« Um aðstreymi vatns náðarinnar til mannssálarinnar1. Fastan: Vegur til hins sanna frelsis »

17.02.08

  09:14:47, Skrásetjari: Jón Rafn Jóhannsson, 1445 orð  
Flokkur: Hin heilaga arfleifð

Sjónvarpsstöðin Ómega boðar ómengaðan gyðingdóm

Nú í vikunni hefur útvarpsstöðin Ómega sent út reglulega boðskap bandarískra rabbía. Þeir grípa til hinnar hefðbundnu fölsunar Gyðinga á heilögum Ritningum sem ég hef vikið hvað eftir annað að hér í skrifum mínum á kirkju.net. Hún felst í því að í masóríska textanum hefur tímatal textans verið aðlagað gyðingdóminum til að sanna að Kristur geti ekki verið hinn „rétti“ Messías. Þessarar fölsunar tímatala gætir hvorki í Septuagintutexta kirkjunnar né í samversku Biblíunni. Samkvæmt þessari tímatalsfölsun eru 1400 ár klippt í burtu: Afmáð!

Erfitt er að sjá hvers vegna sjónvarpsstöð sem telur sig kristna gerir slíkt nema því aðeins til að „spilla boðskap Krists.“

Í Postulasögunni sjáum við gott dæmi um það hvernig Gyðingar spilltu predikun þeirra Barnabusar og Páls í frásögninni í 13. kaflanum:

Þeir fóru nú, sendir af Heilögum Anda, til Selevkíu og sigldu þaðan til Kýpur. Þegar þeir voru komnir til Salamis, boðuðu þeir orð Guðs í samkunduhúsum Gyðinga. Höfðu þeir og Jóhannes til aðstoðar. Þeir fóru um alla eyna, allt til Pafos. Þar fundu þeir töframann nokkurn og falsspámann, Gyðing, er hét Barjesús. Hann var hjá landstjóranum Sergíusi Páli, hyggnum manni, sem hafði boðað þá Barnabas og Sál á fund sinn og fýsti að heyra Guðs orð. Gegn þeim stóð Elýmas, töframaðurinn, en svo er nafn hans útlagt. Reyndi hann að gjöra landstjórann fráhverfan trúnni. En Sál, sem og er nefndur Páll, hvessti á hann augun og sagði, fylltur Heilögum Anda: „Þú djöfuls sonur, fullur allra véla og flærðar, óvinur alls réttlætis, ætlar þú aldrei að hætta að rangsnúa réttum vegum Drottins? Nú er hönd Drottins reidd gegn þér, og þú munt verða blindur og ekki sjá sól um tíma. Jafnskjótt féll yfir hann þoka og myrkur, og hann reikaði um og leitaði einhvers til að leiða sig. Þegar landstjórinn sá þennan atburð, varð hann gagntekinn af kenningu Drottins og tók trú (P 13. 6-12).

Ekki er unnt annað en að segja að rabbíarnir á Ómega kepptust við að „rangsnúa réttum vegum Drottins“ með miklum orðaflaumi. Við skulum nú hlýða á það sem Leó páfi hinn mikli (d. 461) og kirkjufræðari hafði að segja um hinn „rétta veg Drottins“ nú á öðrum sunnudegi í Mikluföstu þar sem texti dagsins fjallar um ummyndunina á fjallinu (Mt 17. 1-9):

Postularnir sem þörfnuðust þess að verða styrktir í trúnni öðluðust uppfræðslu í kraftaverki ummyndunarinnar sem átti eftir að veita þeim rétta leiðsögn í allri þekkingu. Móses og Elía, það er að segja lögmálið og spámennirnir, birtust og tóku að ræða við Drottin . . . Eða eins og heilagur Jóhannes segir: „Lögmálið var gefið fyrir Móse, en náðin og sannleikurinn kom fyrir Jesú Krist“ (Jh 1. 17).

Pétur postuli upplifði bókstaflega andleg hrif ásamt þrá eftir hinni eilífu sælu. Gagntekinn gleði sökum slíkrar sýnar þráði hann að lifa með Jesú einhvers staðar þar sem hann yrði gagntekinn fögnuði þegar dýrð Jesú opinberaðist með slíkum hætti. Því sagði hann: „Herra, gott er, að vér erum hér. Ef þú vilt, skal ég gjöra hér þrjár tjaldbúðir, þér eina, Móse eina og Elía eina.“

En Drottinn svaraði þessari tillögu engu vegna þess að hann vildi sýna fram á að slík þrá væri vissulega ekki af hinu illa heldur væri hún óviðeigandi vegna þess að heimurinn frelsast einungis fyrir dauða Jesú Krists. Fordæmi Drottins gerir trú hinna trúuðu kleift án nokkurs vafa – og án þess að mega efast um hina fyrirheitnu sælu – að okkur bæri engu að síður fremur að biðja um þolgæði en dýrð í freistingum þessa lífs vegna þess að sæla konungsríkisins getur ekki farið á undan tímaskeiði píslanna.

Það er af þessum ástæðum sem bjart ský skyggði yfir þá meðan hann var enn að tala og rödd úr skýinu sagði: „Þessi er minn elskaði Sonur, sem ég hef velþóknun á. Hlýðið á hann!" . . . „Allir hlutir urðu fyrir hann, án hans varð ekki neitt, sem til er“ (Jh 1. 3).  „Faðir minn starfar til þessarar stundar, og ég starfa einnig . . . Ekkert getur Sonurinn gjört af sjálfum sér, nema það sem hann sér Föðurinn gjöra“ (Jh 5. 17-19) . . . Þetta er Sonur minn sem ekki greip til afbrýðisemi vegna þess jafnréttis sem hann deilir með mér og krafðist ekki réttar síns, heldur lægði sjálfan sig í þjónsmynd í guðlegri dýrð minni (Fl 2. 6) til að uppfylla fyrirhugun okkar um endurreisn mannkynsins. Hlustið því óhikað á þann sem ég hef velþóknun á og kunngerir mig með boðun sinni, en með auðmýkt sinni vegsamar hann mig vegna þess að hann er „sannleikurinn og lífið“ (Jh 14. 6). Hann er „kraftur Guðs og speki Guðs“ (1Kr 1. 24). Hlýðið á hann sem friðþægði fyrir heiminn með blóði sínu . . . hann sem lýkur upp veginum til himna með angist krossins.

Þetta er kjarni hinnar heilögu arfleifðar kirkjunnar frá upphafi vega, sá sannleikur sem hún predikaði og heldur áfram að predika. Kirkjan leggur áherslu á þennan boðskap með Íkonunni af Vegvísunni (Hoidegetria), Guðsmóðurinni sem vísar til Sonar síns með hendinni: „HORFIÐ TIL HANS: HLÝÐIÐ Á HANN!“

Ævar Kjartansson útvarpsmaður og guðfræðingur veitir okkur kaþólskum iðulega innsýn inn í vandrataðan frumskóg lúterskrar guðfræði í viðtölum sínum á Rúv 1 á sunnudagsmorgnum. Eitt slíkt viðtal mátti heyra á öldum ljósvakans þann 27. janúar s. l. Hér ræddi hann við Sr. Gunnar Kristjánsson prófast á Reynivöllum í Kjós. Sr. Gunnar lýsti þar skoðunum sínum á kristindóminum í ljósi upplýsingastefnunnar. Það voru einmitt upplýsingamennirnir í París forðum sem báru helga dóma úr Notre Dame dómkirkjunni og settu „menntagyðjuna“ í stað hins krossfesta Krists á meginaltari dómkirkjunnar. Að mati sr. Gunnars mátti rekja þetta til guðfræði Marteins Lúters sem „lagði“ grundvöllinn að upplýsingastefnunni sem að mati sr. Gunnars er hin sanna guðfræði. Samkvæmt hugmyndafræði hans á kirkjan að gegna því hlutverki að vera eins konar viðræðufélagi veraldarhyggjunnar þar sem trúarkenningar eins og upprisa Krists í dýrðarlíkama upprisunnar vega ekki þungt þar sem hér sé um „hindurvitni“ að ræða, fávisku fávísra kaþólskra manna fyrir „upplýsinguna“ miklu í Parísargötuvígjunum! Það var ekki laust við að rödd sr. Gunnars væri tregablandin þegar hann bætti við að það væri að vísu staðreynd að það fjölgaði í kaþólsku kirkjunum en ekki þeim lútersku. Þetta taldi hann að rekja mætti til „skrautlegra“ helgisiða sem nútímamenn sæktust eftir. Hvorki vék hann að krafti Evkaristíunnar fremur en sakramentanna sjö í þessu samhengi.

Við skulum leitast við að halda vöku okkar stöðugt gagnvart þeim sem keppa að því „að rangsnúa réttum vegum Drottins.“ Nú síðustu árin hefur félagið Siðmennt unnið markvisst að því að spilla hinum „rétta vegi Drottins“ á Íslandi. Það kemur ekki á óvart að stofnandi þessara samtaka er bandarísk kona, Gyðingur, sem gekk af trúnni og tilheyrði samtökum herskárra vantrúargyðinga sem hafa haft sig mjög í frammi þar í landi. Þeim hefur meðal annars auðnast í krafti auðs og pólitískra valda að innræta forstjórum fjölmargra bandarískra stórfyrirtækja að breyta hinni hefðbundnu jólakveðju: „Happy Christmas“ í „Happy Seasonal Greetings.“ Við skulum halda vöku okkar gagnvart þeim sem leitast við að spilla hinum rétta vegi Drottins: VAKIÐ ÞVÍ (Mt 24. 36-51).

Postuli heiðingjanna, Páll, sagði jafnframt: „En sérhver athugi, hvernig hann byggir. Annan grundvöll getur enginn lagt en þann, sem lagður er, sem er Jesús Kristur“ (1Kor 3. 10-11).

No feedback yet


Form is loading...