« Á mæðradaginn 2006Vændi á Íslandi? Nei takk! »

06.05.06

  10:36:42, Skrásetjari: Jon Valur Jensson   , 1674 orð  
Flokkur: Málefni samkynhneigðar á sviði þjóðfélags og kirkju

Samkynhneigðir jafnhæfir til barnauppeldis og aðrir?

JVJ fjallar um uppeldisáhrif samkynhneigðra [1]: "Nú dugir ekkert hálfkák né vitlaus vinnubrögð: Það verður að fella þetta stjórnarfrumvarp í róttækustu atriðum þess." (Áður birt í Mbl. 6. maí 2006.)

GUÐRÚNU Ögmundsdóttur þykir trúlega snjall leikur að leggja fram sérfrumvarp um giftingu samkynhneigðra – ekki með það eitt að markmiði að fá slíkar giftingar leiddar í lög, heldur kannski umfram allt til að skapa þá röngu ímynd, að stjórnarfrumvarpið, sem nú liggur fyrir Alþingi, gangi ekki ýkja langt, enda sagðist hún í NFS-fréttum eiga "von á því að það fljúgi í gegnum þingið á næstunni"! Hún gaf þannig í skyn, að stjórnarfrumvarpið sé sjálfsagt, nú sé bara spursmál fyrir þingið að ganga mun lengra, eins og hún óski eftir með tillögu sinni. En þessi ímynd er röng, eins og fyrr sagði, því að stjórnarfrumvarpið stefnir að því að búa til afgerandi réttindi fyrir samkynhneigða til frumættleiðingar erlendra barna og tæknifrjóvgunar í trássi við það bezta sem vitað er um áhrif uppeldis þessa hóps á börn í umsjá hans.

Það er rangt, sem oft er fullyrt, að rannsóknir leiði engan mun í ljós á uppeldisháttum, hæfni eða árangri samkynhneigðra og gagnkynhneigðra til farsæls barnauppeldis. Kenningunni um "engan mun" hefur verið hafnað af ýmsum félagsfræðingum; ber þar ekki sízt að nefna dr. Judith Stacey, prófessor við Kaliforníu-háskóla, og dr. Timothy Biblarz aðst.prófessor, s.st. (sem bæði eru og hafa verið einbeittir stuðningsmenn samkynhneigðra) í frægri grein þeirra í American Sociological Review, apríl 2001, s. 159-183, sjá http://www.e-noah.net/ASA/MO/articles/stacey.pdf . Kalla þau fyrrnefnda kenningu "the 'no difference' theory", segja hana þarfnast endurskoðunar og nefna mörg dæmi um það hvernig ýtarleg yfirferð þeirra yfir tuttugu og eina rannsókn, sem gerð hafði verið um árangur samkynhneigðra í barnauppeldi, leiddi í ljós alvarlegar brotalamir á þeim rannsóknum, þar sem rannsakendurnir sjálfir reyndust hafa gert lítið úr því sem þeir komust að raun um ("downplay findings"); en fyrrgreindar fullyrðingar, algengar í hópi félagsfræðinga, um "engan mun" höfðu einmitt byggzt á þessum sömu rannsóknum. Könnuðu Stacey og Biblarz ekki aðeins lokaniðurstöður rannsakenda, heldur frumgögn, úrvinnslu og ályktanir þeirra. Stakk þá einkum í augu, að hátíðlega kynntar ‘niðurstöður' reyndust um margt í ósamræmi við það sem fyrir lá í sjálfum rannsóknargögnunum. Oft var þar staðhæft að "enginn umtalsverður (significant) munur" væri milli barna sam- og gagnkynhneigðra, þegar í raun var ýmist um nokkurn eða mikinn mun að ræða! – Hér er aðeins rúm til að nefna þrjú dæmi (þau eru mun fleiri):

Rómuð rannsókn tveggja fræðikvenna, Tasker og Golombok (1997) – eina félagsfræðikönnun á börnum lesbía, sem fylgdi þeim eftir allt til fyrstu fullorðinsára til að rannsaka kynlífshagi þeirra [2] – leiddi í ljós, að 24(tuttugu-og-fjögur)% barna þeirra höfðu þá átt í samkynhneigðar-ástarsambandi, en 0(núll)% barna gagnkynhneigðra mæðra í samanburðarhópi. Hjá þeim ungmennum, sem alin voru upp af lesbísku mæðrunum, var þar að auki mjög algengt að þau höfðu hugsað til þess að hrífast af eða fara í ástarsamband við aðila af sama kyni. Var þar um áberandi mun að ræða: 64% þeirra barna lesbía, sem nýorðin voru fullorðin, kváðust hafa íhugað samkynja sambönd (áður, þá eða í framtíð), samanborið við aðeins 17% nýfullorðinna afkvæma gagnkynhneigðu kvennanna. Þá áttu dætur lesbíanna verulega miklu fleiri rekkjunauta frá kynþroskaaldri fram á fullorðinsaldur heldur en dætur hinna – þær fyrrnefndu reyndust m.ö.o. kynferðislega virkari og ævintýragjarnari, en lausari við skírlífi (Stacey og Biblarz, 171, o.v.).

Eina samanburðarrannsóknin á kynhneigðarlíkingu milli feðra og sona (Bailey o.fél. 1995 [3]) sýndi að þónokkuð meira var um að synir homma væru samkynhneigðir, þegar þeir komust á fullorðinsaldur, heldur en synir gagnkynhneigðra (Stacey og Biblarz, 169, 171). Þessar upplýsingar eru þeim mun merkilegri sem arfgengi samkynhneigðar hefur hvorki sannazt með erfðavísa- né tvíburarannsóknum.

Rannsókn R. Green o.fél. (1986 [4]) sýndi 15 áberandi dæmi (4 hjá piltum og 11 hjá stúlkum) um umtalsverðan mun í kynhegðun og kynáhuga, eftir því hvort þau áttu lesbíska móður eður ei. – Samt fullyrtu þessir frumrann-sakendur, Green o.fél. og Tasker og Golombok, í þeim ‘niðurstöðum' sínum, sem birtar voru opinberlega, að um "engan umtalsverðan mun" væri að ræða, og þær síðarnefndu notuðu enn sterkari orð sem villtu um fyrir lesendum þeirra og fjölmiðlum. Og nú eru þessir frumrannsakendur meðal helztu fræðimanna sem Rannveig Traustadóttir félagsfræðingur höfðar til í þeirri ritgerð sinni, ‘Hvað segja rannsóknir?' í bókinni Samkynhneigðir og fjölskyldulíf (2003) [5] sem er AÐALGRUNDVÖLLUR STJÓRNARFRUM-VARPSINS!

Við öll þessi orð get ég staðið og býð fjölmiðlamönnum að spyrja mig út úr um fleiri og furðulegri fleti þessa máls. Einnig má vísa til vefsíðu minnar http://kirkju.net/index.php/jon þar sem efni hefur birzt um aðra þætti þessara mála. Nú dugir ekkert hálfkák né vitlaus vinnubrögð: það verður að FELLA þetta stjórnarfrumvarp í róttækustu atriðum þess, frumættleiðingu og tæknifrjóvgun; fyrir þeirri nauðsyn eru margvísleg önnur gild rök að auki.

Höfundur er guðfræðingur.

––––––––––––––––––––––––––––––––––
Þessi grein birtist í Mbl. 6. maí 2006, hér á Mbl.is.

Neðanmálsgreinar

[1] Hér stóð í Morgunblaðinu: "Jón Valur Jensson fjallar um hjónavígslu samkynhneigðra." – Þetta var undirfyrirsögn, sem ekki var frá mér komin, enda fjallar grein mín ekki um hjónavígslu, heldur uppeldisáhrif samkynhneigðra.

[2] Fiona L. Tasker og Susan Golombok: Growing Up in a Lesbian Family. New York, 1997: Guilford.

[3] J. Michael Bailey, David Bobrow, Marilyn Wolfe og Sarah Mikach: 'Sexual Orientation of Adult Sons of Gay Fathers,' í Developmental Psychology 31 (1995): 124–29.

[4] Richard Green, Jane Barclay Mandel, Mary E. Hotvedt, James Gray og Laurel Smith: ‘Lesbian Mothers and Their Children: A Comparison with Solo Parent Heterosexual Mothers and Their Children', í Archives of Sexual Behavior 15 (1986): 167–84.

[5] Sbr. t.d. þessi ummæli Rannveigar (Samkynhneigðir og fjölskyldulíf, s. 37–8): “Sem dæmi um þessar rannsóknir má nefna rannsókn sem unnin var af Bailey, Bobrow, Wolfe og Mikach (1995 [= heimild 3 hér í heimilda-skránni, innskot JVJ]) og kannaði kynhneigð 82 uppkominna sona homma. Niðurstaðan var sú að yfir 90% þeirra væru gagnkynhneigðir ... Bailey og félagar (1995) drógu þá ályktun að nálægð við samkynhneigðan föður hefði ekki haft nein áhrif á kynhneigð sonanna" [svo! – JVJ]. – Hér er vitaskuld í 1. lagi ástæða til að geta þess, að þessi orð Rannveigar eru ekki í trúu samræmi við það, sem kom fram í rannsókn Baileys o.fél., því að Stacey og Biblarz upplýstu, að ‘niðurstöður’ rannsóknar Baileys o.fél., eins og þær voru opinberlega kynntar, hafi verið allt aðrar raunverulega heldur en fram kom í rannsóknargögnum þeirra (sjá texta minn í greininni hér ofar). Í 2. lagi er fráleitt að tala um, að þótt yfir 90% þessara sona væru gagnkynhneigðir, sýni það engin áhrif uppeldis feðranna á kynhneigð sonanna, því að samkynhneigðir karlmenn eru ekkert nálægt 10% kynbræðra sinna, heldur um 2,6–2,7% að meðaltali skv. mörgum könnunum (sjá Fréttablaðsgrein mína og Mbl.grein 23.12. 2005). –– Og Rannveig heldur áfram: “Önnur rannsókn bar saman kynhneigð uppkominna barna einstæðra lesbía og einstæðra gagnkynhneigðra mæðra (Tasker og Golombok, 1995). Hóparnir samanstóðu af átta körlum og sautján konum sem voru alin upp hjá lesbíum og tólf körlum og níu konum sem voru alin upp hjá gagnkynhneigðum konum. Enginn munur fannst á hópunum tveimur hvað varðaði hlutfall þeirra sem sögðust laðast að einstaklingi af sama kyni” (Samkynhneigðir og fjölskyldulíf, s. 38). – Hér er Rannveig enn ótrúverðugri í framsetningu sinni, því að eins og fram kom í grein minni hér ofar, höfðu 24% barna þessara lesbía átt í samkynhneigðar-ástarsambandi á móti 0% gagnkynhneigðu kvennanna! Er athyglisvert, að þetta lætur dr. Rannveig sér sæma að birta á bók árið 2003, tveimur árum eftir að Stacey og Biblarz birtu sína tímamótamarkandi grein í því félagsfræði-tímariti, sem er annað af tveimur hinna virtustu í þeirri grein í Bandaríkjunum – því landi þar sem Rannveig stundaði sitt framhaldsnám. Því er eðlilegt að þessi spurning vakni: Lét Rannveig (sem varð stjórnarmaður í Samtökunum ‘78 árið 2002) eigin, persónuleg hagsmunatengsl eða stöðu í þessum málum hafa áhrif á það, hvernig hún sniðgekk hina merkilegu grein dr. Stacey og dr. Biblarz og þagði um þær staðreyndir, sem þar komu fram? Og var það verjandi, þegar samritstjóri hennar að nefndri bók, Samkynhneigðir og fjölskyldulíf, Þorvaldur Kristinsson, sat ásamt 2. samkynhneigðu persón-unni, Anni Haugen, í þeirri nefnd, sem vann að undirbúningi frumvarpsins, sem nú liggur fyrir Alþingi? – því að bæði höfðu afgerandi áhrif á það, að frumvarpið fór í það far sumarið 2005 að samþykkja frumættleiðingar homma og lesbía á erlendum börnum og tæknifrjóvganir lesbía, ekki sízt fyrir tilstuðlan margítrekaðra tilvitnana í eitt rit, sem talið var sýna, að þetta væri óhætt og sjálfsagt: bókina Samkynhneigðir og fjölskyldulíf !

69 athugasemdir

Athugasemd from: Jon Valur Jensson [Meðlimur]

Vek athygli á því, að ég var að bæta nýrri og mikilvægri neðanmálsgrein, nr. [5], við greinina hér á undan.

16.05.06 @ 22:31
Davíð Rósenkrans Hauksson

Í fimmtu neðanmálsgreininni ert þú farinn að nefna 3 samkynhneigðar persónur, sbr. eftirfarandi:

“Og var það verjandi, þegar samritstjóri hennar [Rannveigar]að nefndri bók, Samkynhneigðir og fjölskyldulíf, Þorvaldur Kristinsson, sat ásamt 3. samkynhneigðu persón-unni, Anni Haugen, í þeirri nefnd, sem vann að undirbúningi frumvarpsins, sem nú liggur fyrir Alþingi?”

Önnur persónan er væntanlega Þorvaldur Kristinsson, Anni Haugen sú þriðja. En hver er sú fyrsta? Ef þú átt við Rannveigu Traustadóttur ferðu með rangt mál því hún er ekki lesbísk. Eigirðu við einhverja aðra, hver er það þá?

Hver eru svo þessi “persónulegu hagsmunatengsl” Rannveigar í eftirfarandi klausu?:

“Lét Rannveig (sem varð stjórnarmaður í Samtökunum ‘78 árið 2002) sín eigin, persónulegu hagsmunatengsl og stöðu í þessum málum hafa áhrif á það, hvernig hún sniðgekk hina merkilegu grein dr. Stacey og dr. Biblarz og þagði um þær staðreyndir, sem þar komu fram?”

17.05.06 @ 22:18
Athugasemd from: Jon Valur Jensson [Meðlimur]

Ekki held ég því fram, að Rannveig sé samkynhneigð – veit ekkert um kynhneigð hennar. Og það er rétt hjá þér, að þarna átti að standa “2. samkynhneigðu persónunni,” ekki “3.” – En hvers vegna var Rannveig að gerast stjórnarmaður í Samtökunum ‘78?

Persónuleg hagsmunatengsl við baráttuhóp geta verið ýmiss konar, m.a.: a) að viðkomandi sé einn af hópnum, b) að viðkomandi eigi þar aðstandanda, c) að viðkomandi eigi þar náinn vin, d) að viðkomandi samsami sig algerlega málstað og baráttukröfum hópsins og starfi því fyrir hann. Ég gef mér ekkert af þessu – og fullyrti ekkert um hagsmunatengsl, heldur spurði.

Aðalatriði þessa máls er fyrst og fremst, að Rannveig féll í nefndum kafla sínum í bókinni Samkynhneigðir og fjölskyldulíf í þá gryfju að halda fram ‘the “no difference” theory’, þótt sú theoría sé röng og hafi þá fyrir nógu löngu síðan verið afhjúpuð sem röng – og það ekki einungis af dr. Stacey og dr. Biblarz (sem þó eru samherjar ykkar samkynhneigðra), heldur af öðrum fræðimönnum á undan þeim. Framsetning Rannveigar er því ekki balanceruð og er þess vegna ekki verð þess óheyrilega mikla trausts, sem á þennan kafla hennar er lagt í nefndaráliti helmings nefndarinnar um mál samkynhneigðra – þess nefndarhluta, sem ríkisstjórnin ákvað að taka mark á í stað hins nefndarhlutans (próf. Bjargar Thorarensen o.fl.), sem rökstuddi mál sitt betur og komst að þeirri niðurstöðu, að hafna bæri, a.m.k. að sinni, að leyfa samkynhneigðum að frumættleiða erlend börn eða fara í tæknifrjóvgun. Fyrrnefndi nefndarhlutinn, sem samþykkti þetta, var að meirihluta skipaður samkynhneigðum og sótti til Rannveigar um “rök” fyrir afstöðu sinni í síðastnefndu efni – og það var sá nefndarhelmingur, sem ríkisstjórnin ákvað að hafa að leiðarljósi í ákvörðun sinni um hið vanhugsaða stjórnarfrumvarp. En ‘leiðarljósið’ var villuljós og bezt að átta sig á því í tæka tíð, áður en þingmenn hlaupa á sig með því að samþykkja þetta vanreifaða stjórnarfrumvarp á sumarþinginu.

17.05.06 @ 23:53
Davíð Rósenkrans Hauksson

Ég býst við að Rannveig hafi gerst stjórnarmaður Samtakanna 78 vegna þess að henni finnst sjálfsagt mál að “við” samkynhneigð fáum sömu réttindi og annað fólk og er reiðubúin að berjast fyrir þeim réttindum til handa “okkur” samkynhneigðum. Er það ekki líkleg skýring?

Rannveig gæti vissulega haft einhver persónuleg hagsmunatengsl við “okkur” samkynhneigð. En það á líka við um langt um fleira fólk en hana. Mamma mín hefur þau t.d. líka. Svo gæti vel verið að eitthvert hinna þriggja sem samþykktu ekki frumættleiðingar og tæknifrjóvganir samkynhneigðra sé haldið samkynhneigðrafælni og hafi látið þá fælni sína lita álit sitt. Það getur verið erfitt að vera óháður.

18.05.06 @ 16:07
Athugasemd from: Jon Valur Jensson [Meðlimur]

Ætli það sé ekki bezt að spyrja Rannveigu sjálfa; þú lézt sem þú þekktir hana.

“Það getur verið erfitt að vera óháður,” segirðu. En ef einhver er “reiðubúin(n) að berjast fyrir … réttindum til handa … samkyn-hneigðum,” hlýtur það samt að vera stór samvizkuspurning, hvort ríkisstjórn og Alþingi eigi að treysta nánast blindandi framsetningu viðkomandi [alls ekki hlutlausu] baráttumanneskju á meintum ‘niðurstöðum’ ýmissa mikilvægra kannana um lífshætti og hæfni þessa hóps til þess ábyrgðarverkefnis, sem miklu skiptir, að vel til takist um, þ.e. uppeldis barna. Nú hef ég sýnt fram á það í Mbl.grein minni, að ýmsar niðurstöður slíkra kannana í Vesturheimi höfðu verið rangtúlkaðar af þeim, sem önnuðust þær, og að hlutlægara endurmat dr. Stacey og dr. Biblarz hafði leitt í ljós, að verulegur munur er í ýmsum atriðum á hæfni og árangri sam- og gagnkynhneigðra í þessum efnum. Þessu leyndi Rannveig íslenzka lesendur sína (þ.m.t. þingmenn, sem hefur margoft verið vísað á þessa lesningu, bókina Samkynhneigðir og fjölskyldulíf) eða var alls ófróð um hina tímamótamarkandi grein Stacey og Biblarz, en ef þetta síðarnefnda var í alvöru raunin, þá vekur það stóra spurningu um faglega hæfni Rannveigar til að leggja dóm á stöðu mála í fræðaheiminum m.t.t. þessara álitaefna – þ.e.a.s. hvort hún hafi haldið sér við í öflun nýlegustu upplýsinga um efnið (kept abreast of recent knowledge, eins og enskir segja), úr því að hún var að fjalla fræðilega um það málefni, því að miklu skipti, að það væri þá vel og trúverðuglega gert. En hún vitnar jafnvel – til sönnunar fullyrðingum sínum um engu minni hæfni homma og lesbía en annarra til barnauppeldis – til rannsóknahöfunda eins og R. Green o.fél., Tasker og Golombok, Bailey o.fél., sem Stacey og Biblarz neyddust einmitt til að taka í karphúsið á vegna villandi kynningar þeirra á ‘niðurstöðum’ rannsókna þeirra!

Segjum samt sem svo, að einhverjar slysalegar tilviljanir kunni að hafa valdið því, að félagsfræðingurinn dr. Rannveig hafi ekki frétt af eða komizt í það að lesa grein Stacey og Biblarz, þótt birzt hafi í jafn-frægu og grundvallandi félagsfræðiriti og American Sociological Review, þá verður samt að segja það hér hreint út, með hrútshornum og öllu saman, að þrátt fyrir að hún hefði ekki komizt á snoðir um þetta fyrr en eftir útkomu bókarinnar Samkynhneigðir og fjölskyldulíf árið 2003, þá bar henni skylda til þess að leiðrétta missagnir sínar á opinberum vettvangi og koma þeim leiðréttingum á framfæri við nefndina sem forsætisráðherra skipaði 8. sept. 2003 til að fjalla um réttindamál þessa hóps (en stefnt var að því að nefndin lyki störfum sumarið 2004). Skýrsla og tillögur sex manna nefndarinnar voru svo meginefniviðurinn sem ríkisstjórnin hafði til að vinna úr (sumarið 2005) frumvarp sitt um mál samkynhneigðra sem lagt var fyrir haustþingið 2005. En allan þennan tíma (og áfram, eftir að frumvarpið fór til umfjöllunar þingsins 2005–6) hefur Rannveig, að séð verður, þagað kyrfilega um það, að sumt afgerandi mikilvægt í þeim ‘rannsóknar-niðurstöðum’, sem hún hafði vitnað í, hafði reynzt á sandi byggt eða öllu heldur á mistúlkunum. Var hún viljandi að þegja um þær staðreyndir? Var henni kannski vel þókknanlegt, að Alþingi yrði leitt afvega með villandi ‘upplýsingum’ úr vopnabúri hennar? Takið líka eftir, að ríkisstjórnin reiddi sig á þessar ‘upplýsingar’ sex manna nefndarinnar, sér í lagi álit þess nefndarhelmings sem studdi ýtrustu réttindakröfur homma og lesbía til að eignast börn með frumættleiðingu og tæknifrjóvgun, en sá nefndarhelmingur hafði einmitt gert kafla Rannveigar í bókinni Samkynhneigðir og fjölskyldulíf að farvegi sínum við öflun erlendra upplýsinga á þessu sviði. Með því var verið að reiða sig alfarið á fræðilega getu og hlutlægni Rannveigar í stað þess að nefndin gerði sjálf athuganir á erlendum vettvangi í þessum málum. Því fór sem fór, að ríkisstjórnin lét narrast til að meðtaka þessar röngu ‘niðurstöður rannsókna’ til að álíta óhætt að setja lög sem heimili þessum hópi frumættleiðingu erlendra barna og tæknifrjóvgun (frumvarpið er sem betur fer ekki orðið að lögum enn; það gæti þó gerzt á sumarþinginu). Hlutdeild Rannveigar að þeirri málsframvindu er afgerandi mikilvæg – og samt heyrist ekki bofs frá henni til að leiðrétta þær villukenningar sem hún hefur umfram alla aðra haft forgöngu um að miðla til okkar, græskulausra Íslendinga.

Og nú spyr ég Davíð Rósenkrans: Var nóg, að Rannveig hafi verið “reiðubúin að berjast” í þessu máli, ef hún var ekki tilbúin til að leiðrétta afar villandi missagnir sínar og annarra, sem gátu skipt sköpum um það, hvernig meta bæri hæfni samkynhneigðra til barnauppeldis? Var nóg, að hún væri í ykkar baráttufronti? Skipti það mestu máli? Og mátti jafnvel sópa til hliðar fræðilegum kröfum til hlutlægni og til óvilhallrar málsmeðferðar sem greinilega getur haft mikið að segja fyrir réttindi og öryggi barna á komandi árum?

Lokaorð þín, Davíð Rósenkrans, um hugsanlega “samkynhneigðrafælni” hins nefndarhelmingsins lítillækka þrjá tilnefnda fulltrúa í sex manna nefndinni, Hjalta Zóphóníasson skrifstofustjóra, Ragnheiði Haraldsdóttur skrifstofustjóra og Björgu Thorarensen, prófessor í lögum við lagadeild Háskóla Íslands. Orð þín verða að kallast gersamlega órökstudd brigzl sem beinast gegn ábyrgðarkennd þeirra gagnvart sínum opinberu embættisskyldum, en bera kannski umfram allt vott um að þú hafi ekki lesið vökulum augum nefndarálitið, því að það er alveg á hreinu, að nefndin sem heild aðhylltist enga “fordóma® gegn samkynhneigðum” (4.4) og taldi nauðsynlegt “að eyða fordómum í garð samkynhneigðs fólks” (10.7). Að reyna að fóðra máttvana mótmæli þín gegn rökstuddri andstöðu þessara þriggja nefndarmanna við að leyfa frumættleiðingu erlendra barna og tæknifrjóvgun með því, að vel geti verið að “eitthvert hinna þriggja sem samþykktu ekki frumættleiðingar og tæknifrjóvganir samkynhneigðra sé haldið samkynhneigðrafælni og hafi látið þá fælni sína lita álit sitt,” það sýnir hve langt þú seilist í því að nota óviðfelldnar aðferðir til að ófrægja alla, sem samþykkja ekki ýtrustu kröfur ykkar, jafnvel vammlausa, opinbera embættismenn. En ekki rís málefnastaða þín hærra með því.

20.05.06 @ 01:34
Davíð Rósenkrans Hauksson

Það er ekki laust við að þú teljir þig vita ansi mikið um mig, Jón Valur. Út frá mínum tæplega þrem línum um hugsanlega samkynhneigðrafælni umræddra þriggja nefndarmanna skrifar þú rúmlega 19 línur þar sem þú m.a. segir mig “lítillækka þrjá tilnefnda fulltrúa í sex manna nefndinni” og að ég “seilist [langt] í því að nota óviðfelldnar aðferðir til að ófrægja alla, sem samþykkja ekki ýtrustu kröfur [o]kkar [samkynhneigðra]” þegar ég var einungis að varpa fram þeim möguleika að umræddir nefndarmenn væru haldnir samkynhneigðrafælni (hef ekki hugmynd um það, og er ekki að halda því fram). Engin af þessum ásökunum í minn garð er sönn. Persónulegum árásum af þessu tagi tel ég best að henda út um bakdyrnar og eyða ekki frekara púðri í og fyrirgef ég þér hér með hugsanlega fljótfærni, Jón Valur.

Spurningu þinni svara ég á eftirfarandi máta:
Eftir að hafa lesið umrædda grein Judith Stacey og Timothy Biblarz get ég ekki séð að sankynhneigðir séu verri að ala upp börn en gagnkynhneigðir þó svo að hugsanlega sé munur á uppeldisaðferðum þessara hópa og börn þeirra alist mismunandi upp og verði ekki eins þegar þau ná fullorðinsaldri samkvæmt þeim rannsóknum sem greinarhöfundar fjalla um. Þó svo að munur sé á “útkomu” sam- og gagnkynhneigðra er ekki þar með sagt að annar hópurinn sé vanhæfari en hinn. Greinin fjallar heldur ekki um eða reynir að dæma hæfni foreldra til barnauppeldis heldur bendir á mun á uppeldisáhrifum þessara tveggja hópa.

Því tel ég Rannveigu ekki hafa verið með “afar villandi missagnir” eins og þú vilt meina.

23.05.06 @ 09:05
Athugasemd from: Jon Valur Jensson [Meðlimur]

Þetta var klént svar við vel rökstuddu svari mínu – og grein minni hér ofar, hvað þá heldur til að svara því sem fram kemur grein Stacey og Biblarz – þar blasir nú umræðufælni Davíðs við – eða eigum við að segja: tilhneiging til að vera með feluleik í umræðunni, til að gera sem minnst úr þeim miklu tíðindum sem sú grein þeirra sætti, þegar í ljós kom, að amerískir félagsfræðingar höfðu hagrætt niðurstöðum kannana, ekki einn þeirra og einungis einu sinni, heldur margir þeirra og í mörgum atriðum. Samkvæmt Davíð virðist þar allt með felldu og allt í himnalagi hjá Rannveigu Traustadóttur! En svo er alls ekki, því að hún talar í nefndum 1. kafla sínum að bókinni Sam-kynhneigðir og fjölskyldulíf eins og ekkert hafi gerzt í fræðunum, sem afsanni dogmatisma hennar í þessum efnum! Kem að því hér aftur í lokin.

Þegar Davíð segir í fyrra innleggi sínu:

“Svo gæti vel verið að eitthvert hinna þriggja sem samþykktu ekki frumættleiðingar og tæknifrjóvganir samkynhneigðra sé haldið samkynhneigðrafælni og hafi látið þá fælni sína lita álit sitt. Það getur verið erfitt að vera óháður,”

þá er hann að dylgja um það, að opinberir embættismenn, sem í nefndina völdust, hafi verið haldnir einhverri fóbíu sem hafi meinað þeim að leggja fram hlutlægt álit. En álit þeirra var vel stutt rökum af vettvangi mála í Evrópu, þar sem ýmsum til þess hæfum umsagnaraðilum (sem og yfirvöldum) hefur ekki þótt óhætt að gefa samkynhneigðum rétt til að frumættleiða börn eða fara í tæknifrjóvgun. Það er sá rökstuðningur, sem íslenzka ríkisstjórnin gengur fram hjá við þá ákvörðun að fylgja einungis nefndaráliti helmings nefndarinnar, sem lagði til þessa réttindaveitingu, – nefndarhelmings sem studdi þá kröfu ekki sízt með þeim falsrökum, að engar kannanir bendi til þess að neinn munur sé á kynhneigð og kynbundinni sjálfsmynd barna sam- og gagnkynhneigðra. En heimildin, sem notuð var fyrir þessum og öðrum ámóta fullyrðingum, var grein Rannveigar – grein sem borið hafði fram fullyrðingar amerískra félagsfræðinga án þess að leiðrétta þær, eins og henni hefði þó verið rétt og skylt, a.m.k. til samræmis við það sem próf. Judith Stacey og dr. Timothy Biblarz höfðu sýnt fram á, að ofsagt og vansagt hefði verið í nefndum rannsóknum. Þess vegna eru það ekki einungis evrópskar rannsóknir og fagleg álit, sem studdu þá afstöðu betri nefndarhelmingsins að fara varlega í þessar sakir og bíða því með það að gefa hommum og lesbíum rétt til að frumættleiða erlend börn og fá tæknifrjóvgun, heldur voru einnig bandarískar rannsóknir sem hefðu getað stutt það álit þeirra, en þær rannsóknarniðurstöður fengu einfaldlega ekki að sjást í skrifum Rannveigar né áhangenda hennar í þessu máli !

Í kafla 8.7 (Rannsóknir um börn í samkynhneigðum fjölskyldum) í hinni opinberu skýrslu nefndarinnar sést vel, hve gersamlega er treyst á álit Rannveigar Traustadóttur. Þar kemur eftirfarandi m.a. fram (frá orðunum “Í grein Rannveigar er fjallað ítarlega um …“):

”[1. staðhæfing:] Þá kemur í ljós við rannsóknir að enginn munur er á samböndum lesbía og gagnkynhneigðra para hvað gæði varðar [….]
[2. staðhæfing:] Í stuttu máli sýna niðurstöður rannsókna að lesbíur séu ekki öðruvísi en aðrar mæður hvað varðar uppeldishætti og færni sem uppalendur, tengsl við börnin og í almennri framgöngu sem mæður.[….]
[3. staðhæfing:] Niðurstöður rannsókna styðja á engan hátt að samkynhneigð dragi úr hæfni karla sem feðra.[….]
[4. staðhæfing:] Margar rannsóknir hafa beinst sérstaklega að börnum samkynhneigðra og þá einkum að því hvort þau skaðist á einhvern hátt við að alast upp hjá þeim, þrói t.d. með sér brenglaða kynímynd og að félagslegur og persónulegur þroski þeirra bíði skaða. Rannsóknir sýna hins vegar fram á að ekkert samband virðist vera á milli kynhneigðar foreldra og þróunar kynbundinnar sjálfsmyndar hjá börnum.”

Allt í þessum texta (staðhæfingunum fjórum) er í reynd í andstöðu við ýmsar rannsóknir, og Davíð getur fundið sér margt í grein Stacey og Biblarz til að sannfærast um, að þarna er margt missagt og í vanþekkingu talað. Ef börn lesbía verða t.d. mun fjöllyndari og ævintýragjarnari í kynlífi en börn gagnkynhneigðra mæðra, eins og skýrt kom fram í rannsókn félagsfræðinganna Tasker og Golombok, þá sýnir það ekki sömu “gæði” í uppeldisáhrifum. Á tímum AIDS er ekki affarasælt fyrir fólk að “prófa samkynhneigt kynlíf” bara til að prófa það!

Einnig um 2. staðhæfinguna í textanum hér ofar getur Davíð séð gerólíkar staðreyndir í grein Stacey og Biblarz, t.d. í töflunni á bls. 173, 1. atriði (sem byggir þó á frásögn lesbíanna sjálfra) og sérstaklega 4. atriði (“Child believes that mother would prefer that she/he has lesbibay sexual orientation (Tasker and Golombok 1997)”): þar var þetta einkenni á börnum lesbíanna “significantly higher” (sbr. neðst bls. 169) heldur en hjá börnum gagnkynhneigðu mæðranna í samanburðarhópnum.

Hvað varðar 3. staðhæfinguna hér ofar, hafa í 1. lagi afar litlar rannsóknir verið gerðar á uppeldishæfni homma, og í 2. lagi kemur t.d. fram í rannsókn Baileys’s o.fél. 1995, að umtalsvert var meira um, að synir homma, sem ólust upp hjá feðrum sínum, væru samkynhneigðir, þegar þeir komust á fullorðinsaldur, heldur en synir gagnkynhneigðra feðra, – og ekki teldu allir það bera vott um jafna hæfni hommanna né að þarna væri “enginn munur”, eins og Rannveig var sífellt að halda fram um þetta.

Um 4. staðhæfinguna hér ofar vísa ég enn til greinar Stacey og Biblarz, sérstaklega á bls. 170, þar sem þær tala um rannsókn Tasker og Golombok 1997, en í henni kom skýrt fram, að kynhneigðarímynd barna lesbíanna var langtum meira á reiki en hjá börnum gagnkynhneigðra mæðra (sbr. líka um þetta Mbl.grein mína hér ofar).

Enn segir í skýrslu sex manna nefndarinnar (kafla 8.7):

”Margir hafa haft áhyggjur af því að börn lesbía og homma „smitist“ af samkynhneigð foreldra sinna, og því hafa margar rannsóknir beinst að þessu atriði. Allar þessar rannsóknir sýna hins vegar fram á að yfirgnæfandi meiri hluti barna lesbía og homma lýsir sjálfum sér sem gagnkynhneigðum og yfirlit yfir þessar rannsóknir leiða í ljós að hlutfall samkynhneigðra er ekki hærra meðal afkomenda lesbía og homma en meðal afkomenda gagnkynhneigðra.”

Þetta reyndist alrangt hjá Rannveigu, eins og sést í Mbl.grein minni hér ofar, og á það bæði við um dætur og syni lesbía og syni hommanna, skv. rannsóknum Tasker og Golombok 1997 og Bailey’s o.fél. 1995 (sjá grein Stacey og Biblarz). Ekki nota ég þó orðið ’smit’ um þetta, heldur uppeldis- og félagsleg áhrif.

Og áfram segir í skýrslu sex manna nefndarinnar:

”Í niðurlagi umfjöllunar Rannveigar Traustadóttur eru dregnar saman rannsóknarniðurstöður um börn lesbía og homma. Er sú ályktun dregin að þær styðji ekki þá skoðun að börn samkynhneigðra séu öðruvísi en börn gagnkynhneigðra og að ekki sé unnt að spá fyrir um hvort uppeldi barnsins heppnist vel með því að vísa til kynhneigðar foreldranna. Óttinn við að börn skaðist á því að alast upp hjá samkynhneigðum sé því ástæðulaus.”

Á þessari kolröngu forsendu, að börn samkynhneigðra séu ekkert öðruvísi en börn gagnkynhneigðra, hvað ýmsa hluti varðar, var byggt í hinu opinbera nefndarstarfi, og hinn róttæki hluti nefndarinnar gerði þetta að trúarjátningu sinni, ásamt þeim víðtæku ályktununum, sem þar eru dregnar af forsendunni, sem varð síðan til þess, að þetta ranga sjónarmið var knúið fram með lagafrumvarpi ríkisstjórnarinnar.

23.05.06 @ 09:38
Athugasemd from: Jon Valur Jensson [Meðlimur]

Hér má bæta því við, að í aths. minni (eða svari við aths.) á eftir greininni ‘53% sammála ræðu Karls biskups á nýársdag, 35% á móti’ hér á Kirkjunetinu ræddi ég enn frekar um vinnubrögð dr. Rannveigar og dró þar athyglisverðar ályktanir af því máli.

31.05.06 @ 23:24
Davíð Rósenkrans Hauksson

Ég er nú samt að hugsa um að ala upp barn eða hugsanlega börn einn daginn þó þú teljir mig vanhæfan, eða í það minnsta vanhæfari en hinn gagnkynhneigði maður (e. heterosexual), til slíks, Jón Valur.

02.08.06 @ 21:15
Athugasemd from: Jon Valur Jensson [Meðlimur]

Í 1. lagi er þetta ekki prívatmál mitt (og snýst heldur ekki sérstaklega um þig, Davíð). Þetta, sem ég hef verið að birta, er ekki frá mér komið, heldur erlendum rannsóknarmönnum, jafnvel þeim sem hafa “haldið með” samkynhneigðum, eins og sést hér ofar.

Í 2. lagi er þetta mál sem öll þjóðfélög og sér í lagi stjórnvöld eiga að láta sig varða, af því að hér er svo mikið í húfi. Ef aðeins fáeinir fræðimenn og svo ýmsir kristnir menn og samtök láta sig þessi málefni varða, segir það slæma sögu um hin veraldlegri öflin.

03.08.06 @ 00:29
Davíð Rósenkrans Hauksson

Nei, þetta snýr ekki persónulega að mér en er mér óneitanlega viðkomandi. Að dæma einstakling út frá hópnum er ekki réttlætanlegt að mínu mati. Það mun aldrei fara svo að það verði auðvelt að ættleiða barn hvorki fyrir gagnkynhneigð pör né samkynhneigð. Alltaf eru einstök mál og einstök pör/einstaklingar skoðuð sérstaklega og ekki öllum leyft að ættleiða börn. Þó svo að einhverjir samkynhneigðir kunni að vera illa hæfir til barnauppeldis á það ekki að bitna á þeim börnum sem gætu fengið gott heimili hjá samkynhneigðum foreldrum sem eru hæfir til barnauppeldis. Ég held að flestir sem kæra sig ekki um eða telja sig ekki hæfa til barnauppeldis sækist eftir því.

03.08.06 @ 11:15
Athugasemd from: Jon Valur Jensson [Meðlimur]

Hér hefurðu í lokasetningunni trúlega ætlað að segja: “… sækist ekki eftir því.”

En það er enginn hér að dæma þig persónulega, Davíð. Heldur ekki þær lesbíur en messe, sem ala upp börn, þó að rannsókn félagsfræðinganna Tasker og Golombok (stuðningskvenna samkynhneigðra) sýndi í raun, að börn hartnær fjórðungs þeirra færu út í mök við aðila af sama kyni, á meðan ekkert slíkt kom fram hjá börnum gagnkynhneigðra kvenna í samanburðarhópi. Ef þessi staðreynd á að einhvers manns áliti að teljast “dæma” þær lesbíur, þá getur það þó greinilega ekki átt við þrjá fjórðu þeirra. Þannig að hér er ekki um neina alhæfingu að ræða. Hitt er ljóst, að það er mjög merkjanlegur munur á heildaráhrifum þessara tveggja hópa kvenna sem uppalenda, þ.e.a.s. að þetta barnauppeldi lesbía stuðlar með all-áberandi hætti að öðruvísi útkomu en búast má við hjá fólki almennt. Varla neitarðu því, Davíð.

03.08.06 @ 15:30
Davíð Rósenkrans Hauksson

Lokasetning mín í síðasta innleggi mínu hefði átt að vera svona:
Ég held að fæstir, sem kæra sig ekki um barnauppeldi eða telja sig ekki hæfa til barnauppeldis, sækist eftir því.

Eflaust er hægt að komast að þeirri niðurstöðu að ákveðnir þjóðfélagshópar, t.a.m. dópistar, vændisfólk eða hvaðeina annað séu ekki jafn hæfir og meðal-Jón og -Gunna til barnauppeldis. Engu að síður hafa allir þjóðfélagshópar rétt til ættleiðinga en að sjálfsögðu fá ekki allir að ættleiða sem það vilja eins og ég hef nefnt áður. Mér finnst einfaldlega (og Alþingi er sammála mér) að ekki eiga að mismuna á grundvelli kynhneigðar frekar en annarra þátta sem tengjast fólki heldur taka á hverju máli fyrir sig. Það er sífellt verið að draga fólk í dilka. Samkynhneigð persóna getur samsvarað sig gagnkynhneigðri miklu frekar en annarri samkynhneigðri og að sama skapi getur gagnkynhneigð persóna samsvarað sig samkynhneigðri fremur en gagnkynhneigðri.

Mér finnst andstaða þín við ættleiðingar samkynhneigðra para virðingarleysi gagnvart þeim fjölmörgu samkynhneigðu pörum sem hæf eru til barnauppeldis. Því tel ég þig víst vera að dæma einstaklinginn út frá hópnum með því að vilja meina samkynhneigðum pörum að ættleiða börn vegna þess að þú telur samkynhneigða að meðaltali verri uppalendur en aðra.

Með von um víðsýni og virðingu fyrir samkynhneigðum jafnt sem gagnkynhneigðum.

04.08.06 @ 16:38
Athugasemd from: Jon Valur Jensson [Meðlimur]

Hvað er að “samsvara sig” annarri persónu? Lokasetning þín í 2. málslið er óskiljanleg.

Þér finnst viss afstaða mín virðingarleysi. En það að ala upp barn er ekki rétt hugsað sem réttur manna (tilbúinn), heldur á barnið rétt á að fá góða foreldra sem ala það upp; og þannig hefur náttúran komið þessu fyrir (og Guð, sem skóp náttúru okkar). – Það er margt annað en áhrifin á kynhneigð uppeldisbarna samkynhneigðra, sem kemur þarna til skoðunar og miða þarf við. Afar stuttur meðal-sambúðartími samkynhneigðra, einkum karlmannanna, er t.d. ekki til þess fallinn að gera slíkar fjölskyldur stöðugar og varanlegar, sem er þó partur af æskilegum uppeldisáhrifum í hverri fjölskyldu.

Með von um að þér auðnist að verða svolítið víðsýnni á slíkar og aðrar staðreyndir um þessi mál, Davíð minn, þrátt fyrir að þú eigir bæði hagsmuna að gæta og vinfengis við félaga þína, og ég tek fram að ég er ekkert að dæma þig, hvorki um hæfni þína né á þann veg, að ég sé að halda því fram, að þið hljótið að vita þetta allt saman og að þess vegna hljótirðu að vera að skrökva með innleggjum þínum hér. Þessi mál eru einfaldlega flóknari en svo, að samkynhneigðir almennt (og hvað þá allir hinir) séu nægjanlega upplýstir um sannleikann í þeim efnum, og ekki dettur mér í hug að dæma þá fyrir það, en hef reynt að miðla hér fræðslu (til lítils gagns þó, sýnist mér). En alþingismenn eru, vel að merkja, í sömu vanþekkingarsúpunni og flestir aðrir Íslendingar, eins og sást á niðurstöðu atkvæðagreiðslunnar 2. júní sl. og ræðum flestra, sem til máls tóku í umræðunni.

04.08.06 @ 21:55
Athugasemd from: Haukur Viðar Alfreðsson [Gestur]
Haukur Viðar Alfreðsson

Ég get ekki séð af hverju hommar og lesbíur ættu að vera eitthvað verri uppaldendur. Lífstíll margra samkynhneigðra er vafasamur, en það má segja alveg eins um gagnkynhneigða. Þá er ég að tala um partýlífernið gamla góða. Og heteró eða gay, þá held ég að þannig fólk sé ekki að sækjast eftir því að ættleiða.
Samkynhneigðir sem vilja ættleiða eru eins og ég og þú og allir hinir. Bara venjulegt fólk sem stundar aðeins öðruvísi kynlíf, en er búið öllum þeim mannkostum sem börn þurfa frá uppalendum sínum.

15.08.06 @ 11:34
Athugasemd from: Jon Valur Jensson [Meðlimur]

Haukur Viðar getur ekki séð af hverju hommar og lesbíur ættu að vera lakari uppalendur en aðrir. hefur hann lesið grein mína Hvert er stefnt í málum samkynhneigðra? Eru menn að hugsa um heill og hag þjóðar - barna og fullorðinna? Þar er t.d. upplýst um skamman sambúðartíma homma – ótrúlega skamman.

“Lífstíll margra samkynhneigðra er vafasamur, en það má segja alveg eins um gagnkynhneigða,” segir hann. Hefur hann borið þetta saman eða kynnt sér kannanir í því efni? Ef ekki, getur hann litið aftur á greinina (útvarpserindið) sem ég nefndi.

“Og heteró eða gay, þá held ég að þannig fólk sé ekki að sækjast eftir því að ættleiða,” segir hann. Hvað á maður að halda? spyr ég. Það var ekki svo lítil áherzla lögð á þetta af hálfu sjálfskipaðra baráttumanna fyrir þessum meintu réttindum.

“Samkynhneigðir sem vilja ættleiða eru eins og ég og þú og allir hinir. Bara venjulegt fólk sem stundar aðeins öðruvísi kynlíf, en er búið öllum þeim mannkostum sem börn þurfa frá uppalendum sínum,”

klykkir Haukur Viðar út, en vel að merkja án þess að geta heimilda! Finnst honum nú ekki þörf á því, eftir að hann hefur lesið vefgrein mína hér ofar, sem færir honum upplýsingar og heimildir sem ganga þvert á móti því sem hann alhæfir hér um.

15.08.06 @ 11:51
Athugasemd from: Haukur Viðar Alfreðsson [Gestur]
Haukur Viðar Alfreðsson

Mig varðar ekkert um vísindalegar sannanir eða heimildir. Þetta er svolítið sem manni er meðfætt. Þetta kallast tilfinningagreind og það lærirðu ekki í skóla eða bókum. Án þess þó að vita það, leyfi ég mér að efast um að þú hafir kynnst samkynhneigðum einstaklingum náið. Ef það er tilfellið skil ég vel að þú þurfir heimildaskrá með skrifum þínum.

En talandi um sambúðartíma homma……hver heldur þú að sé sambúðartími gagnkynhneigðra á Vesturlöndum? Ef þú veist það ekki nú þegar, láttu þér þá ekki bregða.

15.08.06 @ 19:23
Athugasemd from: Jon Valur Jensson [Meðlimur]

Nei, Hauk Viðar “varðar ekkert um vísindalegar sannanir eða heimildir.” Það er dæmigert fyrir æðimarga þeirra, sem rita hér í gagnrýnisskyni. Við eigum svo bara að trúa því, sem hann segir án raka: “Þetta er svolítið sem manni er meðfætt. Þetta kallast tilfinningagreind og það lærirðu ekki í skóla eða bókum.” – Ég veit ekki hvort hann talar af eigin reynslu af sjálfum sér eða fólki sem hann þekkir, en látum það vera, að hann geti auðvitað ekki alhæft um alla samkynhneigða út frá því, þá fullyrði ég samt, að hann getur ekkert munað um kynhneigð sína fyrstu þrjú–fjögur árin, ef hann telur sig þá hafa haft einhverja. En í ungum drengjum (t.d fyrir 8 ára aldur) getur myndazt það, sem kallað er Gender Identity Disorder, kynímyndarröskun, sem verður síðar gjarnan hvati þess, að viðkomandi verði samkynhneigður. Ég hvet Hauk til að leita þetta hugtak uppi (’Gender’ nægir) með leitarvél þessa vefjar. Þar að auki koma svo til önnur hugsanleg og líkleg mótunaráhrif – hjá mörgum lesbíum jafnvel þegar að þær eru komnar á eða yfir miðjan aldur og hafa þó alltaf verið gagnkynhneigðar fram að því.

Meðalsambúðartími gagnkynhneigðra á Vesturlöndum er allt of lágur, en langtum lengri en hjá hommum og sömuleiðis lengri en hjá lesbíum.

16.08.06 @ 15:11
Athugasemd from: Haukur Viðar Alfreðsson [Gestur]
Haukur Viðar Alfreðsson

Nei, Hauk Viðar “varðar ekkert um vísindalegar sannanir eða heimildir.” Það er dæmigert fyrir æðimarga þeirra, sem rita hér í gagnrýnisskyni. Við eigum svo bara að trúa því.

Þetta segir þú sjálfur og með vanþóknun. “Við eigum svo bara að trúa því".

Hvað þá með trúna á Jesú krist?

Eigum við bara að “trúa” því að Guð sé til og hann hafi skapað manninn og að samkynhneigð sé ekki Guði þóknanleg o.s.frv. ? Hverjar eru “heimildir” þínar fyrir því má ég spyrja?

Biblían??

Skrýtið að þú viljir fá heimildir fyrir öllu sem fólk slengir fram hérna…..trúandi sjálfur Í BLINDNI á eldgamla bók sem fordæmir kynhneigð 5-10% mannkyns.

17.08.06 @ 16:23
Athugasemd from: Jon Valur Jensson [Meðlimur]

Allt frá innan við 1% til 2,2% mannkyns, góði. Hafðu þetta rétt.

Heimildir kristinnar trúar eru góðar og traustar. Meira um það seinna, en þær eru ekki til umræðu á þessari vefslóð.

Þar að auki trúa kristnir menn ekki í algerri blindni. En eins og barnið sem getur leitt föður sinn eða móður blindandi, getum við látið Guð leiða okkur þannig í yfirfærðri merkingu. En nóg um það. Eðli trúarinnar og heimildir kristinnar trúar verða ekki til frekari umræðu á þessari sérstöku vefslóð.

En um veraldleg efni ætti Haukur ekki að þylja hér neitt í blindri trú.

17.08.06 @ 19:18
Athugasemd from: Haukur Viðar Alfreðsson [Gestur]
Haukur Viðar Alfreðsson

Um 4% Bandaríkjamanna viðurkenna samkynhneigð sína. Við getum gefið okkur að allavega 4% til viðbótar geri það ekki. Í Kanada er þessi prósenta lægri, en í Evrópu er hún um 7%, þ.e.a.s. viðurkenndir hommar og lesbíur. Veit ekki hvernig þetta er annarsstaðar, en á Vesturlöndunum má vel segja 5-10%

18.08.06 @ 15:43
Athugasemd from: Jon Valur Jensson [Meðlimur]

Engar heimildir nefndi Haukur Viðar fyrir þessum staðhæfingum. Annað á nú við um greinar mínar tvær um þessi mál, vel heimildum studdar, en þær gefa einmitt þetta til kynna, sem ég gat um hér ofar, þ.e. að þetta væri um eða innan við 1%, sem haft hafa samkynja kynmök síðustu 12 mánuðina, en um 2,2% sem líta svo á, að þau hafi þessa kynhneigð (hommar um 2,6–2,7% karlmanna, lesbíur um 1,65% kvenna). Sjá þessar blaðagreinar mínar (sem settu forsprakka samkynhneigðra alveg á gat, því að ekki gátu þeir svarað þeim og hættu raunar eftir þetta nánast algerlega að flagga sínum margfaldlega ýktu tölum): Hversu algeng er samkynhneigð á Íslandi? og Tekur Framsókn mið af kristnu siðferði eða ímynduðum fjölda samkynhneigðra?

18.08.06 @ 16:49
Steingrímur Valgarðsson

Það sem fólk virðist oft gleyma í svona umræðum er að menn byggja ekki skoðanir sínar á eigin hyggjuviti, heldur Orði Guðs. Orð Guðs segir svo margt sem passar ekki inn í nútíma samfélag. samfélag okkar er gegnsýrt af synd. Þar af leiðandi vilja þeir sem syndina hafa samþykkt ekki hafa menn eða Bók sem talar gegn líferni þeirra. Það er merkilegt að ath það einnig að það sem taldist óeðlilegt fyrir 100árum þykir eðlilegt í dag og þetta er framvinda syndarinnar í samfélaginu. Eftir 100 ár mun það sem er óeðlilegt mjög líklega teljast eðlilegt. Ég segji bara: Ef að þjóðkirkjan ætlar að leyfa samkynhneygðum pörum að fá hjónavígslu, hvað kemur þá næst. Hvað mun skríða næst út úr myrkrinu. Sjáið hvað er að gerast í Hollandi, þar er fólk sem vil lögleiða kynlíf með börnum. Og það fólk er að reyna stofna stjórnmálaflokk. Þetta mun aldrei ganga í gegn í nútímasamfélagi í dag, en mun það gerast eftir 100 ár?

18.08.06 @ 17:54
Athugasemd from: Haukur Viðar Alfreðsson [Gestur]
Haukur Viðar Alfreðsson

Enn og aftur: Heimildir, heimildir?? Hvaða máli skiptir þó ég hafi séð aðrar tölur en þú?
Heldurðu kannski að ég sé að ljúga að þér?

Að rökræða við þig er eins og að tyggja ullarsokk

19.08.06 @ 12:38
Athugasemd from: Ragnar Geir Brynjólfsson [Meðlimur]

Haukur, enginn vænir þig um ósannindi heldur sýnist mér Jón Valur vera að bjóða þér upp á að bera saman þínar heimildir og sínar svo hægt sé að hafa það sem sannara reynist. En ef þínar eru réttari hvað skýrir þá að aðeins um helmingur samkynhneigðra viðurkenni samkynhneigð sína, sbr. þessi orð:

Um 4% Bandaríkjamanna viðurkenna samkynhneigð sína. Við getum gefið okkur að allavega 4% til viðbótar geri það ekki.

19.08.06 @ 13:51
Athugasemd from: Jon Valur Jensson [Meðlimur]

Svar Hauks Alfreðs þætti algerlega óverðugt, ef hann stæði í slíkri umræðu á akademískum vettvangi – og væri (ekki að ástæðulausu) tekið sem vitnisburður þess, að hann neiti að upplýsa um meintar heimildir sínar eða geti ekki bent á traust sönnunargögn. Að rökræða við menn á slíkum nótum er ekki að mínu skapi.

Ég minni aftur á afrakstur mjög víðtækrar, ítarlegrar og tímafrekrar heimildasöfnunar minnar um þessa tíðni samkynhneigðar, sem er að finna í Fréttablaðs- og Morgunblaðsgreinum mínum, sem enginn málsvari samkynhneigðra treysti sér til að andmæla í svargrein.* Sjá: Hversu algeng er samkynhneigð á Íslandi? og Tekur Framsókn mið af kristnu siðferði eða ímynduðum fjölda samkynhneigðra?
_______
• Sú þögn er jafnmikil vísbending um óverjandi málefnagrundvöll þeirra, sem slengt hafa fram háum hlutfalls- eða rauntölum um fjölda samkynhneigðra á Íslandi, eins og hin algera þögn af hálfu dr. Rannveigar Tryggvadóttur um það, sem ég ljóstraði upp um ófullkomin, misvísandi skrif hennar í kaflanum ‘Hvað segja rannsóknir?’, ber því vitni, að hún hafi engin málefnarök til að svara gagnrýni minni. Hef ég þó skrifað um það mál ítrekað, ekki aðeins á Kirkjunetinu, heldur einnig í grein í Morgunblaðinu 6. maí sl.

19.08.06 @ 14:00
Athugasemd from: Haukur Viðar Alfreðsson [Gestur]
Haukur Viðar Alfreðsson

Og hvernig ætlarðu að rökræða um tilvist Guðs á akademískum vettvangi? Mér finnst þú ekki geta kjamsað svona mikið á heimildum og rökum, notandi sjálfur Biblíuna sem rök gegn t.d. samkynhneigð

20.08.06 @ 15:32
Athugasemd from: Jon Valur Jensson [Meðlimur]

Reyndu nú að hafa hlutina rétta, Haukur Viðar. Ég hef aldrei notað “Biblíuna sem rök gegn t.d. samkynhneigð,” heldur gegn samkynja kynmökum, og það er stór munur þar á. Biblían ræðir hvergi um samkynhneigð, en leggur strangt bann við samkynja kynmökum, að viðlögðum sáluhjálparmissi. Þess vegna getur það aldrei verið leyfilegt fyrir nokkurn prest, sem kristinn vill kallast, að blessa sambúð eða “giftingu” tveggja homma eða tveggja lesbía.

Þá er þess að geta, að í kristinni orðræðu, þ.m.t. kristinni siðfræði sem byggir á trúarkenningu kristindómsins, gildir einmitt Biblían sem meginheimild, auk erfikenningarinnar og með hliðsjón af fyrri guðfræði- og siðfræðiritum annarra, sem og af þeirri rökhugsun sem byggir á náttúrlegum (veraldlegum) grunni í siðfræðilegum efnum. En þegar ég tala þarna um Biblíuna sem meginheimild, þá á það einungis við um þessa kristnu siðfræði, ekki aðra (almenna eða jafnvel trúarlega) siðfræði.

En hvað samkynja kynmök varðar, þá er það ekki einungis kristin, gyðingleg og múslimsk siðfræði sem úthýsir þeim, heldur og veraldleg siðfræði byggð á skynsemi og reynslu. Mun ég fjalla nánar um það síðar.

“Og hvernig ætlarðu að rökræða um tilvist Guðs á akademískum vettvangi?” spyr Haukur Viðar. Hann ætti að spyrja dr. Pál Skúlason heimspekiprófessor, Mike Marlies eða dr. Arnór Hannibalsson þessarar spurningar. Um tilvist Guðs er einmitt rökrætt á akademískum vettvangi og hefur verið gert í a.m.k. 800 ár, fyrir utan aðra slíka rökræðu í margar aldir áður.

20.08.06 @ 22:17
Athugasemd from: Guðrún Kristinsdóttir [Gestur]
Guðrún Kristinsdóttir

Svo er nú það í þessum heimi að ótrúlega mörg börn búa við hræðilegar aðstæður. Þau búa á munaðarleysingjarhælum þar sem allar aðstæður eru verri en við getum ímyndað okkur. Þau eru seld í þrældóm og eru notuð til þess að fara yfir jarðsprengjusvæði. Þessi börn eru velkomin á heimili samkynhneigðra hér á´Íslandi. Hommar og lessur eru tilbúin að taka við börnum og skapa þeim nýtt líf. Ert þú Jón Valur að segja að það sé verra fyrir börnin en að búa í því umhverfi sem þau fæðast inn í? En mörg börn sem eru ættleidd til Íslands búa t.d. á ömurlegum munaðarleysingarhælum og þeirra bíður hræðilegt líf. Um hag hverrjar ert þú að hugsa Jón? Hag barnanna? Hag samkynhneigðar? Hag þjóðarinnar? Hvert er fórnarlambið? Hver fer illa út úr þessu?

20.08.06 @ 23:01
Athugasemd from: Jon Valur Jensson [Meðlimur]

Ef fjórða hvert þessara barna verður samkynhneigt (eða segjum: 24%), er þá verið að bjóða þeim beztu kosti hérlendis? Þar fyrir utan getur Guðrún ekki valið sér dæmin að vild með þessum hætti, enda verður það naumast efst á óskalista samkynhneigðra para að ættleiða börn sem haldin eru PTSD (post-traumatic stress disorder), en það fyrirbæri er mjög erfitt að meðhöndla hjá ungum börnum, t.d. þeim sem orðið hafa leiksoppur stríðsaðgerða eða jarðsprengja, ásamt missi nánustu ættingja o.s.frv., eins og mér er kunnugt af dæmi erlendis. Þetta kann að virðast hentugt theoretískt dæmi hjá Guðrúnu, en er það þó ekki, því að uppeldi slíks barns reynir líka á sambönd, og þegar þau eru jafn-skammvinn eins og algengt er hjá samkynhneigðum körlum, þá verður ekki með réttu ályktað, að slíkra barna bíði þar eða bjóðist stöðugar og æskilegar uppeldisaðstæður. Það kom fram í skýrslu nefndarinnar sem forsætisráðherra skipaði um þessi mál, að vegna mikils álags á mörg börn, sem koma frá munaðarleysingjahælum, verði hinar nýju uppeldisaðstæður þeirra að vera sem beztar.

21.08.06 @ 00:21
Athugasemd from: Ásgeir Ásgeirsson [Gestur]
Ásgeir Ásgeirsson

Samkvæmt þeim einu tölum sem tiltækar eru fyrir Ísland, þ.e tölur Hagstofunnar, þá er skilnaðartíðni úr staðfestri samvist lægri en úr hjónaböndum gagnkynhneigðra. Ummæli þín um skammvinn sambönd samkynhneigðra eru því dauð og ómerk, a.m.k hvað Ísland varðar.

21.08.06 @ 18:01
Athugasemd from: Ásgeir Ásgeirsson [Gestur]
Ásgeir Ásgeirsson

Hvar er sönnunin?! “Ljóst er” : þetta er orðaleppur, sem oft er notaður í stað þess að tilgreina rök eða heimildir. Þessi partur af innleggi Ásgeirs fellur því um sjálfan sig sem hafandi ekkert vægi. JVJ um “lækningar” samkynhneigðra 17.08.06 kl. 13:00

Um þetta vil ég bara segja það að ég þekki persónulega til harmleiks þar sem trúfélag reyndi að “lækna” samkynhneigðan einstakling af kynhneigð sinni hafandi áður ruglað í hausnum á honum og talið honum trú um að hann væri haldinn “kynlífsanda". Það eina dæmi nægir mér alveg. Og væntanlega eru það svipuð tilvik sem gera það að verkum að þessar “lækningar” sem þið boðið eru fordæmdar af heilbrigðisyfirvöldum hér á landi og víða annars staðar.

21.08.06 @ 18:13
Athugasemd from: Jon Valur Jensson [Meðlimur]

Hversu “víða"? – Hvaða “heilbrigðisyfirvöld” ertu að tala um? Samtök geðlækna í Bandaríkjunum eru, vel að merkja, ekki “heilbrigðisyfirvöld".

Hvar á þetta “eina dæmi” að hafa gerzt eða hjá hvaða söfnuði? Og í hverju var harmleikurinn fólginn? – Ásgeir útskýrði það ekki nánar, því spyr ég.

Svar við fyrra pósti Ásgeirs kl. 18.01:
Þetta, sem Ásgeir fullyrðir um skilnaði samkynhneigðra og annarra, er ekki það, sem Hagstofan sjálf segir. Hún hefur ekkert gefið út um þetta í neinni almennri staðhæfingu með slíkum samanburði. Og ég fullyrði, að þetta standist ekki hjá þér í raun. (Sbr. m.a. þetta.) – Komdu með þær tölur, sem þú telur gilda um þetta mál.

21.08.06 @ 18:33
Athugasemd from: Hörður Valsson [Gestur]
Hörður Valsson

Auðvitað er munur á foreldrum. Ef við gefum okkur að ég ætti samkynhneigðan tvíburabróður, eineggja þar að auki. Þá kæmi hann samt sem áður til með að ala sín börn upp öðruvísi en ég og ekki endilega vegna þess að hann er hommi, heldur fyrst og fremst vegna þess að við erum ekki sama manneskjan og ekki í sambandi með sömu manneskjunni, þ.e. hinu foreldrinu.
Og að sjálfsögðu er munur á því ef að tveir háskólamenntaðir hommar sem lifa reglusömu lífi ala upp ættleitt barna saman, heldur en gagnkynhneigt par sem á við áfengisvandamál að stríða og lifir í fátækt, þar sem faðirinn lemur konu og börn reglulega. Ég held að flest börn kysu nú að alast upp hjá homma parinu.

[….]

[Alls ómálefnalegum athugasemdum sleppt. – JVJ.]

21.08.06 @ 21:44
Athugasemd from: Guðrún Kristinsdóttir [Gestur]
Guðrún Kristinsdóttir

Best að hafa þetta rétt. Börn sem eru ættleidd hingað eru ekki eða mjög sjaldan með áfallastreituröskun (PTSD) enda muna þau sjaldnast eftir því sem hendir þau þar sem þau eru svo ung þegar þau koma.
Þekkt er þó að einhver börn þjáist af tengslaröskun (Post Institutional Syndrome (PIS))

21.08.06 @ 21:48
Athugasemd from: Jon Valur Jensson [Meðlimur]

Það var Guðrún sjálf, sem hóf að tala hér um börn “á munaðarleysingjarhælum þar sem allar aðstæður eru verri en við getum ímyndað okkur. Þau eru seld í þrældóm og eru notuð til þess að fara yfir jarðsprengjusvæði. Þessi börn eru velkomin á heimili samkynhneigðra hér á Íslandi.”

Um hvaða börn var Guðrún að tala? Á Indlandi eða í Kína? Var hún að gefa í skyn, að börn þar séu “seld í þrældóm og … notuð til þess að fara yfir jarðsprengjusvæði"?

Svo svaraði Guðrún ekki 1. setningunni í þessum svarpósti mínum.

21.08.06 @ 22:56
Athugasemd from: Jon Valur Jensson [Meðlimur]

Hörður er beðinn að halda sig hér við efnið og nota ekki þennan vettvang til að læða ómálefnalegum skotum á viðmælendur sína og gestgjafa. Að vera málefnalegur merkir hér m.a. að halda sig við efnið.

21.08.06 @ 23:16
Athugasemd from: Jon Valur Jensson [Meðlimur]

Að gefnu tilefni eru aðrir minntir á þetta líka: að halda sig við efni vefsíðunnar.

22.08.06 @ 00:44
Athugasemd from: Jon Valur Jensson [Meðlimur]

Hörður skýtur fram hjá markinu, þegar hann gengur með öllu fram hjá þeim mikla mun, sem er á hópum sam- og gagnkynhneigðra, einmitt hvað snertir aðstöðu þeirra eða hæfni til að ala upp ættleiðingarbörn með farsælum hætti.

Þessi klausa hans er alveg kostuleg:

“Og að sjálfsögðu er munur á því ef að tveir háskólamenntaðir hommar sem lifa reglusömu lífi ala upp ættleitt barna saman, heldur en gagnkynhneigt par sem á við áfengisvandamál að stríða og lifir í fátækt, þar sem faðirinn lemur konu og börn reglulega. Ég held að flest börn kysu nú að alast upp hjá homma parinu.”

Í þessum orðum kaus hann að bera saman versta mögulega tilfelli í einum hóp við það bezta hugsanlega í öðrum hópi. Ég hef talað á þeim nótum hér áður, að þetta er frábær aðferð til að bera t.d. Framsóknarmenn saman með mjög ósanngjörnum hætti við Sjálfstæðismenn: Þú velur bara siðspilltan, vanrækslusaman og ofbeldisfullan Framsóknarmann sem dæmi um allan hópinn og berð hann saman við dygðumprýddan, farsælan ljúfling úr Sjálfstæðisflokknum. Í staðinn ætti Hörður að horfa á heildarmyndina; þá kæmist hann að því, að samkvæmt rannsóknum eru áfengis-, fíkniefna- og heimilisofbeldis-vandamál miklu algengari meðal heildarhóps samkynhneigðra heldur en gagnkynhneigðra. (Það, sem er jafnvel enn sorglegra, er sú niðurstaða rannsókna, að 6–7 sinnum algengara er meðal samkynhneigðra karla heldur en gagnkynhneigðra, að á viðkvæmum uppvaxtarárum hafi þeir upplifað kynferðislega misneytingu af hálfu einstaklings af sama kyni. Mjög líklegt er, að þetta sé ein af rótum síðari samkynhneigðar hjá þessum sömu fórnarlömbum. “Forty-six percent of the homosexual men in contrast to 7% of the heterosexual men reported homosexual molestation. Twenty-two percent of lesbian women in contrast to 1% of heterosexual women reported homosexual molestation.” – Tomeo, Templer, Anderson & Stall: ‘Understanding childhood abuse as a predictor of sexual risk-taking among men who have sex with men,’ í fagritinu Child Abuse and Neglect, 2001, Vol. 25, bls. 557–584.)

Það er ekki að ástæðulausu, sem menn hafa áhyggjur af uppeldi samkynhneigðra á börnum. Til viðbótar við það, sem fram kemur í grein minni hér efst á vefsíðunni, má vísa til athyglisverðrar niðurstöðu, sem dr. Dean Hamer, samkynhneigður erfðavísindamaður, fekk út úr rannsókn, þ.e.a.s. að um 6% af systrum lesbía yrðu lesbíur, en að 33% af dætrum lesbía yrðu sjálfar lesbíur. Þetta, taldi Hamer, “could only mean one thing: being a lesbian… was ‘culturally transmitted’, not inherited.” (Úr blaði samkynhneigðra, The Washington Blade, 30. jan. 1998.)

22.08.06 @ 00:48
Athugasemd from: Janus Hafsteinn Engilbertsson [Gestur]
Janus Hafsteinn Engilbertsson

Ég vil þakka Steingrími Valgarðssyni fyrir gott innlegg hans í þessa umræði þann 18. ágúst.

Það er nefnilega þannig með sannleikann að eftir því sem hann er settur upp á einfaldari hátt, því fleiri hafa þá möguleika á því skilja hann. Því getur verið snúið að koma frá sér sannleikanum, ef menn verða of fræðilegir. Því það þreytir oftast venjulega menn og þeir missa athyglina. Að ég tali nú ekki um ef menn fara að verða heimspekilegir, þá vill nú allt fara fyrir ofan garð og neðan hjá mönnum. Þess vegna er happadrýgst að tala bara mannamál svo að það nái til manna.

Dæmi um einfaldan sannleika er orð Jesú: “Ég er vegurinn, sannleikurinn og lífið.” Trúðu því eður ei. Og orð Páls postula: “…kom ég ekki með frábærri mælskusnilld eða speki. Ég ásetti mér að vita ekkert á meðal yðar, nema Jesú Krist og hann krossfrestan. Orðræða mín og prédikun studdist ekki við sannfærandi vísdómsorð, heldur við sönnun anda og kraftar, til þess að trú yðar væri eigi byggð á vísdómi manna, heldur á krafti Guðs…Gætið þess, að enginn verði til að hertaka yður með heimspeki og hégómavillu, sem byggist á mannasetningum,…Farið ekki lengra en ritað er.” Hér er talað og framkvæmt af sannfæringu.

Pontíus Pílatus svaraði Jesú: “Hvað er sannleikur.” Þannig er það nú með flesta. Og hvers vegna er það svo?Það er einfaldlega vegna þess, að þeir hafa ekki leitað sannleikans, sem gerir þá frjálsa. Og á meðan svo er, munu menn stöðulega vera að karpa um allt milli himins og jarðar, án þess að ná niðurstöðu. Og deyja án þess að vita í raun hverjir þeir eru, hvaðan þeir komu, né hvert þeir fara.

Ég bið menn að misskilja ekki orð mín, eða skilja þau svo að ég sé á móti því að menn skiptist á skoðunum. Heldur er ég að reyna að koma því fram, að ef menn telja sig hafa sannleikann, að þeir segi hann á sem einfaldasta hátt og með virðingu fyrir skoðunum annarra.

Sannleikurinn er í raun ekki orðin sannleikur fyrr en hann er orðin trú manns. Og maður geti sagt: “Ég trúi, þess vegna tala ég.” Og svo er með trúna, að hún er fullvissa um það sem menn vona, sannfæring um þá hluti, sem ekki er auðið að sjá, eða með öðrum orðum, hjartans sannfæring.

Og í lokin, til íhugunar. Það er annað sannleikurinn hinn eini og sanni, heldur en að halda einhverju fram, sem sannleika.

Jón Valur, þakka þér fyrir bréfið, en mig vantar tölvupóstfang þitt.

Með virðingu og í Guðs friði.

22.08.06 @ 01:34
Athugasemd from: Haukur Viðar Alfreðsson [Gestur]
Haukur Viðar Alfreðsson

Nú vil ég ekki vera dónalegur en má vera að heilu innleggi eftir mig hafi verið eytt út?

Ég vil ekki vera með ásakanir, ef ég hef ýtt á vitlausan takka eða þvíumlíkt, en ég er nokkuð viss um að hafa póstað hér í gærkvöldi og nú sé hvorki tangur né tetur af þeirr færslu

22.08.06 @ 15:42
Athugasemd from: Haukur Viðar Alfreðsson [Gestur]
Haukur Viðar Alfreðsson

Eitt langar mig að nefna varðandi þessa umræðu. Nú tala nokkrir (og þá sérstaklega einn) um það að ættleidd börn eigi að fá bestu kosti til uppeldis hér á landi. Nefnir hann samkynhneigð pör sem einn af þeim ókostum sem stríða gegn þeim rökum, þ.e. bestu kostum til uppeldis.

Nú spyr ég: Hvað finnst ykkur að eigi að ganga langt í þessu? Nú sér það hver heilvita maður að mörg börn alast upp við slæma kosti hjá gagnkynhneigðum jafnt sem samkynhneigðum. Hverjir eiga að fá að ættleiða?

Eru til lög sem banna t.d. fólki með litla menntun að ættleiða? Margir gætu verið sammála um að menntun hafi heilmikið með uppeldi barna að gera. T.d. myndi maður ætla að menntafólk væri líklegra til að sýna börnum aðhald við nám sitt og beina börnunum sjálfum á menntaveginn. Engu að síður held ég að það séu engin lög sem banna fólki að ættleiða börn, þrátt fyrir litla menntun.

Greindarvísitala/félagslegur þroski:
Eigum við að láta tilvonandi foreldra ættleiddra barna gangast undir próf sem kanna greind þeirra og félagslegan þroska? Samkvæmt ykkar rökum; hví ekki? Má ekki segja að foreldrar sem hafa minni félagslegan þroska séu hugsanlega verri uppalendur en aðrir? Engu að síður eru engin lög um þetta.

Afbrotaferill:
Hvað með sakamenn? Augljóslega hljóta að vera einhverjar reglur sem koma í veg fyrir að dæmdir barnaníðingar og ofbeldismenn fái ekki að ættleiða börn. En hvað með annars konar afbrot? Fjársvikara, ökuníðinga o.s.frv.? Má ekki segja að dæmdur ökuníðingur sé líklegri til að stofna lífi barnsins í hættu en aðrir? Jú hugsanlega má færa rök fyrir því. Þarf samt að setja lög gegn því að hann megi ættleiða barn? Tæplega.

Alkóhólistar:
Hvað með alkóhólistana? Mega þeir ættleiða börn? Eflaust eru félagsmálayfirvöld með einhverjar vinnureglur varðandi alkóhólista sem hafa t.d. lent í því að missa forræði yfir börnum sínum vegna drykkju. En erfitt er að fylgjast með og haldu utan um virka, ja eða óvirka alkóhólista og banna þeim að ættleiða börn. Er óvirkur alkóhólisti ekki líklegri til að misstíga sig og falla í ólifnað en venjulegur maður? Máske. Er það samt ástæða til þess að banna honum að ættleiða börn? Nei það finnst mér ekki.

Tilgangur minn með þessum vangaveltum er einungis sá að sýna fram á það að fólk er jafn mismunandi og það er margt. Margir hafa misstigið sig í lífinu. Farið út í drykkjuskap, fíkniefni, jafnvel afbrot…..en blessaðir hommarnir og lesbíurnar verða að sitja á varamannabekknum og fá aldrei að fara inná. Og hvers vegna? Vegna þess að kynlíf þeirra er ekki Guði þóknanlegt.

Og hverjar eru heimildirnar fyrir því? Jú, eldgömul bók skrifuð af löngu dauðum mönnum sem tilheyrðu fornum samfélugum sem höfðu önnur gildi og aðra siði en við. En í guðs bænum, forðum börnunum frá hommunum. Ekki viljum við ala upp heilu kynslóðirnar af samkynhneigðum glæpamönnum og öfuguggum.

22.08.06 @ 17:31
Athugasemd from: Hörður Valsson [Gestur]
Hörður Valsson

Það er samt eitt sem er ekki alveg að ganga upp. Jesús segir að maður eigi að elska náungann og svo hefur maður heyrt að við séum öll börn Guðs og svo framvegis. Samt eru til ýmiskonar afbrigði af kristinni trú og sumir trúarleiðtogar koma fram opinberlega og fordæma samkynhneigð og svo eru aðrir sem gefa saman samkynhneigð pör í heilagt hjónaband. Getur ekki verið að við séum bara einfaldlega of ólík öll saman til að geta komist að sameiginlegri niðurstöðu? Og hver á þá að geta sagt til um hvort samkynhneigð sé rétt eða röng? Samkynhneigð er að öllum líkindum búin að vera til miklu lengur en Biblían; hvað stendur í henni um fólk sem verður ástfangið af sínu eigin kyni og hvað stendur um samkynhneigð í þeim guðspjöllum sem ekki eru í biblíunni?

22.08.06 @ 17:55
Athugasemd from: Jon Valur Jensson [Meðlimur]

Fæstir trúarleiðtogar “koma fram opinberlega og fordæma samkynhneigð,” heldur fordæma leiðtogarnir samkynja kynmök, af því að þau eru manninum ekki til góðs, og á þessu tvennu er reginmunur.

Skýringin á því, að til eru menn í prestsembætti, sem gefa saman samkynhneigð pör, er sú, að þeir eru í megnustu villu um innihald Biblíunnar eða hafna beinlínis kennivaldi hennar í þessu efni.

Það eru engin gild, traust og bindandi guðspjöll, sem ekki eru í Biblíunni.

22.08.06 @ 18:50
Athugasemd from: Jon Valur Jensson [Meðlimur]

“Hverjir eiga að fá að ættleiða?” spyr Haukur Viðar hér ofar. “Eru til lög sem banna t.d. fólki með litla menntun að ættleiða?” – Nei, það hygg ég fjarri lagi. Fólk með tiltölulega litla menntun (eða bara skólaskylduna) getur vel verið afar vel gert fólk, hlýlegt í umgengni, stabílt andlega og í áralangri sambúð sinni eða hjónabandi, atorkusamt, í traustu starfi og með góð meðmæli frá marktækum umsagnaraðilum.

“Eigum við að láta tilvonandi foreldra ættleiddra barna gangast undir próf sem kanna greind þeirra og félagslegan þroska?” spyr hann. En umsækjendur gangast undir athugun til að tryggja að þau séu hæf til að verða kjörforeldrar.

“Hvað með sakamenn?” spyr hann enn. Vissulega eru slíkir hlutir (glæpaiðkun) meðal þeirra, sem hafðir hljóta að vera í huga, þegar úrskurðað er, hvort viðkomandi hjón eða sambúðarpar teljist óhæf eða ólíkleg til að farnast vel við að ala upp barn.

“Hvað með alkóhólistana? Mega þeir ættleiða börn?” – Líklegt tel ég, að svo sé ekki, ef átt er við virka alka, og efast um, að þeir hafi nokkurn tímann fengið að ættleiða barn á lýðveldistímanum, ef þessi ágalli þeirra var þekktur.

En vill Haukur Viðar ekki bara labba sig inn í Stjórnarráð til að fá þessar spurningar sínar á hreint? Hann þarf alla vega ekki að bera þetta undir mig. En eitt þarf honum að skiljast: það á enginn neinn ““rétt” á því að ættleiða barn. Komi ættleiðing til greina, þurfa aðstæðurnar að vera hinar æskilegustu, ekki augljóslega óheppilegar eða stórvarasamar.

22.08.06 @ 22:23
Athugasemd from: Jon Valur Jensson [Meðlimur]

Þessi vefslóð gerist nú all-þyngslaleg í vinnslu, og fer ég því senn að hyggja að því að ljúka eða fresta þessari löngu umræðu um vefgrein mína – umræðu sem staðið hefur síðan 16. maí. Ég þakka þeim, sem stuðlað hafa að uppbyggjandi skoðanaskiptum á þessum vettvangi.

22.08.06 @ 22:35
Athugasemd from: Haukur Viðar Alfreðsson [Gestur]
Haukur Viðar Alfreðsson

Jón Valur skrifar:
“Fólk með tiltölulega litla menntun (eða bara skólaskylduna) getur vel verið afar vel gert fólk, hlýlegt í umgengni, stabílt andlega og í áralangri sambúð sinni eða hjónabandi, atorkusamt, í traustu starfi og með góð meðmæli frá marktækum umsagnaraðilum.”

Og af hverju ætti ekki það sama að geta átt við um samkynhneigða? Það getur einnig verið afar vel gert fólk, atorkusamt, í traustu starfi og í áralangri sambúð.

Jón Valur skrifar:
“En umsækjendur gangast undir athugun til að tryggja að þau séu hæf til að verða kjörforeldrar.”

Já vissulega, enda er enginn að ætlast til þess að samkynhneigðir fái að sleppa við slíka athugun.

Jón Valur skrifar:
“Vissulega eru slíkir hlutir (glæpaiðkun) meðal þeirra, sem hafðir hljóta að vera í huga, þegar úrskurðað er, hvort viðkomandi hjón eða sambúðarpar teljist óhæf eða ólíkleg til að farnast vel við að ala upp barn.”

Að sama skapi, er enginn að ætlast til þess að samkynhneigðir fái einhverja sérmeðferð. Auðvitað ber að kanna hæfni þeirra til barnauppeldis eins og allra annarra.

Jón Valur skrifar að lokum:
“En vill Haukur Viðar ekki bara labba sig inn í Stjórnarráð til að fá þessar spurningar sínar á hreint? Hann þarf alla vega ekki að bera þetta undir mig.”

Af hverju ættir þú ekki að þurfa að svara þessum spurningum? Þú ert á þeim buxunum að samkynhneigðir eigi ekki að fá að ættleiða börn. Á hvaða forsendum? Mér finnst rökrétt að þú svarir því af hverju. Alveg að sama skapi og þegar konur fengu kosningarétt. Þá hefur eflaust einhver spurt: Af hverju ekki? Þessir mega það, og þessir……..en af hverju ekki þessir?

Og nú þýðir ekki, Jón Valur að vitna í skrudduna góðu. Komdu nú með einhver almennileg rök.

23.08.06 @ 00:05
Athugasemd from: Guðrún Kristinsdóttir [Gestur]
Guðrún Kristinsdóttir

Get reyndar ekkert séð sérstaklega slæmt þótt 24% af þessum börnum verið samkynhneygð. Því tel ég að gott sé að þau komi hingað til lands

23.08.06 @ 01:07
Athugasemd from: Jon Valur Jensson [Meðlimur]

Forsendurnar, Haukur Viðar, eru margar, og ég nota ekki Biblíuna til að sýna fram á þær, enda fjallar hún ekki um þetta afmarkaða mál: engum datt þá í hug, að hommar eða lesbíur fengju “rétt” til að giftast eða til að ala upp annarra manna börn.

1) Ef verið er að hugsa um að búa kjörbörnum stöðugar aðstæður, þar sem skilnaður vofir ekki yfir, verður að hafa hugfast, að sambönd homma endast að jafnaði langtum skemur en sambönd gagnkynhneigðra karla: t.d. skv. þremur rannsóknum á árabilinu 1973–2003: um 2–3 ár [1], 9–60 mánuði (Kinsey-stofnunin) og allt niður í eitt og hálft ár í Hollandi, en þar hafa hommar að meðaltali átta rekkjunauta á ári fram hjá þeim, sem þeir eiga þó að heita í föstu trúnaðarsambandi við [2]. Um lesbíur hefur m.a. komið fram í rannsóknum: “Only 20% of lesbians had relationships that involved cohabitation for more than 3 years.” [3]; um aðra rannsókn á sambúðartíma lesbía segir: “The study also went on to report that most lesbian relationships last less than 3 years. Affairs of 5 years or more are exceptional” (D.J. West: Homosexuality Reexamined, London, 1977). Skv. rannsókn sem EO Laumann, JH Gagnon, RT Michael og S Michaels birtu í ritinu The Social Organization of Sexuality: Sexual practices in the United States, sem gefið var út af bókaforlagi Chicago-háskóla 1994, reyndust lesbíur hafa að meðaltali um fjórfalt fleiri rekkjunauta en gagnkynhneigðar konur. Hommar hafa þó að meðaltali miklu fleiri rekkjunauta.[4]

2) Meðalævitími samkynhneigðra hefur verið um og innan við 45 ár, sjá: Hvert er stefnt í málum samkynhneigðra? Eru menn að hugsa um heill og hag þjóðar – barna og fullorðinna? (erindi í Útvarpi Sögu 2. des. 2005), í neðanmálsgrein [6], undir lið (2).– Þetta leiðir ekki til öryggis í uppeldi barna, missir kjörforeldris eða langvarandi veikindi. – Árið 1997 mat International Journal of Epidemiology ástandið meðal homma og tvíkynhneigðra í Kanada þannig, að “nearly half of gay and bisexual men currently aged 20 years will not reach their 65th birthday.” [5]

3) Hér við bætist margvíslegt álag, sem kjörbörn (sem oft hafa að baki erfiðar uppeldisaðstæður fyrir) upplifa á heimilum samkynhneigðra að meðaltali í mun meira mæli en á heimilum gagnkynhneigðra – sjá http://www.narth.com/docs/RationaleBasisFinal0405.pdf (= dr. Rekers: heimild [4] hér neðar), á bls. (4–7 og) 8–33.

4) Rannsóknir sýna, að börn þarfnast að öllu jöfnu bæði föður og móður – að framlag hvors kynsins til uppeldis barnsins sé mjög mikilvægt í mótun skapgerðar þess og þroska sem einstaklings og samfélagsveru. Um þetta eru margvísleg fræði, sem of langt mál er að rekja hér, en ég læt mér nægja að sinni að benda á þetta: ágætan kafla í riti dr. Rekers [6] og álitsgerð frá Maxim Institute, Nýja-Sjálandi [7] o.fl.

5) Það ber ekki (hvað sem Guðrún Kristinsdóttir segir!) að stuðla að fjölgun þeirra sem stunda samkynja kynmök, vegna þess, m.a., að þau fela í sér óvenjumikla heilsufarsáhættu [8]. Að strákar fari út í þess háttar kynlíf, jafnvel þótt það væri aðeins ”til að prófa þetta”, getur reynzt þeim eins og rússnesk rúlletta: leið til veikinda og dauða fyrir aldur fram, því að hommar [þ.e. heildarhópar þeirra] eru mörgum tugum sinnum mettaðri af HIV-smiti en gagnkynhneigðir karlmenn [heildarhópar þeirra], auk annarra sjúkdóma eins og sýfilis (sárasóttar), lekanda og lifrarbólgu, sem herjar á þá í meira mæli en fólksmeðaltalið á Vesturlöndum, og þar að auki eru margir kynlífshættir þeirra í sjálfum sér líklegri til að stuðla að því, að smit geti átt sér stað [9]. En uppeldi samkynhneigðra á börnum virðist skv. rannsóknum greinilega leiða til þess, að óvenjuhár (og algerlega ‘disproportionate’) hluti þessara barna hafi farið út í samkynja kynmök: Meðan þeir, sem telja sig samkynhneigða, eru einungis um 2,2% fólks meðal vestrænna þjóða [10] (og naumast nema um 1% sem stundar í raun samkynja kynmök [11]), þá reyndust 24% barna lesbía hafa farið út í kynmök við einstaklinga af sama kyni skv. rannsókn seint á 10. áratug 20. aldar.[12]

5) Hugsanlega getur uppeldi homma á börnum haft enn eina áhættuna í för með sér og hana skelfilega, einkum ef um er að ræða heimili þar sem kjörbarnið hefur þegar misst frá sér einhvern/einhverja af fyrstu kjörfeðrum sínum við skilnað eða andlát og aðrir teknir við sem hafa ekki jafnsterka foreldratilfinningu til barnsins eða unglingsins eða gæta hans ekki fyrir gestum sínum: sjá bls. 77 o.áfr. í riti dr. Rekers, sem er mjög athyglisverður kafli. Niðurstöðurnar fyrir neðan miðju á bls. 78 eru vissulega ógnvekjandi, og sé allur þessi kafli, s. 77–78, lesinn af fullri athygli, kemur í ljós, að þessi hálærði prófessor í taugageðlækningum og atferlisvísindum hefur fyrir þessum niðurstöðum efnis- og röklegar forsendur sem grundvallaðar eru á því sem rannsóknir munu hafa leitt í ljós og eðlilegt virðist að álykta að geri þessa áhættu mögulega í raun.

–––––––––––––––
Tilvísanir í heimildir:

[1] Sjá: Hvert er stefnt í málum samkynhneigðra? Eru menn að hugsa um heill og hag þjóðar – barna og fullorðinna? (erindi í Útvarpi Sögu 2. des. 2005), í neðanmálsgrein [6], undir lið (1).

[2] Skv. dr. Mariu Xiridou o.fl.: ‘The contribution of steady and casual partnerships to the incidence of HIV infection among homosexual men in Amsterdam’, grein í AIDS 2003, 17, s. 1029-38.

[3] M.T. Saghir og E. Robins, ‘Male and female Homosexuality; A Comprehensive Investigation’, Baltimore, 1973, s. 57, tafla 4:14; s. 226, tafla 12.11)

[4] Um það eru til margar rannsóknir, en sjá m.a. þessar uppl. í ritinu Review of Research on Homosexual Parenting, Adoption, and Foster Parenting (= http://www.narth.com/docs/RationaleBasisFinal0405.pdf) eftir George A. Rekers, Ph.D., prófessor í geðlæknisfræði og atferlisvíndum: “Research evidence suggests that the range in numbers of homosexual partners among males can vary to numbers exceeding 1000 lifetime sexual partners. The study of a nonprobability sample by Bell and Weinberg of the Kinsey Institute at Indiana University found that among 574 white homosexual males,
• only 3% reported fewer than 10 sexual partners
• 6% reported 10 to 24 sexual partners
• 8% reported 25 to 49 sexual partners
• 9% reported 50 to 99 sexual partners
• 15% reported 100 to 249 sexual partners
• 17% reported 250 to 499 sexual partners
• 15% reported 500 to 999 sexual partners
• 28% reported 1000 or more sexual partners
Thus, 43% reported 500 or more sexual partners, and 60% reported 250 or more sexual partners.” (Próf. Rekers tekur þetta úr: Alan P. Bell og Martin S. Weinberg, Homosexualities: A Study of Diversity Among Men and Women. NY: Simon & Schuster, 1978, bls. 308-309.)

[5] Dr. Rekers, op.cit., bls. 33.

[6] Dr. Rekers, op.cit., bls. 47–57, einkum 52–55.

[7] Care of Children Bill – Oral submission (eða þessa vefgerð), sjá einkum kaflana (og undirkaflana):

2.  The importance and benefits of marriage 
3.  Child bonding and the importance of two parents 
– Importance of fathers 
– Child risk through family breakdown 
– Remarriage does not make up for original parents

[8] Ástæðan er sú, að samkynja kynmökum fylgir stórfelld heilsufarsleg áhætta, útbreiðsla hættulegra sjúkdóma, s.s. sárasóttar og AIDS, og mun skemmri líftími en almennt er. Önnur ástæða er vitaskuld siðræn og snertir þar að auki stöðu allra viðkomandi gagnvart Guði skapara sínum. – (Vilji Haukur Viðar ræða sjúkdómamálin, ætti hann ekki að gera það á þessari síðu; hann fær tækifæri til þess á annarri síðu seinna.)

[9] Sbr. aftur erindi mitt, Hvert er stefnt í málum samkynhneigðra? Eru menn að hugsa um heill og hag þjóðar – barna og fullorðinna? – í meginmáls-textanum við neðanmálsgreinanúmerin 26 og 27 og í þeim nmgrr. sjálfum á þessari vefslóð.

[10] Sjá Hversu algeng er samkynhneigð á Íslandi? (Fréttabl. 28. apríl 2005).

[11] Sjá Tekur Framsókn mið af kristnu siðferði eða ímynduðum fjölda samkynhneigðra? (Mbl. 23. des. 2005).

[12] Grein mín hér efst á síðunni (Mbl. 6. maí 2006).

23.08.06 @ 03:22
Athugasemd from: Haukur Viðar Alfreðsson [Gestur]
Haukur Viðar Alfreðsson

Í fyrsta lagi myndi ég ekki segja að lífslíkur einstaklings eigi að hafa neitt að segja. Ef svo væri mætti banna fólki að ættleiða börn ef mikið er um hjartasjúkdóma, krabbamein og annað þvíumlíkt í þeirra fjölskyldu. Sama ef viðkomandi hefur þjáðst af þessum kvillum áður, því við vitum jú öll að líkurnar á að fá t.d. krabbamein eru töluvert meiri hjá þeim sem hafa fengið það áður. Myndi ég segja að þessi rök séu því vita gagnslaus hjá þér.

“Rússnesk rúlletta að prófa samkynja mök” segir þú. Ja ekki ef notaður er smokkurinn góði. En gott og vel, hann er víst af hinu illa hjá ykkur káþólikkunum. Þar með fór það.

“Börn þurfa föður og móður” segirðu líka. Fyrst og fremst þurfa börn umhyggju og ást. Hana geta þau fengið hjá samkynhneigðum foreldrum alveg eins og hana getur skort frá gagnkynhneigðu pari. Þetta vita allir, og líka þú Jón Valur. Ef ég væri barn og fengi að velja milli þess að alast upp hjá hommum sem sýndu mér ást og hlýju annars vegar, og hins vegar gagnkynhneigðu pari sem hefði aldrei tíma til að sinna mér, þá væri valið auðvelt. Þetta er sjálfsagt öfugsnúið líka. Hommar sem eru slæmir foreldrar og öfugt…..en enn einu sinni verð ég að minnast á að fólk er misjafnt og það kemur kynhneigð ekkert við.

“Hugsanlega getur uppeldi homma á börnum haft enn eina áhættuna í för með sér og hana skelfilega, einkum ef um er að ræða heimili þar sem kjörbarnið hefur þegar misst frá sér einhvern/einhverja af fyrstu kjörfeðrum sínum við skilnað eða andlát og aðrir teknir við sem hafa ekki jafnsterka foreldratilfinningu til barnsins eða unglingsins eða gæta hans ekki fyrir gestum sínum".

Þessi klausa öll segir ekkert um homma eða lesbíur. Foreldramissir er skelfilegur. Sama hvort hommi ættleiðir þig eða ekki.

23.08.06 @ 03:42
Athugasemd from: Haukur Viðar Alfreðsson [Gestur]
Haukur Viðar Alfreðsson

“En uppeldi samkynhneigðra á börnum virðist skv. rannsóknum greinilega leiða til þess, að óvenjuhár (og algerlega ‘disproportionate’) hluti þessara barna hafi farið út í samkynja kynmök: Meðan þeir, sem telja sig samkynhneigða, eru einungis um 2,2% fólks meðal vestrænna þjóða [10] (og naumast nema um 1% sem stundar í raun samkynja kynmök [11]), þá reyndust 24% barna lesbía hafa farið út í kynmök við einstaklinga af sama kyni skv. rannsókn seint á 10. áratug 20. aldar”

Ekki var ég alveg búinn.

Hefurðu leitt hugann að því að hugsanlega séu börn samkynhneigðra líklegri til að VIÐURKENNA það að hafa haft mök við einstakling af sama kyni? Það þarf engan manneðlisfræðing til að geta sér til um það að barn sem elst upp hjá samkynhneigðu pari lítur öðrum augum á samkynhneigð en barn sem elst upp hjá gagnkynhneigðu fólki, svo ég tali nú ekki um börn sem alast upp við fordóma gegn samkynhneigðum.

Nú ætla ég að gerast eilítið persónulegur, þú verður að afsaka. En ímyndum okkur að þú eigir tvítugan son. Hvort þú átt hann eður ei, það veit ég ekkert um og skiptir engu máli. Ímyndum okkur að hann sé samkynhneigður eða hafi á einhverjum tímapunkti sinnar stuttu ævi stundað kynlíf með öðrum strák.

Ímyndum okkur nú annan tvítugan strák sem hefur líka stundað kynlíf með aðila af sama kyni. En þessi strákur var alinn upp af tveimur ástföngnum pöbbum.

Hvor þykir þér líklegri til að viðurkenna samkynhneigða reynslu sína í svona könnun?

Ég veit að svona kannanir eru nú yfirleitt nafnlausar, en það breytir litlu. Fólk lýgur meira að segja í svona litlum könnunum um lítilvæga hluti í Séð og Heyrt og Vikunni. “Ert þú rómantískur?". “Ertu góður í rúminu?". Svona kannanir……..kannanir sem enginn þarf að sjá nema þú. Samt er sannleikanum hagrætt smá. Pínulítið. Svona til að vera með aðeins fleiri C en B.

23.08.06 @ 03:57
Athugasemd from: Jon Valur Jensson [Meðlimur]

Foreldramissirinn (vegna skilnaðar eða andláts) er mun líklegri í dæmi tveggja samkynhneigðra kjörfeðra hins ættleidda barns heldur en í dæmi gagnkynhneigðra kjörforeldra – það virðist a.m.k. blasa við í efnisliðum mínum nr. 1) og 2) í langa innlegginu hér á undan.

Oftraust þitt, Haukur Viðar, á “smokkinn góða” á einna sízt við í þessu dæmi, sbr. orð C. Everett Koop (sjá tilvísun í neðanmálsgr. [9] í texta mínum í næsta innleggi hér á undan). En ég gef mér ekki lengri tíma að þessu sinni til að ræða það mál, nefni þó, að áhættutaka homma til kynmaka án smokks er ótrúlega mikil erlendis, þar sem ég hef uppl. um það úr rannsóknum.

Þegar þú segir: “… Ef svo væri mætti banna fólki að ættleiða börn ef mikið er um hjartasjúkdóma, krabbamein og annað þvíumlíkt í þeirra fjölskyldu,” þá heldurðu þessu við fjölskylduna, en ættir að halda þig við parið sjálft og hluttöku þess í þjóðfélagshópi, sem a.m.k. margar rannsóknir benda til að sé miklu hættara við hættulegum sjúkdómum en meðaltalinu. Ef maður með alvarlegan hjartasjúkdóm og jafnvel konan hans með krabbamein sækja um að fá að taka sér kjörbarn, þá hef ég engar efasemdir um, að þeim yrði synjað um það m.t.t. áhættunnar á veikindum og fráfalli annars makans eða jafnvel beggja. Þannig að þetta dæmi sannar alls ekki þitt mál, Haukur Viðar!

23.08.06 @ 04:01
Athugasemd from: Jon Valur Jensson [Meðlimur]

Orð Hauks Viðars um kannanir á reynslu fólks gætu átt hér við, ef ég væri að vísa í einhverja skyndi-skoðanakönnun, t.d. símakönnun. En svo var ekki í þeirri rannsókn Tasker og Golombok, sem ég vísaði til, því að þar var um ýtarlega langtímarannsókn að ræða með ítrekuðum trúnaðarviðtölum. En Haukur Viðar er kominn út í það að reyna að hanga á hálmstrái þess að geta sífellt haldið áfram að vefengja þær niðurstöður, sem nokkuð augljósar eru.

23.08.06 @ 04:07
Athugasemd from: Jon Valur Jensson [Meðlimur]

Svo er nokkuð ljóst af lokasetningu HVA í innleggi hans kl. 03:42, að hann hefur ekki lesið blaðsíðurnar hjá dr. Rekers (77–78) sem ég hafði verið að vísa til. Hann var ekki að tala um fráfall fyrstu kjörfeðra sem skelfilegt, heldur allt annan hlut (sjá þar).

23.08.06 @ 04:11
Athugasemd from: Jon Valur Jensson [Meðlimur]

Hörður mælti hér í gær kl. 17:55:

“Það er samt eitt sem er ekki alveg að ganga upp. Jesús segir að maður eigi að elska náungann og svo hefur maður heyrt að við séum öll börn Guðs og svo framvegis. Samt ….”

Svo sannarlega er okkur ætlað að elska náungann, en það kenndi okkur sá sami Kristur sem vílaði samt ekki fyrir sér að lýsa faríseunum sem hræsnurum og kölkuðum gröfum. M.ö.o.: Hann, sem sjálfur elskaði alla menn, lét það ekki aftra sér frá því að gagnrýna brestina í samfélaginu, syndsamlegt framferði leiðtoga í trúarlegum efnum, blekkingar fræðimanna og spillingaráhrif falsspámanna, sem umhverfðu merkingu Heilagrar ritningar og glefsuðu í lítilmagnann. Hann taldi ekki eftir sér að segja faríseunum, að þeir kæmust ekki inn í himnaríki með réttlæti sínu (Mt.5.20), og hér fengu þeir það líka óþvegið: “Þér höggormar, þér nöðru-afkvæmi, hvernig ættuð þér að geta umflúið dóm helvítis?” (Mt.23.32).

Reynið nú ekki að misskilja mig, ég kalla ekki samkynhneigða sem slíka neinum þvílíkum nöfnum, bendi aðeins á, að þrátt fyrir kærleika Krists talaði hann óhræddur sannleikans máli. Við getum litið svo á, að það sé jafnvel vegna kærleika hans, sem hann tali þannig – gefi þessum mönnum á hans tíð kost á að sjá sig í réttu ljósi og iðrast. En þegar ég horfi upp á lygarnar og skreytnina og Biblíufölsunina, sem streymt hefur frá róttækum áróðursmönnum hómósexúalista, er mér þá ætlað að þegja og umbera, af því að ég eigi að elska þá og vera kristilegur? Nei, því að kærleikurinn til samfélagsins og einkum barnanna og kirkjunnar krefur mig um að tala og skrifa, kærleikur einnig til samkynhneigðra krefur mig um að taka ekki þátt í því að umvefja þá í tilbúnu sjálfsréttlæti sem leiðtogar þeirra vilja telja þeim trú um að sé þeirra. Og kristilegt er það ekki sem hefur eitthvað allt annað en Krist að sinni fyrirmynd og fer jafnvel gegn lögum hans. Okkur er ekki ætlað að umbera lygar né blekkingar né ásælni gegn réttlætinu og sízt af öllu falsvitnisburð manna gegn orði Guðs.

Hvað varðar “börn Guðs”, er það rétt, að við eigum Guð að Föður okkar allra, sem skapara okkar og þann sem alla stund lætur sér annt um okkur. En við erum líka kölluð til að vera börn hans í anda og réttlæti. Gegn því streitast margir. Guðssonurinn eilífi “kom til eignar sinnar, og hans eigin menn [þorri Gyðinga, einkum leiðtogarnir (innsk. JVJ)] tóku ekki við honum. En öllum þeim, sem tóku við honum, gaf hann rétt til að vera Guðs börn: þeim sem trúa á nafn hans, sem ekki eru af blóði né af holds vilja, heldur af Guði getnir” (Jóh.1.11–13). Við eigum því engan fæðingarrétt til að erfa Guðsríkið eða til að kallast Guðs börn í þessari merkingu, því að sá réttur er einskær Guðs gjöf til þeirra sem taka við Orðinu: Kristi sjálfum. (Um þennan Guðsbarnarétt ræðir Páll svo m.a. í Róm.8.14–17.)

23.08.06 @ 09:35
Athugasemd from: Ásgeir Ásgeirsson [Gestur]
Ásgeir Ásgeirsson

Samkvæmt opinberum tölum Hagstofunnar sem aðgengilegar eru á heimasíðu stofnunarinnar þá voru lögskilnaðir gagnkynhneigðra á árunum 2000-20004 35%. Skilnaðir úr staðfestri samvist á sama tímabili voru hins vegar 29%. Nú þýðir ekkert að halda því fram að þessar tölur sé ekki að marka. Þær lýsa staðreyndum þessa tímabils eins og hlutirnir liggja fyrir, en við vitum auðvitað ekki hvort draga muni sundur eða saman með hópunum þegar frá líða stundir.

p.s ekki efast ég um að Jón Valur væri fyrir löngu búinn að nefna þessar íslensku ef hlutirnir væru öðru vísi og það hentaði [….]

[Órökstudd, meinfýsin, ómálefnaleg aths. felld burt. – JVJ.]

23.08.06 @ 10:56
Athugasemd from: Ásgeir Ásgeirsson [Gestur]
Ásgeir Ásgeirsson

Samkvæmt tölum hollensku hagstofunnar sem birtar voru í apríl á síðasta ári þá var skilnaðatíðni samkynhneigðra og gagnkynhneigðra þar í landi mjög álíka.

23.08.06 @ 10:58
Athugasemd from: Ásgeir Ásgeirsson [Gestur]
Ásgeir Ásgeirsson

Ég hef orðið þess gæfu aðnjótandi að hafa fengið að kynnast fjölda homma og lesbía í gegnum tíðina. Lýsingar þær sem þú gefur af samkynhneigðum, Jón Valur, passa nú ekki sérstaklega vel inn í þá reynslu mína. Flest þetta fólk er í traustum langtíma samböndum, siðað og nýtir þjóðfélagsþegnar.

23.08.06 @ 11:03
Athugasemd from: Ásgeir Ásgeirsson [Gestur]
Ásgeir Ásgeirsson

Hvar á þetta “eina dæmi” að hafa gerzt eða hjá hvaða söfnuði? Og í hverju var harmleikurinn fólginn? – Ásgeir útskýrði það ekki nánar, því spyr ég.

Harmleikurinn fólst í því að maðurinn tók sitt eigið líf. Um þetta mál mun ég hins vegar ekki hafa fleiri orð opinberlega, ekki að svo komnu máli alla vega.

23.08.06 @ 11:08
Athugasemd from: Jon Valur Jensson [Meðlimur]

Ásgeir mælir: “Samkvæmt opinberum tölum Hagstofunnar sem aðgengilegar eru á heimasíðu stofnunarinnar þá voru lögskilnaðir gagnkynhneigðra á árunum 2000-2004 35%.”

Miðað við hvað?! Miðað við þá, sem giftust á þeim árum og skildu síðan sömuleiðis á þeim árum? Nei, hræddur er ég um, að Ásgeir sé að misskilja hlutina. Heildarfjöldi fráskilinna gagnkynhneigðra gæti verið 35%, en það er líka fólk sem hefur verið gift að meðaltali margfalt lengur en hinn litli hópur samkynhneigðra hefur að meðaltali verið í staðfestri samvist. Þegar athugun verður gerð t.d. um 2012 á þeim samkynhneigðu, sem verið hafa a.m.k. 10 ár í staðfestri samvist, hygg ég að skilnaðartalan verði orðin æði-há. En þeir, sem fyrstir fengu sér staðfesta samvist (segjum á árunum 1996–8), eru örugglega margir hverjir úr hópi þeirra, sem lengst höfðu verið samvistum áður. Hinir – og það er allur þorrinn – eru trúlega nær því almenna ástandi sem lýst er í þeim erlendu könnunum sem ég vísaði til hér ofar.

23.08.06 @ 11:53
Athugasemd from: Jon Valur Jensson [Meðlimur]

Þegar Ásgeir vísar í tölur frá Hagstofunni og Hollandi, þá vantar að nefna heimildina skilmerkilega, t.d. með vefslóð. Hagstofan er heilt ráðuneyti og sú hollenzka naumast minni.

Þegar hann segir kl. 11.03, að það sem ég upplýsi af tölum erlendis frá um skammtímasambönd samkynhneigðra passi nú ekki vel inn í reynslu hans og: “Flest þetta fólk er í traustum langtíma samböndum …,” þá stemmir það ekki við það sem ég þekki til. Hann afsannar þess vegna ekki almennar upplýsingar úr könnunum með þessari sinni eigin reynslu.

Mér datt í hug, að harmleikurinn, sem Ásgeir hafði talað um, hafi falizt í því, að maðurinn tók sitt eigið líf. Það er vitanlega mjög sorglegt, og við finnum til með aðstandendum hans. En ef Ásgeir vísar þarna til þess, sem ég hafði heyrt af, þá hygg ég að lýsing hans í snubbóttu innlegginu þ. 21. ág. kl. 18:13 sé afar ófullkomin, jafnvel röng í túlkun sinni (tek þó fram, að aldrei þekkti ég manninn sjálfan né var hann í mínum söfnuði).

23.08.06 @ 12:08
Athugasemd from: Jon Valur Jensson [Meðlimur]

Ásgeir á nú aldeilis eftir að fá á baukinn hér á eftir vegna fullyrðinga hans um Hagstofutölurnar.

23.08.06 @ 17:30
Athugasemd from: Haukur Viðar Alfreðsson [Gestur]
Haukur Viðar Alfreðsson

“…ættir að halda þig við parið sjálft og hluttöku þess í þjóðfélagshópi, sem a.m.k. margar rannsóknir benda til að sé miklu hættara við hættulegum sjúkdómum en meðaltalinu. Ef maður með alvarlegan hjartasjúkdóm og jafnvel konan hans með krabbamein sækja um að fá að taka sér kjörbarn, þá hef ég engar efasemdir um, að þeim yrði synjað um það m.t.t. áhættunnar á veikindum og fráfalli annars makans eða jafnvel beggja. Þannig að þetta dæmi sannar alls ekki þitt mál, Haukur Viðar!”

Ok, hvað þá með áhættuleikarann, fallhlífarstökkvarann og sprengjusérfræðinginn? Eiga þeir semsagt að fá synjun vegna þess að starfi þeirra fylgir lífshætta?

“Rómuð rannsókn tveggja fræðikvenna, Tasker og Golombok (1997) – eina félagsfræðikönnun á börnum lesbía, sem fylgdi þeim eftir allt til fyrstu fullorðinsára til að rannsaka kynlífshagi þeirra [2] – leiddi í ljós, að 24(tuttugu-og-fjögur)% barna þeirra höfðu þá átt í samkynhneigðar-ástarsambandi, en 0(núll)% barna gagnkynhneigðra mæðra í samanburðarhópi. Hjá þeim ungmennum, sem alin voru upp af lesbísku mæðrunum, var þar að auki mjög algengt að þau höfðu hugsað til þess að hrífast af eða fara í ástarsamband við aðila af sama kyni. Var þar um áberandi mun að ræða: 64% þeirra barna lesbía, sem nýorðin voru fullorðin, kváðust hafa íhugað samkynja sambönd (áður, þá eða í framtíð), samanborið við aðeins 17% nýfullorðinna afkvæma gagnkynhneigðu kvennanna.”

Ef einhver könnun leiðir í ljós að 0% einhvers hóps hafi ekki átt í samkynhneigðu ástarsambandi, segir það mér að markhópurinn sé örfáar hræður. Og eru niðurstöðurnar þá þ.a.l. algjörlega tilviljanakenndar og ómarktækar. Og varðandi þau 64% sem hafa íhugað samkynhneigt ástarsamband, má hrekja .ær niðurstöður með því sem ég sagði áðan. Börn samkynhneigðra hafa (réttilega) töluvert lógískari og fordómaminni sýn á líf og ástir samkynhneigðra. En eins og ég segi, þú færð ekki mjög rökréttar niðurstöður ef markhópurinn er 12 manns. Kemur fram í skýrslu þessarra ágætu kvenna hversu stór markhópurinn var? Ef hann var stór, tel ég eitthvað bogið við niðurstöðurnar.

Drengurinn sem Ásgeir talaði um tók líf sitt. Hann var (að mig minnir) fórnarlamb […] hugmynda Gunnars Þorsteinssonar (kenndan [hér á að segja: kennds, innsk. JVJ] við [….] trúfélagið Krossinn), sem gerði víst hvað hann gat til að “snúa” drengnum til gagnkynhneigðar. Að sjálfsögðu endaði þetta allt með skelfingu, og tel ég býsna óeðlilegt ef Gunnar hefur náð að festa svefn síðan. Ef svo er þá tel ég það einungis enn eitt merki þess að maðurinn sé ekki bara veikur, heldur hugsanlega bara vond manneskja. “Tel ég það þess merki…” segi ég til að forðast ritskoðun vegna “meiðyrða".

Ég þekkti drenginn lítillega. Hann var bekkjarbróðir minn í einn vetur og hinn ljúfasti drengur. Aldrei vissi ég til þess að kynhneigð hans hafi skaðað nokkurn mann. En ekki var það nóg fyrir Gunnar.

Þetta eina dæmi sýnir fram á það að ef samkynhneigð er á einhvern hátt skaðleg, þá jafnast það líklega ekkert á við aðferðir sjálfskipaðra “hommalækna” við að reyna að snúa dæminu við.

[Dónaleg, órökstudd skammaryrði í garð Gunnars Þorsteinssonar og trúfélags hans felld út. HVA þarf að halda sig við að vera málefnalegur, og það þýðir t.d. að vera ekki ofurmáta harðorður hér um einstaklinga og félög, sem hann er ekki einu sinni viss um, að eigi í hlut, sbr. þessi orð HVA: “Hann var (að mig minnir) fórnarlamb […] hugmynda Gunnars Þorsteinssonar". – Innskot og leturbr. JVJ.]

23.08.06 @ 18:31
Athugasemd from: Jon Valur Jensson [Meðlimur]

Þetta var nákvæmlega eins og ég skynjaði, þegar ég svaraði Ásgeiri hér ofar um fjölda skilnaða gagnkynhneigðra og samanburðinn við fjölda slita á staðfestri samvist. Töflur Hagstofunnar sýna það greinilega, að ég hafði rétt fyrir mér, að skilnaðatíðni samkynhneigðra er langtum hærri en hjá gagnkynhneigðum.

Ásgeir var með árabilið 2000–2004. Skoðum það:
2000: 5 slit staðfestrar samv. – 12 staðf. samvistir
2001: 4 slit staðfestrar samv. – 13 staðf. samvistir
2002: 4 slit staðfestrar samv. – 9 staðf. samvistir
2003: 3 slit staðfestrar samv. – 13 staðf. samvistir
2004: 4 slit staðfestrar samv. – 20 staðf. samvistir
Alls: 20 skilnaðir og 67 staðfestar samvistir árin 2000–2004. Hlutfall skilnaða miðað við staðfestar samvistir á sama árabili: 29,85%.

Skoðum þá giftingar (allar giftingar) gagnkynhneigðra og skilnaði (lögskilnaði alls) árin 2000–2004:
2000: 1777 giftingar – 545 skilnaðir
2001: 1484 giftingar – 551 skilnaðir
2002: 1652 giftingar – 529 skilnaðir
2003: 1532 giftingar – 540 skilnaðir
2004: 1515 giftingar – 560 skilnaðir
Samtals 7960 giftingar – 2725 skilnaðir árin 2000–2004. Hlutfall skilnaða miðað við giftingar á sama árabili: 34,2%. [1]

Nú heldur kannski einhver, að einmitt þetta staðfesti fullyrðingar Ásgeir hér ofar. En það er öðru nær! Mjög verulegur hluti þeirra 2725, sem skildu árin 2000–2004, hafði verið lengi í
hjónabandinu. Þetta sést m.a. af því, að meðallengd hjónabands gagnkynhneigðra sem skildu á árunum 2000–2005 var 13,2 ár. Óvarkár eða auðtrúa lesandi Ásgeirs hefði getað tekið hann svo, að af þeim, sem giftust 2000–2004, hafi 34,2% skilið. En það er algerlega út í hött. Inni í skilnaðartölunni eru skilnaðir ALLRA þeirra, sem fram að því höfðu verið giftir.

Það sama á reyndar við um þá samkynhneigðu, að slitin 20 á staðfestri samvist árin 2000–2004 voru á öllum þeim staðf. samvistum, sem fram til þess höfðu verið í gildi (ekki bara þeim, sem urðu til frá 2000). En hér er þó reginmunur á, því að elztu staðfestu samvistirnar hófust ekki fyrr en um mitt ár 1996. Þarna er því um slit að ræða á staðf. samvistum sem staðið höfðu í hæsta lagi sjö og hálft ár. Meðallengd staðfestu samvistanna, sem slitnaði upp úr á árunum 2000–2005, hefur því verið allverulega fyrir neðan 7,5 ár (kannski í mesta lagi 4 ár) og langt fyrir neðan 13,2 ára meðal-hjónabandstíma þeirra gagnkynhneigðu, sem skildu.

––––
Aðalheimild: http://hagstofa.is/?pageid=628&src=/temp/mannfjoldi/giftingar.asp og upplýsingasíður margar sem hægt er að vinna út frá þeirri vefsíðu.
––––––––––––––––
[1] Ásgeir gat ekki einu sinni haft þessa prósentu rétta. 34,2% urðu hjá honum að 35%, á meðan 29,85% urðu hjá honum að 29%. Nær hefði þá verið að segja: 34% og 30%.

23.08.06 @ 19:00
Athugasemd from: Jon Valur Jensson [Meðlimur]

Annað athyglisvert við þessar tölur er, að hlutfall staðfestra samvista (67) miðað við allar giftingar (7960) árin 2000–2004 er einungis 0,84% eða ein staðfest samvist á móti hverjum 119 giftingum. Ekki bendir þetta til þess, að samkynhneigðir séu 5–10% Íslendinga, eins og Sverrir Páll Erlendsson menntaskólakennari hélt fram [1], og þó er þetta á einhverjum fyrstu árunum, sem þeim er heimilt að ganga í staðfesta samvist.

Í heild hafa 135 pör staðfest samvist frá miðju ári 1996 til ársloka 2005, en 28 þeirra hafa slitið henni (20,7% af heildartölunni, þótt reyndar hafi nokkrir í hópnum látizt á tímabilinu og þeim samböndum þar með lokið með þeim hætti til viðbótar við skilnaðina – ergo: talan er því eitthvað hærri en 20,7%; hugsanlega eru þá nú um 100 pör í staðfestri samvist og þeim til viðbótar þau, sem bættust í hópinn á þessu yfirstandandi ári, að frádregnum samvistarslitum á árinu).

——-
Hlutfall staðfestra samvista (135) miðað við allar giftingar (15.486) árin 1996–2005 er 0,87% eða ein staðfest samvist á móti hverjum 115 giftingum. Ef þetta bendir ekki til þess, að samkynhneigðir séu einungis um 0,8–0,9% Íslendinga (“þeir hljóta þó að vera a.m.k. um 2,2% eins og vestan hafs,” gæti einhver sagt), þá er líklegt, að þetta bendi til áhugaleysis samkynhneigðra um langvarandi, staðfest trúnaðarsamband.
––––––
[1] Sverrir Páll er einn þeirra, sem ungað hafa út margföldum ýkjum í fullyrðingum um fjölda samkynhneigðra, sem ég hrakti gersamlega í grein minni Hversu algeng er samkynhneigð á Íslandi? (Fréttabl. 28. apríl 2005) – já, með svo eftirminnilegum hætti, að forsprakkar samkynhneigðra eru hættir að þora að fara með þessar svimháu ýkjutölur hans og annarra. Nú er þessi sami maður orðinn leiðtogi baráttunnar fyrir því, að börn á Akureyri verði látin sæta því að undirgangast “fræðslu um samkynhneigð” í skólum á Akureyri – og er hossað fyrir það í skólakerfinu þar marflötu, sem og í öllum fjölmiðlum.

23.08.06 @ 19:09
Athugasemd from: Jon Valur Jensson [Meðlimur]

Haukur Viðar Alfreðsson:

“Ok, hvað þá með áhættuleikarann, fallhlífarstökkvarann og sprengjusérfræðinginn? Eiga þeir semsagt að fá synjun [um að ættleiða börn (innskot JVJ)] vegna þess að starfi þeirra fylgir lífshætta?”

Nei, lífshættan er óveruleg! Ertu kannski lofthræddur?! Ég þekki bæði fallhlífastökkvara og gamlan sprengjusérfræðing, og þeir eru hvergi bangnir. – En haltu bara áfram að finna fáránleg jaðardæmi.

23.08.06 @ 19:28
Athugasemd from: Jon Valur Jensson [Meðlimur]

Já, Haukur, það kemur fram í skýrslu Tasker og Golombok, hversu stór markhópurinn var. Og áður en ég upplýsi þig um það, get ég tekið fram, að ég tel, að ef þarna væri um mjög stóran rannsóknarhóp að ræða, þá væri 0% niðurstaða úr dæminu hjá gagnkynhneigðu mæðrunum all-undarleg, því að vitað er, að gagnkynhneigt fólk á líka börn sem verða samkynhneigð (þótt raunar sé það jafnsjaldgæft og að eiga örvhent barn). En hópurinn var vissulega ekki afar stór, og samt er þetta nánast það bezta sem býðst, hvað hópastærð snertir, – það er svo sáralítið um rannsóknir á þessum málum, og þótt þær séu á vegum lærðra félagsfræðingar, eins og þeirra Tasker og Golombok, þá eru rannsóknarhóparnir m.a.s. minni í mörgum slíkra rannsókna.

En það er rangt ályktað hjá þér, að “markhópurinn sé örfáar hræður” og “niðurstöðurnar þá þ.a.l. algjörlega tilviljanakenndar og ómarktækar.” Hóparnir voru þannig: 25 börn lesbía og 20 börn gagnkynhneigðra mæðra. Sjá t.d. http://www.e-noah.net/ASA/MO/articles/stacey.pdf á bls. 168. (Upphaflega voru þó 78 börn í hópunum, sjá bls. 170.) – En Tasker og Golombok eru reyndar eindregnir stuðningsmenn samkynhneigðra, og það er ekki vottur af því, að þær hafi staðið gegn þeim með rannsókn sinni, þvert á móti, því að þær reyndu að fela niðurstöður sínar um 24%-samkynhneigðaráhrifin af uppeldi lesbíanna, þegar þær birtu rannsóknir sínar. En Stacey og Biblarz afhjúpuðu svo skandalinn (sjá einmitt hér ofar í sjálfri Mbl.grein minni).

23.08.06 @ 20:37
Athugasemd from: Haukur Viðar Alfreðsson [Gestur]
Haukur Viðar Alfreðsson

“Nei, lífshættan er óveruleg! Ertu kannski lofthræddur?! Ég þekki bæði fallhlífastökkvara og gamlan sprengjusérfræðing, og þeir eru hvergi bangnir. – En haltu bara áfram að finna fáránleg jaðardæmi.”

Hmm…fæ ég þá verðlaun ef ég þekki gamlan homma?

23.08.06 @ 21:06
Athugasemd from: Jon Valur Jensson [Meðlimur]

Kepptu eftir verðlaununum, Haukur, en fyrir eitthvað annað en þetta. – Les: Filippíbréfið, 3.12–14

Svo þakka ég umræðuna og læt þessu hér með lokið.

23.08.06 @ 21:50


Form is loading...

Ábyrgðarmaður: Jón Valur Jensson guðfræðingur.

Önnur blogg sama höfundar: [jonvalurjensson.blog.is]
[jvj.blog.is]
[krist.blog.is] (þátttaka)
[lifsrettur.blog.is]

Leit

powered by open-source CMS software