn er byggður fyrir það að tímgast, karl og kona, en ekki að eiga í kynmökum af þessu tagi.

Lesbíurnar í Vesturheimi eru ekki eins fjöllyndar, en þó verulega fjöllyndar [29], alveg ótrúlega mikið sem þær hafa jafnvel líka kynlífsreynslu af karlmönnum; og þær halla sér oft að hinum samkynhneigðu, hommunum, þegar það gerist hjá þeim [30], þannig að þær eru ekki fríar, eins og margir gætu haldið, gagnvart því að smitast af eyðni o.fl. kynsjúkdómum.

Margt gæti ég komið hér inn á – gæti í rauninni haldið mörg erindi um þetta og tekið fyrir hvern kaflann á eftir öðrum í þessum erindum.

En að því leyti sem snýr að kirkjunni, þá er það algerlega á hreinu, að Biblían bannar bæði Gyðingum og kristnum samfarir af þessu taginu, þ.e. kynmök fólks af sama kyni. Slíkt er harðbannað í lögmáli Guðs í 3. Mósebók, kallað beinlínis “viðurstyggð”, að það sé Guði andstyggilegt [31], og Páll postuli segir að þetta sé ein af afleiðingum hjáguðadýrkunar og sjálfsdýrkunar mannsins (Róm.1.18–32). Það væri hægt að telja það upp í mörgum sundurliðunum, að þetta eru ekki bara einhver 1–2 orð, sem Páll segir um þetta mál – ég hef rakið inntakið í kenningu Páls um þetta í einum 8–9 liðum, sem ekki er tími til að ræða hér til hlítar.

En eitt af því, sem hann segir og skiptir nú einna mestu máli, er það, að þrátt fyrir syndsemi kynmaka karlmanns með karli kemur hið endurleysandi orð fyrirgefningar og fyrirheitis Guðs í beinu framhaldi af hlífðarlausri lögmálsáminningu Páls í I. Korintubréfi, 6.9–10, því að þar segir í 11. versi: "Og þetta voruð þér” – þ.e.a.s. menn sem iðkuðu þennan löst, að karlmaður legðist með karlmanni sem kona væri – “þetta voruð þér, sumir yðar” (hann er að tala þarna til manna sem eiga heima á gríska áhrifasvæðinu). “En þér létuð þvost, þér eruð helgaðir, þér eruð réttlættir fyrir nafn Drottins Jesú Krists og fyrir anda vors Guðs." Hér er því náðin og fyrirgefningin ekki sögð ómöguleg fyrir þetta fólk; það er einungis ef menn halda áfram í þessum verkum, sem talin eru upp í löngum lastalista þarna og koma inn á alls konar hluti – þjófnaði, drykkjumennsku og fleira – þá, ef menn vilja ekki iðrast þessa né yfirgefa þær ófarnaðarbrautir, þá verða þeir útilokaðir frá því .... að hvað? – að erfa ríki Guðs! – það segir Guðsorðið þarna. En þeim, sem trúir og iðrast, verður miskunnað, og hann verður læknaður af meini sínu.

Sumir prestar taka svo afgerandi stöðu með hinum samkynhneigðu í þessu máli (þeir eigi allan rétt á þessu o.s.frv.), að með því eru þeir bæði að neita að horfast í augu við strangan boðskap Páls um þetta lögmálsbrot og um leið að koma í veg fyrir, að þessu samkynhneigða fólki, sem þeir þyrftu hugsanlega að sálusorga, sé boðin sú blessun og það fyrirheiti, sem eru fólgin í þessum svalandi orðum Páls á eftir því harða, sem hann hafði sagt. Það eru þess vegna slíkir harðlínu-“frjálslyndis”prestar, en ekki hinir bókstafs- og merkingartrúu Biblíutúlkendur, sem eru að svíkja homma og lesbíur um fagnaðarerindið, þ.e.a.s. huggun fyrirgefningarinnar og styrkinn í náðargjöfum Heilags Anda, sem kóróna þennan texta.

Því er stundum haldið fram – og það gerði séra Bjarni Karlsson nýlega [32] – að kirkjan verði, það sé bara hennar skylda, að blessa og biðja fyrir fólki. Já, að sjálfsögðu biður kirkjan fyrir fólki, og hún á líka að biðja fyrir hinum samkynhneigðu. En maður á ekki að blessa það, sem Guð hefur bannað! [33] – Og Sólveig Anna Bóasdóttir, doktor í siðfræðilegri guðfræði, var í viðtali í morgunútvarpi RÚV seint í nóvember 2005 og sagði þar orðrétt: "Hvaða fólk er það í veröldinni, sem biður kirkjuna um blessun yfir líf sitt og fær það ekki?" og hún heimtaði að þetta fólk yrði blessað, í þeirri merkingu, að það fengi að vígjast fyrir altarinu í hjónaband í Þjóðkirkjunni. En ég get alveg bent henni og öðrum á ýmis dæmi um fólk í veröldinni, sem kirkjan getur ekki veitt blessun bara eftir ósk:

(1) Hún mundi ekki gefa saman mann við alsystur hans eða hálfsystur, dóttur hans eða dótturdóttur, móður hans né ömmu. Engin slík blessun þar!

(2) Hún mundi ekki gefa mann saman við konu eða konur, meðan hann á eina fyrir. Það er engin slík blessun þar, jafnvel ekki þó að Alþingi hefði með lögum veitt heimild til fjölkvænis og fjölveris – þá myndu prestar landsins ekki taka það að sér.

(3) Og kirkjan mundi ekki skíra einhvern fullorðinn mann (sem kæmi hingað eða hefði ekki fengið skírn), þótt hann leitaði skírnar, ef í ljós kæmi, að hann tryði alls ekki á Krist eða á Guð eða tæki harða og heiðna afstöðu gegn algerum grundvallaratriðum trúarjátninganna. Það væri sko enga skírnarblessun að fá þar! Það getur nefnilega líka verið kærleikur af hálfu kirkjunnar að segja NEI, af því að hún hefur sín einföldu skilyrði og fer eftir lögum þeim sem ríkt hafa frá frumkirkjunni um ýmis grundvallaratriði.

(4) Og kirkjan mundi heldur ekki blessa ýmislegt það athæfi, sem talið er upp í þessum lista Páls postula í I.Kor. 6.9–10 og í I.Tímóteusarbréfi 1.9–10 [34], að samkynja kynmökum slepptum (þau eru þar talin með) – og hvers vegna ættu þá prestar frekar að gefa sitt græna blessunarljós á samkynja kynmök (sem þar eru bönnuð) með því að bjóða hommum að ganga í "heilagt hjónaband" frammi fyrir altarinu? Ég bara spyr!

Við verðum að hugsa skýrt um þessi mál. Alþingi ætti að huga betur að því, hvert verið er að stefna með frumvarpi þessu.

Ég var með tillögu á landsfundi Sjálfstæðisflokksins í haust um það, að áður en farið væri út í að veita samkynhneigðum rétt á ættleiðingu, yrði farið yfir rannsóknir og kannanir sem gerðar hafa verið á því, hvort þeir séu eins vel í stakk búnir til þess að ala upp börn með farsælum árangri eins og gagnkynhneigðir. [35] Þessi tillaga var felld. Af hverju? Af hverju vilja menn ekki rannsaka mál? Og ég held því fram, að í því nefndaráliti, sem liggur til grundvallar þessari boðuðu löggjöf, hafi verið byggt á slæmum heimildamönnum; ég á eftir að rökstyðja það betur og mun gera það á þessum vef sem ég á þátt í, Kirkju.net, þar mun ég koma með heimildir fyrir slíku. [36]

Og ég þakka ykkur, hlustendur, áheyrnina. Við getum væntanlega talað saman aftur um þetta mál síðar. En allt þarf þetta að liggja í gerjun, og Þjóðkirkjan ætlar að ræða þetta næstu tvö árin og taka þá ákvörðun. Ég heiti á alþingismenn að reyna ekki að þvinga hana til þess, því að ríkið á ekki að þvinga kirkjuna í slíkum málum. [37]

NEÐANMÁLSGREINAR með tilvísunum í heimildir og margvíslegum forvitnilegum upplýsingum

[1] Sjá ‘Frumvarp til laga um breytingu á lagaákvæðum, er varða réttarstöðu samkynhneigðra (sambúð, ættleiðingar, tæknifrjóvgun)’ á vefslóðinni http://www.althingi.is/altext/132/s/0374.html – þar er einnig að finna athugasemdir (greinargerð) við frumvarpið. Inn á allar ræðurnar 14, sem fluttar voru í 1. umræðu frumvarpsins þann 22. nóv. sl., er hægt að komast gegnum yfirlit sem er á vefslóðinni http://www.althingi.is/altext/132/11/l22171844.sgml

[2] Lög nr. 87/1996 um staðfesta samvist – sjá þau með áorðnum breytingum á vefslóðinni http://www.althingi.is/lagas/131a/1996087.html

[3] Sjá nánar hér síðar í meginmáli og í neðanmálsgreinum [6]–[10].

[4] Skv. 16. og 17. gr. frumvarpsins – sjá http://www.althingi.is/altext/132/s/0374.html og athugasemdirnar á eftir, kaflana Ættleiðingar og Tæknifrjóvganir. Þar að auki fá þeir rétt til skráðrar sambúðar eins og gagnkynhneigðir (sá réttur gefur þeim minni réttindi en staðfesta samvistin, en sumir þeirra kjósa e.t.v. fremur þetta sambúðarform).

[5] Það viðurkennir jafnvel Kinsey-stofnunin, sem þó er mjög hliðholl hommum og lesbíum: Árið 1970 skýrði Kinsey-stofnunin frá því, að 84% samkynhneigðra, sem þar voru rannsakaðir, höfðu skipt um kynhneigð a.m.k. einu sinni; 32% þeirra sögðu frá því, að þeir hefðu skipt yfir tvisvar, og 13% kváðust hafa skipt fimm sinnum um kynhneigð á æviferli sínum (Wood & Dietrich: The AIDS Epidemic, Portland: Multnomah, 1990, s. 238). Af gagnkynhneigðum höfðu skv. sömu könnun 29% skipt um kynhneigð a.m.k. einu sinni, 4% tvisvar og 1% a.m.k. fimm sinnum (Bell og Weinberg: Homosexualities: A Study of Diversity Among Men and Women; S.K. Hammersmith: Sexual Preference: Its Development in Men and Women, Bloomington: Indiana Univ. Press, 1981; skv. http://www.qrd.org/qrd/religion/anti/FOF/focus.on.the.family-4.20.9 ).

[6] Um (a) hjón, (b) karl og konu í óvígðri sambúð og (c) samkynhneigð pör, sem eru í staðfestri samvist, eru engin ákvæði þess efnis, að líða skuli allnokkur tími frá því að það löggilta sambýlisform hófst og þangað til hægt er að sækja um stjúpættleiðingu; slík umsókn getur því átt sér stað strax á fyrsta ári sambúðarinnar. – Hins vegar gildir önnur og miklu harðari regla um frumættleiðingu, ef í hlut eiga “karl og kona í óvígðri sambúð,” því að þau þurfa að hafa verið í henni “í a.m.k. fimm ár,” skv. 2. gr. laga nr. 130/1999, http://www.althingi.is/lagas/131a/1999130.html ). Hvaða regla skyldi þá gilda þar um (a) venjuleg hjón og (c) samkynhneigð pör í staðfestri samvist? – Jú, um hjón gildir sú regla, að þau geta fengið frumættleiðingu strax á 1. ári (sem eru þeirra forréttindi fram yfir óvígða sambúð), og skv. a-lið 16. greinar í fyrirliggjandi frumvarpi ríkisstjórnarinnar á nú að breyta ættleiðingalögunum í þá mynd, að “einstaklingar í staðfestri samvist” (þ.e. hommar og lesbíur) fái nákvæmlega sama rétt í þessu efni. Þar er því ekkert skilyrði sett um 5 ára sambúð á undan ættleiðingunni, heldur geta þeir eða þær fengið að taka sér kjörbarn strax á 1. ári. Skv. 17. gr. frumvarpsins fær lesbía sömuleiðis rétt til tæknifrjóvgunar strax á 1. ári eins og kona í hjónabandi, á meðan það ákvæði mun hins vegar gilda um konu í óvígðri sambúð, að hún fær ekki slíkan rétt, nema sambúðin hafi staðið “samfellt í þrjú ár hið skemmsta.“ Það er því staðinn vörður um hjónabandið sem sambúðarform í lögum okkar: því eru gefin greinileg forréttindi fram yfir óvígða sambúð, en nú allt í einu eru hæfniskröfur stjórnvalda ekki meiri en svo, að það stendur til að gefa samkynhneigðum fulla hlutdeild í öllum þeim forréttindum hjónabandsins varðandi frumættleiðingar og tæknifrjóvganir.
–– Þetta er sérstakt áhyggjuefni með tilliti til ýmissa staðreynda, og verður að nægja að nefna tvær hér að sinni:
(1) að meðal-samvistartími homma, t.d. í Vesturheimi, er um 2–3 ár: “In Male and Female Homosexuality [Baltimore, 1973, s. 225] M. Saghir and E. Robins found that the average male homosexual live-in relationship lasts between two and three years,” sjá vefsíðuna http://www.ccicinc.org/policyresearch/072103.html (eða skv. Kinsey-stofnuninni: 9–60 mánuðir), en allt niður í eitt og hálft ár annars staðar (í Hollandi, sjá nmgr. [12]); en þetta hefur komið fram um lesbíur í rannsóknum: “Only 20% of lesbians had relationships that involved cohabitation for more than 3 years. (M. T. Saghir og E. Robins, ‘Male and female Homosexuality; A Comprehensive Investigation’, Baltimore: Williams Wilkins, 1973, s. 57, tafla 4:14; s. 226, tafla 12.11); um aðra rannsókn á sambúðartíma lesbía segir: “The study also went on to report that most lesbian relationships last less than 3 years. Affairs of 5 years or more are exceptional” (D.J. West: Homosexuality Reexamined, Duckworth, London, 1977, -- hér til vitnað skv. vefsíðunni http://www.freerepublic.com/focus/news/824879/posts?q=1&&page=62#62 – og:
(2) samkynhneigðir eru mun skammlífari en gagnkynhneigðir, skv. rannsókn eru hommar taldir verða um 42ja ára að meðaltali, en lesbíur 45 ára (Family Research Newsletter, apr.–júní 1991, skv. Rod Parsley: Silent No More, Lake Mary, Florida, 2005, s. 76). Sbr. einnig: “In a obituary study released in 1994, 140 lesbians in the sample died at a median age of 45. 23% of the lesbians lived past the age of 64, as opposed to 83% of women in the general population. Source: Paul Cameron, PhD., The Gay Nineties (Franklin, Tennessee, Adroit Press 1993), pp. 54-56” (af vefs. http://www.freerepublic.com/focus/news/824879/posts?page=60 ).
–– Allir geta þá séð fyrir sér, að barnið, sem dæmið er tekið af í þessu tilfelli (segjum strákur), geti misst kynföður sinn; nýi stjúpfaðirinn hefur þá einn forsjána, þótt móðirin lifi; svo getur hann farið í nýja samvist með öðrum karlmanni, fengið hana staðfesta og sá maður sótt um og fengið stjúpættleiðingu drengsins – og það án þess að þurfa að bíða ýkjalengi eftir því. Skilji þessir tveir “pabbar” síðan, getur nýjasti stjúppabbinn fengið forsjárúrskurð sér í hag (ef hinn er talinn óhæfari) og þannig séð um uppeldi þessa stráks öll hans unglingsár, þótt drengurinn hafi í raun sáralitla föðurtilfinningu gagnvart þessum “þriðja pabba” sínum. – Þetta eru ekki langsóttir hugarórar, heldur einfaldlega það, sem lögin bjóða beinlínis upp á! Ekki lögin, sem boðuð eru með núverandi frumvarpi, heldur lög sem gilt hafa frá árinu 2000! Þess vegna ættu menn ekki aðeins að beita sér gegn hinu nýja lagafrumvarpi, heldur hefja sókn gegn því ranglæti, sem fólgið er í þessum nefndu 5 ára lögum.

[7] Sbr. þetta ákvæði í 25. grein ættleiðingarlaganna nr. 130/1999: “Réttaráhrif. Við ættleiðingu öðlast kjörbarn sömu réttarstöðu gagnvart kjörforeldrum, ættmennum þeirra og þeim sem eru í kjörsifjum við þá eins og væri það eigið barn kjörforeldra, nema lög mæli annan veg. Frá sama tíma falla niður lagatengsl barnsins við kynforeldra þess, önnur ættmenni og þá sem eru í kjörsifjum við þá, nema lög kveði öðruvísi á” (leturbr. JVJ) – sjá http://www.althingi.is/lagas/131a/1999130.html

[8] Sú 11. grein hljóðar svo: “Umsögn foreldris. Leita skal umsagnar þess foreldris sem ekki fer með forsjá barns, ef unnt er, áður en afstaða er tekin til ættleiðingarumsóknar.” – Aths. JVJ: hér er ekkert tekið fram um neinn rétt þess kynforeldris til að hindra ættleiðinguna! Í 7. og 10. gr. laganna eru líka ýmsar fleiri takmarkanir á rétti kynforeldris (sjá http://www.althingi.is/lagas/131a/1999130.html ).

[9] Ef einhver efast um, að þessi lagaákvæði taki til samkynhneigðra – eða ímyndi sér, að þau komi ekki til með að gera það fyrr en lagafrumvarpið, sem lagt var fram á haustþingi 2005, verði samþykkt (kannski á vorþinginu) – þá er það á misskilningi byggt, því að samkynhneigðir fengu rétt til stjúpættleiðingar skv. lögum nr. 52/2000, og þar segir í 2. grein: “Ákvæði ættleiðingarlaga um hjón gilda ekki um staðfesta samvist. Þó getur einstaklingur í staðfestri samvist ættleitt barn hins sem hann hefur forsjá fyrir, nema um sé að ræða kjörbarn frá öðru landi” [feitletrun JVJ]. Þegar þessi lagagrein var samþykkt árið 2000, var það leitt í lög sem breyting á 6. gr. laga nr. 87/1996 um staðfesta samvist, og er það nú gildandi ákvæði þeirra laga, sjá http://www.althingi.is/lagas/131a/1996087.html

[10] Og m.a.s. í fyrstu setningu Barnalaganna (sem eru nú ekki eldri en frá 2003), þar sem fjallað er um “rétt barns til að þekkja foreldra sína,” segir orðrétt og refjalaust: “Barn á rétt á að þekkja báða foreldra sína.” Þetta er sjálfur hornsteinn barnalaganna nr. 76/2003 (sjá http://www.althingi.is/lagas/131b/2003076.html ), en hvar er svo framkvæmdin, þegar löggjafarþingið er farið að láta pólitískan rétttrúnað stýra sérhverjum lagakrók sem snertir við málum samkynhneigðra? Getur hugsazt, að þessi hópur sé í raun orðinn “dekurbörn samtímans” (eins og sanntrúuð og vel metin kona í Þjóðkirkjunni kallaði þá í mín eyru)?

[11] Einn stærsti annmarkinn á þessu margumrædda frumvarpi snertir ákvæði þess um frumættleiðingar til samkynhneigðra, því að með þeim er beinlínis verið að stefna í hættu öllum ættleiðingum hingað til lands frá fjölda þjóðlanda, m.a. Suður-Ameríku – sbr. þessi orð Halldórs Ásgrímssonar í framsöguræðu hans með frumvarpinu (22. nóv. 2005): “hvað varðar ættleiðingar erlendis frá, þá stöndum við frammi fyrir því að þau lönd sem ættleidd börn hafa yfirleitt komið frá til Íslands heimila ekki ættleiðingar til samkynhneigðra” ( http://www.althingi.is/raeda/132/rad20051122T171901.html ). Og í athugasemdum, sem fylgja frumvarpinu, segir í kaflanum um ættleiðingar: “Á undanförnum tveimur áratugum hefur fjölgað verulega á Íslandi frumættleiðingum barna frá Asíulöndum, en þessi ríki heimila ekki ættleiðingar til samkynhneigðra [leturbr.JVJ]. Er því ljóst að samkynhneigðum pörum mundi við þessar aðstæður ekki nýtast sú leið sem ættleiðingarlög ráðgera, að erlend ættleiðing eigi sér stað fyrir milligöngu ættleiðingarfélags frá þeim ríkjum sem samvinna er við um ættleiðingar. Svíþjóð hefur nú eitt Norðurlandanna veitt samkynhneigðum fullan rétt til frumættleiðinga á börnum, erlendum sem innlendum, en lög þess efnis tóku gildi 1. febrúar 2002. Reynslan af þeirri löggjöf er lítil, þar sem ekkert erlent ríki sem Svíar hafa samvinnu við heimilar ættleiðingu til samkynhneigðra ...” ( http://www.althingi.is/altext/132/s/0374.html ).

[12] Sjá http://hagstofa.is/?pageid=628&src=/temp/mannfjoldi/giftingar.asp – út frá þeirri vefsíðu er hægt að draga saman allar upplýsingar um staðfestingu samvistar og skilnaði á árunum 1996–2004. (Hér var sagt: “í mesta lagi 96 pör,” en 96 voru þau, nema einhver(jir) úr þessum hópi hafi dáið á árinu 2004, sem ekki er ólíklegt.) – Til samanburðar má nefna, hve fáir samkynhneigðir Spánverjar sækja í það að ganga í hjónaband, en 30. júní 2005 varð Spánn 3. ríkið í heiminum sem lögleiddi borgaraleg hjónabönd samkynhneigðra (á eftir Hollandi og Belgíu; Kanada hefur svo bætzt í hópinn), en í frétt frá Spáni í Ríkisútvarpinu 29. sept. sl. sagði: “Ekki hefur þó margt homma eða lesbía látið pússa sig saman hér syðra til þessa, aðeins 25-30 slíkar hjónavígslur hafa farið fram” ( http://www.ruv.is/main/view.jsp?branch=2574128&e342RecordID=112895&e342DataStoreID=2213589 ). Þetta er reyndar í samræmi við það, sem vitað er um samkynhneigða erlendis, að þeir eru lítið gefnir fyrir fastbundið sambýlisform til frambúðar. Í Hollandi vara sambönd homma að meðaltali eitt og hálft ár, og þar hafa hommar að meðaltali átta rekkjunauta á ári fram hjá þeim, sem þeir eiga þó að heita í föstu trúnaðarsambandi við. (Dr. Maria Xiridou o.fl.: ‘The contribution of steady and casual partnerships to the incidence of HIV infection among homosexual men in Amsterdam’, grein í AIDS 2003, 17, s. 1029-38 (leturbr.JVJ), sjá einnig www.chp.ca/CHPNews/ChrisKempling-BillC-38.htm neðarlega). Sjá um þetta o.fl. því tengt í 2. kafla, Health risks of the homosexual lifestyle, á vefsíðunni http://www.catholiceducation.org/articles/homosexuality/ho0095.html (eftir tvo lækna, John Shea og John Wilson, o.fl.). Þar kemur m.a. þetta fram: “Gay men have sex with someone other than their primary partner in 66% of relationships within the first year, rising to 90% of relationships after five years. (J. Harry: Gay Couples, New York 1984).” – Um meðal-sambúðartímann, sjá þó fyrr, nmgr. [6].

[13] Sbr. þessi orð Oddvars Hjartarsonar, samkynhneigðs manns, í þættinum ‘Ísland í dag’ á Stöð 2 þann 17. nóv. 2005: “Ég held að það séu margir samkynhneigðir sem vilja alveg eins giftast í einhverri keiluhöll.”

[14] Sbr. barnaverndarlög, nr. 80/2002 – http://www.althingi.is/lagas/131b/2002080.html – Þar er margt athyglisvert; í 71. gr. segir t.d.: ”Áður en barni er ráðstafað í fóstur skal barnaverndarnefnd ávallt leita umsagnar kynforeldris sem ekki fer með forsjá barns” – en þar er ekkert tekið fram um rétt þess foreldris til að hafna því, að einhverjir tilteknir fái að fóstra barnið (t.d. ef viðkomandi vill ekki, að sonur eða dóttir hans/hennar alist upp hjá tveimur hommum; né heldur eru þar ákvæði um, að það forsjárlausa kynforeldri eigi rétt á að ganga fyrir (ef það er ekki talið beinlínis óhæft), þegar ákveðið er, hver eigi að annast barnið.

[15] Árið 1995, löngu eftir að banvæn áhrif eyðniveirunnar o.fl. kynsjúkdóma höfðu komið fram, lýsti samkynhneigði rithöfundurinn Urvashi Vaid einu markmiði samherja sinna með þessum orðum: "We have an agenda to create a society in which homosexuality is regarded as healthy, natural, and normal. To me that is the most important agenda item" (sjá http://www.ccicinc.org/policyresearch/072103.html – í seinni hluta greinar dr. Daileys). – Varðandi íslenzka umhverfið í skólum, sjá t.d. vefsíðuna http://www.simnet.is/nn/hverersaveggur.html – þar eru birtir úrdrættir úr erindum á vegum samkynhneigðra á Akureyri 8. apríl 2005, m.a. dr. Sigrúnar Sveinbjörnsdóttur lektors, þar sem segir t.d.: “Sigrún benti á nauðsyn þess að skólar og aðrar uppeldisstofnanir væru sterk vopn í baráttunni gegn þessu ástandi. Hún tók dæmi frá Bandaríkjunum og Kanada, þar sem ljóst væri sérstaklega að Kanadamenn nýttu vel samtök kennara til að koma á jafnréttisumræðu um kynhneigð og fræðsluefni um þessi mál væri áberandi meira í Kanada en annars staðar ...” og: “Þótt ýmislegt hefði áunnist í íslensku samfélagi mætti stórlega bæta ástandið með því að endurmennta kennara, sín reynsla væri sú að þegar manni opnaðist ný sýn á veruleikann þyrfi að aflæra gömul gildi og læra ný ...” [leturbr. JVJ] – og úr erindi Söru Daggar Jónsdóttur, grunnskólakennara og fræðslufulltrúa Samtakanna ‘78, á sömu ráðstefnu: “Hún benti á nauðsyn þe[ss] að fræðsla um kynhneigð kæmist inn í námskrá grunn- og framhaldsskóla og yrði reglulega fjallað um hana, til dæmis í lífsleiknikennslu;” en eftir Þorvaldi Kristinssyni, formanni Samtakanna ‘78, er haft: “Auk þess væri jákvæð afstaða skólanna og vaxandi áhugi á fræðslu og endurmenntun á þessu sviði mjög jákvætt.” Þannig bera þau, hvert með sínum hætti, vitni um það sem er að gerast í skólum landsins.

[16] Sem dæmi um fjárstuðning til samtaka homma og lesbía má nefna, að Samtökin ‘78 fengu eftirtalda fjárstyrki frá Reykjavíkurborg á árunum 1999–2004:
1999: 3.859.000 kr.
2000: 3.604.000 kr.
2001: 3.772.000 kr.
2002: 870.000 kr.
2003: 1.716.000 kr.
2004: 1.135.800 kr.
Samtals: 14.956.800 kr. – en árin 1995–1998 fengu þau 2.763.000 kr., voru aldrei undir 600.000 kr. á ári þau ár, en fengu 368.000 kr. 1994. (Uppl. frá Reykjavíkurborg). – Þessu til viðbótar fengu samtökin styrki frá ríkinu, t.d. 500.000 kr. hvort ár 1996 og 1997, 600.000 kr. af fjárlögum 1998 (http://www.althingi.is/altext/stjt/1997.150.html ), 800.000 kr. af fjárlögum árið 2001 (sjá http://www.althingi.is/altext/126/s/0375.html ) og 1,5 millj. kr. frá félagsmálaráðuneytinu 2006 ( http://hamar.stjr.is/Fjarlagavefur-Hluti-II/GreinargerdirogRaedur/Fjarlagafrumvarp/2006/Seinni_hluti/Kafli_3-07.htm ). Bara þessar nefndu tölur nema samtals 22.770.000 kr., og vantar þó trúlega ýmsa ríkisstyrki inn í frá þessum árum og fyrr. Þá eru ónefndir sérstakir styrkir vegna stoltssamkundu samkynhneigðra (sem fínna þykir að nefna ‘Gay Pride’), og fleira mætti nefna.

Neðanmálsgreinar [17–37] eru í öðru skjali fyrir neðan þessa vefgrein – farið inn á http://www.kirkju.net/index.php/jon/2006/01/08/p143

49 athugasemdir

Athugasemd from: Karl [Gestur]
Karl

Ég ætla að benda þér vinsamlega á þar sem ég var að hlusta á þig í silfir egils núna rétt í þessu. þar sem þú segir að hiv eða aids graseri í samnfélagi okkarar samkynhneigðar það er vísinlega sanað að gagnkynhneigð stúlka á aldrinum 20-30´á lausu er í munmeiri áhættu að smitast á hiv heldur en ég sem sænga hjá karlmanni.. eingin setendur í bíblínu að að ef maður legst hjá öðrum manni sem hann sé kona skuli þeir líflátinrverða er ég sem sagt rétt dræppur og afhverju eru þið þessir strangtrúuðu prestar landsins ekki búnir að útdeila blóði og líf láta alla þá tugi mana sem hafa sængað hjá karlmani!!! Ef þið viljið lifa eftir bíblínu þá leg ég til að þið geri það í heild og séuð ekki að velja þá kafla sem ykkur hentar hverju sinni¨!!!

08.01.06 @ 13:35
Böðvar Björgvinsson

Sæll Jón Valur.

Ég vil þakka þér fyrir framlag þitt í Silfri Egils í dag,8. jan. 2006. Það er gott til þess að vita að íslensk kristni eigi sér talsmenn, sem virða grundvöll hennar, Biblíuna. Um leið verð ég að segja að mér finnst dapurlegt hversu margir guðfræðingar og prestar eru vaklandi og jafnvel vantrúaðir á hina helgu bók. Það er engu líkara en þeir hafi aldrei ætlað sér að kanna sannleiksgildi hennar út frá henni sjálfri eða eins og stundum er sagt, “að gefa henni sjens".

Eitt finnst mér vega þungt í málefninu um “blessun” eða “vígslu” samkynhneigðra í “hjónaband” og um hjónabandið almennt. Það er samhengið í sköpunarsögunni:
“Og Guð skapaði manninn eftir sinni mynd, hann skapaði hann eftir Guðs mynd, hann skapaði þau karl og konu.” (1M 1:27).

Þarna er að margra mati verið að sýna fram á að hjónabandið, eða opinberlega staðfest sambúð karls og konu og samlíf þeirra sé grundvallað í sjálfu eðli Guðs. Mikil umræða hefur á undanförnum árum verið um kynferði Guðs, en hér er í raun að finna einn af þeim stöðum í Biblíunni, þar sem skýrt kemur fram að bæði kynin eiga uppruna sinn í Skaparanum, sem í raun “innihaldi” bæði kynin – að sjálfsögðu með öðrum hætti en hin líkamlega sköpun, maðurinn, en um leið með fullkomnari hætti, enda hvernig ætti Guð að geta skillið karla og konur, ef hann hefði ekki eðlisþætti þeirra í sér með einhverjum hætti?

Þar með er hjónabandið orðið heilagt. Hér er einnig skýringin á því hversu sterk orð Biblían notar um þá sem vilja rísa upp gegn þessari skipan með því að hafa holdlegt samræði við eigið kyn.

Þetta atriði, uppruni hjónabandsins í guðlegu eðli, er hins vegar svo heilagt í sjálfu sér, að maður hikar við að leiða það inn í umræðu dagsins. Ég vil aðeins vísa til athugasemda minna (innan hornklofa) við þetta vers á http://www.bodvar.net/BiblSkyr/01_Mos-01-03.html

08.01.06 @ 21:26
Jón Valur Jensson

Kærar þakkir fyrir innlegg þitt, Böðvar, sem ég er að miklu leyti sammála – ég mun svara því fljótlega, en er nú að berja saman svar við innleggi Karls hér á undan.

Ég hvet menn til að fara inn á þessa mjög svo áhugaverðu vefslóð þína: http://www.bodvar.net/BiblSkyr/01_Mos-01-03.html.

Heimasíða Böðvars, ýtarlegur vefur helgaður ritskýringu Biblíunnar, er afar mikið skoðunarefni fyrir kristna menn, sjá hér: http://www.bodvar.net/BiblSkyr/Biblskyr-index.html.

09.01.06 @ 01:43
Jón Valur Jensson

Sæll, Karl. Þegar um 6–7% homma í Bandaríkjunum eru AIDS- eða HIV-smitaðir (sjá nmgr. [23] við grein mína og grein dr. Rekers), á meðan hins vegar 0,33% þeldökkra kvenna í USA eru með þessa sjúkdóma – og einungis 0,036% gagnkynhneigðra karla! (í Arkansas) – þá er býsna langsótt hjá þér að reyna að telja okkur trú um, að gagnkynhneigð stúlka sé í mun meiri hættu á að smitast af HIV með kynmökum en hommar. Hún gæti vissulega smitazt, t.d. af sprautufíkli eða tvíkynhneigðum manni og ekki sízt ef hún er yfirmáta fjöllynd, en öll tölfræðin í þessu gerir heildarhóp gagnkynhneigðra í USA, bæði kvenna og karla, margfaldlega (18 til 183 sinnum) ólíklegri til að smitast en hommana, eins og þú mundir skilja, ef þú settist niður og læsir af alvöru neðanmálsgrein nr. [23] við grein mína. Hvítar konur eru trúlega mun betur settar en þær dökku í USA. Eins eru konur yfir fimmtugt betur settar í þessu efni en stúlkur á þrítugsaldri, en á sama hátt eru virkir hommar á þrítugsaldri mun líklegri til nýsmits en rólegri hommar á sextugsaldri. Heildarástand hommahópsins er hins vegar þetta í Arkansas árið 2002: þeir eru 183 sinnum líklegri til nýsmits með kynmökum en gagnkynhneigðir karlar.

09.01.06 @ 03:10
Jón Valur Jensson

Það eru nokkrir þættir, sem gera hommana að viðkvæmasta hópi fyrir HIV-smiti: 1) aukið fjöllyndi þeirra miðað við aðra hópa (og hér er ég að tala um meðaltal hópsins, ekki að benda á einn og sérhvern homma); 2) ásókn þeirra í kynlífsfullnægju í hinum smáa samfélagshópi annarra samkynhneigðra, en sá hópur er a.m.k. 50–183-falt sýktari af HIV/AIDS en almennt gerist; 3) eðli endaþarmsmaka, sem bjóða heim slysum og verulegri hættu á smiti [1][2] og 4) að hommum hættir miklu fremur til áhættusams lífernis (drykkju, lyfjamisnotkunar o.fl.) en mörgum öðrum – sem m.a. sljóvgar þá gagnvart skyndikynnum við ókunnuga og óvörðum (smokklausum) kynmökum þrátt fyrir áhættuna.

Karl minn, ástandið kann að vera miklu betra hjá hópi ykkar á Íslandi en erlendis, en samt eru eftirfarandi uppl. frá Kanada um ástandið (eins og það gerist víðar) ískyggilegar og lítt uppörvandi (t.d. fyrir þá sem vilja gjarnan laða hingað samkynhneigða ferðamenn til að eiga hugsanlega með þeim náin kynni): “Homosexual practices are strongly associated with a wide variety of health risks (including AIDS) which are related to the tendency to have anonymous encounters. A 1996 Health Canada study on HIV infection reported that 40% of young gay men in Vancouver participated in unprotected receptive anal intercourse in the past year. As of December 2001, Health Canada reported a cumulative total of 18,026 AIDS cases. Of the 16,497 adult male AIDS cases [3], 77.9% were attributed to men who have sex with other men (MSM) and an additional 5.0% were attributed to the combined group MSM and injecting drug use.(25)” (Kanadíski bæklingurinn Marriage and Homosexuality (sjá 20. nmgr. við grein mína), bls. 8.) Heimild 25 er þarna = ‘HIV Infections Among MSM in Canada’, Health Canada, http://www.hc-sc.gc.ca/pphb-dgspsp/publicat/epiu-aepi/hiv-vih/msm_e.html.

09.01.06 @ 03:11
Jón Valur Jensson

Tilvísaðar heimildir hér:
[1] Sbr. 27. nmgr. við grein mína.

[2] Nr. 1 og 3 tók ég hér að mestu eftir eftirfarandi klausu í fyrrnefnda kanadíska bæklingnum Marriage and Homosexuality, s. 8 (sjá 20. nmgr. við grein mína): “Three factors increase the [AIDS] risks for homosexuals: increased promiscuity, (22), the nature of anal intercourse (23) [….].” Heimildir þar eru: 22: ‘The Homosexual Lifestyle and Sexual Practices,’ The Berean League (júní 1991), 23: Burcroft Larry, Ph. D.: Setting the Record Straight: What the Research Really Says About the Social Consequences of Homosexuality. (Focus on the Family 1994), s. 32-33, – HÉR.

[3] Tókstu eftir þessu, Karl, að í Kanada voru fyrir fjórum árum alls 18.026 AIDS-tilfelli, þar af 16.497 hjá fullorðnum körlum og þar af leiðandi einungis 1.529 (8,5%) hjá konum (og börnum). Ekki staðfestir þetta hugmynd þína um að mesti áhættuhópurinn sé ungar konur sem stundi kynmök með körlum. Ertu ekki að verða svolítið opnari fyrir þeirri hugsun, að það geti verið óheilnæmt fyrir þig að sænga með öðrum karlmanni? – Með góðum óskum til þín og þinna, Jón Valur Jensson.

09.01.06 @ 03:14
Athugasemd from: Jóhanna Magnúsdóttir, guðfræðingur [Gestur]
Jóhanna Magnúsdóttir, guðfræðingur

Samkvæmt þessum útskýringum sýnist mér að lesbíur séu Guðs útvalda þjóð!:) Hreinlegasta kynlífið virðist vera milli tveggja kvenna. Elsku vinir lesið Biblíuna með kærleika í hjarta og þá Krist í fararbroddi. Biblían er ekki skrifuð af Guði, hún er skrifuð af mönnum. Hún er margendurtúlkuð og útúrsnúin og barn síns tíma. Guð hefur ritað kærleikann í hjörtu okkar. Elskaðu náungann eins og sjálfan þig og ekki berja þér á brjóst og benda á náungann og segja: “Guð þakka þér fyrir að ég er ekki eins og hinir"… Ég hef því miður ekki tíma vegna anna í vinnu til að skrifa meira, en ég er einn af mörgum guðfræðingum sem er gjörsamlega ósammála því að það að samkynhneigðir fái að ganga í hjónaband komi hjónabandinu á sorphaugana. Það sem kemur hjónabandinu á sorphaugana er trúnaðarbrestur, framhjáhald og skilnaðir. Svo mörg voru þau orð.

09.01.06 @ 13:35
Athugasemd from: Karl [Gestur]
Karl

ætla ekki að svara þessu nema á einn veg hef sagt skilið við þessi íhaldssömu stofnun Þjóðkirkjuna og ætla að vona af öllu mínu hjarta að breitingar tilaga Guðrúnar ögmunsdóttir verði samþykkt.. og samkynhneigðir flikkist úr þjóðkirkjuni og leiti til þeira trúfélaga sem vilji hissa okkur í sínum húsum því að það er greinilega eithvað sem þið viljið ekki gera.

09.01.06 @ 13:52
Jón Valur Jensson

Lítil var trú þín, Karl, að hverfa úr Þjóðkirkjunni vegna þess eins, að biskupinn vill ekki þann óeðlilega þrýsting ríkisvaldsins, að það trufli það trúarsamfélag, sem hann er í forystu fyrir, í því ákvörðunarferli, sem stefna hefur verið tekin á: þ.e.a.s. að nú er málið til sérfræðiskoðunar guðfræðinga (lútherskra) í GT og NT og jafnframt til umfjöllunar í Kenninganefnd Þjóðkirkjunnar, og eftir úrvinnslu þessara aðila fer það til umsagnar safnaðarfélaga og hinna ýmsu félaga innan kirkjunnar, unz það verður svo tekið formlega fyrir á Prestastefnu 2007 og endanlega stefnt á að afgreiða það á Kirkjuþingi haustið 2007.

Ef þú ert í raun kristinn, Karl, af hverju tekurðu þá ekki fram, í hvaða aðra ágæta kirkju þú gekkst, þegar þú sagðir skilið við Þjóðkirkjuna?

Svo er svar þitt að auki vísbending um, að rökin og upplýsingarnar í svörum mínum hér á undan hafi verið svo sterk, að þú gefist upp í þeim málflutningi, sem þú hófst í fyrri athugasemd þinni. Er þá þögn þín ekki sama og samþykki?

09.01.06 @ 17:49
Athugasemd from: Jóhann St. [Gestur]
Jóhann St.

Sæl öllsömul. Mér finnst þetta vera ansi skemmtileg umræða.
Ég er ósammála samkynhneigðum að flestu leiti en ég vill nú samt byrja á að segja að ég þekki nokkra samkynhneigða bæði konur og menn og eru þau alveg jafnvelkomin í mín hús og aðrir og allt hið besta með það.

Hinsvegar finnst mér frekja að fara fram á þetta við þjóðkyrkjuna.
Það er ekki hægt að fara fram á að hjónaband samkynhneigðra verði bara leyft sisona, einfaldlega vegna þess
að bókin sem allt starf kirkunnar byggir á (eða á allavega að gera) BANNAR ÞAÐ. Ég skil ósköp vel að talsmönnum kirkjunnar lítist ekkert alltof vel á þessa annars ágætu hugmynd samkynhneigðra, kannski vegna þess að það eru ennþá til guðhræddir menn og konur sem bera einhverja virðingu fyrir heilagri ritningu og taka henni bara eins og hún er.

Ég mundi sjálfur alveg leggja blessunarhönd yfir hjónaband samkynhneigðra en ég má ekki gleyma því að þegar kemur að heilagri ritningu skiptir engu máli hvað mér finnst og það sem mér finnst er ekki alltaf rétt og öllum fyrir bestu (væri samt gaman). Það eina sem ég get gert ef ég er eitthvað ósáttur við Kristni í heild sinni, þá bara leita ég eitthvað annað í stað þess að reyna að breyta hlutum í ritningunni, sem ég hef ekki nokkurn rétt á eða fara fram á.

Ef ég væri hommi og mundi vilja gifta mig þætti mér ekkert gaman að gifta mig ef það væri búið berja það í gegn í óþökk kirkjunnar manna. Er það ekki soldið eins og að vera í afmæli sem manni var aldrei boðið í.

kv. Jóhann

09.01.06 @ 22:10
Jón Valur Jensson

Þakka þér athyglisvert innlegg, Jóhann.

09.01.06 @ 22:56
Jón Valur Jensson

Sæl, Jóhanna Magnúsdóttir guðfræðingur, velkomin í hópinn – með þitt alvarlega tal. “Guð hefur ritað kærleikann í hjörtu okkar,” segirðu. Þar ertu reyndar að nota orð Biblíunnar sjálfrar – þetta er hvorki þinn eigin frumlegi fróðleikur né eitthvað sem allir menn hafi alltaf vitað – og nú er ég svo sem ekki að halda því fram, að þú fullyrðir það. En samt er athyglisvert, að það er Páll postuli, sem þú hefur orð þín ekki sízt frá (sá sem endurskoðunarhyggjan í guðfræðinni vill einna helzt ráðast á). Þannig segir hann í Róm.5.5: “En vonin lætur ekki til skammar verða, því að kærleika Guðs er úthellt í hjörtum vorum fyrir Heilagan Anda, sem oss er gefinn.” Og í Galatabréfinu talar Páll um, að Guð hafi sent son sinn í fyllingu tímans, “fæddan undir lögmáli, til þess að hann keypti lausa þá, sem voru undir lögmáli – svo að vér fengjum sonarréttinn. En þar eð þér eruð synir, þá hefur Guð sent anda sonar síns í hjörtu vor, sem hrópar: Abba, faðir! Þú ert þá ekki framar þræll, heldur sonur; en ef þú ert sonur, þá ert þú líka erfingi að ráði Guðs” (4.4–7). Sem sagt: einhvern tímann hafði viðkomandi ekki þennan anda Sonarins í hjarta sínu, en það breyttist.

Skoðum svo Efesusbréf Páls, sem er lærdómsríkt: “…ég beygi kné mín fyrir Föðurnum, sem hvert faðerni fær nafn af á himni og jörðu, að hann gefi yður af ríkdómi dýrðar sinnar að styrkjast fyrir anda sinn að krafti hið innra með yður, til þess að Kristur megi fyrir trúna búa í hjörtum yðar og þér verða rótfastir og grundvallaðir í kærleika …” (3.17, sjá meira þar, þetta er mögnuð setning). Þarna sést samband trúarinnar [fyrir trúna = með trúnni, fyrir tilstuðlan hennar], kærleikans og Krists. En sama bréf minnist líka á “harðúð hjartna þeirra” (4.18), enda er talað um “iðrunarlaust hjarta” (Róm.2.5, sbr. 1.24) og að forherðast í hjarta (Hebr.3.8 og víða í Biblíunni). Þannig ber að varast alla óraunhæfa rómantík um gæzku hjartans og aldrei gleyma orðum Jesú sjálfs: “því að frá hjartanu koma illar hugsanir, morð, hórdómur, frillulífi, þjófnaður, ljúgvitni, lastmæli …” (Mt.14.19). Kærleikurinn er þannig einungis í þeim hjörtum, sem Guð GEFUR þann kærleika, það krefur okkur um að beygja okkur fyrir honum, og ég er ekki að segja, að þetta sé bundið við einhverja trúarsöfnuði, en til að geta elskað Guð af sjálfgefandi kærleika verður maður að hafa trúna [sanna trú í einhverri mynd] sem undirstöðu, því að án trúar á hann fer enginn að ákalla hann eða elska (Róm.10.14, Hebr.11.6 o.s.frv.).

Sá kærleiki, sem hér um ræðir, er ekki ásthrifni stráks af stelpu eða stráki – er það ekki ljóst? Við, menn og engir englar, skulum varast að upphefja okkar eigin tilfinningar í æðri sess en þeim ber – ekki satt, Jóhanna?

09.01.06 @ 22:57
Jón Valur Jensson

En þetta finnst mér þó enn greinilegra merki þess, að þú hugsir ekki allt rétt í þinni guðfræði, Jóhanna: “Biblían er ekki skrifuð af Guði, hún er skrifuð af mönnum. Hún er margendurtúlkuð og útúrsnúin og barn síns tíma.” – Svar mitt er: Biblían er í senn orð Guðs og orð manna – manna sem Guð vitjaði og tók í þjónustu sína, ekki sem fjarstýrða róbóta, heldur með sínum mannlegu séreinkennum, en samt þannig, að það, sem var tilgangur Guðs að koma á framfæri við sitt fólk, það liggur fyrir í þeim texta; og það er hægt að nálgast objektíft rétta merkingu þess texta, vilji menn reyna. Látum því ekki falla vanhugsuð orð um að Biblían sé “barn síns tíma” – orð sem veraldarhyggjan grípur á lofti sem staðfestingu sinna eigin fordóma. A.m.k. skaltu ekki vera með slíkar alhæfingar hér án þess að færa rök fyrir hverri slíkri fullyrðingu (og reyndu að hafa ekki fullyrðingarnar svona stórar í sniðum, please!).

“Samkvæmt þessum útskýringum sýnist mér að lesbíur séu Guðs útvalda þjóð!:) Hreinlegasta kynlífið virðist vera milli tveggja kvenna,” sagðirðu ennfremur. Ekkert í vefgrein minni og neðanmálsgreinunum gaf ástæðu til að álykta svo. Lifnaðarháttur meðaltalslesbíunnar erlendis er bæði fjöllyndari og áhættusamari en henni er hollt og leiðir til langtum verra heilsufars en hjá gagnkynhneigðum konum – sbr. t.d. nmgr. [30] í grein minni.

09.01.06 @ 23:21
Athugasemd from: Grétar [Gestur]
Grétar

Þetta er sorglegur lestur sem hér gefur að lita. Margt gæti ég sagt um það sem hér ber fyrir augu en vil byrja á að spyrja Jón Val Jensson einnar spurningar: Þekkir þú og/eða hefur þú umgengst homma eða lesbíu um lengri eða skemmri tíma í þínu lífi?

Ég vil reyndar þakka fyrir að þessi sjónarmið komi fram. Það er einmitt þetta sem samfélagið þarf; umræðu þar sem öll sjónarmið koma fram. Þannig getum við unnið á fordómum og gert samfélagið okkar að betra og heilbrigðara samfélagi. Sú umræða sem hér fer fram er því einmitt til þess fallin að hjálpa til við að minnka fordóma og hjálpa baráttu okkar homma og lesbía. Það er jú ekki hægt að rökræða né leiðrétta rangfærslur nema þær séu sýnilegur.

10.01.06 @ 01:15
Jón Valur Jensson

Svarið er já, ég hef þekkt margt samkynhneigt fólk og umgengst það eins og hvern annan með virðingu og heilsa þeim, sem ég enn rekst á, bara hlýlega eða vingjarnlega. Það er ekki svo, að ég hafi neitt á móti þeim persónulega. Teljirðu svo vera, ertu að misskilja mig. Ég bið um Guðs blessun yfir homma og lesbíur, ekki yfir kynlífsatferlið, heldur einstaklingana og þeirra fjölskyldur.

En hér hefur enginn enn komið með nein rök sem afsanni framlagðar staðreyndir í því mikla efni, sem er á finna á vefsíðu þessari og staðfest er einkum í neðanmálsgreinunum. Við ættum líka að biðja Guð að gefa fólki meiri skilning og þekkingu til að eyða goðsögnum og fordómum varðandi samkynhneigða og áhættusamt líferni þeirra. Goðsögnin um að 10% landsmanna séu samkynhneigðir ætti að vera hrunin eftir Fréttablaðs- og Mbl.-greinar mínar, sem birtar eru á þessu vefsetri, þótt erfitt reynist örugglega að uppræta hana – vanþekkingin er seig. Og ríkjandi fordómar nú eru flestir á þá lund, að þetta sé bara eðlilegt, sjálfsagt og ekkert tiltakanlega óheilbrigt fyrir viðkomandi, né slæmt fyrir uppeldi barna. En þeir, sem lesa efnið á vefsíðunni af athygli og í heild, komast naumast hjá því að fá efasemdir um þá útbreiddu afstöðu. Jafnvel þótt þar væri um afstöðu meiri hluta Íslendinga að ræða, hefur það ekkert að segja um það, hvar sannleikurinn liggur, því að undantekning er, að menn hafi kynnt sér þessi mál í alvöru, eða hyggur þú að meðal-Íslendingurinn þekki þetta betur en ég eftir allt það sem ég hef lagt á mig að fræðast um þessi mál? Hér á þessari einu vefgrein er ég t.d. í mínum 37 neðanmálsgreinum með um 60–65 vefslóðir á frekari heimildir, fyrir utan allar tilvitnanir í annað efni, og ég veit ekki til að þjóðin almennt leggi á sig að lesa bækur um þetta efni.

10.01.06 @ 08:51
Athugasemd from: Guðmundur Jónsson [Gestur]
Guðmundur Jónsson

“Lesbíurnar í Vesturheimi eru ekki eins fjöllyndar, en þó verulega fjöllyndar [29], alveg ótrúlega mikið sem þær hafa jafnvel líka kynlífsreynslu af karlmönnum; og þær halla sér oft að hinum samkynhneigðu, hommunum, þegar það gerist hjá þeim [30], þannig að þær eru ekki fríar, eins og margir gætu haldið, gagnvart því að smitast af eyðni o.fl. kynsjúkdómum.” Þetta gengur nú ekki alveg upp hjá þér. Hvar kemur fram í tölfræðinni um hommana að þeir séu að **** öllu þessu kvenfólki! Annað er eftir þessu, hrærigrautur af bulli. Svo ertu nú greinilega algjörlega með kynlíf á heilanum. Það sem samkynhneigðir gera í rúminu er nú ekki svo frábrugðið því sem gagnkynhneigðir hafa gaman af að framkvæma: ***, sjúga og sleikja. Það sýna allar rannsóknir.

10.01.06 @ 15:27
Athugasemd from: Jon Valur Jensson [Meðlimur]

Ég fjarlægði hér það, sem enskir kalla “the F*** word,” vil ekki hafa neinn óþarfa grófleika hér á síðu sem tengist kristindómi. – Svara svo Guðmundi bráðlega.

10.01.06 @ 16:02
Jón Valur Jensson

“Hvar kemur fram í tölfræðinni um hommana að þeir séu að …. öllu þessu kvenfólki!” spyr ekki Guðmundur, heldur fullyrðir nánast (og kýs um leið að setja þetta í form, sem hljómar sem ósennilegast; en ég fullyrti aldrei, að allir eða flestir hommar væru almennt í því að sofa hjá kvenfólki). Rannsóknirnar, sem sagt er frá í nmgrr. [29] og [30], eru í 1. lagi rannsóknir meðal lesbíanna sjálfra. Þar kemur í 1. rannsókninni fram, að meðalfjöldi karla, sem WSW (konur sem hafa kynmök með konum) hafa átt sem kynlífsfélaga um sína ævitíð, er 12 manns – á móti hins vegar 6 slíkum körlum um ævitíð kvenna sem eingöngu hafa samfarir við karlmenn. Í 2. lagi kemur fram í kanadísku rannsókninni [30], að af hverjum 16 konum, sem hafa kynmök með konum, eru einungis 7 alfarið með samkynhneigð, en 9 tvíkynhneigðar. Bæði tvíkynhneigðir karlar og tvíkynhneigðar konur eiga því sinn hlut að smitburði milli hreinna lesbía og hreinna homma. Þú neitar varla niðurstöðum Guttmacher-stofnunarinnar, sem sagt er frá í nmgr. [30], Guðmundur? Sjá http://www.agi-usa.org/pubs/journals/3209700.html

10.01.06 @ 17:26
Athugasemd from: Jon Valur Jensson [Meðlimur]

Í nmgr. [30] stendur líka nokkuð athyglisvert fyrir Guðmund, en hann hefur kannski ekki skilið það á ensku, og er velkomið að snara því: “Karlar sem hafa kynmök með körlum dreifa HIV til kvenna. 5 ára rannsóknir Centers for Disease Control and Prevention á 3.492 hommum á aldrinum 15–22ja ára leiddi í ljós, að einn af hverjum sex í hópnum hafði líka kynmök með konum. Og í hópi þeirra, sem það gerðu sagðist fjórði hver hafa nýlega haft óvarið [smokklaust] kynlíf með bæði karlmönnum og konum. Nærri 7% karlanna í rannsókninni voru HIV-jákvæðir” (sjá tilvísun til heimilda í nmgr. [30]). Á nú bara að yppta öxlum, karl minn, eins og Óttar gerði í sjónvarpsþættinum, þegar honum var bent á alvarlegar niðurstöður rannsókna í þessum málum? Ábyrgðarleysi margra ykkar gagnvart staðreyndum er alveg makalaust.

10.01.06 @ 17:31
Athugasemd from: Jon Valur Jensson [Meðlimur]

Svo telurðu, Guðmundur, að “það sem samkynhneigðir ger[i] í rúminu [sé] ekki svo frábrugðið því sem gagnkynhneigðir hafa gaman af að framkvæma …”. Í 1. lagi nefnirðu engar tölur um mismunandi hegðunaratferli hópanna, og þess vegna er þetta einkar ólagvisst innlegg innan um þá fræðilegu umfjöllun sem lesa má í neðanmálsgreinum mínum. En staðreyndin er í 2. lagi sú, að endaþarmsmök hommanna útsetja þá fyrir sérstökum sjúkdómum, að flestu leyti umfram alla aðra. Jafnvel þótt unglingar á okkar óagaða Íslandi, krakkar sem farið hafa á mis við heilbrigt siðferðisuppeldi, séu farnir að stunda endaþarmsmök, er sá hópur þó enn sem komið er ekki eins “mettaður” af HIV/AIDS og hommarnir. Samt telja yfirvöld í heilbrigðismálum fulla ástæðu til að “miðla betri upplýsingum til barna og unglinga um þá hættu sem stafar af afbrigðilegu kynlífi, svo sem endaþarmsmökum,” eins og segir í frétt sem nefnist ‘Þurfa bleiur eftir endaþarmsmök’ í Fréttablaðinu 7. þessa mánaðar, sem þið ættuð endilega að lesa á vefsíðunni http://www.visir.is/apps/pbcs.dll/article?AID=/20060107/FRETTIR01/101070074/1091 –– En ef slík mök eru “afbrigðileg” og hættuleg fyrir unglinga, leiða til heilsuleysis o.fl. óþæginda, hvernig getur þetta þá verið heilnæmt og eðlilegt fyrir hommana? Þarf ekki landlæknisembættið næst að vara þann hópinn við þessu og mælast til þess, að sem minnst verði ýtt undir útbreiðslu þeirrar kynhegðunar í fræðslukerfi skólanna?

10.01.06 @ 17:34
Athugasemd from: Guðmundur Jónsson [Gestur]
Guðmundur Jónsson

Stunda gagkynhneigðir almennt aðeins kynlíf sem leiðir til fjölgunar; [getnaðarfæra-] kynmök, vælandi af skömm ef það fær fullnægingu með öðrum hætti…come on! Aðeins brotabrot þess kynlífs sem gagnkynhneigðir stunda leiðir til fjölgunar. Það væri hægðarleikur að skrifa álíka innrættan pistil um það hve óskaplega slæmt fólk gagkynhneigðir séu, óábyrgt upp til hópa og stundandi alls konar kynlíf framhjá og/eða með maka, vitnandi selektíft í alls kyns “rannsóknir” fram og til baka (jafnvel vitnandi í stofnanir sem ekki fordæma gagnkynhneigð fyrirfram!)

Fordæmir þú með sama hætti gagkynhneigt, fullorðið, upplýst fólk sem stundar endaþarmsmök eins og þú gerir gagvart hommum? Mætti gifta slíkt fólk í kristinni kirkju? Þér til upplýsingar (og uppörvunar í andanum) þá eru það nú ekki svo fáir enda hafa hommar engan einkarétt á þess konar [s…..].

[……]

10.01.06 @ 18:10
Athugasemd from: Jon Valur Jensson [Meðlimur]

Hvernig væri nú að Guðmundur svari einhverju af mótrökum mínum? – ef hann telur sig eiga erindi hingað aftur. Við, sem stöndum að þessum vef, viljum vitræna og kurteislega umræðu, ekki neinn subbuskap í orðfæri (eins og það sem ég tók burtu úr þessum síðasta pósti hans og setti annað í hornklofa) og heldur ekki, að mönnum séu eignaðar einhverjar meiningar sem þeir alls ekki hafa. Ég hef t.d. ekki verið að fordæma samkynhneigða í þessum pistli né nokkrum öðrum á þessari vefsíðu eða annars staðar. En ég vara við lifnaðarhætti þeirra, nákvæmlega eins og ég hef (t.d. á Útvarpi Sögu) varað við hinum nýju ólifnaðarháttum þeirra unglinga (vonandi lítils minnihluta) sem stunda óábyrgt og hættulegt kynlíf, bæði þessi afturendamök (ef mök skyldi kalla) og hópkynlíf, stúlkur jafnvel látnar gjalda fyrir inngöngu í partý með kynmökum eða öfugum uppáferðum, þeim sjálfum til skaðræðis; sumt af þessu getur t.d. valdið klamydíusmiti og leitt til ófrjósemi, svo að tollurinn getur orðið stór á endanum. Þetta athæfi harma ég og mæli gegn; ef einhver hér vogaði sér að mæla þessu bót, mundi ég fordæma slíkt tal. En ég fordæmi einungis visst framferði og stundum vissan málflutning, alls ekki persónurnar sem í hlut eiga. Þannig að samkynhneigðir fá enga sér-meðhöndlun í mínum pistlum að þessu leyti, það er frekar að maður hlífi þeim af nærgætni, af því að ég veit að sumir þeirra eiga erfitt með þetta.

Hvað snertir önnur rök Guðmundar um kynlífshætti gagnkynhneigðra, þá bendi ég honum á bækling sem er þýðing á páfabréfi, sem á ensku nefnist “Truth and Meaning of Human Sexuality” (sem er “Guidelines for Education Within the Family” útgefnar 21. nóv. 1995 af Páfaráði um fjölskyldumálefni – er að finna á ensku á vefsl. http://www.newadvent.org/library/docs_cf9601.htm ). Þýðingin var gefin út af kaþólska biskupsdæminu. Ég veit, að eintak er til í Þjóðarbókhlöðu. Þar mun Guðmundur ekki finna neina réttlætingu á ónáttúrlegu kynlífi.

10.01.06 @ 23:06
Athugasemd from: Guðmudnur Jónsson [Gestur]
Guðmudnur Jónsson

jæja.

Þú vitnar þvers og kruss í einhverjar erlendar rannsóknir sem eiga að sýna fram á hve skelfilegir samkynhneigðir séu samfélaginu, og því hvers vegna þeir eigi ekki að fá notið mannréttinda og mannvirðingar á við annað fólk, og kannast svo bara alls ekkert við neinar fordæmingar! ó sei sei!

Rök þín gegn réttindum samkynhneigðra virðast aðallega byggjast á afstöðu þinni til kynlífs og á meintri kynhegðun homma (og lesbía að einhverju leiti). Í því tilliti eru endaþarmsmök þér sérstaklega hugleikin. Þess vegna benti ég þér á að það eru ekki einungis hommar sem stunda slík mök heldur einnig gagkynhneigt fólk. Slík kynhegðun gagnkynhneigðra virðist þér þó ekki tilefni til þess að efast um og mæla gegn borgaralegum réttindum þeirra. Sjálfur tel ég kynhegðun fullveðja einstaklinga fráleita nálgun varðandi mannréttindamál heilu þjóðfélagshópanna og sé því litla ástæðu til þess að velta mér frekar upp úr því. Vil þó benda þér á, áhugamanninum um þetta atriði, að samkvæmt Kinsey rannsókninni sem þú sjálfur vitnar til þá hafa 40% gagnkynheigðra notið endaþarmsmaka en 80% samkynhneigðra. (talandi um að vera hálfdrættingar!) Sjá: http://en.wikipedia.org/wiki/Anal_sex Samkvæmt annari rannsókn njóta á bilinu 30-50% gagkynhneigðra slíkra kynmaka reglulega(sjá sömu heimdild). Það sem þú hefur látið falla um endaþarmsmök og homma á því að drjúgum hluta við um gagkynhneigða.

Varðandi meint fjöllyndi samkynhneigrða þá eru heimildir þínar: A) margar hverjar mjög gamlar (frá 1973) B) frá mjög ólíkum menningarsvæðum miðað við Ísland hvað þetta varðar (Bandaríkin og Holland) C) byggja á afar fáum rannsóknum (trúlega valið selektíft til þess að fá sem svakalegastar tölur) D) lítil sem engin tilraun gerð til þess að kortleggja og bera saman mögulegt fjöllyndi gagnkynhneigðra við þann hóp sem þú mælir gegn og útmálar. Án samanburðar er þetta allt frekar marklaust hjá þér. Hvernig þætti þér annars ef fullyrt væri með svipuðum hætti um alla kristna sem einn hóp út frá svona billegum forsendum? Auk þess verður að benda á að skoðanabræður þínir í Bandaríkjunum halda úti heilu “rannsóknarstofnununum” til þess eins að fóðra Biblíufordóma og að berjast gegn réttindum samkynhneigðra undir yfirskini vísindanna. Hins vegar er einnig til fjöldinn allur af vönduðum rannsóknum frá viðurkenndum háskólastofnunum varðandi líf samkynhneigðra sem sýna allt aðrar niðurstöður og þú ættir kannski að kynna þér betur.

Um efnistök og fjölmörg önnur atriði mætti hafa mörg fleiri orð þó ég láti hér staðar numið fyrir fullt og allt á þessari makalausu síðu.

p.s ég veit ekki hvað þér finnst subbulegt orðalag en er sjálfur ekki vanur tepruskap þegar rætt er um kynlíf. Reyndi þó að stilla mig í þetta skipti og vona að ég verði ekki hornklofaður mjög mikið.

11.01.06 @ 03:00
Athugasemd from: Jon Valur Jensson [Meðlimur]

Skordýrafræðingurinn Alfred Kinsey (sem allt í einu sneri við blaðinu og vildi fara að vinna að rannsóknum á kynhegðun mannfólksins) og allt hans lið (Pomeroy o.fl.) eru stórvarasamir og margafsannaðir í fjölmörgum þeirra “rannsóknum". Ef einhver er á hálu svelli í þessum fræðum, er það sá, sem treystir á þann mann, enda eru ‘rannsóknir’ hans ekki einu sinni frá 1970, heldur fyrir og um 1950! Sjá um falskan og feyskinn grunn niðurstaðna hans og rannsóknaraðferða: greinarnar Kinsey and the Homosexual Revolution eftir Judith Reisman, Ph.D., og Kinsey´s Fraud and its Consequences for Society eftir Raquel M. Chanano.

Hins vegar vitnaði ég í nmgr. [5] hér ofar í niðurstöður Kinsey-stofnunarinnar (sem byggir á arfleifð hans) árið 1970 um ótrúlegan breytileika samkynhneigðarinnar hjá því fólki sjálfu. Þá niðurstöðu var ég ekki að tilfæra af því að ég treysti þeirri stofnun bezt allra, því fer víðs fjarri, heldur er hún augljóst dæmi um, að jafnvel rannsóknarlið, sem stutt hefur við bakið á samkynhneigðum, neyðist til að viðurkenna vissar staðreyndir. Ef þeir viðurkenna þær staðreyndir, hvers vegna ættir þú þá ekki að gera það, Guðmundur? – En kannski rannsóknaraðferðir þeirra hafi batnað með tíðinni – kannski Kinsey-apparatið vilji ekki verða afhjúpað á ný fyrir sviksamleg vinnubrögð?

11.01.06 @ 04:00
Athugasemd from: Jon Valur Jensson [Meðlimur]

Guðmundur segir, að heimildir mínar séu “margar hverjar mjög gamlar (frá 1973),” en hvað er þá um þá félagsfræðinga að segja (Rannveigu Traustadóttur og Þorgerði Þorvaldsdóttur á Vísindavefnum og víðar) sem byggja á hinum afgamla Kinsey?! – Og því fer fjarri að heimildir mínar séu almennt frá því um 1973. T.d. er áberandi, hve nýlegar rannsóknirnar eru sem liggja til grundvallar greinunum sem ég birti um tíðni samkynhneigðar í Mbl. 23.12. 2005 og Fréttabl. 28.4. 2005: ‘Hversu algeng er samkynhneigð á Íslandi?’ og ‘Tekur Framsókn mið af kristnu siðferði eða ímynduðum fjölda samkynhneigðra?’ – þessar rannsóknir eru ýmsar frá allra síðustu árum, til 2003 a.m.k. Og engum rannsóknarniðurstöðum erlendum verður vísað út í myrkrið með svona einfaldri, alhæfandi fullyrðingu sem stenzt ekki einu sinni, heldur verður að fara í saumana á hverri rannsókn til að geta rökstutt að eitthvað standist ekki. En þig vantar víst ekki viljann til að reyna að láta þinn málstað líta vel út, Guðmundur.

Þá segirðu að heimildir mínar séu “frá mjög ólíkum menningarsvæðum miðað við Ísland hvað þetta varðar (Bandaríkin og Holland)”. Hvað er þá líkt Íslandi? Bara Noregur eða Færeyjar?! Nei, svona billega frávísun tek ég ekki í mál. En ég er ekki að fullyrða að allt sé hér eins og ytra, sbr. t.d. orð mín um það í síðastnefndri grein minni (‘Tekur Framsókn mið ..’, undir liðnum “Í 4. lagi …”). En ég segi það fullum fetum, að við verðum að líta til reynslu annarra landa til að skoða, hvort eða hversu alvarlegt félags- og heilsufarslega ástandið sé þar og geti hugsanlega orðið hér, ef við hermum eftir sama óvitaskapinn í “frjálsræðisátt”. Þar eru t.d. rannsóknarniðurstöður dr. Mariu Xiridou, birtar í hinu virta AIDS-sérfræðitímariti árið 2003 (ekki 1973!!), mjög athyglisverðar, sjá nmgr. [12] hér ofar.

11.01.06 @ 04:52
Athugasemd from: Jon Valur Jensson [Meðlimur]

Nú þreytist ég að halda áfram, kl. orðin hálffimm! – en ég spyr Guðmund að lokum: Tekurðu ekki mark á fyrrverandi landlækni Bandaríkjanna? Hyggurðu þá hin dæmigerðu ‘mök’ hommanna heilnæm í þeirra tilfelli, þótt varað sé við slíku hjá unglingum og þrátt fyrir þau faglegu ummæli, sem þessi maður (C. Everett Koop) lét falla og birt eru hér í nneðanmálsgrein [27] á hinni vefslóðinni við þessa grein, http://www.kirkju.net/index.php/jon/2006/01/08/p143#more143 …?

Svo dettur mér ekki í hug að leggja trúnað á fráleitar fullyrðingar þínar um hve margir gagnkynhneigðir hafi “notið” endaþarmspots. Þetta er ekki einu sinni inni í myndinni hjá eðlilegu fólki, ég efast um að það nái 1% allra samfara milli meðal-Jónsins og meðal-Gunnunnar. En um óhollustu slíks hátternis þarf ekki að fjölyrða, sér í lagi hjá hommunum, vegna sjúkdóma eins og lifrarveiki B og C, sárasóttar og HIV/AIDS, sem hrjá þessa vorkunnverðu menn meira en nánast alla aðra hópa (fyrir utan e.t.v. sprautufíkla og vændiskonur). – Svo býð ég góða nótt og góðan dag!

11.01.06 @ 04:54
Athugasemd from: Jóhanna Magnúsdóttir, guðfræðingur [Gestur]
Jóhanna Magnúsdóttir, guðfræðingur

Ég hef lesið svar þitt, Jón Valur. Ég hef í svo mörgu að snúast og sálum að sinna sem ég læt hafa forgang fyrir skrifum mínum hér. Því verð ég að bíða með að svara. Það þolir þó enga bið að segja að það er ekki í þínu valdi að dæma trú fólks. Og mér fannst sárt að sjá þegar þú segir við Karl: “Lítil var trú þín".. Trú okkar miðast alls ekki við það hvort við tilheyrum Þjóðkirkjunni eða ekki.

11.01.06 @ 09:24
Jón Valur Jensson

Já, Jóhanna, mér fannst það heldur lítil taug til Þjóðkirkjunnar – þess trúarsamfélags sem maðurinn hafði tilheyrt líklega frá skírn sinni (og þeim mun frekar ef hann hafði sótt þangað góða næringu fyrir anda sinn) – að stinga af frá henni einungis vegna þess að yfirhirðirinn varð að standa gegn miklum þrýstingi af hálfu sjálfkjörinna fulltrúa veraldlega valdsins og hlaut að ítreka, að málið sé allt til umfjöllunar í réttum farvegi hjá kirkju hans, farvegi sem kemur bæði inn á sérfræðirannsókn guðfræðinga og Kenningarnefndar, síðan kynningu þess álits í söfnuðum og félögum innan Þjóðkirkjunnar, unz það verður síðan afgreitt endanlega með umfjöllun Prestastefnu og ákvörðun Kirkjuþings á næsta ári. Þrýstingur framhleypinna gagnrýnenda biskups, sem tala alls ekki í nafni þjóðarinnar, miðaði hins vegar að því að taka Þjóðkirkjuna með áhlaupi, keyra yfir hennar eigin ákvörðunarfrelsi, óvirða sjálfstæði hennar, allt í nafni réttlætis. Þið sjáið andann í þessu liði, þegar Jónína Bjartmarz, reyndur og áhrifamikill þingmaður, þykist koma með sáttaleið í málinu í viðtali á Stöð 2 fyrir nokkrum dögum, en talar þar um að “skylda” eigi trúfélög með lögum til að “blessa samkynhneigða”! Er þetta að verða eitthvert Sovét-Ísland – valdboðsríki sem reynir að neyða trúfélög til hluta sem eru jafnvel í trássi við þeirra eigin grundvöll?

En aftur að þeim Karli, sem Jóhanna Magnúsdóttir telur sig vera að verja hér ofar. Vilji hann trúa Kristi, óska ég honum góðs á þeim ferli trúarinnar – að hann komist til fulls skilnings á henni og megi í samfélagi með systrum og bræðrum upplifa kraft hennar til hjálpræðis.

11.01.06 @ 22:02
Athugasemd from: Róbert Björnsson [Gestur]
Róbert Björnsson

Komdu sæll Jón Valur og takk fyrir síðast. Það var athyglisvert að hlusta á ykkur dr. Óttar í
Silfri Egils um daginn. Viðfangsefnið var auglýst sem viðbrögð við orðum Hr. Karls
Sigurbjörnssonar varðandi hjónabandið og sorphaugana, en það fór þó merkilega lítið fyrir þeirri
umræðu þar sem þú snérir þessu fljótlega yfir í klisjukennda áróðursherferð gegn ónáttúru og
skaðsemi samlífs samkynhneigðra. Þar lést þú m.a. ýmsar furðulegar tölur flakka sem ég skal
koma að og leiðrétta hér á eftir (því ég veit hvað þú hefur gaman af tölum).

Fyrst furða ég mig reyndar á vinnubrögðum Egils Helgasonar. Eins og áður sagði snérist umræðan
í þættinum nánast ekkert um orð biskups og þá umræðu sem spratt upp af þeim enda virtist hvorugur viðmælanda Egils hafa nokkurn áhuga á að ræða það mál. Hefði ekki verið nær hjá Agli að fá til sín talsmann úr þjóðkirkjunni í stað yfirlýsts kaþólsks hommahatara? Og hver skipaði dr. Óttar talsmann samkynhneigðra? Kannski hefur það bara verið ætlun Egils að gera þetta meira “júsí” sjónvarpsefni.

Jón Valur, þú svarar ásökunum um fordóma hér á þessari síðu með þeim orðum að þú “hlífi[r] [samkynhneigðum] af nærgætni” og að þetta séu alls ekki persónulegar árásir (í anda “hate the
sin, love the sinner"). Nærgætni já, einmitt það já. Þú talar um að hommar séu “mettaðir” af AIDS, þeir séu vorkunnverðir, séu í mörgum tilfellum barnaníðingar, yfirmáta lauslátir, óhæfir foreldrar, séu með gölluð eða sjúk gen og hafi margir gerst hommar eftir að hafa verið
kynferðislega misnotaðir af öðrum hommum þegar þeir voru börn/unglingar. Já, sannarlega
nærgætin og kurteisisleg orð. Kærar þakkir fyrir að halda aftur af þér!

Það nægir þér heldur ekki, sem guðfræðingur, að benda á biblíuleg rök gegn samkynhneigð (enda
túlkun biblíunnar umdeilanleg), heldur virðist þú hafa mest gaman af því að ræða um endaþarmsmök!

Ég spyr, snýst andúð þín á samkynhneigðum aðallega um endaþarmsmök? Snýst þetta bara um kynlíf? Skiptir hér engu máli hvort tveir einstaklingar af sama kyni elski hvorn annan og vilji eyða
æfi sinni saman? Er réttlætanlegt að traðka á tilfinningum og tilverurétti fólks vegna þess
hvað það gerir í svefnherberginu? Kemur þér það yfir höfuð við hvað tveir sjálfráða
einstaklingar kjósa að gera innan veggja síns heimilis? Kemur kirkjunni það við, eða
ríkisvaldinu?

En þar sem þér þykir svo gaman að ræða um endaþarmsmök, er kannski við hæfi að nokkrar
staðreyndir komi fram. Í fyrsta lagi er þar ekki um að ræða nýtt fyrirbæri sem hommarnir fundu
upp. Samkvæmt heimildum úr fornbókmenntum, fornum listmunum og veggmyndum þykir sannað að
mannskepnan hefur stundað slíkt athæfi í árþúsundir. Evrópskt kónkafólk, Egypskir Faróar,
forn-Grikkir, sem og örugglega margir gyðingar og gentíl-kristnir hafa í gegnum aldirnar dundað
sér við slíkja yðju. Og ekki bara samkynhneigðir, ó nei ekki aldeilis.
Þú segir að hin venjulega Gunna og venulegi Jón stundi ekki slíka ónáttúru! Gettu betur Jón,
samkvæmt fjöldamörgum rannsóknum, t.d. þessari http://www.cdc.gov/nchs/data/ad/ad362.pdf hafa 40% gagnkynhneigðra karla stundað endaþarmsmök með konu. Þetta eru auðvitað Bandarískar
rannsóknir, en þú hefur hingað til viljað taka mark á þeim. Þetta er jú komið beint frá CDC
(Centers for Disease Control and Prevention) sem er deild innan Bandaríska
heilbrigðisráðuneytisins. Varla ljúga þeir. Nota Bene sama rannsókn segir að 5-8% svarenda (eftir búsetu og kynstofni) hafi einhverntíman á lífsleiðinni “gert það” með aðila af sama kyni. Meira um fjölda samkynhneigðra hér á eftir.
Ef þú trúir ekki CDC þá trúirðu kannski Kanadískum rannsóknum University of British Columbia, en
samkvæmt þeirra rannsóknum sem birtust í tímaritinu The Georgia Straight (5 maí, 2005) að
30-50% gagnkynhneigðra stundi regluleg endaþarmsmök. Þú veist greinilega ekki allt um Jón og
Gunnu!

Ennfremur er það staðreynd, þó það kunni að koma þér á óvart, að a.m.k. 20% homma stunda ekki endaþarmsmök. Sumir hafa enga löngun til þess og öðrum finnst það óþægilegt. Eru þeir hommar þá kannski eitthvað skárri en hinir? Og hvað með lesbíur? Fæstar stunda þær endaþarmsmök (a.m.k. ekki með hefðbundnum hætti).

Tvennt getum við þó verið sammála um Jón Valur varðandi endaþarmsmök. Hvort sem um er að ræða samkynhneigða eða gagnkynhneigða þá er smithætta á kynsjúkdómum meiri við óvarin endaþarmsmök heldur en hefðbundin mök. Þetta kemur til af þeirri einföldu líffræðilegu ástæðu að slímhúðin í endaþarmi er veikari og hættara við að rifna heldur en slímhúðin í leggöngum kvenna. Á hinn bóginn er smithætta og hætta á meiðslum lítil sem engin ef rétt er að farið (smokkur og plenty
of lube).
Annað sem ég er þér sammála um er að það er óæskileg og sorgleg þróun að ungar stelpur (niðrí 12-13 ára) séu að stunda óábyrgt kynlíf (þær ættu að vera að leika sér að Barbie). Ég er á þeirri skoðun að þar sem endaþarmsmök eru óneitanlega hættulegri ef rangt er að staðið, krefjist það e.t.v. meiri líkamlegs og andlegs þroska en annað kynlíf.

En þá að öðru, þú heldur því ítrekað fram að samkynhneigðir séu líklegri til að vera barnaníðingar og að orsök þeirra eigin kynvillu sé oft á tíðum sú að þeir hafi verið
kynferðislega misnotaðir sem börn. Þessar lygar eru þekktur liður í hræðslu áróðri og fals “vísindum” trúarofstækismanna. Rétt eins og þeir reyndu að telja fólki trú um að svertingjar væru upp til hópa sólgnir í að nauðga hvítum konum til að réttlæta rasismann og að gyðingar
myrtu kristin börn í sínum trúar-ritúölum. Það er allt reynt. Öllum lágkúrulegum brögðum beitt í baráttunni.
Varðandi samband samkynhneigðar og misnotkun á börnum bendi þér og öðrum lesendum á álit David Mayers, prófessors við sálfræðideild Hope háskóla í Michican
http://www.davidmyers.org/Brix?pageID=62 sem og umfjöllun um þetta efni á vef sálfræðideildar University of California - Davis
http://psychology.ucdavis.edu/rainbow/html/facts_molestation.html

Samkvæmt þessu er ekki óvarlegt að álykta að börnum stendur langtum meiri hætta af kaþólskum
prestum heldur en samkynhneigðu fólki.

Þú hefur haft mikið fyrir því að reyna að sanna að fjöldi samkynhneigðra sé langtum minni heldur en almennt hefur verið talið. Ekki skil ég nákvæmlega hvað þér stendur til með því, enda sé ég
ekki alveg samhengið milli fjölda samkynhneigðra og þess hvort samfélaginu beri að viðurkenna
líf og tilfinningar þeirra, nú eða hvort þeim skuli vera heimilt að giftast. Ég sé ekki að það
skipti þarna höfuðmáli hvort samkynhneigðir eru 10% eða 0.1% af mannfjöldanum. Hverju ertu að
reyna að koma til skila með þessu? Að það sé í lagi að níðast á hommum og lesbíum ef þau eru bara 2% þjóðarinnar? Það má kannski til gamans geta þess að árið 2004 voru 5775 einstaklingar skráðir í Kaþólsku kirkjuna á Íslandi. Það gerir u.þ.b. 1.9% landsmanna. Varla viltu að þrátt fyrir fámennið sé Kaþólikkum mismunað á Íslandi?

Hver voru skilaboðin til Framsóknarflokksins með grein þinni “Tekur Framsókn mið af kristnu
siðferði eða ímynduðum fjölda samkynhneigra?” Að sökum þess hve fámennir samkynhneigðir eru
taki því ekki fyrir stjórnmálaflokk að reyna að veiða atkvæði þeirra? Ég vil benda þér á að óháð því hversu margir eru samkynhneigðir á Íslandi í dag (flestir eru þó sammála að það leinist a.m.k. einn í hverri fjölskyldu - það hlýtur að segja eitthvað) að þá eru það ekki bara þeir samkynhneigðu sem greiða atkvæðin, heldur líka vinir þeirra, fjölskyldumeðlimir og aðrir
stuðningsmenn. Þá fara atkvæðin nú heldur betur að telja.
Ennfremur skil ég ekki alveg af hverju þú tókst Framsóknarflokkinn fyrir sérstaklega. Þrátt fyrir að frumvarpið hafi verið lagt fram á alþingi af félagsmálaráðherra (B), sem honum er þó þakkarvert, ber að benda á það að frumvarpið hefur notið stuðnings þingmanna úr öllum
þingflokkum, þ.m.t. meira að segja Sjálfstæðisflokknum.

Þú heldur því fram í löngum og langsóttum greinum að fjöldi samkynhneigðra sé örugglega undir
2.2% og sennilega undir 1%.
Nú skulum við aðeins staldra við. Ég er þér reyndar sammála um að Kinsey orðrómurinn um 10% sé heldur ofmetinn. En lítum á þessar tölur:

Samkvæmt könnun sem gerð var í Bretlandi árið 2000 (National Survey of Sexual Attitudes and Lifestyles - NATSAL II) sjá má á www.avert.org/hsexu1.htm má sjá að 8.4% karla og 9.7% kvenna viðurkenndu að hafa einhverntíma haft kynferðissamband við einstakling af sama kyni.

Samkvæmt könnunum The Voter News Service í síðustu þrem forsetakosningum í Bandaríkjunum sögðust milli 4 og 5 prósent kjósenda vera samkynhneigðir. Ofan á það hlýtur að bætast nokkur hópur
kjósenda “í skápnum” sem svöruðu að þeir væru gagnkynhneigðir fyrir utan þann fjölda samkynhneigðra sem ekki kaus í þessum kosningum.

Samkvæmt US Census árið 2000 (manntali) bjuggu um 595 þúsund samkynhneigð pör saman í
Bandaríkjunum. Það er nálægt 1% heimila í Bandaríkjunum. Þar eru auðvitað ekki taldir þeir sem
ekki eru í sambúð.

Af þessum og fleiri athugunum þykir mér ekki óvarlegt að áætla að raunverulegur fjöldi samkynhneigðra sé að meðaltali milli 4-5%, hvaða máli það svo sem kann að skipta.

Annað sem þú hefur gaman af er að halda því fram að samkynhneigðir séu “mettaðir” af AIDS. Þú styðst við vafasamar tölur frá Arkansas þess efnist að 6% homma þar á bæ séu smitaðir af HIV.

Hvernig ætli þetta sé þá á Íslandi? Ef við miðum við þínar tölur og segjum að samkynhneigðir séu 2.2% af íbúum landsins ættu þeir að vera um 6600 talsins. Ef 6% þeirra væru smitaðir af HIV þýddi það um 400 manns. Ef við miðum við að samkynhneigðir séu 4% væru þeir um 12000 og þá ættu um 800 manns að vera með HIV smit.
Lítum nú á tölur Landlæknisembættisins um HIV smit.
http://www.landlaeknir.is/template1.asp?PageID=907
Þar kemur fram að frá upphafi hafa greinst 176 HIV tilfelli á Íslandi. Þar af eru 90 einstaklingar samkynhneigðir eða um 51%. Flestir þeirra samkynhneigðu voru með þeim fyrstu til að greinast en undanfarin ár hafa mun fleiri gagnkynhneigðir greinst heldur en hommar.
Níutíu HIV smitaðir hommar af 6600 gerir um 1.3% og 90 af 12000 gerir um 0.7%. Þetta kallar þú
“mettun".

Þú sagðir í Silfri Egils að ef það væri til “gay gen” þá væri það erfðagalli eða sjúkdómur. Er
líka erfðagalli að vera örvhentur eða rauðhærður? Eru öll frávik, “gallar"? Eru eingöngu
gagnkynhneigðir, ljóshærðir og bláeygðir aríar Guði þóknanlegir? Af hverju var hann þá að
standa í að skapa alla hina? Ef við gefum okkur, for a moment, að Guð hafi “skapað” okkur.

Þú segir að samkynhneigð sé ekki “náttúruleg". Hvernig stendur þá á því að margar rannsóknir
hafa sýnt fram á að “samkynhneigð” þekkist einnig meðal annara dýra en mannskepnunnar?

Líffræðingar hafa sýnt fram á (m.a. Bruce Bagermihl 1999) að mörg hundruð dýrategundir eigi það
til að velja eigið kyn. Það eru m.a. apar, bjarndýr, mörgæsir, flamingó-fuglar og uglur. Flest
tilfellin virðast þó eiga sér stað meðal hrúta en samkvæmt rannsókn Perkins & Fitzgerald 1997
tóku 6-10% hrúta á búgarði einum upp á því að sniðganga kindurnar og fara uppá aðra hrúta.
Ef við gefum okkur að skilgreiningin á orðinu “náttúrulegt” sé “það sem fyrirfinnst í náttúrunni” hlýtur samkynhneigð því að vera fullkomlega náttúruleg.

Að lokum ætla ég að tjá mig um orð Hr. Karls Sigurbjörnssonar og afstöðu Þjóðkirkjunnar. Í fyrsta lagi, óháð því að hvaða niðurstöðu Þjóðkirkjan kemst árið 2007, þá var óþarfi hjá Karli að sýna samkynhneigðum þá óvirðingu og niðurlægingu sem “sorphauga” talið var.Að öðru leiti er ég hins vegar sammála Karli um að það á ekki að “þvinga” trúsöfnuð til þess að
brjóta gegn sinni sannfæringu. Hins vegar er enginn að því. Þó svo frumvarpið með breytingartillögu Guðrúnar verði samþykkt þýðir það engan veginn að Þjóðkirkjan verði að gefa saman samkynhneigða gegn vilja sínum. Það þýðir eingöngu það að þeir trúsöfnuðir sem svo kjósa,
þ.m.t. Fríkirkjan, óháði söfnuðurinn og Ásatrúarfélagið, fengju rétt til að gera það sem þeir hafa óskað eftir. Það dettur engum í hug að þessi lög þvinguðu kaþólsku kirkjuna eða Krossinn til þess að gefa saman samkynhneigða, því ætti það þá að þvinga Þjóðkirkjuna til þess?

Að vísu ber hér að taka fram hið mjög svo óheppilega samband ríkis og kirkju. Ef Þjóðkirkjan væri óháður söfnuður væri þetta kkert mál, en vandamál Þjóðkirkjunnar er að samkvæmt lögum á hún að vera “kirkja ALLRA landsmanna", þ.e. þeirra sem kjósa að tilheyra henni.
Í mannréttindarkafla Stjórnarskrár Lýðveldisins er bannað að mismuna fólki eftir kynferði, trúarbrögðum, skoðunum, þjóðernisuppruna, kynþætti, litarhætti, efnahag, ætterni og stöðu að öðru leyti. Hlýtur þá ekki að vera óheppilegt fyrir “ríkis-kirkjuna” sem í eðli sínu er eins og hver önnur ríkis-stofnun að mismuna samkynhneigðum með því að neita þeim um sömu “þjónustu” og öðrum? Hér væri þá e.t.v. á ferðinni grundvöllur málaferla fyrir dómsstólum.

Mér þykir ekki ólíklegt að þetta mál verði til þess að kljúfa Þjóðkirkjuna og þar með stuðla að
slitum ríkis við kirkju, enda er slíkt samband í hæsta máta óeðlilegt og í ósamræmi við meint ríkjandi trúfrelsi. Hvort Þjóðkirkjan hefur áhyggjur af því að samkynhneigðir kunni margir að segja sig úr kirkjunni í kjölfar þessarar umræðu veit ég ekki. Ég er ekki að hvetja fólk til þess að segja sig úr kirkjunni að svo stöddu ef það telur sig á annað borð tilheyra henni. Á
það ber að líta að innan Þjóðkirkjunnar starfa margir góðir prestar eins og sr. Bjarni Karlsson.
En komi til þess (árið 2007) að Þjóðkirkjan taki afstöðu gegn samkynhneigðum er ekki ólíklegt
að þeir sem eftir verða segi sig úr kirkjunni, og N.B. ekki bara samkynhneigðir, heldur
ennfremur vinir þeirra, fjölskyldumeðlmir og stuðningsmenn réttlætis. Þá er nú spurning hvort
kirkjunnar menn þurfi að hafa áhyggjur og taka tillit til vilja meirihluta safnaðarbarna sinna ef þeir vilja halda sínum safnaðargjöldum.

12.01.06 @ 00:06
Jón Valur Jensson

Sæll, Róbert. Þetta innlegg þitt er meira spjall um aðskiljanlegustu hluti en ég kemst yfir að svara í bili. Þú veikir þinn eigin málflutning með því að flytja okkur fremur lítið um þetta af vettvangi fræða og vísinda (nema helzt um afturendamök gagnkynhneigðra og tíðnitölur um skhn. vestan hafs), sem er ólíkt vinnubrögðum mínum í neðanmálsgreinunum 37 með þessari vefgrein. Svo (1) leggurðu mér t.d. orð í munn (sjá neðar) og (2) rangfærir annað, þ.e. um barnaníðingsskap, segir mig halda “ því ítrekað fram að samkynhneigðir séu líklegri til að vera barnaníðingar,” en ég er mér ekki meðvitaður um að hafa nefnt neitt mikið um það – og ekkert á við það sem ég gæti. En í vefgrein þessari allri kemur aldrei fyrir stafasamsetningin “níðing” og því aldrei minnzt á barnaníðinga nema þá með ávísun í uppl. um þá í nmgr.19 og ósköp væglega í meginmálinu við þá nmgr.

(Um nr. 2) Þú segir: “Ef við miðum við þínar tölur og segjum að samkynhneigðir séu 2.2% af íbúum landsins ættu þeir að vera um 6600 talsins. Ef 6% þeirra væru smitaðir af HIV þýddi það um 400 manns.” – Þetta er rangtúlkun á mínu eldra mati (í Frbl. 28/4/05, ‘Hversu algeng er skhn. á Ísl.?’). Ég talaði þar um 2,2% af 18 ára og eldri (ekki: íbúum landsins), og þar af væru hommar í mesta lagi um 3.000 (sjá lok þeirar greinar minnar, hér á vefsetrinu). Svo fullyrti ég aldrei, að HIV/AIDS-smitaðir á Íslandi væru 6% homma, þótt þeir séu það í Arkansas og víðar. En 6% af 3.000 eru aðeins 180, ekki 300, hvað þá 800 manns, eins og þú ert að bulla um í trausti á ofmat þitt á fjölda samkynhneigðra. – En svo tekurðu ekkert tillit til míns rökstudda endurmats á fjölda skhn. á Íslandi í Mbl.greininni 23/12 sl. (hér í vefgrein), þ.e. að 1% fullorðinna væru skhn., en það gerir 2.200 manns í heild (að öldungum meðtöldum), og þar af væru þá nálægt 1375 hommar og 825 lesbíur (miðað við algengar tölur um ójafna skiptingu hópanna). En 6% af 1375 eru aðeins 82 til 83. Og sjálfur kemurðu svo með þessar rauntölur sýktra og látinna: “Þar kemur fram að frá upphafi hafa greinst 176 HIV tilfelli á Íslandi. Þar af eru 90 einstaklingar samkynhneigðir eða um 51%” (leturbr. mín, til að undirstrika hvað þetta er nálægt minni niðurstöðu um 82–83, ef miðað væri við 6% sýkingartöluna og nálægt 1375 homma á landinu). – Hvar er nú grundvöllurinn til húrrahrópa þinna yfir eigin tölfræðistyrk? Og hvernig dettur þér í hug að eigna mér þá ætlan, að 300 hommar á Íslandi ættu að vera með HIV/AIDS? – En þegar ég tala um “mettun”, á ég ekki við almettun, heldur hvað tíðnin sé mikil í þessum hópi (og miðað við gagnkynhneigða). Í Arkansas er “mettun” gagnkynhneigðra karla af HIV/AIDS ekki nema 0,036%, en hommanna 6,0%, sem er 183 sinnum meiri mettun! Hafi ég rétt fyrir mér í þeim grun, að samkynhneigðir á Íslandi séu nálægt 1%, þá hlýtur hlutfallsmunur sjúkdómstilfellanna meðal sýkra homma og sýktra eðlilegra karla að vera enn öfgakenndari, þ.e.a.s. mun meira en 200-faldur munur; og þótt heldur dragi úr þessum mun á síðustu árum, þá hlýtur hann enn að vera gífurlegur. Og læt ég þér nú eftir að halda áfram reikningnum. – Vil bara bæta við, að mér finnast tölur þínar þarna seinna frá Bandaríkjunum athyglisverðar, t.d. að nál. 1% heimila (sem sé: ekki þjóðarinnar, heldur heimila) séu með skhn. pör. En í Kanada voru skhn. fyrir svona 3 árum ekki nema 0,5% allra sambúðarsambanda. Þetta kann þá að sýna meiri útbreiðslu hneigðarinnar í USA. Getur þá ekki verið, að það sé vegna þess, að þetta stendur þar á eldri merg og hefur haft tíma t.a. breiðast meira út? Það uggir mig, enda veit ég, að ýmsir eru með hneigðina af öðrum ástæðum en meðfæddum.

12.01.06 @ 03:18
Jón Valur Jensson

Róbert enn: “Ég spyr, snýst andúð þín á samkynhneigðum aðallega um endaþarmsmök?” –SVAR: Ég hef enga andúð á samkynhneigðum, hvorki þeim sem ég þekki og umgengst með virðingu né þeim sem ég þekki ekki – einungis andúð á offorsi sumra fulltrúa og stuðningsmanna þeirra gagnvart kristinni kirkju, sömuleiðis á ósannindum sem sumir þeirra beita fyrir sig í baráttunni (eins og Þorvaldur Kristinsson, sjá vefgrein mína Hversu algeng er samkynhneigð á Íslandi?, en Þorvaldur er maður sem notið hefur styrkja til að vinna í málum samkynhneigðra, með aðgang að sér-bókasafni, en lét þó út úr sér þau öfugmæli, “að varfærnustu tíðnitölur heimsins segja okkur, að hér hljóti að vera um 15-20.000 samkynhneigðir fullorðnir einstaklingar,” sem er margfalt og fullhrakið skrök, sjá nefnda grein mína, sem og greinina í Mbl. 23. des. sl., hér á þessu vefsetri). Þetta gerir þú raunar sjálfur að umræðuefni, Róbert, orðar þetta svo í vörn þinni: “Ég sé ekki að það skipti þarna höfuðmáli hvort samkynhneigðir eru 10% eða 0.1% af mannfjöldanum. Hverju ertu að reyna að koma til skila með þessu?” – Ég var að koma því til skila, að sumir helztu baráttumenn í ykkar röðum beita fölsunum, og það mælir nú ekki með þeim. En í staðinn gerir ríkisvaldið Þorv.Kr. að sérlaunuðum sérfræðingi sínum til að byggja á í löggjöf sinni um þessi mál!!! Og svo er vitnað óspart í “rannsóknir” og útreikninga hans og dr. Rannveigar Traustadóttur (sem sat í stjórn Samtakanna ‘78, a.m.k. 2002–3, sjá Samkynhneigðir og fjölskyldulíf, 2003, s. 46; vinnubrögð hennar í þeirri bók eru ekki til að hrópa húrra fyrir, en samt gerð að einni meginundirstöðu núverandi frumvarps um samkynhneigða)! Eða neitarðu því, að samkynhneigðir eiga sinn virka áróðursþátt í 10%-goðsögninni um fjölda sinn? Í stað þess að spyrja, hvað mér gangi til, ættirðu að spyrja Þorvald, Rannveigu, Sverri Pál Erlendsson (aðstandanda) og Þorgerði Þorvaldsdóttur (kynjafræðing), hvað þeim gangi til með því að halda margfaldlega ýktum tölum að landslýðnum. Og ég elti ekki ólar við langsóttar réttlætingar þínar á þessum háu tölum, t.d. með því innleggi þínu, að í Bretlandi viðurkenndu 8,4% karla og 9,7% kvenna “að hafa einhverntíma haft kynferðissamband við einstakling af sama kyni” (leturbr. mín). Þetta gerir viðkomandi ekki að hommum og lesbíum, því að þarna eru þá t.d. allir þeir, sem gert hafa þetta einu sinni á ævinni, t.d sem unglingar í bríaríi. Ég hélt þið hommar væruð alltaf að fullyrða, að þið væruð það alla ævi, en svo er nú reyndar aðeins með hluta ykkar.

Ég hef hins vegar samúð með samkynhneigðum í heilsuvanda þeirra, hef sjálfur þekkt menn sem dóu úr AIDS og finnst að þjóðin þyrfti að fara miklu varlegar í kynlífi sínu (bæði gagnkynhneigðir og samkynhneigðir) vegna þess vágests og annarra hér á landi. En endaþarmsmök hafa ekki verið til umfjöllunar í skrifum mínum, svo að heitið gæti, fyrr en ég fór að annotera (setja nmgrr. við) erindið mitt sem ég flutti 2. des. (þ.e. þessa vefgrein). Aðalheilsufarsvandi hommanna (sjúkdómarnir 12+4, sem nefndir eru í nmgr. 28) tengist þeirri sýslan mikils meirihluta þeirra, og ekki óæðri vitsmunaverur en fyrrv. landlæknir USA hafa beint orðum sínum í þessa átt. En Róbert, þú sem heldur að ég viti ekki neitt – ég vissi vel af því, að nál. eða jafnvel rúmlega 20% homma stunda ekki endaþarmsmök skv. fleiri en einni rannsókn, þú þurftir ekki að taka það fram til að fræða mig. En það eru þær athafnir, sem kirkjan með Biblíunni kallar rangar og syndsamlegar, ekki hneigðin sem slík, þótt óæskileg sé. (Ég tek alveg undir með öllu sem kaþólski presturinn séra Hjalti Þorkelsson segir um þetta á bls. 12 í Blaðinu í dag, 11/1, og hef ég áður talað á þann veg, þ.e.a.s. að hneigðin ein sem slík er ekki synd.) En í þessu efni tala kirkjan+Biblían í nákvæmlega sömu átt og heilbrigðisyfirvöld, t.d. í áminnztri Frbl.grein með viðvörun þeirra um heilsufarsáhættu endaþarmsmaka unglinga, og er þar þó lítil tíðni HIV-smits ennþá (ólíkt sumum).

12.01.06 @ 03:20
Jón Valur Jensson

Svo spyrðu athyglisverðra spurninga: “Kemur þér það yfir höfuð við hvað tveir sjálfráða einstaklingar kjósa að gera innan veggja síns heimilis? Kemur kirkjunni það við, eða ríkisvaldinu?” – SVAR: Ég skipti mér ekki af því, en ríkisvaldinu kemur það við, já, ef af því hljótast farsóttir, enda dýrt í heilbrigðiskerfinu. Og kirkjunni kemur það að sjálfsögðu við, ef réttindakröfur þessa hóps verða svo ágengar við hana, að heimtað sé, að hún vígi homma og lesbíur í hjónaband, í fullkomnu trássi vð kristna trú. Það er líka hægt að segja, að henni “komi það við”, ef fylgismenn þessara kynlífshátta gerast svo aðgangsharðir og frekir meðal þjóðanna, að þeir haldi uppi stöðugu níði gegn kirkjunni vegna trúnaðar hennar við orð Guðs – storka henni á alla lund, uppteikna leiðtoga hennar sem “fordómafulla afturhaldsmenn,” “hommahatara” (sem er jafnröng fullyrðing), kærleikslausa o.s.frv. Í þessum kór taka þátt ólíklegustu menn, jafnvel óábyrgir prestar ekkert síður en Óttar geðlæknir. (Ég hélt nú reyndar, að þorleysi hans í Silfursþættinum að viðurkenna nokkurn einasta heilsufarsvanda hjá samkynhneigðum umfram aðra kæmi kannski til af því, að hann fengi einhverja þeirra í meðferð og vildi því ekki spilla fyrir tiltrúnaði þeirra á sér. En hvers vegna var hann þá að aggast út í kirkjuna og kenningar hennar af ýmsu tagi, jafnvel trúna á himnaríki, – því að sú eilífðarvon skiptir jú margar sálir miklu máli, og á hann þá ekki sem sálgæzlumaður að fara með aðgát í nærveru þeirra sálna líka, í stað þess að grafa undan viðkvæmri von þeirra? Í staðinn þuldi hann upp úr sér þennan bölsýna söng inni í stofu hjá þúsundum áheyrenda!)

Þú sannar ekkert, Róbert, um gagnsemi né heilnæmi endaþarmspots með því að vitna í Forn-Grikki, þeir voru ekki til fyrirmyndar í því siðferði sínu, eins og Platón ítrekaði mjög í Lögunum. Og svo bætirðu við, greinilega í mesta heimildaleysi: “sem og örugglega margir gyðingar og gentíl-kristnir”. Nei! er svarið, örugglega ekki margir Gyðingar, þetta var harðbannað í lögmáli þeirra. En í Kórintu (stórri, grískri borg) hafði þetta tíðkazt, jafnvel meðal sumra sem tóku svo kristna trú, “en þér létuð þvost, þér eruð helgaðir, þér eruð réttlættir fyrir nafn Drottins Jesú Krists og fyrir anda vors Guðs,” segir Páll postuli í fyrra bréfi sínu til Korintumanna (6.11), einmitt í næsta versi á eftir 6.9-10 þar sem kynmök homma eru sögð svipta þá möguleikanum á því að erfa Guðsríki. Ergo: Ykkur býðst sú fyrirgefning og endurlausn, en skilyrði fyrirgefningarinnar hér sem í öðrum aðstæðum er iðrun, afturhvarf. Hvað sem þér finnst um það núna, Róbert, bið ég fyrir iðrun þinni og fráhvarfi frá þessu, og megi Andi Guðs endurskapa þig til helgunar – í sannri trú, staðfastri von og óbilandi kærleika. Þess bið ég í nafni Jesú Krists.

12.01.06 @ 03:21
Athugasemd from: Guðmudnur Jónsson [Gestur]
Guðmudnur Jónsson

Samkvæmt tölum Hagstofunnar þá er skilnaðartíðni gagnkynhneigðra hærri en skilnaðartíðni úr staðfestri samvist á árunum 2000-2004. Þetta kemur fram í Morgunblaðinu í gær.

15.01.06 @ 14:19
Athugasemd from: Jon Valur Jensson [Meðlimur]

Það er í raun ekkert að marka þessar tölur. Alls staðar, þar sem samkynhneigðum hefur verið leyft að ganga í staðfesta samvist, hefur það gerzt, að meðal þeirra, sem nýta sér það fyrstu árin, eru ekki sízt þau, sem hafa verið í sambúð um nokkuð langan aldur, sum jafnvel áratugi. Þau, sem þannig er ástatt um, fara ekkert endilega að skilja fljótlega. Það verður meira að marka þessar tölur þegar frá líður. Mogginn er á villugötum eina ferðina enn, rétt eins og hann hefur verið í þessum málum allar götur frá 27. des. sl. og raunar nokkur ár þar á undan.

16.01.06 @ 00:30
Athugasemd from: Sæmundur [Gestur]
Sæmundur

Það er alveg merkilegt þegar maður les svona pistla, sem “sannkristið” fólk skrifar, hvað maður uppgötvar að fólk er sorglegt. Hér ætla ég að telja upp nokkur atriði:

1. Í biblíunni er sagt að þú skulir ekki liggja með öðrum manni sem kona væri. Samkynhneigðir karlar líta ekki á hinn aðilann sem konu, svo að þau rök ganga nú ekki. Í Sódómu nauðgaði fólk hvort öðru, það var ekkert bara samkynhneigð, og hef ég persónulega alltaf túlkað það sem fordæmingu á lauslæti og nauðgunum, en ekki samkynhneigð.

Jón Valur talar um að það sé nánast búið að útrýma fordómum gagnvart samkynhneigðum….bíddu, bíddu, lastu ekki pistilinn þinn.
Ég heyrði Jón hringja inn á útvarp sögu þegar ég var í vinnunni í gær, og heyrði hann þar halda því fram að hinar ýmsu stofnanir héldu því fram að samkynhneigð væri sjúkdómur. Hversu gamlar bækur hefur þú verið að glugga í? Samkynhneigð er líffræðileg og telja margir þekktir vísindamenn að hún sé aðferð náttúrunnar til að sporna við fólksfjölgun. Auk þess er hún einnig þekkt hjá dýrum. Jón Valur vitnaði í Kinsey stofnunina (þess má til gamans geta að Kinsey sjálfur sængaði hjá báðum kynjum), en að sjálfsögðu reif hann þau gögn algjörlega úr samhengi.

Talandi um fólk sem “verður allt í einu samkynhneigt”, þar kemur Jón upp um fáfræði sín. Fólk reynir að bæla niður sjálft sig, yfirleitt vegna fordóma samfélagsins og fólks eins og Jóns Vals, en gefst svo upp. Gott dæmi er Elton John, sem giftist konu einu sinni, en sagði seinna: “Ég gat ekki blekkt sjálfan mig og verið annar en ég er,og heldur ekki fólkið í kringum mig. Ég vissi alltaf að ég vær hommi og mig langaði ekki að breyta því eða verða hrifinn af konu. Ég elska að vera eins og ég”

Ef guð er svona á móti samkynhneigð, af hverju er hún þá til. Af hverju hannaði hann karlmenn þannig að báðir aðilar fá eitthvað út úr endaþarmsmökum?
Í kristni(nýja testamentinu) er fyrirgefningin mikilvægasta dyggðin. Þar er líka lögð rík áhersla á það að dæma ekki aðra, það sé guðs verk. Ég man ekki eftir því að hafa farið í kirkju til að tilbiðja Jón Val eða aðra ofsatrúarmenn. Undarlegt. En við vitum nú hvernig þetta er. Að sjálfsögðu hef ég ekki rétt fyrir mér. Vegna þess að ofsatrúarmenn hafa alltaf rétt fyrir sér, og ég á alveg von á svari hér frá Jóni, þar sem hann talar í hringi, bullar, og endar á því að segja að þetta sé bara sannleikurinn. Við verðum bara að muna að þetta er alviturt fólk!
Jón Valur heldur því sennilega fram eins og aðrir ofsatrúarmenn að samkynhneigðir fari til helvítis, ef sá staður er þá til. Og hann sem sannkristinn maður fer sjálfsagt til himna. Guð sé lof þá, ef ég fer til helvítis, því að ég veit ekki hvort væri verri refsing; að vera innan um eld og þríforka, eða þurfa að umgangast hans líka til eilífðarnóns.

16.01.06 @ 15:58
Athugasemd from: venni [Gestur]
venni

stendur ekki einhverstaðar í biblíunni að maður á ekki að dæma, því þannig mun maður dæmdur verða… ég bara skil þig ekki kall sem á þessa síður ég hef fylgst pínu með þér á omega, og ég var bara að velta því fyrir mér setti jesú þig á jörðina til að vera dómari.. eina sem þú hefur upp með þessu er að skapa fordóma.. held að þú ættir að fara að athuga þinn gang setja þig kanski í fótspor þeirra ungmenna sem eru að kljást við að koma út úr skápnum og boða þeim kærleika í stað fordóma… og ég skora á þig að svara mér… p.ss hvernig væri að biðja fyrir þeim í stað brjóta niður

16.01.06 @ 19:15
Athugasemd from: Jon Valur Jensson [Meðlimur]

Hér ofar gætir nokkurrar tilhneigingar til að setja neikvæða stimpla á menn eins og mig og mín skoðanasystkin. Sú tíð er nánast algerlega liðin, að hommar og lesbíur séu uppnefnd opinberlega. Í staðinn eru komnar uppnefningar allra þeirra sem lýsa sig ósammála þessum þjóðfélagshópi: þeir eru sagðir “fordómafullir” (og Venni segir mig “skapa fordóma“), þeir kallaðir afturhaldssinnaðir, bókstafs- og “ofsatrúarmenn” (ítrekuð orð í málflutningi Sæmundar), og svo er beitt léttu, í raun lítilsvirðandi háði (“"sannkristið” fólk” …. “alviturt fólk!” – “bullar í hringi” o.s.frv.). Ekki hæði ég ykkur, og því er engin þörf að bregðast með þessum hætti við skrifum mínum. Haldið ykkur við málefnin.

Ég ætla að setja hér fram eina vinnureglu, sem ég hef raunar lengi óskað þess að gilti á bloggsíðum, þ.e.a.s að menn skrifi hvorki undir dulnefni né einu saman skírnarnafni. Hitt er hvimleitt, að nafnleysingjar og fólk, sem enginn getur borið kennsl á, séu að spreða athugasemdum um menn og málefni á vefsíður sem hver og einn á aðgang að. Vilji menn tala á ábyrgan hátt, skal það vera undir fullu nafni, hitt er eins og að vega úr launsátri, enda eru það oft þeir illyrtustu, sem skýla sér á bak við nafnleyndina. Sem sagt: siðbót ríkir hér eftir í þessu máli. Fullt nafn, gjörið þið svo vel, þeir sem skrifa á vefsíðu mína héðan í frá, ella verða póstar ykkar fjarlægðir (þeir, sem heita algengu nafni eins og Guðmundur Jónsson, skulu gefa upp starf eða aðra skýra auðkenningu). Til að menn missi ekki pósta sína alveg út, ef þeir eiga ekki afrit, þá skal ég taka slíka pósta í geymslu og setja þá inn aftur, þegar viðkomandi eigendur hafa gefið sig fram með fullu nafni. Enginn getur sagt að þetta sé ósanngjarnt, enda nógir aðrir staðir til að leika lausum hala án nafns og númers.

17.01.06 @ 02:29
Athugasemd from: Jon Valur Jensson [Meðlimur]

“1. Í biblíunni er sagt að þú skulir ekki liggja með öðrum manni sem kona væri. [En] Samkynhneigðir karlar líta ekki á hinn aðilann sem konu,” segir Sæmundur hér ofar. – Þetta er útúrsnúningur, eins og allir skilja sem lesa 3.Mós.18.22 og framhaldið (gleymið því ekki!) í 24.–30. versi. (Sbr. einnig þetta, í 7. klausu þar o.áfr.) Þetta er einfaldlega bann við kynmökum karlmanna saman, enda eru þau ekki tilgangur náttúrunnar né skaparans. Og það er verið að tala um karlmenn, ekki karl og strákling, það er ljóst bæði af hebreska textanum og hinni útbreiddu grísku þýðingu (LXX).

En Sæmundur er í viðleitninni að réttlæta þessi mök með því að afskrifa merkingu Biblíutextanna. Það sama á við um tal hans um Sódómu. Júdasarbréf í Nýja testamentinu dregur synd Sódómu og nágrannaborganna saman í þeim orðum, að þær “drýgðu saurlifnað … og sóttust eftir annarlegu holdi” (Júd.7), og vísar þetta síðarnefnda til kynmaka karls við karl og konu við konu. Jesús sjálfur staðfesti með ummælum sínum þunga ábyrgð og syndabyrði Sódómu, þannig að það er alls ekki rétt að hann hafi ekki sagt neitt sem sneiði að hómósexúalisma (ég nota það orð um athöfnina, en samkynhneigð – hómósexúalítet – um hneigðina).

”Samkynhneigð er líffræðileg og telja margir þekktir vísindamenn að hún sé aðferð náttúrunnar til að sporna við fólksfjölgun,” segir Sæmundur. Þetta síðarnefnda er ósannað rugl og nógu sjaldgæf skoðun meðal vísindamanna til þess, að það heyrist naumast. En samkynhneigð er trúlega að mestu af sálsögulegum rótum, enda ekki tekizt að finna neitt ‘hommagen’. Sæmundur ætti að kynna sér skrif t.d. dr. George A. Rekers um ‘kynímyndarbrengl’ (GID, Gender Identity Disorder), t.d. á vefsíðunni http://www.leaderu.com/jhs/rekers.html – sem og möguleikann á lækningu þess fyrirbæris (jafnvel áður en það breytist í samkynhneigð, sem oft er þó raunin, ef ekkert er að gert). En ég skal fjalla ýtarlegar um þetta síðar – nóg er efnið til um þetta o.fl. sem varðar óeðilegar orsakir samkynhneigðar. Og Guði verður ekki um þær kennt, heldur yfirleitt mönnum – og oft þeim sem sízt skyldi.

17.01.06 @ 02:32
Athugasemd from: Jon Valur Jensson [Meðlimur]

Orð Sæmundar um, að ég hafi rifið gögn frá Kinsey-stofnuninni “algjörlega úr samhengi,” eru marklaus, enda rökstuddi hann þau ekki.

Sæmundur spyr: “Ef guð er svona á móti samkynhneigð, af hverju er hún þá til?” – Ég vék að því hér á undan. Eitthvað misferst t.d. í uppeldinu (m.a. vegna vöntunar nálægrar föðurímyndar), kynferðisleg misneyting af hálfu sama kyns virðist líka hafa mikil áhrif hjá þessum hópi miðað við hóp gagnkynhneigðra, og svo geta verið félagsleg áhrif að auki, þannig að menn fara (og ekki endilega með hraði, en með endurteknu vali) að beina kynhneigð sinni annað en í náttúrlega átt.

“Af hverju hannaði hann karlmenn þannig að báðir aðilar fá eitthvað út úr endaþarmsmökum? “ – Sæmundur ætti að spyrja: Af hverju hannaði hann karlmenn þannig að þeir fá alls konar sjúkdóma út úr þeim óþriflegu ‘mökum´ ef þeir iðka þau í stað eðlilegra? Það er einfaldlega jafnmikil misnotkun líkamans – og ekki síður afbrigðileg – þegar karlmenn nota þetta miður þriflega losunarlíffæri til kynnautnar eins og þegar unglingsstrákur gerir það sama við unglingsstelpu (sbr. áður tilvísaða Fréttablaðsgrein, sjá innlegg mitt hér ofar, 10.1.06 kl. 17:34; það hefur enginn hér svarað minni feitletruðu spurningu þar!).

17.01.06 @ 02:36
Athugasemd from: Jon Valur Jensson [Meðlimur]

Svo kemur Sæm. með gamalkunnug “rök”, ef rök skyldi kalla, sem sé, að með orðum mínum sé ég að “dæma aðra”, en það megi ekki skv. NT, það sé bara Guðs verk. “En hví dæmið þér ekki jafnvel af sjálfum yður hvað sé rétt?” segir á einum stað í NT, og okkur er vissulega ætlað að leggja dóm á marga hluti, t.d. um það, hvort eitthvað sé siðferðislega rétt eða rangt, áður en við veljum hvorn kostinn við tökum. En Sæmundur staðnæmist sem fyrr í útúrsnúningnum, hann er einfaldlega að misnota orð Jesú, því að þessi orð í Matt.7.1: “Dæmið ekki, svo að þér verðið ekki dæmdir,” skýrast af samhenginu þar: Jesús er einungis að stemma stigu við því að við dæmum náungann hart, meðan við sjáum ekki eigin ágalla, – en ekki að banna okkur að leggja dóm á rétt og rangt sem slíkt. Eða með orðum Sue Bohlin: “When Jesus said “Do not judge, or you too will be judged,” the context makes it plain that He was talking about setting ourselves up as judge of another person, while blind to our own sinfulness as we point out another’s sin. [….] There is a difference between agreeing with the standard of Scripture when it declares homosexuality wrong, and personally condemning an individual because of his sin. Agreeing with God about something isn’t necessarily judging. […] It’s not judging when we restate what God has said about His moral law […]. What is sin is to look down our noses at someone who falls into a different sin than we do. That’s judging.” (Feitletr. JVJ)

Lokaklausa Sæmundar (þar sem hann dæmir mig hrokafullan vegna þess sem hann gefur sér um afstöðu mína til minnar eigin öruggu himnaríkisvistar) er auðvitað engin rök, heldur einhvers konar útrás gremju yfir hans eigin misskilningi, sýnist mér. Ég hef enga ástæðu gefið honum til að ætla, að ég telji mér himnaríkisvist örugga – slík persónuleg afstaða er raunar miklu nær lútherskri trú en kaþólskri. Ég er því ekkert að setja mig á háan hest í sáluhjálparefnum, þótt ég viti að lausnari minn lifi – já, lausnari minn og Sæmundar, vilji hann þiggja hans bjargráð, hans framboðnu fyrirgefningu og líf í hlýðni við hann. Og ég er ekkert of góður til að biðja fyrir því, að það megi verða, bæði í lífi hans og Venna, sem næstur talaði hér á síðunni.

En héðan í frá, vinir, munið þetta: Fullt nafn til að fá að taka þátt í umræðunni!

17.01.06 @ 02:40
Athugasemd from: John Carsten [Gestur]
John Carsten

Very interesting. Especially the fact where Jon Valur rejects the fact that animals have been known to sleep with animals of the same sex. Sheeps especially are known for this, but also penguins and many many other animals.

Homosexuality in the bible:
Genesis - This verse doesn’t say what the Sodomites did to make them such exceedingly great sinners, though most bible believers equate “Sodomite” with homosexual. (But see Ezekiel 16:49, which claims the sins of Sodom were pride, gluttony, sloth, greed, and failure to help the poor.) 13:13

Samuel 1 - “The soul of Jonathan was knit with the soul of David, and Jonathan loved him as his own soul … And Jonathan stripped himself of the robe that was upon him, and gave it to David, and his garments … and his girdle.” 18:1-4

“Jonathan … delighted much in David.” 19:2

Saul is angered by his son’s homosexual affair with David and says, “do not I know that thou has chosen the son of Jesse to thine own confusion of thy mother’s nakedness?” 20:30

David and Jonathan “kissed one another, and wept with one another” when they parted for the last time. 20:41

Samuel 2 - David says to Jonathan: “very pleasant has thou been unto me: thy love to me was wonderful, passing the love of woman.” 1:26

HOMOSEXUALS and the BIBLE:

Many peole who hate homosexuals claim that the Bible backs them up. But what does the Bible say?

In the Old Testament God condemns homosexuality for his Chosen People, the Children of Israel (Leviticus 18:1-3, 22). They are to be fruitful and multiply until they become as numerous as the stars in the sky and occupy the land between the River Nile in Egypt and the River Euphrates in Iraq (Genesis 15:5, 18). God’s prohibition of homosexuality applies only to the Hebrews, not to the Gentiles.

In the New Testament Jesus says nothing about homosexuals. Paul condemns them, not because he wants to increase the population, but because he opposes all sexual activities, even within marriage (1 Corinthians 7:1, 5, 8-9, 29).

According to the Bible, if you are a Jew, you must not be gay; if you are a Christian, you must not just refrain from homosexual activities, you should not have sex at all - unless you are a weak-willed wimp who cannot practice self-control.

Unless you are a Jew or a Christian virgin, the Bible give you no right to bash gays. And if you want to be like Jesus, you won’t condemn them at all.

A Summary:
When one compares the original Hebrew and Greek writings with various English translations of the Bible, discrepancies emerge. There are many passages in English Bibles which clearly condemn same-sex activities. But when the original Hebrew or Greek text is studied, the passages are either ambiguous or are unrelated to consentual homosexuality within a committed relationship. Two words which are often mistranslated in many places in the Hebrew Scriptures are:

qadesh means a male temple prostitute who engaged in ritual sex; it is often mistranslated as “sodomite” or “homosexual.”
to’ebah means a condemned foreign Pagan religious cult practice, but often translated as “abomination.”
We have concluded the following:

The Bible has a lot to say about temple prostitution, including homosexual ritual prostitution. This was a common practice within the Canaanite fertility religion; some believe that the practice was also taken up by some ancient Israelites.
God’s destruction of town of Sodom had nothing to do with homosexuality
The Bible says little about homosexual feelings.
It says nothing about sexual orientation; the concept of orientation dates only from the late 19th century.
A number of homosexual relationships are described positively or neutrally in the Bible
Of the many hundreds of Jesus’ instructions and prohibitions, few have a sexual component and none condemn homosexuality.
Paul may have condemned same-sex sexual activities by homosexuals, but the passages are unclear; there are many possible interpretations.
Bible translators must be aware of the errors that have been made in previous versions of the Bible; they are widely discussed in theological literature. But it would probably not be economically possible at this time to produce a translation of the Bible that was accurate. People are so used to expecting homophobic references in a half-dozen locations in scripture that they probably would not buy a Bible that was accurate to the original text, or which admitted that the meanings of certain words are unknown.

17.01.06 @ 11:39
Athugasemd from: Jon Valur Jensson [Meðlimur]

John þessi Carsten beindi ekki spjóti að vefsíðu minni af því að hann teldi mig fjalla með léttvægum hætti og ómarktækum um mál þessi, heldur einmitt af því að hann sér þessar röksemdafærslur mínar – og þær vísindaupplýsingar sem ég hef vitnað til – sem svo veigamiklar og athyglisverðar, að hætt sé við, að þær sannfæri ýmsa sem hingað til hafa ekki séð neitt athugavert við að láta samkynhneigðum eftir að fá allar kröfur sínar samþykktar. Þessi sinnaskipti lesenda vill hann koma í veg fyrir með innleggi sínu, sem hefur á sér yfirbragð mun málefnalegri mótraka en ýmsar þær tómahljóðs-glymjandi hneykslunaryfirlýsingar sem oft heyrast úr hópi samherja hans.

Ég hef lesið texta Carstens lið fyrir lið og kannast vel við röksemdirnar sem hann tínir til, þær eru dæmigerðar, afvegaleiðandi rangtúlkanir í anda manna sem vilja útvatna Biblíuna og falstúlka merkingu hennar í eigin þágu. Mun ég taka á þeim í góðu tómi, enda hefur öllu þessu verið svarað með fullkomnum hætti af guðfræðingum áður, t.d. Wright og De Young. En þótt ég bíði með það tímans vegna að hrekja þetta lið fyrir lið, vil ég strax mótmæla þeim dónaskap Carstens að ætla Davíð hafa verið í kynvilltu sambandi við Jónatan. Carsten virðist ekki viðurkenna eðlileika sterkra vináttusambanda eins og þau voru oft á fyrri öldum og við Íslendingar sjálfir þekkjum, jafnt á 19. öld sem hinni níundu hjá þeim Ingólfi og Hjörleifi sem sórust í fóstbræðralag og voru þó vitaskuld með eðlilega kynhneigð.

Dr. Gunnlaugur A. Jónsson, prófessor í Gamlatestamentisfræðum í guðfræðideild HÍ, hefur skrifað grein, ‘Samkynhneigð í ljósi textans um sköpun mannsins í mynd Guðs’, þar sem margt er ágætt, þótt ekki sé ég sammála því öllu, en í þeirri grein segir hann orðrétt: “Frásagnir Samúelsbóka af vináttu Davíðs og Jónatans hafa gjarnan verið dregnar inn í umræðuna um samkynhneigð í ljósi Biblíunnar og þá fyrst og fremst með skírskotun til orða Davíðs í 2. Samúelsók, 1:26: „Ást þín var mér undursamlegri en ástir kvenna.“ Orðið sem þýtt er „ást“ mætti allt eins þýða sem „vinátta“ án þess að það ráði nokkrum úrslitum um hvernig litið er á samband þeirra Davíðs og Jónatans. – En það væri mikil oftúlkun á þessum texta að halda því fram að hann nægi til að unnt sé að slá því föstu að samband Davíðs og Jónatans hafi verið af samkynhneigðum toga. Um það höfum við einfaldlega engar heimildir. Vinátta þeirra var án efa nánari en gengur og gerist og í íslensku þýðingunni er henni ágætlega lýst með orðinu „fóstbræðralag.“ Hins vegar skortir ekki heimildir um að Davíð hafi verið mikill kvennamaður, sbr. ástarævintýri hans og Batsebu.”

Þess eru mörg dæmi um menn sem voru þvílíkir vinir, að þeir unnust hugástum og skrifuðu á þann veg í bréfum sínum, að klámhugsandi fólki á kynlífsbyltingaröld er hætt við að útleggja það á versta veg. Við því verður lítið gert, smekk sinn verða menn að hemja sjálfir. En hitt er ljóst, eins og fram er komið, að það er ekkert í textunum um Davíð og Jónatan sem gefur ástæðu til að ætla þeim þessa kynlífshegðun, sem þeirra eigið Móselögmál fordæmdi sem eina af hinum stærstu höfuðsyndum. (Minnizt þess, mín kristnu trúsystkin, að í Skriftaboðum Þorláks helga er einmitt fjallað um “enar stærstu haufudsyndir”, og þar er hómósexúalismi fremstur á blaði, með þungum viðurlögum, og er þar í heldur ólánlegum félagsskap, sjá Íslenzkt fornbréfasafn, I. bindi, s. 240–1.)

17.01.06 @ 15:42
Athugasemd from: Jon Valur Jensson [Meðlimur]

Grétar (sem kom hér með innlegg) sem og aðrir eru beðnir – og raunar gert – að skrifa undir fullu nafni, sbr. póst minn 17.01.06 kl. 02:29, ella verða þeir póstar fjarlægðir; ennfremur stendur þessi regla núna frá í dag strax við kassann þar sem þið sláið inn nafn ykkar. Farið eftir reglunni! Og John Carstens, sem vísar til orða Grétars, er beðinn að laga stafsetningu sína t.a. gera póstinn skiljanlegri, einkum í 2. setningu.

Ef J.C. skilur íslenzku svona vel, af hverju skrifar hann þá ekki á því máli? Eða eru íslenzkir málsvarar samkynhneigðs lifsstíls að leita hjálpar erlendis af því að þeir ráða ekki sjálfir við vörnina?

Ég vil enga langa pósta á ensku inn á þessa vefumræðu – eitt slíkt skipti (ofar) er nóg. (En ég geymi pósta Grétars og Carstens vistaða, ut supra dictum est.)

18.01.06 @ 23:51
Athugasemd from: Grétar Einarsson [Gestur]
Grétar Einarsson

Ég biðst afsökunar en þessi tilmæli hafa farið framhjá mér. Einnig biðst ég þá afsökunar á seinni athugasemd minni þar sem ég taldi aðrar ástæður valda því að fyrri athugasemd mín kom ekki fram.

Hér er því fyrri athugasemd mín umorðuð:

Það er eins og Gunnlaugur segir að heimildir eru ekki miklar. Að mörgu leiti get ég tekið undir að kannski er þessi teksti oftúlkaður. En eftir stendur að eitthvað olli því að ást Jónatans var Davíð svo miklu mikilvægari en ást hans til kvenna. Gæti ekki allt eins verið að þessi ást hafi einmitt verið fullkomnuð með líkamlegu samneyti þeirra tveggja? Að líkamlegt samband þeirra hafi fullkomnað hina platónsku ást? Hvað er það sem Davíð finnur hjá Jónatan en ekki hjá konunum? Hvers vegna er ást þeirra svo miklu meiri? Það er jú notað orðið “ást” en ekki “hugást” eða “vinátta". En Þetta munum við ekki fá vitneskju um þar sem, eins og Gunnlaugur bendir á, við höfum ekki nægar heimildir. Því er allt opið til túlkunar á þessum teksta.

19.01.06 @ 00:31
Athugasemd from: Jon Valur Jensson [Meðlimur]

Spekúlasjónir og getgátur eru ekki túlkun, Grétar. Þú getur sleppt tilgátunum, það er ekkert sem hægt er að hengja sig á í frumtextanum til að réttlæta þá oftúlkun þína að Davíð og Jónatan hafi þverbrotið lögmálið með líkamlegu nautnasamneyti. Hvergi sést nokkur spámaður rísa upp til að andmæla slíkum ólifnaði af Davíðs hálfu, sem ella hefði mátt vænta.

Þið eruð ekki að stækka Davíð né að víkka út tilhöfðun Biblíunnar til hins almenna lesanda með þessari óleyfilegu meðferð, heldur að setja hann upp við vegg sem ótrúverðugan, um leið og þið mælið niður heilbrigða og heita vináttu milli manna, varpið rýrð á hana, eins og hún sé ómöguleg án kynferðislegrar girndar. En það er andstætt almennri reynslu. – Oftúlkun þín og Carstens er ekki aðeins óleyfileg, heldur einber steypa.

19.01.06 @ 02:22
Athugasemd from: Róbert Björnsson [Gestur]
Róbert Björnsson

Kæri Jón Valur,

Þessi umræða er orðin svolítið þreytt og sorgleg. Ég sé að það er nákvæmlega sama hvað hver segir, þú munnt ávallt hafa rétt fyrir þér. Allt annað er óleyfileg steypa. Allar rökfærslur rangtúlkaðar, óvandaðar og marklausar. Allar tölur óvísindalegar, og ómarktækar. Allt er fáránleg vitleysa nema þínar 37 neðanmálsgreinar sem eru veigamiklar og athyglisverðar.

Ekki er ég að amast yfir því að þú sért sannfærður þinni trú, en þú ættir að vara þig á því að trúin getur líka blindað fólk. Það er óheppilegt þegar fólk sér ekki skóginn fyrir trjánum og á sama hátt þegar fólk sér ekki setninguna fyrir bókstafnum.

Hér í den tid slátraði Páfinn fólki sem hélt því fram að jörðin væri ekki flöt. Í dag eru það aðrar kreddur en jafn sorglegar og ekki síður alvarlegar.
Enn þann dag í dag finna menn sér hentug vers í Biblíunni til að réttlæta mannvonsku og heift. Kærleiksboðskap Jesús Krists er […..], í sannri trú, staðfastri von og óbilandi kærleika.

Ég vona að þú fynnir þér eitthvað annað áhugamál heldur en samkynhneigð í náinni framtíð. Þetta er farið að minna svolítið á [………]

Að lokum mæli ég með tveimur skemmtilegum bókum fyrir þig og aðra lesendur: “How the Republicans Stole Christmas” eftir Bill Press og “When Will Jesus Bring the Pork Chops” eftir George Carlin. Njótið vel.

[Orð, sem brjóta í bága við þær velsæmisreglur, sem í gildi eru á vef þessum, voru þurrkuð út. – Aths. JVJ.]

19.01.06 @ 04:57
Athugasemd from: Jon Valur Jensson [Meðlimur]

Róbert, nú ertu að springa á limminu og kominn út í hnútukast (það svæsnasta þurrkaði ég út). En nú legg ég fyrir þig spurningu: Hvaða fólki, sem hafði haldið því fram að jörðin væri ekki flöt, slátraði páfinn? Svaraðu þessu, ef þú getur! Ef illa gengur, láttu þá nægja að nefna sem dæmi svona tvo til tíu einstaklinga.

En ég skil það vel, að þér finnist umræða mín á vefsíðu þessari “sorgleg” fyrir þinn málstað. Þannig er nú komið hér á landi, að það má helzt enginn þora að tala um staðreyndir og andmæla pólitíska rétttrúnaðinum varðandi kröfugerð samkynhneigðra – allir eiga bersýnilega að lúta leiðsögn ykkar, ella verða þeir stimplaðir “fáfróðir og fordómafullir"! En þeirri hugsanakúgun af ykkar hálfu, sem og jábræðra ykkar í hópi fjölmiðlamanna, verður ekki unað.

Hér er að sjálfsögðu ekki boðuð nein “mannvonzka og heift". Að gefa það í skyn er til marks um óskammfeilni af hálfu bréfritarans. Kristnir menn almennt og þar á meðal ég eru sér fyllilega meðvitaðir, að samkynhneigðir eru eins og aðrir skapaðir í ímynd Guðs, þeir hafa sömu köllunina og aðrir, eru bræður okkar og systur sem Jesús dó líka fyrir á krossinum. Okkur ber að auðsýna þeim kærleika og biðja fyrir þeim sem öðrum, og það hef ég sjálfur gert. En það þýðir ekki, að við eigum að svíkjast um (né að svíkja samkynhneigða um það) að bera sannleikanum vitni. Þessu skal áfram haldið, jafnvel þótt það rekist á ófarsæla lífsstefnu sumra manna og viðleitni þeirra til að réttlæta hana með fullyrðingum sem ekki koma heim og saman við það sem sannast reynist í vísindum og fræðum. Sannleikurinn er sagna beztur, og fátt kæmi samkynhneigðum betur en að kannast við það. Ég bið þess, að þeir noti sér þá hjálpræðistíð, sem enn stendur yfir, til þess að þeir fái lausn frá því sem ella er hætt við að stefni heilsu þeirra og velferð í voða.

20.01.06 @ 00:22
Athugasemd from: Róbert Björnsson [Gestur]
Róbert Björnsson

Ég hlýt að hafa snert viðkvæma taug fyrst þú ferð slíku offari í ritskoðun þinni. Ég kannast ekki við að hafa notað yfirmáta dónaleg orð í þessari heilu setningu minni sem þurkuð var út. Hefði ekki verið sanngjarnara að leyfa lesendum þessarar síðu að dæma um hvort orð mín hafi farið yfir öll velsæmismörk. Ég kem hér fram undir fullu nafni og ber ábyrgð á orðum mínum. Hefði einhverjum þótt nóg um orð mín hefði viðkomandi getað látið þá skoðun sína í ljós og skammað mig. En nú veit enginn hvað ég sagði og getur fólk því einungis ímyndað sér að ég hafi sagt eitthvað mun ljótara en ég gerði í raun og veru. Það er að mínu mati rakinn dónaskapur að slíta orð og setningar fólks úr samhengi með slíkri ritskoðun en kannski þeir ættu að ráða þig til starfa á DV! ;-)

Þú vilt ekki kannast við að rannsóknarrétturinn hafi farið illa með þá sem leyfðu sér slíkt “herecy” að halda því fram að jörðin væri ekki flöt. Sjálfur Galileo Galilei var að vísu ekki líflátinn en verk hans voru brennd og hann settur í fangelsi fyrir sín vísindastörf. Fólki var meinað að taka mark á rannsóknum hans og Jóhannesar Kepler, sem og Nikulásar Kóperíkus. Þú heimtar 2-10 nöfn þeirra sem brenndir voru á báli fyrir slíka heresíu eða galdrakukl ellegar dregur þú í efa að slíkar brennur hafi farið fram. Ef ég gæti ekki í fljótu bragði nefnt nöfn 2-10 gyðinga sem létu lífið í Helförinni, þýddi það þá að Helförin hafi aldrei farið fram? Kannski þetta sé bara allt misskilningur hjá manni?

21.01.06 @ 12:37
Athugasemd from: Jon Valur Jensson [Meðlimur]

Það er til listi með nöfnum milljóna manna sem létu lífið í Helförinni – sjá þetta um YadVashem-safnið í Jerúsalem.

En þér tókst ekki einu sinni að koma með tvö nöfn sem svar við áskorun minni – ekki eitt einu sinni! Lýsir þetta ekki laklegum málatilbúnaði þínum? – að ana svona fram með fullyrðingu sem ekki var flugufótur fyrir. En af því að ég er mildur maður og þolinmóður, gef ég þér enn frest til að svara spurningunni. Staðreyndin er þó sú, að enginn páfi lét nokkurn tímann brenna einn einasta mann fyrir þessar meintu sakir, þ.e. að trúa því að jörðin sé ekki flöt, enda hefur það aldrei verið kenning kirkjunnar, að jörðin sé flöt.

En þín jörð er flöt, Róbert minn, í ágreiningsmálum okkar um samkynhneigð. Og hættu að kvarta yfir því, að texti þinn hafi ekki fengið að innihalda það sem féll utan við velsæmisreglur þessa Kirkjunets. Og ég tek fram að við, aðstandendur vefsins, munum ekki líða neins konar guðlast í póstum hér.

21.01.06 @ 15:01


Form is loading...

Ábyrgðarmaður: Jón Valur Jensson guðfræðingur.

Önnur blogg sama höfundar: [jonvalurjensson.blog.is]
[jvj.blog.is]
[krist.blog.is] (þátttaka)
[lifsrettur.blog.is]

Leit

blogtool