« „Drengir, hafið þér nokkurn fisk?“Síðan lauk hann upp huga þeirra, að þeir skildu ritningarnar »

20.04.06

  04:29:20, Skrásetjari: Jón Rafn Jóhannsson, 1756 orð  
Flokkur: Hugleiðingar

Opið bréf til Þórðar Sveinssonar, formanns Ungra jafnaðarmanna í Hafnarfirði

Þórður Sveinsson sem kynnir sig með höfundarheitinu „Þórfreður“ á bloggsíðu sem „eldheitan félagshyggju-, lífsnautna- og gleðimann með brennandi áhuga á víni og konum,“ skrifar grein á bloggsíðu sína sunnudaginn 16. apríl s. l. sem hann nefnir „Sorglegt hugarfar.“ Greinin birtist einnig á mir.is sem er vefsíða Ungra jafnaðarmanna í Hafnarfirði.

Þórður er augljóslega kurteis maður og orðfæri hans er allt annað en við höfum átt að venjast hér á vefsíðunni frá samkynhneigðum og stuðningsmönnum þeirra sem einkennst hefur af gífuryrðun og „slæmum munnsöfnuði.“ Í gamla daga hefðu kerlingarnar norður á honum Siglufirði sagt: Sveiattan bara! [1] Jón Valur Jensson hefur þegar svarað Þórði með málefnalegum rökum, þannig að ég sleppi því hér. Það sem vekur athygli mína fyrst og fremst hjá þessum orðprúða manni er það sem ég myndi vilja kalla „tregablandna undrun!“

Það kemur Þórði bókstaflega í opna skjöldu að einhverjir kunni að vera á annarri skoðun en hann sem „rétthugsandi maður,“ það er að segja sá sem tileinkað hefur sér „rétthugsunina,“ það sjónarmið eða afstöðu sem er ríkjandi nú um stundir í þjóðfélaginu, eða eigum við að segja er tískusveiflan eða „inni.“ Stundum höfum við ganntast með þetta og vitnað til „newspeak“ Georges Orwells hér á vefsíðunni. Vitaskuld er hér átt við samkynhneigð sem varð að tískusveiflu í upphafi nýrrar aldar á Íslandi.

Það sem ég aðhyllist sjálfur lýðræðissinnaða jafnaðarmennsku á kristnum forsendum (sjá grein mína hér á vefnum: „Dálítið um pólitíska slagsíðu“) er mér hlýtt til jafnaðarmanna – ekki sósíalfasista eins og þeirra sem sópað var burt af vettvangi mannkynssögunnar með andvarpi Sovétríkjanna sálugu (sem ég veit að margir slíkir syrgja enn ákaft í hjarta sínu eins og hryggbrotinn strákur kærustuna). Ég veit líka að margir einlægir jafnaðarmenn þrá að byggja betri og réttlátari heim, þannig að þessu leyti til eiga þeir samleið með kirkjunni.

Betri og réttlátari heimur hlýtur að byggjast á framtíðarsýn, að einhvern tímann í framtíðinni muni mannkyninu auðnast að byggja upp slíkan heim þó hindranirnar í veginum séu margar. Því bið ég Þórð að kynna sér af einlægni þær staðreyndir sem þegar liggja fyrir. Hann gæti til að mynda byrjað á að lesa grein Ed Vitagliano hér á netinu: „Refsivöndur Evrópu?“ Þar er dregin upp fremur dapurleg mynd af nánustu framtíð Evrópu undir járnhæl alræðisvalds Íslam. Hætt er við að „eldheitur félagshyggju-, lífsnautna- og gleðimaður með brennandi áhuga á víni og konum“ muni ekki njóta sín í slíkum „selskap.“

Ég bendi honum jafnframt á fyrstu viðvörunarbjöllurnar sem tók að glymja árið 1999 hjá Íbúaþróunarnefnd Sameinuðu þjóðanna. Þetta má finna á (http://www.lifesite.net/ldn/1999/jun/99063003.html ). Frekara efni um sama mál má jafnfram sjá á: (http://www.lifesite.net/ldn/2002/mar/02030602.html).

Árið 2003 (http://www.lifesite.net/ldn/2003/feb/03020402.html ), og að nýju 2005 (http://www.lifesite.net/ldn/2005/jan/05012710.html ) sendi Íbúaþróunarnefnd Sameinuðu þjóðanna frá sér svipaðar viðvaranir um of mikla fólksfækkun.

Eins og Vitagliano bendir réttilega á er það sjálfhverf nautnahyggja (hedonismi) sem er ein meginorsök þessarar öfugþróunar. [2] Aðra má rekja til stjórnmálastefnu sem ég veit að við Þórður fordæmum báðir: Óhefta og blinda græðgi stjórnlauss auðvalds lyfjafurstanna sem græða milljarði dala árlega á fóstureyðingarstóriðju sinni sem kostar 124.000 barnslíf á hverjum sólahring og gengur jafnvel svo langt að framleiða bóluefni úr líkamsleyfum fórnaradýra sinna, líkt og nasistar framleiddu sápu úr líkum barna Ísraels. [3] Ef þetta er sú framtíðarsýn sem ungir jafnaðarmenn á okkar dögum vilja þróa enn frekar, þá er ég þeim verulega ósammála. Það er þetta sem ég tel bera vott um SORGLEGT HUGARFAR!

Ekki getur góður jafnaðarmaður stutt slíkt, jafnvel þó að hann kunni að hafa sýkst af ofurfrjálslyndisfuglaflensu frjálshyggjunnar sem nálgast anarkisma í barnslegri þjóðfélagsrýni sinni. Hér hef ég einungis gripið til náttúrlegra raka orsaka og afleiðinga, það er að segja að sjálfhverf nautnahyggja eða sjálfsvæni leiðir til þjóðfélagslegrar upplausnar og hruns vestrænnar menningar eins og við þekkjum hana í dag að mati sérfræðinga.

Við skulum halda okkur enn innan hins náttúrlega réttar orsaka og afleiðinga hvað áhrærir samkynhneigð. Nefnd sem franska þingið skipaði til að fjalla um rétt fjölskyldunnar og vernd barna hefur komist að þeirri niðurstöðu (í janúar s. l.), að hafna beri hjónavígslu samkynhneigðra og ættleiðingu barna af hálfu samkynhneigðs fólks. Formaður nefndarinnar, Valèrie Pecresse, kemst svo að orði: „Málið snýst ekki um að skerða mannréttindi fullorðins fólks. Kjarni málsins snýst um réttindi barnsins sjálfs.“

Í þessu sambandi leggur Pecresse sem talsmaður nefndarinnar áherslu á eftirfarandi: „Einungis er um tvær leiðir að ræða: Annað hvort að lögleiða hjónavígslu samkynhneigðra og rétt til ættleiðingar, eða hafna ættleiðingunni og þar með hjónavígslunni. Samkvæmt niðurstöðum nefndarinnar stangast slík heimildarákvæði í lögum gegn líffræðilegum staðreyndum sem fælist í því að hafna því hvernig barn er getið. [4]

Taka ber fram að hér er einungis vikið að hinum náttúrlega rétti. Hvað varðar trúarsiðfræðilega afstöðu þá hafna bæði Rómversk kaþólska kirkjan og Rétttrúnaðarkirkjurnar því alfarið að jafnvel svo mikið sem blessa samlíf samkynhneigðra af þeim sökum, að ekki sé unnt að blessa það sem sé vanheilagt, það er að segja kynmök fólks af sama kyni. Trúar hinni heilögu arfleifð vísa þær til Ritningarinnar og orða Tólfpostulakenningarinnar (Didache), fyrsta trúfræðslukvers kirkjunnar: Þú skalt ekki iðka kynvillu!

Þar sem ég er aldnari að árum en Þórður og hef séð tímana tvenna, er það mér harmsefni – í reynd setur að mér hroll – við þá tilhugsun að mín eigin barnabörn og annarra samlanda minna eigi eftir að hlaupa blint í sjóinn líkt og læmingjarnir í Noregi undir leiðsögn siðblindra nautnahyggjumanna (hedonista). Það kann aldrei góðri lukku að stýra þegar haltur leiðir blindan. Slíkt er harmsefni líkt og þær 200 milljónir manna sem sósíalfasistarnir leiddu til Heljar á s. l. öld – reyndar skilst mér að þeir hafi hvorki lokið sér enn af í „alþýðulýðveldinu“ Kína né Norðurkóreu. Hollara er að hafa að leiðarljósi orð Orðskviða Biblíunnar: „BLÓÐVARGARNIR HATA HINN RÁÐVANDA [Drottin] (Ok 29. 10).

Með baráttukveðjum, Jón Rafn Jóhannsson.

PS. Þú mátt fúslega birta þetta bréf á vefsíðu jafnaðarmanna í Hafnarfirði eða setja inn tengil.

[1]. Í reynd kemur þetta orðbragð okkur sem eldri erum ekki svo mjög á óvart. Hér forðum daga safnaðist þetta fólk eins og mý á mykjuskán að Þjóðviljanum sáluga. Kosturinn við það var sá að þá beindist skólpveitan úr einni og sömu áttinni. Þannig voru margir leiðandi menn og konur á sviði vísinda, bókmennta og lists bókstaflega lögð í einelti af þessum öflum sem hafa dálæti á því að afvegafæra orð og skoðanir. Nú fara þessi sömu öfl hamförum á spjallþráðum á íslenska netinu. Þannig var dánarminning Jóhannesar heitins Páls páfa II svívirt með slíkum hætti í s. l. viku, að fólki meira en blöskraði, án þess að vefstjórinn sæi neitt athugavert við þennan málflutning. Atgangurinn var slíkur að einn og sami aðilinn kom fram undir tveimur dulnefnum samtímis (sjá http://www.visir.is/apps/pbcs.dll/news_message?Category=FORUM&ThemeID=1&GroupID=5&InReplyTo=8553). Stundum er orðbragðið slíkt, að ekki er eftir hafandi. (sjá http://www.vantru.is/2006/04/12/18.35/). Hr. Karl Sigurbjörnsson biskup hefur heldur ekki farið varhluta af slíkum auraustri og nú er svo komið að prestar íslensku Þjóðkirkjunnar veigra sér við að tjá sig um málefni samkynhneigðra opinberlega, slíkur er ofsinn í þessum þrönga og fámenna hópi.

[2]. Hedonismi er svo skilgreindur á Wikepedia: Hedonismi (gr. hêdonê, „nautn,“ lýsir allri þeirri afstöðu sem gerir nautn að aðalatriði. Í sem fæstum orðum má skilgreina hedonisma sem svo að „nautnin sé æðst allra gæða“ eða í siðrænu samhengi – „allt sem glæðir nautn er réttlætanlegt.“ Skilgreina má hedonisma sem þá stefnu sem haldi því fram að atferlið stjórnist af nautn, en forðist sársauka.“ Ég bæti við frá eigin hjarta: Allt sem krefst fórnar af hálfu einstaklingsins, þar með uppeldi barna, hefur truflandi áhrif á sjálfhverfa fullnægju „hedonistans.“

[3]. Sjá: http://www.lifesite.net/ldn/2006/apr/06041004.html

[4]. Áður en nefndin komst að þessari niðurstöðu leitaði hún sérfræðiálits 150 sérfræðinga og samtaka. Hvað áhrærir ættleiðinguna taldi meirihluti nefndarinnar að standa bæri vörð um gildi hjónabandsins, sem fæli í sér samfélagslegan stöðugleika. Með sama hætti taldi nefndin rétt að einskorða rétt til tæknifrjóvgunar við hjónaband karls og konu og var andvíg „gervimóðurhlutverki.“ Afstaða nefndarinnar grundvallast á franska módelinu sem einungis heimilar tæknifrjóvgun sökum læknisfræðilegra ágalla og til að „tryggja rétt barnsins.“ Það samræmist ekki læknisfræðilegum staðreyndum að eignast barn án föður. Sjá frétt hér á vefnum: „Engin hjónavígsla fyrir hómósexualista eða réttur til að ættleiða börn.“

42 athugasemdir

Athugasemd from: Ragnar Geir Brynjólfsson

Skelegg grein og vel skrifuð. Þú ert væntanlega með öruggar heimildir fyrir bóluefnisframleiðslunni? Ég hef heyrt að þeir framleiði andlitskrem úr stofnfrumum fósturvísa. Það gæti þó alveg verið della?

20.04.06 @ 05:11
Athugasemd from: Jón Rafn Jóhannsson
Jón Rafn Jóhannsson

Já, það gera þeir vissulega. Ég hef meðal annars undir höndum lista yfir kanadíska framleiðendur slíkra efna sem einkum eru ætluð konum. Merkilegt annars hvað þessir skuggabaldrar leggja konur í einelti með viðurstyggilegheitum sínum. Ætli þetta sé ekki til samræmis við orð Opinberunarbókarinnar: „Og höggornurinn spjó vatni úr munni sér á eftir konunni, eins og vatnsflóði“ (Opb 12. 15)?

Nasistarnir í Þriðja ríki Adolfs H. einbeittu sér að sápuframleiðslunni, þannig að starfsemin hefur augljóslega víkkað út umfang sitt.

20.04.06 @ 08:37
Athugasemd from: Ragnar Geir Brynjólfsson

Þjóðviljinn hefur líklega verið harðskeyttari hér framan af. Mér fannst og finnst Árni Bergmann alltaf góður. Hann kenndi mér og var fyrirmyndar kennari í slavneskum bókmenntum.

20.04.06 @ 09:42
Athugasemd from: Jon Valur Jensson

Collagen heitir efnið, sem unnið er úr ‘eyddum’ fóstrum og notað í kremvörur og jafnvel sjampó. Þó á collagen sér hugsanlega ekki endilega alltaf þessa einu uppsprettu, en það er einmitt mál, sem ég hefði gjarnan viljað kanna betur: hvort t.d. lífsverndarsamtök erlendis hafi tekið saman upplýsingar um notkun slíks efnis, sem unnið sé úr hinum ófæddu, og hvaða vörur eða hverjir meðal framleiðenda noti sér efni úr þessum fórnarlömbum nautna- og sjálfshyggjunnar á Vesturlöndum. Neyzluhyggjan bætist þá líka við sem einkunn þessarar fósturdráps-atvinnustarfsemi (abortion industry), ef þeir ófæddu eru ‘nýttir’ á þennan hátt – já, rétt eins og Gyðingarnir voru notaðir í sápu handa Þjóðverjum að þvo sér með!

Collagen hefur verið notað í ‘yngingarkrem’ handa konum, til að yngja upp húðina og fríkka þær í veröldinni. Hugsa sér, ef þetta er gert á grunni dauðastarfseminnar gegn okkar smæstu bræðrum – og systrum !

20.04.06 @ 10:05
Þórður Sveinsson

Samkynhneigð hefur verið til í öllum þjóðfélögum frá örófi alda. Þrátt fyrir það hefur mannkyninu fjölgað stöðugt og enn fjölgar því. Í hinum iðnvædda heimi hefur hins vegar dregið úr fólksfjölgun og sums staðar fækkar jafnvel fólki. Það er ekki út af samkynhneigð og því að hún hafi orðið að „tískubylgju“. Hér á Vesturlöndum hefur einfaldlega réttur fólks til að vera eins og það er verið viðurkenndur. Þess vegna er fólki ekki lengur refsað fyrir kynlíf með fólki af sama kyni eins og áður fyrr. Ástæðan er sú að kynlíf, sem fólk stundar af fúsum og frjálsum vilja, er einkamál þess og kemur engum við nema því sjálfu.

Svo einfalt er það og engin þörf er á að spá í kynhneigð fólks í umræðu um mannfjölda og breytingar á honum. Samkynhneigð er þannig vissulega til í löndum þar sem fólksfjölgun er mikil. Er engin ástæða til að ætla annað en að hún sé jafnalgeng þar og hér. Að ætla að bera samkynhneigðum því á brýn að þeir beri ábyrgð á einhverju allsherjar fólksfækkunarvandamáli er því ekki rökrétt. Ástæður minni fólksfjölgunar og jafnvel fólksfækkunar eru allt aðrar og tengjast breyttum væntingum fólks til lífsins. Í stað þess að eignast börn fer margt fólk í langskólanám eða leggur áherslu á starfsframa og telur sig ekki hafa tíma til barneigna. Og er það slæmt?

Ég held að svo þurfi alls ekki að vera. Hér á Vesturlöndum er kominn tími á að náist ákveðið jafnvægi. Okkur þarf ekkert að fjölga endalaust. Ég vil þó síður að okkur fækki. Rétta leiðin til að koma í veg fyrir slíkt er ekki að amast við samkynhneigð heldur að búa til samfélag sem hvetur fólk til að eignast börn. Það má til dæmis gera með því að lækka eða jafnvel fella niður leikskólagjöld, veita börnum styrki til þátttöku í íþróttum, taka tillit til barnafjölskyldna við skipulagningu hverfa og svo framvegis. En að neita að viðurkenna sjálfsögð réttindi samkynhneigðra er sem betur fer algjör óþarfi.

Að svo sögðu óska ég ykkur Kirkjunetsmönnum, Jóni Rafni, Jóni Vali og öðrum, gleðilegs sumars.

20.04.06 @ 12:39
Athugasemd from: Ragnar Geir Brynjólfsson

Líklega munu fleiri átta sig á orðinu ‘hedonisti’ ef bent er á að það hefur vissa samsvörun við ‘egóisti’ t.d. hvað sjálfselsku varðar en þó myndi hedonisti líklega ganga lengra en egóisti í lífsnautnum.
Gleðilegt sumar!

20.04.06 @ 13:55
Athugasemd from: Ragnar Geir Brynjólfsson

Aðeins meira um Þjóðviljann sáluga. Þú átt hér væntanlega fyrst og fremst við harðasta kaldastríðstímann, þ.e. 5. 6. og 7. áratuginn, þegar fólk í menningargeiranum varð nánast að finna sér stað í pólitík. Einar Karl Haraldsson var og er málefnalegur og góður penni, sama má segja um Silju Aðalsteinsdóttur og fleiri sem komu að þessu blaði á 9. áratugnum og fram á þann 10.

Á meðan Þjóðviljinn var gefinn út þá var eintak af Kaþólska kirkjublaðinu alltaf sent þangað eins og til allra helstu fjölmiðla. Þegar Þjóðviljinn hætti að koma út var Kirkjublaðið samt ekki endursent. Þannig gekk lengi, líklega fram á sumarið ‘92 ef ég man rétt. Loks kom eitt blað til baka með bleikum endursendingarmiða frá póstinum. Á gátlistanum mátti velja úr ýmsum atriðum svo sem: ‘Fluttur’, ‘Fluttur - ekki vitað hvert’, ‘Farinn’ eða ‘Látinn’. Ég minnist þess enn að á miðanum var hakað við ‘Farinn’. Þjóðviljinn er því ekki hættur að koma út. Hann er ekki fluttur, og ekki látinn - bara farinn kæru vinir. Kannski munu ferðalangir Íslendingar á framandi strönd og á framandi öld hitta óvænt einn góðan veðurdag hið einu sinni alíslenska blað með því alíslenska heiti - Þjóðviljann.

20.04.06 @ 15:01
Athugasemd from: Jon Valur Jensson

Það mætti halda, að Þórður Sveinsson hafi naumast lesið grein Jóns Rafns hér ofar, hvað þá skrif Eds Vitagliano sem Jón Rafn vísaði á þ.e. greinina Refsivöndur Evrópu? Hvernig dettur Þórði í hug að halda, að við Jónarnir álítum samkynhneigðina vera aðalvandamálið í sambandi við yfirvofandi íbúahrun hér í Evrópu? Af hverju horfir hann með öllu fram hjá fósturdeyðingunum og gerir lítið úr öðrum orsökum?

Kannski vill hann ekki horfast í augu við að taka á vandamáli fósturdrápanna – þorir hvorki að samþykkja né gagnrýna þessi fjöldamorð? Kæmi ekki á óvart, þar sem hann gengur trúlega með stjórnmálamanninn í maganum, og þar er ekki vænlegt til vinsælda hjá hedónískum ungmennum á vinstra kanti (ekki frekar en hedónískum samherjum þeirra á hægra kanti) að menn taki upp hanzkann fyrir hina ófæddu og varnarlausu í móðurkviði.

Þórður getur allt eins sleppt því að svara hér aftur, ef hann gefur okkur engin svör um afstöðu sína til þess, sem hér er stærsta sársauka- og gagnrýnisefnið og kallast dagsdaglega fóstureyðingar.

20.04.06 @ 15:47
Athugasemd from: Jon Valur Jensson

“Hér á Vesturlöndum hefur einfaldlega réttur fólks til að vera eins og það er verið viðurkenndur,” segir Þórður. Við höfum ekkert verið að stjaka við því, að samkynhneigðir fái að vera eins og þeir eru. Ekki vitund. Við höfum aðeins mælt gegn ásókn þeirra í það, sem við álítum ofréttindi, s.s. að frumættleiða börn eða að fá að ryðjast að altari kristinna kirkna til að afla sér “blessunar” yfir það kynlífssamband, sem Guðs orð leyfir ekki – jafnvel að fá ‘hjónavígslu’.

Þórður bætir við: “Þess vegna er fólki ekki lengur refsað fyrir kynlíf með fólki af sama kyni eins og áður fyrr.” – Við Kirkjunetsmenn höfum ekkert lagt til um neinar slíkar refsingar samkynhneigðra og höfum engan hug á því – það er hins vegar í Arabaríkjunum sem slíkt tíðkast. – En svo skýrir Þórður þessa síðustu setningu sína á eftirfarandi hátt: “Ástæðan er sú að kynlíf, sem fólk stundar af fúsum og frjálsum vilja, er einkamál þess og kemur engum við nema því sjálfu” (leturbr. JVJ).

Þetta er hans afstaða, ekki mín! Ég hef svolítið rökstutt þá afstöðu mína í síðara bréfi mínu (undir lokin) á vefsíðu Þórðar: Þórfreður, þ.e. á http://thorfredur.blogspot.com/2006/04/sorglegt-hugarfar.html – og á: http://www.blogger.com/publish-comment.do?blogID=8982198&postID=114520810661087511&r=ok

Eftir nokkur orð til viðbótar segir Þórður: “Að ætla að bera samkynhneigðum því [les: það] á brýn að þeir beri ábyrgð á einhverju allsherjar fólksfækkunarvandamáli er því ekki rökrétt,” en okkur félögunum hér á www.kirkju.net hefur aldrei dottið það í hug! Við vitum vel, að samkynhneigðir eru ekki nema um eitt prócent til ca. 2,2%, eftir því hvar og hvernig talið er, og barnlaus/barnfá tilvera þess brotabrots þjóðarinnar hefur sáralítil áhrif á viðkomu hennar. En eitt er Þórður sér greinilega ekki meðvitaður um (enda heldur hann [1] að samkynhneigð sé meðfædd), og það er, að samkynhneigðum getur leikandi fjölgað með ýmsu móti hlutfallslega meðal þjóðar okkar og þeir þess vegna orðið mun fleiri en 2,2 af hundraði. Mun ég gera grein fyrir því síðar, hvernig þetta geti átt sér stað, en eitt er víst, að núverandi stjórnarfrumvarp fyrir Alþingi um mál samkynhneigðra verður – ef það verður að lögum – einn aðal-orsakavaldurinn að fleiri en einni rót þeirrar fjölgunar homma og lesbía.

[1] Sjá svarbréf hans til mín (milli tveggja bréfa minna) á fyrrnefndum vefslóðum Þórðar.

20.04.06 @ 16:25
Athugasemd from: Jón Rafn Jóhannsson
Jón Rafn Jóhannsson

Já, bróðir Jón! Hörmungarsvar og ekki málefnalegt. Þegar við krakkarnir vorum að læra náttúrufræði í barnaskóla í gamla daga sagði kennarinn okkur að aðalmunurinn á mönnum og dýrum fælist í því, að dýrin fylgdu blindri eðlishvöt sinni sem þau hefðu enga stjórn á, en við mennirnir hefðum stjórn á þessu í krafti skynsemi og dómgreindar.

Þetta hefur víst skolast eitthvað til síðan þá, eða þá að þeir eru búnir að fella þetta niður í kennslubókum í barnaskóla? Tja, svo er nú það og jamm!, eins og kerlingin sagði.

20.04.06 @ 16:28
Athugasemd from: Ragnar Geir Brynjólfsson

Minn góði barnakennari kenndi okkur sveitakrökkunum árið 1970 að munur manna og dýra fælist í því að menn hefðu siðferðiskennd en það hefðu dýrin ekki. Nú segja börn hikstalaust að maðurinn sé spendýr! Það er vitaskuld rétt að segja að maðurinn eigi sameiginlegan forföður og sum spendýr, en það er nú býsna langt gengið hjá blessuðum börnunum að flokka manninn hikstalaust með dýrum þó hann næri ungviði sitt með mjólk. (Ég ætla ekki að þau hafi lært þetta í skólanum). Aristóteles hefði alfarið hafnað þessum skilningi. Það er nokkuð til í því sem Egill Ólafsson söng: „Nútíminn er trunta - með tóman grautarhaus, hjartað það er hrímað, því heilinn gengur laus.“ Benedikt páfi hefði varla orðað þetta betur.

20.04.06 @ 16:38
Athugasemd from: Jon Valur Jensson

Gott hjá ykkur, félagar.

20.04.06 @ 16:40
Athugasemd from: Jón Rafn Jóhannsson
Jón Rafn Jóhannsson

Já, Ragnar frábært! Þessi vísa hans Egils Ólafssonar er hrein snilld. Rétt eins og sá á lof skilið sem gat fundið rím við Sigöldu! Hreinasta snilld! Var þetta ekki hann Jónas frá Raufarhöfn?

20.04.06 @ 16:55
Athugasemd from: Jón Rafn Jóhannsson
Jón Rafn Jóhannsson

En Eldjárninn rís hæst:

Raun
vísinda
stofnun
Háskóla
Íslands

20.04.06 @ 17:05
Athugasemd from: Ragnar Geir Brynjólfsson

Svo segir innan á plötumslagi Hins íslenzka þursaflokks: „Ljóð þetta varð til skömmu eptir vetrarsólhvörf árið 1977 eða rjett í þann mund er menn fara inn eptir og koma innan að. Höfundur ljóðsins er með öllu ókunnur en lagið hefur verið leikið í ameríkanskri útvarpsstöð allar götur frá 1951. Bragarhátturinn er afbrigði af tröllaslag og nefnist hrímþursahark“ og svo byrjar ljóðið svona:

Nútíminn er trunta
með tóman grautarhaus
Hjartað það er hrímað
því heilinn gengur laus

Lengra vitna ég ekki í ljóðið því í næsta erindi koma orð sem öruggt er að ekki gætu verið eftir neitt geistlegt yfirvald. Ljóðið er merkt með hrosshaus og utan á kápunni eru Egill Ólafsson og Sigurður Bjóla skráðir fyrir lögum þannig merktum.

20.04.06 @ 17:06
Athugasemd from: Jón Rafn Jóhannsson
Jón Rafn Jóhannsson

Vonandi að ungir jafnaðarmenn átti sig nú á þessu hrímhjarta þegar þeir fara inn eptir og koma innan að í sólrúnarmálum sínum! Engum hollt að láta hausinn rangla of lengi lausan í Firðinum. Þeir eru góðir saman Egill og Bjóla og engin skortur á frjósemi þar á bæ í heimum ljóðs og laga!

20.04.06 @ 17:49
Þórður Sveinsson

Rót þessarar umræðu allrar eru skoðanir ykkar Kirkjunetsmanna á samkynhneigð. Og í grein Jóns Rafns er fjallað um samkynhneigð í samhengi við mannfjöldaþróun. Ég get ekki skilið þá umfjöllun á annan veg en að hann telji samkynhneigð vera eina af orsökum minni fólksfjölgunar og jafnvel fólksfækkunar. Þar sem Jón Rafn ræðir um sjálfhverfa nautnahyggju – hedónisma – get ég ekki skilið það öðru vísi en svo að hann sé meðal annars að ræða um samkynhneigð og að samkynhneigðir séu þar af leiðandi ábyrgir fyrir því hvernig mannfjöldinn þróast – ekki einir auðvitað, en fyrst Jón Rafn kýs að blanda þessu inn í umræðuna finnst mér eðlilegt að álykta sem svo að hann telji samkynhneigð vera meiri háttar ógn við viðkomu mannkyns. Af hverju ætti hann að vera að því annars? Af hverju er hann að tala um mannfjöldaþróun í opnu bréfi til mín af tilefni gagnrýni minnar á skoðanir Kirkjunets á samkynhneigð ef það er ekki af einmitt þeirri ástæðu?

En fyrst ykkur langar svona mikið að heyra hverjar skoðanir mínar á fóstureyðingum eru, þá skal ég upplýsa ykkur um að ég er ykkur ekki sammála um að þær beri að banna. Mér finnst fóstureyðing vissulega vera meiriháttar mál, enda er fóstur vísir að manneskju. Á vissu stigi meðgöngunnar verður það í raun og sann að manneskju því að þá hefur það öðlast einhverjar tilfinningar. Ég er andvígur fóstureyðingum þegar svo er komið. Fram að þeim tíma finnst mér hins vegar fóstureyðingar eiga að vera leyfilegar í sérstökum tilvikum, svo sem þegar vitað er að meðganga mun stofna lífi móður í hættu. Dæmi: 14 ára stúlka verður þunguð og vitað er að hún mun ekki lifa af að fæða barnið. Samkvæmt ykkar hugmyndum ætti stúlkan að deyja kvalafullum dauðdaga við að eiga barnið þó svo að hægt sé að bjarga lífi hennar strax í byrjun meðgöngu með því að eyða fóstrinu. Ég er hins vegar á því að fóstrinu eigi að eyða, enda er stúlkan manneskja með tilfinningar en fóstrið ekki. Tiltekin manneskja mun þá aldrei fæðast og er það miður. Hins vegar hlýtur stúlkan að vera rétthærri fóstrinu.

Þetta er auðvitað ekki í samræmi við afstöðu kaþólsku kirkjunnar sem gerði konu eina að dýrlingi eða einhverju ámóta eftir að hún kaus að eiga barn þrátt fyrir að hafa frá því á fyrstu stigum meðgöngu vitað að það myndi kosta hana lífið. Og barnið fæddist, en fjöldi barna varð móðurlaus. Að vegsama þetta finnst mér fáránlegt. Fóstureyðingar eru að mínu viti einfaldlega nauðsynlegt úrræði og það kæmi mér ekki á óvart að mun fleiri konur dæju af barnsförum en ella ef ekki væri fyrir fóstureyðingar.

Annars finnst mér undarlegt að þessi umræða sé allt í einu tekin að snúast um fóstureyðingar. Ég var í grein minni ekki að gagnrýna afstöðu ykkar til þeirra. Að menn reyni að færa umræðuna að einhverju allt öðru en hinu upphaflega ágreiningsefni ber iðulega vott um að þá skorti rök fyrir máli sínu. En hvað sem öðru líður er slíkt ekki til eftirbreytni.

20.04.06 @ 18:11
Jón Valur Jensson

Jæja, Þórður, ertu þá fylgjandi fóstureyðingu, þegar 14 ára stúlka væri ella í lífshættu, en andvígur slíkum aðgerðum, þegar 18 ára stúlkur og eldri vilja fara í þessa lífsfjandsamlegu aðgerð af félagslegum ástæðum? Og svaraðu nú.

Mér finnst miklu mikilvægara að fá að vita um afstöðu þína í þessu seinna atriði, af því að það fyrra er nánast ekki ekki til í reynd, “non-existent", en það síðara óskaplega algengt, svo að fórnað er um 940 íslenzkum, ófæddum börnum af þeirri “ástæðu” einni saman árlega (og margir læknar og aðstoðarfólk þeirra fá að fita sig á verkinu á kostnað skattborgara).

20.04.06 @ 20:27
Athugasemd from: Jon Valur Jensson

Þessi orð þín, Þórður: “og það kæmi mér ekki á óvart að mun fleiri konur dæju af barnsförum en ella ef ekki væri fyrir fóstureyðingar,” lýsa megnri vanþekkingu þinni á þessum málum. Ætlarðu að ganga út frá þessu sem stjórnmálamaður?

20.04.06 @ 21:35
Athugasemd from: Jón Rafn Jóhannsson
Jón Rafn Jóhannsson

Mér leikur forvitni á því að vita hver grundvallarafstaða Þórðar er til mannsins yfirleitt. Ragnar Geir orðar það ágætlega hér að ofan:

Minn góði barnakennari kenndi okkur sveitakrökkunum árið 1970 að munur manna og dýra fælist í því að menn hefðu siðferðiskennd en það hefðu dýrin ekki.

Ef Þórður telur manninn ekki hafa neina siðferðiskennd til að bera er hann sannur „hedonisti“ og getur fylgt hinni neikvæðu hlið athafnaheimspekinnar (pragmatism) eftir viðmiðinu: „tilgangurinn helgar meðalið.“

Þá er leiðin opin til endanlegs siðleysis og hruns allra siðrænna gilda samfélagsins. Þá spyrjum við ekki að leikslokum.

21.04.06 @ 06:42
Þórður Sveinsson

Þú spyrð mig, Jón Valur, hvort ég sé andvígur því að 18 ára stúlkur og eldri fari í fóstureyðingu vegna félagslegra aðstæðna. Því er til að svara að það fer allt eftir því hverjar hinar félagslegu aðstæður eru. Eins og ég hef áður nefnt álít ég fóstureyðingu meiriháttar mál í ljósi þess að fóstur er vísir að persónu. Ég lít hins vegar einnig svo á að í ákveðnum tilvikum njóti kona, sem gengur með fóstur á fyrri stigum meðgöngu, ríkari réttar heldur en fóstrið, enda er hún persóna með tilfinningar en fóstrið ekki. Hafi konan til dæmis nýlega orðið fyrir einhvers konar áfalli, sem gerir henni ókleift að ala upp barn, eða eigi við alvarleg heilsufarsvandamál að stríða, sem hafa sömu afleiðingar í för með sér, finnst mér fóstureyðing eiga að koma til greina. En ég tek það fram að mér finnst ástæðurnar þurfa að vera mjög ríkar. Á Íslandi eru gerðar yfir 900 fóstureyðingar á hverju ári og mér finnst það ansi há tala. Ég er satt að segja ekki viss um að í öllum þessum tilvikum hafi ástæður fóstureyðingar verið það knýjandi að þær hafi átt rétt á sér.

En setjum svo að í öllum þessum tilvikum hafi fóstureyðing verið réttlætanleg. Nú, þá þarf greinilega að gera miklar umbætur á skipulagi fjölskyldumála hér á landi. Ýmsir persónulegir erfiðleikar eiga ekki að verða þess valdandi að fólki verði ókleift að ala upp börn. Í stað fóstureyðingar vegna félagslegra aðstæðna ætti að koma víðtækur stuðningur við móðurina bæði á meðgöngu og eftir hana og má vera að slíkan stuðning skorti.

Annað sem ég vil benda á er að árlega eru gerðar um 60 fóstureyðingar af læknisfræðilegum ástæðum og stundum fleiri. Þú álítur, Jón Valur, að fóstureyðingar hafi lítil áhrif á tíðni þess að konur deyji af barnsförum. Mér finnst þetta hins vegar slíkur fjöldi að alls ekki sé fráleitt að álykta hið gagnstæða.

Að lokum ætla ég að víkja nokkrum orðum að grundvallarafstöðu minni til mannsins og svala þar með forvitni Jóns Rafns. Mín skoðun er sú að maðurinn sé í eðli sínu siðferðisvera þó svo að siðferði sumra sé mjög bjagað. Þar með er ég væntanlega ekki einn þessara voðalegu hedonista sem þið teljið svo hættulega. En þar sem maðurinn er siðferðisvera byggjast samfélög manna óhjákvæmilega á siðferðisreglum sem náðst hefur samkomulag um. Þessar reglur eru nauðsynlegar til að mannlegt samfélag fái þrifist og til að hver og einn geti lifað lífi sínu til fulls. Þess vegna álít ég það siðferðislega skyldu hvers og eins að fara að þessum reglum.

Tilvísanir:

Skýrsla Landlæknisembættisins um fóstureyðingar árið 2003: http://www.landlaeknir.is/Uploads/FileGallery/Utgafa/Fostureydingar_2003_lokautg_jan.05.pdf

Skrá yfir fjölda fóstureyðinga, ástæður þeirra og fleira árin 1982 til 2003:
http://www.landlaeknir.is/Uploads/FileGallery/Heilbrigdistolfraedi/TB1_6_82_03.xls

21.04.06 @ 18:54
Athugasemd from: Jon Valur Jensson

Mikill og alhliða er misskilningur þinn á þessu sviði, Þórður, en gjörla sé ég þó gæta hér góðs hugar þíns í málinu, bæði með yfirlýstri stefnu þinni og með því, að þú ert greinilega að vinna vinnuna þína og afla þér gagna. En leiðréttingar á því, sem missagt var í þessu innleggi þínu, sendi ég um leið og ég kemst til þess frá öðru. –Með góðri kveðju, JVJ.

21.04.06 @ 19:38
Athugasemd from: Jon Valur Jensson

Þórður, þú segir:

“Þú spyrð mig, Jón Valur, hvort ég sé andvígur því að 18 ára stúlkur og eldri fari í fóstureyðingu vegna félagslegra aðstæðna. Því er til að svara að það fer allt eftir því hverjar hinar félagslegu aðstæður eru. Eins og ég hef áður nefnt álít ég fóstureyðingu meiriháttar mál í ljósi þess að fóstur er vísir að persónu. Ég lít hins vegar einnig svo á að í ákveðnum tilvikum njóti kona, sem gengur með fóstur á fyrri stigum meðgöngu, ríkari réttar heldur en fóstrið, enda er hún persóna með tilfinningar en fóstrið ekki. Hafi konan til dæmis nýlega orðið fyrir einhvers konar áfalli, sem gerir henni ókleift að ala upp barn, eða eigi við alvarleg heilsufarsvandamál að stríða, sem hafa sömu afleiðingar í för með sér, finnst mér fóstureyðing eiga að koma til greina” (feitletrun JVJ).

En þessar aðstæður, sem þú nefnir þarna, eru ekki félagslegar ástæður fósturdeyðingar, heldur heilsufarslegar eða það, sem lögin nr. 25/1975 kalla “læknisfræðilegar ástæður.” Þú gefur (sem betur fer) ekkert færi fyrir þessar ca. 940 fósturdeyðingar með því að leyfa “aðgerðina” bara á svona forsendum.

Þegar þú bætir við í beinu framhaldi:
En ég tek það fram að mér finnst ástæðurnar þurfa að vera mjög ríkar. Á Íslandi eru gerðar yfir 900 fóstureyðingar á hverju ári og mér finnst það ansi há tala. Ég er satt að segja ekki viss um að í öllum þessum tilvikum hafi ástæður fóstureyðingar verið það knýjandi að þær hafi átt rétt á sér.”

Þær hafa verið rúmlega 1000 á ári að meðaltali á þessari 21. öld. Ég miða við heildartöluna, en þeir voru svo “sniðugir", yfirmenn þessara mála, að lækka töluna, rétt eins og Thatcher-stjórnin tók upp nýja aðferð til að telja atvinnulausa, svo að ýmsir hættu að teljast með, svo að ástandið virtist mun betra! Alla tíð frá 1975 höfðu allar konur verið taldar með, líka þær sem áttu lögheimili erlendis, en skyndilega árið 1989 var hætt að telja þær með, sem höfðu lögheimili erlendis, jafnvel þótt ætla mætti, að sumar þeirra séu íslenzkar konur, sem leitað hafi hingað í ‘öryggið’, og aðrar nýbúar, en afar fáar ferðamenn. 1989 voru framkvæmdar hér 690 fósturdeyðingar, þar af 20 á konum með lögheimili erlendis; hlutfallið er heldur hærra nú af þessum ca. 1000 árlegu, en ’skýrslan’, sem send er fjölmiðlum telur ekki nema kannski 940–960 (misjafnt eftir árum). Þetta er bara partur af feluleiknum, sem yfirmenn fósturdeyðingastarfseminnar virðast vilja iðka í sambandi við þessi mál (annað dæmi er fegrandi feluorðið ‘þungunarrof’, sem dr. Reynir Tómas Geirsson lagði til að leysti orðið ‘fóstureyðing’ af hólmi, eða ‘meðgöngurof’, sem lærisveinar hans lögðu til í fráleitri og hneykslanlegri grein sinni í Mbl. 24. marz sl., sjá grein mína Sigurviss bæn fyrir ódæddum; slík orð eru aðeins fegrunaryrði, ‘euphemisms’, til að hjálpa mönnum að fela fyrir sér alvöru siðferðisbrotsins, sem framið er með deyðingu varnarlauss fósturs).

En þú sagðir þarna (í síðustu tilvitnun til orða þinna), að þér “finn(i)st ástæðurnar þurfa að vera mjög ríkar,” sem hljómar vel, miðað við ástand þessara mála hér á Íslandi – ætla mætti, líka út frá heilsufarsástæðunum, sem þú tókst fram að þú aðhylltist (þótt þú kallaðir þær félagslegar), að þú sért þá aðeins sáttur við örlítinn hluta fósturdeyðinga á Íslandi (segjum 5–7 eða 10%). En þú bætir svo við, að “yfir 900 fóstureyðingar á hverju ári [finnist þér] ansi há tala,” sem gefur nú ekki beint í skyn, að þú viljir skera þá tölu niður um a.m.k. 90%, og þegar þú bætir við: “Ég er satt að segja ekki viss um að í öllum þessum tilvikum hafi ástæður fóstureyðingar verið það knýjandi að þær hafi átt rétt á sér” (leturbr. mín, JVJ), þá detta nú allar dauðar lýs úr höfði mér, og ég örvænti um náungann, því að mér virðist þú farinn að opna dyrnar fyrir þann skilning, að það séu kannski bara undantekningartilfelli af þessum 1000, sem þú viljir EKKI láta fara fram, kannski 10–30% í mesta lagi, þannig að þú sért samt vel sáttur við a.m.k. 700 fósturdeyðingar á ári. En þar með værirðu að samþykkja lungann af öllum tilfellunum af “félagslegum ástæðum", sem standa á bak við langt yfir 90% allra fósturdeyðinga.

Og nú spyr ég, Þórður minn: Er þetta rétt ályktað hjá mér? Og ef svo er, ertu þá ærlegur í málinu? Hefurðu þá ekki verið að dylja stóran meginþátt í afstöðu þinni til þessara mála hér ofar með því að teikna þig upp svo tregan til að leyfa margar fósturdeyðingar? Ég innti þig eftir afstöðu til félagslegra ástæðna ‘aðgerðarinnar’, og þú vékst þér nánast undan því með því að nefna dæmi um tvær eðlilegar ástæður að þínu mati, en hvorug þeirra var í raun félagsleg.

[meira kemur, nú í vinnslu.]

22.04.06 @ 11:22
Þórður Sveinsson

Ég er fullkomlega ærlegur í mínu máli, Jón Valur. Lýst þú annars betur skoðunum þínum á samkynhneigð og hvers vegna þú ert á móti samlífi samkynhneigðra. Ég hef á tilfinningunni að þessi fóstureyðingaumræða sé einhvers konar leið til komast hjá því að fjalla um það málefni. Kannski er það vegna þess að þið Kirkjunetsmenn séuð uppiskroppa með rök.

23.04.06 @ 04:31
Athugasemd from: Jon Valur Jensson

Þórður, nú ert þú að fara fram hjá umræðu okkar um lífshelgi hinna ófæddu. Þú hefur ekki gert nógu ljósa grein fyrir því, hvar þú teljir mörkin liggja milli lífshelginnar annars vegar og meints réttar lækna og aðstandenda til þess ‘inngrips’ að drepa hina ófæddu hins vegar. Það er mjög nauðsynlegt fyrir þig að mynda þér skýra afstöðu í þessu máli, áður en þú lætur áhrif og þrýsting annarra pólitískra samherja soga þig inn í lítt hugsaða heildarstefnu flokks þíns, sem gerir ekki minnstu athugasemdir, hvorki fyrr né síðar, um þau dráp þúsundanna, sem hér fara fram, enda er sá flokkur undir stjórn gamallar rauðsokku sem var ein af þeirra leiðandi baráttukonum fyrir frjálsum fóstureyðingum um 1973–75. Og það er mjög miður, að svo sé háttað um yfirstjórn Samfylkingarinnar, segi ég, því að jafnaðarstefnan á ekki að beinast að því að níðast á hinum varnarlausu og minna megandi. En ger þú betur grein fyrir þessu máli þínu, hvar þú setjir mörkin og hvort eða í hve miklum mæli þú teljir, að leggja beri niður félagslegu ástæðurnar. Þú hefur varla neitt á móti því að vera skýr í tali.

Enga þörf hef ég fyrir að “komast hjá því að fjalla um … málefni” samkynhneigðra. Líttu á nýtt innlegg mitt um þau mál: Smáborgara svarað … En láttu það ekki trufla þig frá því að svara okkur hér.

23.04.06 @ 07:16
Athugasemd from: Jón Rafn Jóhannsson
Jón Rafn Jóhannsson

Jón. þetta síðasta innlegg þitt er eins og talað úr mínu hjarta. Mig langar að undirstrika þá afstöðu mína, að ég tel lýðræðislega jafnaðarmennsku ekki eiga sér skráð lögheimil hjá Samfylkingunni sérstaklega. Hún nær langt inn í raðir Sjálfstæðisflokksins.

En fyrr í dag skrifaði ég annað opið bréf til Þórðar þar sem ég fer þess á leit, að hann geri grein fyrir afstöðu sinni til MANNHELGI yfirleitt.

Það verður fróðlegt fyrir kristið fólk í landinu að sjá ungan, íslenskan stjórnmálamann svara þeirri spurningu afdráttarlaust. En ég reikna með að þar verði leitast við að drepa málinu á dreif. Kristindómurinn hefur ekki átt sér eindreginn talsmann á Alþingi síðan Þorvaldur Garðar Kristjánsson var og hét.

Hvað áhrærir ungliða Sjálfstæðisflokksins þá hafa þeir ánetjast þokukenndri frjálshyggju sem virðist fremur grundvallast á óraunsæi, en veruleikanum. Engu að síður er rétt og skylt að taka fram, að Hannes Hólmsteinn Gissurarson sætir gagnrýni á vefsíðum þeirra fyrir að hafa tjáð sig um fóstureyðingar við nemendur sína við Háskóla Íslands og ekki til samræmis við „rétthugsunina“ (newspeak).

Hins vegar þekkjum við vel til tvískinnungs fjölmargra kaþólskra demókrata í BNA sem Þorgerður Katrín Gunnarsdóttir hefur kosið að taka sér til fyrirmyndar í afstöðu sinni til fóstureyðinganna.

En bíðum og sjáum hvernig Þórður svarar síðara bréfi mínu Ég geri ekki ráð fyrir því að Þorgerður Katrín lúti svo lágt að gera grein fyrir málstað sínum á þessum vettvangi.

23.04.06 @ 07:45
Athugasemd from: Ragnar Geir Brynjólfsson

Það er spurning hvort tvískinnungur bandarískra kaþólskra demókrata í fóstureyðingarmálinu sé yfirfæranlegur á íslenskt stjórnmálaumhverfi? Þar hefur kirkjan og kaþólskan eflaust öðlast mun meiri myndugleika og sjálfsmynd heldur en hér er, þrátt fyrir að gefið hafi á bátinn þá er hún eflaust mun öflugra afl í bandarísku þjóðlífi heldur hún er hér.

Það væri kannski ólíklegt að búast við því hér á landi að stjórnmálamaður tæki harða og einarða afstöðu í máli sem hefur varla fengist rætt meðal þjóðarinnar óháð því hvaða afstöðu viðkomandi stjórnmálamaður hefur til trúarinnar eða hvaða kirkjudeild trúfélagi hún/hann tilheyrir eða ekki. Afstöðu sem margir myndu líta á sem róttæka.

Eins og við vitum þá átti málflutningur lífsverndarmanna afar erfitt uppdráttar frá setningu fóstureyðingarlaganna og allt fram á síðustu ár. Enn er jafnvel verið að hafna birtingar á stuttum og varfærnislega orðuðum greinum, sbr. grein Jóns Vals um Barnaborg. Þetta er hið íslenska umhverfi.

Við verðum að horfa á að umræðan á langt í land með að losna úr þeim viðjum sem hún hefur verið í. Þangað til er líklega hyggilegra að hlífa stjórnmálamönnum við beinum áskorunum um afstöðu. Þeir taka áhættu með því einu saman að taka þátt í umræðunni. Þvílík er lokunin. Þórður hefur því sýnt hugrekki með því einu að ræða málið. Ég fyrir mitt leyti get á sama hátt einnig skilið afstöðu Þorgerðar. Við skulum láta nægja í bili að vera stoltir af því að þetta er líklega hæsta embætti sem nokkur kaþólskur íslenskur maður hefur gegnt hér á landi frá því Jón Arason leið.

Jafnframt er rétt að halda áfram því starfi að stuðla að opinni umræðu um málið. Kornið er ekki fullþroskað, það bíður síns tíma. Þegar uppskerutíminn kemur þá munu stjórnmálamennirnir taka til hendinni. Fyrr ekki.

23.04.06 @ 09:41
Athugasemd from: Jón Rafn Jóhannsson
Jón Rafn Jóhannsson

Þetta er þörf athugasemd hjá þér Ragnar. Í reynd fór aldrei nein umræða fram í BNA um þetta mál, heldur var þetta ákvörðun hæstaréttar í máli Roe gegn Wade árið 1973.

Ef til vill er ég að hafa Þorgerði Katrínu fyrir rangri sök? Líttu á:

http://blog.central.is/johanna89?page=comments&id=1629378

En að sjálfsögðu er langt fræðslustarf fyrir höndum áður en fóstureyðingarlögunum verður breytt hér á landi. En satt best að segja hafa fjölmargir aldrei getað sætt sig við ákvæðið „af hagkvæmisástæðum“ enda einstakt virðingarleysi gagnvart mannslífinu.

Í BNA hefur það verið neitunarvald forseta sem hlynntur er fóstureyðingum sem ráðið hefur úrslitum fram að þessu, en eins og þeir segja þá eru lifsverndarsinnar afar nærri því núna að ná 2/3 hluta þingmanna sem nægir til að ógilda neitunarvald forseta. Hér eiga því demókratar ekki síður hlut að máli. Ef til vill myndi reyna á neitunarvald forseta í þessu máli einhvern tíma í ókominni framtíð hér heima?

23.04.06 @ 12:08
Athugasemd from: Jon Valur Jensson

Ragnar bróðir, ég er ekki sammála þessu hjá þér:
“Það væri kannski ólíklegt að búast við því hér á landi að stjórnmálamaður tæki harða og einarða afstöðu í máli sem hefur varla fengist rætt meðal þjóðarinnar óháð því hvaða afstöðu viðkomandi stjórnmálamaður hefur til trúarinnar [….] Ég fyrir mitt leyti get […] skilið afstöðu Þorgerðar. Við skulum láta nægja í bili að vera stoltir af því að þetta er líklega hæsta embætti sem nokkur kaþólskur íslenskur maður hefur gegnt hér á landi frá því Jón Arason leið.”

1) Embætti Jóhannesar Gunnarssonar biskups var æðra. (Á ég að bæta Brynjólfi biskupi Sveinssyni við?!)

2) Tout comprendre rend très indulgent – að skilja allt gerir mann afar umburðarlyndan (Corinne)? – Nei! Engin nauðung rak trúsystur okkar Þorgerði Katrínu til að lýsa þeirri skoðun sinni í viðtalsþætti á Omega fyrir alþingiskosningarnar, að þrátt fyrir að hún liti á fóstureyðingar sem vondar og óæskilegar og að hún sem kaþólsk eða kristin manneskja myndi aldrei geta hugsað sér að fara í fóstureyðingu, þá teldi hún samt, að konur ættu að eiga þetta við sig sjálfar, það væri þeirra einka-(siðferðis)mál, ekki stjórnvalda, að taka þessa ákvörðun. Með þessu lét hún eins og það væri röng forræðishyggja að ríkisvaldið banni fóstureyðingar, þegar það þvert á móti er hlutveruleg (objektíf) skylda ríkisvaldsins að vernda sérhvert mannslíf, og árás á það er í senn árás á mennskuna og manngildið sem slíkt, um leið og það er árás á lögmál Guðs og hátign hans sjálfs. Það er vissulega réttmæt forræðishyggja (paternalismi) af ríkisvaldsins hálfu að skerast í leikinn, ef einhver vill ráðast gegn lífi eða limum einhvers annars innan veggja hans/hennar eigin fjölskyldu, þótt það sé í einkalífi þeirra (þessu ‘privacy’, sem lítt siðuðum, amerískum demókrötum og ’siðfræðingum’ þeirra verður svo tíðrætt um í sambandi við fósturdráp). Eins er það 100% réttmæt – og ekki aðeins leyfileg, heldur skyldubundin – forræðishyggja af ríkisvaldsins hálfu að standa óhvikult með rétti hinna ófæddu. Það er, vel að merkja, ekki forræðishyggja í þeirri merkingu, að ríkið hafi æðsta (og jafnvel að geðþótta sínum) lagasetningarvald í þessu máli (eins og pósitívistískur lagaskilningur myndi líta á þetta); þvert á móti ber ríkinu þarna að viðurkenna, að það er sjálft, hvað þetta atriði o.fl. varðar, undir siðalögmálið sett (sem við kaþólskir vitum að er hið náttúrlega siðalögmál, sem er ekkert annað en endurspeglun af hinu eilífa lex divina – því lögmáli sem er í huga Guðs eða er í raun hans óbreytanlegi hugur og vilji).

Af þessari ástæðu get ég – þrátt fyrir mikla og óskipta væntumþykju mína og þakklæti í garð Gunnars og hans fólks – því miður ekki fundið til stolts yfir því, að Þorgerður Katrín sitji þetta embætti upp á þessi býti, þessa ‘málamiðlun’ (eða hvað það nú er) sem hún hefur í þessu efni gert við veraldarhyggjuna eða hugsanlega við sinn (og minn) eigin flokk.

3) Lokagagnrýni mín á þín tilvitnuðu orð hér ofar, Ragnar, snýr að því, að rangt sé að kalla þá afstöðu til fóstur[d]eyðinga “harða“, sem felst í algerri og altrúrri varðstöðu um heill og hag og mannhelgi hinna ófæddu. Það er ekki “harka” að verja hinn umkomulausa, hina minnstu bræður og systur Mannssonarins, varnarlaus börn í móðurkviði. Það er þvert á móti kaldrifjuð harka að horfa upp á þau drepin í þúsunda tali hér á Íslandi (nokkuð á 3. tug þúsunda síðan 1975) og hundruða milljóna tali á heimsvísu (sjá upplýsingar í greininni Blóðug og barbarísk manndráp). Ég er hræddur um, að milljónir manna á milljónir ofan fái að frétta það á dómsdegi, að þeir hafi brugðizt skyldum sínum einmitt í þessu efni. Lesum enn og aftur Mt.25.31–46, þar sem sjálfur dómari lifenda og dauðra talar og lýsir því yfir, að hann hann muni halda uppi undanbragðalausri réttlætiskröfu sinni við endi tímanna. Iðrumst því, meðan það er ekki of seint, og tökum háttaskiptum með endurnýjung hugarfarsins (Róm.12.2). Og biðjum fyrir öllum þeim, sem koma nálægt fósturdeyðingum eða flekka sig á því að svíkja hina ófæddu í tryggðum: biðjum þess, að öllum þessum verði gefinn Andi Guðs og uppljómun til endursköpunar og afturhvarfs til að þjóna vilja hans og réttlæti. Þess biðjum við, fyrir Jesúm Krist, Drottin okkar og frelsara. +

––––––––––––––––––
Aftur á móti get ég tekið undir þessi orð þín, Ragnar:
“[Stjórnmálamenn] taka áhættu með því einu saman að taka þátt í umræðunni. Þvílík er lokunin. Þórður hefur því sýnt hugrekki með því einu að ræða málið.”Það er laukrétt. Og ég vænti einmitt svars frá Þórði við síðasta pósti mínum hér á undan, kl. 9.16.

23.04.06 @ 23:32
Athugasemd from: Jón Rafn Jóhannsson
Jón Rafn Jóhannsson

Þetta er því hryggilegra, bróðir Jón, þar sem stofnandi the Planned Parenthood í BNA stóð í nánum tengslum við geðlæknaklíku þá sem starfaði á vegum Þriðja ríkisins við útrýmingu á óæskilegum þegnum og hreiðraði um sig innan bresku geðlæknasamtakanna eftir stríð, eins og víða innan háskólanna í BNA. Ég er með grein í vinnslu um þetta efni sem mun birtast síðar. Það er ekki að ástæðulausu sem ég hef talað um fóstureyðingar sem skugga nasismans. Við getum allt eins talað um framhaldslíf nasismans undir blæju „falsvísinda.“

Allt grundvallast starf þessara manna á rangfærslum, lygum og yfirhylmingum. En það er auðvelt að rekja slóð þeirra allt til upphafsins eftir frönsku byltinguna. Það kemur því ekki á óvart að þessi myrku öfl hatist við kristna kirkju og leita með öllum ráðum færa til að ganga af henni dauðri. Sagði ekki Frelsarinn að börn þessa heims væru slæg eins og höggormar?

Hvað varðar áhættu stjórnmálamanna gagnvart sannleikanum kemur upp í huga minn „sena“ úr kvikmynd úr David Cooperfíeld eftir Charles Dickens. Hann kemur inn í geðveikrahæli, mikla og stóra byggingu. Sjúklingarnir ráfa þar um tugum saman i eina og sama herberginu, miklum sal. Skyndilega tekur ein geðsjúk kona að æpa og allir hinir sjúklingarnir tóku að æpa með henni. Þarna finnst mér „rétthugsuninni“ (newspeak) vel lýst: Sem samkór hinna bláeygu! Það krefst karlmennsku að berjast fyrir sannleikanum. Í rótgróinni afstæðishyggju sinni spyr hedonisminn eins og Pílatus: „Hvað er sannleikurinn“?

Hvað áhrærir þessi skuggalegu öfl, þá fjármögnuðu þau sig í upphafi á „Gyðingagullinu,“ sem þeim reyndist síðan auðvelt að margfalda á hlutabréfamarkaðinum með dyggri aðstoð sömu bankanna sem varðveittu þetta gull fyrir þá erlendis í stríðinu. Það virðast ekki vera nein takmörk fyrir því hversu djúpt mennsk illska getur sokkið í formyrkvan sinni! Dálætis og hjartans mál þessara afla er það sama og Hitlers: Afsiðun vestrænnar menningar!

Það hryggilegasta við þetta allt saman er að róttæk vinstri öfl í heimunum í dag virðast vera galopin fyrir boðskap þessara manna ásamt barnalegri frjálshyggju sem í þjóðfélagsrýni sinni er einungis „stórt barn.“ Þetta sést best á afstöðu hennar til fóstureyðinganna þar sem hún tönglast sífellt á frelsi einkalífsins. Ríkisvald sem afhent hefur hópi þegna sinna rétt til að aflífa annan hóp er ekki hlutlaust og er víðsfjarri því að virða mannréttindi þegna sinna.

24.04.06 @ 05:46
Athugasemd from: Magnús Ingi Sigmundsson
Magnús Ingi Sigmundsson

Sæll Jón Rafn,
Get ég fengið opið leyfi hjá þér til að taka hvaða grein þína sem mér líst vel á, og eiga vel við, til að endurbirta hana á heimasíðu Lífsverndar?

24.04.06 @ 10:45
Athugasemd from: Jón Rafn Jóhannsson
Jón Rafn Jóhannsson

Sjálfsagt Magnús, ekkert mál. Velkominn að nýju í hópinn. Hann fer brátt stækkandi.

24.04.06 @ 11:42
Athugasemd from: Jon Valur Jensson

Ég vil svo bæta því við síðasta innlegg mitt, hið langa, að mér er vitaskuld fjarri huga að vilja veitast á nokkurn hátt að Þorgerði Katrínu sjálfri persónulega. Get svo sannarlega bætt við lofsyrðum um hana – þ.e.a.s. um ótvíræða og mikla hæfileika hennar sem stjórnmálamanns, hæfileika sem ég sá fljótt að voru ráðherrastóls virði, jafnvel forystu. En þeim mun frekar varð ég fyrir vonbrigðum með orð hennar um fóstureyðingar í Omega-þættinum um árið. Henni fylgja þó frá mínum anda heillaóskir og fyrirbæn um að henni megi farnast vel sem góðum stjórnmálamanni og að hún öðlist í hæfni sinni og verkum hið sanna ‘statemanship’, sem felst ekki í því að ganga eftir ímynduðum væntingum kjósenda, heldur umfram allt að fylgja samvizku sinni og sannfæringu og bregðast ekki hinum fátækustu allra, ekkjum og munaðarleysingjum og “útlendingunum í landinu,” eins og Gamla testamentið segir, og ég leyfi mér að láta það hugtak ná hér líka yfir þær mannlegu persónur, sem gerðar eru á degi hverjum útlægar úr mannvist okkar og hugarheimi: ófæddu börnin sem fórnað er á altari efnishyggjunnar.

24.04.06 @ 11:50
Athugasemd from: Ragnar Geir Brynjólfsson

JVJ, ég er ekki ósammála þér. Ég sé núna að óheppilegt orðaval hjá mér er að valda misskilningi þarna.

Aðeins örfá orð hér til skýringar. Hvað varðar 1) þá átti ég frekar við veraldleg áhrif Jóns Arasonar og sona hans, sérstaklega Ara lögmanns. Það hefði verið skýrara hjá mér að orða það þannig.

2) Hér átti ég við að hina pólitísku yfirlýsingu er hægt að skilja, ekki það að ég sýni samkennd með málstaðnum sem lýst er yfir. Hér hefði ég aftur átt að orða þetta betur.

3) Hér sé ég eftir greiningu JVJ að orðið “harða” hefði ekki átt að vera þarna. Betra hefði verið að segja “einarða og skýlausa” afstöðu eða eitthvað í þeim dúr.

Ég get á sama hátt alveg skilið, en að þessu sinni með samkennd, vonbrigði JVJ vegna yfirlýsingar ÞKG, í ljósi þess hve eindregið hinn fyrrnefndi hefur beitt sér í þágu þessa göfuga málstaðar í gegnum árin þrátt fyrir mikinn mótbyr.

En stjórnmál eru oftast raunsæisstjórnmál. Sá stjórnmálamaður sem myndi lýsa því yfir í dag að fóstureyðingar ætti að banna væri líklega um leið búinn að vippa sjálfum sér út úr stjórnmálunum þar með. Þetta hefur líklega ekki verið svona slæmt árið 1975 þegar lögin voru sett. Þá þorðu menn þó að andæfa opinberlega. Ég tek fram að mér þykir stjórnmálalandslagið í þessu máli afleitt og vildi óska þess að svona væri það ekki. En svona er þetta mjög líklega núna.

Því er mikilvægt sem aldrei fyrr að vinna að málstað lífsverndarsinna og efla opna umræðu um málið sem hefur líklega verið kæfð að mestu síðustu 30 árin, eða hvað?

Ef það yrði gert væri ekki ólíklegt að margir gerðust hliðhollir málstað lífsverndar og þyrðu að koma úr felum með skoðanir sínar á þessu máli.

25.04.06 @ 19:58
Athugasemd from: Jon Valur Jensson

Þakka þér þetta, Ragnar. En varðandi það segir þú segir þarna: “En stjórnmál eru oftast raunsæisstjórnmál,” þá veit ég alveg, að rétt er að vera raunsær og kunna t.d. að meta það, að sumir menn (eins og líklega hann Þórður) vilji fara (all)langt áleiðis með okkur í þeirri stefnu að takmarka fósturdeyðingar. Ég hef alltaf stutt Þorvald Garðar Kristjánsson í öllum hans tilraunum til að afnema félagslegu ástæðurnar – og hann er ekki heiðursfélagi Lífsvonar nema einmitt vegna þess, að hann var mikilvægasti baráttumaðurinn í þessu máli á Alþingi. Sjálfur hef ég jafnvel talið vert, að reynt yrði að leggja niður d-lið félagslegu ástæðnanna (um fjórar félagslegar ástæður var að ræða, auk fjögurra annarra, en d-liðurinn, aðeins ein þessara 8 ástæðna, náði til um þriggja fjórðu hluta allra fósturdeyðinga flest árin! – og sá liður tók til “annarra, ótilgreindra” félagslegra ástæðna!). Það á að láta á það reyna, hvar (ef nokkurs staðar) þingmenn vilja takmarka þessi þúsundadráp á kostnað þjóðar og siðferðis, andlegrar og líkamlegrar heilsu kvenna.

Þegar þú bætir við: “Sá stjórnmálamaður sem myndi lýsa því yfir í dag að fóstureyðingar ætti að banna væri líklega um leið búinn að vippa sjálfum sér út úr stjórnmálunum þar með,” þá er það e.t.v. rétt hér á Íslandi (ekki hefur þó á það reynt), en það er hins vegar ekki rétt þar sem eru kristilegir stjórnmálaflokkar – eins og í Þýzkalandi, Ítalíu, Belgíu og á Norðurlöndunum.

25.04.06 @ 20:28
Athugasemd from: Guðmundur Guðmundsson
Guðmundur Guðmundsson

Oft hefur mér blöskrað þröngsýnishjalið og vitleysan hjá trúmönnum, en þetta er nú of vitlaust, meira að segja hjá ykkur. Eða hvað á þetta að þýða:

“Óhefta og blinda græðgi stjórnlauss auðvalds lyfjafurstanna sem græða milljarði dala árlega á fóstureyðingarstóriðju sinni sem kostar 124.000 barnslíf á hverjum sólahring og gengur jafnvel svo langt að framleiða bóluefni úr líkamsleyfum fórnaradýra sinna”

Bóluefni er EKKI framleitt úr líkamsleyfum fóstra. Nema þið séuð að tala um hænufóstur, en inlúenzubóluefni er framleitt í frjóvguðum hænueggjum. Sum bóluefni eru framleidd í frumulínum, en þær eru vissulega sumar upphaflega komnar úr mannafóstrum. Þessi málflutningur ykkar er því bæði rangur og villandi. Fyrir utan það að fósturfrumulínur hafa allar erfðafræðilegar upplýsingar til staðar svo hægt er að “koma þeim á legg” þegar tæknin til að gera það verður fyrir hendi innan tíu ára. Þannig að strangt til tekið eru fósturfrumlínur ekki ‘abort fetus’.

Að lokum ein samviskuspurning - neitið þið rétttrúaðir börnunum ykkar um bólusetningar vegna þessarar trúar ykkar að bóluefni séu unnin úr mannafóstrum?

27.04.06 @ 10:05
Athugasemd from: Jon Valur Jensson

Sæll, Guðmundur, ertu ekki skrifstofumaðurinn? Mér sýnist það á orðbragðinu. Ertu sérfróður um þessi mál? (svaraðu því, ef þú svarar).

Þar sem ég veit ekki, hvort Jón Rafn kemst til að svara þér í bráð, vil ég aðeins veita þér örstutt tilsvör, það sem ég get, því að ekki þekki ég inn á öll þessi mál. Veit t.d. ekki um þetta bóluefni sem hann talaði um. Hygg þó að nafni minn hljóti að hafa einhverjar heimildir fyrir því (nema um rangþýðingu sé að ræða eða eitthvað þ.u.l.), því að eitt er víst: að sá vel gerði maður spinnur slíkt ekki upp sjálfur.

Ég vona að þú sért ekki málsvari eða útsendari lyfjaiðnaðarins í þessum málum öllum, t.d. varðandi collagenið eða nýtingu deyddra mannsfóstra í fegrunariðnað og annað.

Þú talar um, að frumulínur séu “vissulega sumar upphaflega komnar úr mannafóstrum,” en ferð út í að réttlæta notkun þeirra með því, að “hægt [sé] að “koma þeim á legg” þegar tæknin til að gera það verður fyrir hendi innan tíu ára. Þannig að strangt til tekið eru fósturfrumlínur ekki ‘abort fetus’,” segirðu. –– Hvers lags rugl er þetta? Ef tæknin er ekki fyrir hendi NÚNA, heldur bara eftir 10 ár, þá er greinilega ekki hægt að réttlæta neina NÚVERANDI notkun þessa með því sem kann að gerast eftir áratug! Þar að auki átta ég mig ekki alveg á því, hvað það inniber, sem þú segir að gerist eftir 10 ár – hvort þá verði farið að vinna úr lífverunni maður (fóstri) eða úr sérræktuðum fósturvefjum, t.d. beinum eða vöðvum. Aldrei nokkurn tímann á að leyfa að brúka manneskju sem slíka í svona ‘hagnýtingu’.

Lokaspurningu þinni get ég svarað þannig: Ég veit ekki til, að börn mín hafi fengið eða til standi að þau fái neitt bóluefni unnið úr drepnum mannsfóstrum, en ef það stæði til, myndi ég hafna slíku og leita annarra leiða en þeirrar að ‘hagnýta’ mér glæpi samfélagsins gegn hinum smæstu meðbræðrum okkar. Við eigum ekki að varða áfangana í okkar eigin lífi með blóðslóð ófæddra barna. Og þú færð ekki að boða þann boðskap hér. Við getum rökrætt ýmis mál, en þetta er ekki áróðursvettvangur fyrir stórtækustu fjöldamorðsstefnu samtíðar okkar. Já, gestrisni Kirkjunetsins á sín takmörk, þú getur alveg treyst því.

27.04.06 @ 15:38
Athugasemd from: Jon Valur Jensson

Góður vinur sendi mér þennan texta áðan:

Nýtt inflúenzu-bóluefni (Flu Vaccine) frá Vaxin-fyrirtækinu notast við frumulínur úr fóstrum sem fargað hefur verið með fósturdeyðingu

LARGO, Flórída, 7. febr. 2005 (LifeSiteNews.com) - Framkvæmdastjóri samtakanna Children of God for Life, Debi Vinnedge, hefur sent út viðvörun til neytenda þess efnis, að nýtt inflúenzu-bóluefni, sem nú er til fyrstu tilrauna á mönnum (in early human testing), sé nú framleitt, en það notar frumulínur úr förguðum fóstrum (aborted fetal cell lines). Í bréfi dags. 12. jan. 2005 óskaði Vinnedge eftir því, að líftæknifyrirtækið Vaxin í Birmingham, Alabama, tæki til endurskoðunar ákvörðun sína um að nota PER C6 í sínu nýja inflúenzu-bóluefni …

Fullan texta er að finna á:
http://www.lifesite.net/ldn/2005/feb/05020703.html.

27.04.06 @ 18:28
Athugasemd from: Guðmundur Guðmundsson
Guðmundur Guðmundsson

Sæll Jón Valur. Nú veit ég ekki hvort ég er “skrifstofumaðurinn”, en jú ég starfa á skrifstofu. Ekki er ég sérfróður um bóluefni og bólusetningar, en hef nokkra þekkingu í líffræði. Að svo sögðu vil ég taka fram að ég er ekki að mæla fóstureyðingum bót, en ólíkt þér vil ég ekki banna þær.

Það sem fyrir mér vakti með fyrri athugasemd var að benda á að ýmislegt í læknis- og lyfjafræði hefur verið þróað beint eða óbeint með hjálp fósturfrumulína. Ef þú villt ekki nota lyf eða bóluefni, sem þróuð eru með aðstoð slíkra fósturfrumulína, þarft þú að hafna verulegum hluta lyfja samtímans.

Með athugasemdinni um að fósturfrumulínur séu ekki ‘abort fetus’, strangt til tekið, átti ég við að í þessum línum eru enn til staðar allar erfðaupplýsingar fóstursins. Með tækni (klónun), sem reyndar er til í dag en á samt nokkur ár í land að sé áreiðanleg, er hægt að ‘búa til’ fóstrið sem frumurnar komu upphaflega úr og ala með eðlilegum hætti. En er ekki páfinn líka búinn að banna slíkt?

28.04.06 @ 14:52
Athugasemd from: Jon Valur Jensson

Það myndi hljóma undarlega, Guðmundur, ef þú hefðir sagt, að þú vildir “ekki mæla líkamsárásum bót, en ólíkt þér vil ég ekki banna þær.” – Afstaða þín til banns við drápum hinna ófæddu er siðlaus: hún er siðvana (amórölsk) í þeirri merkingu, að hún játar ekki, að siðferði eigi að gilda um þessar mennsku lífverur, og hún er í beinni andstöðu við siðalögmálin (sem sé: ómórölsk) vegna taglhnýtingar við nytjahyggju (pragmatisma) og siðvilltar pólitískar hagsmunastefnur ofanverðrar 20 aldar (sem eiga sér þó rætur í alræðishyggjunni í Evrópu á fyrri hluta aldarinnar, eins og Jón Rafn hefur gert ágæta grein fyrir hér á vefsetrinu).

“Ef þú villt ekki nota lyf eða bóluefni, sem þróuð eru með aðstoð slíkra fósturfrumulína, þarft þú að hafna verulegum hluta lyfja samtímans,” segirðu hér ofar. Já, ég hafna öllu slíku, og svei því bæði aftan og framan.

Það er einfaldlega ekki siðlegt að ‘búa til’ fóstur til að gera það að tilraunadýri fyrir lyfjaiðnaðinn.

Og meðal annarra orða: Hjá hvaða fyrirtæki vinnurðu? Ertu kannski í lyfja- eða líftækniiðnaði?

28.04.06 @ 15:47
Athugasemd from: Jon Valur Jensson

Sami vinur minn og getið var í næstsíðasta pósti mínum sendi mér aðra vefslóð með frétt:

LÍFSVERNDARFÉLAG HVETUR TIL ÞESS AÐ MENN SNIÐGANGI BÓLUEFNISFRAMLEIÐANDANN MERCK

WASHINGTON, 8. nóv. 2002 (www.LifeSiteNews.com) – Lífsverndarsamtökin ‘Börn Guðs með lífinu’, sem sérhæfa sig i upplýsingaþjónustu varðandi bóluefni sem nýtir fósturvefi sem teknir eru úr hinum ófæddu eftir fósturdeyðingu, er nú að hvetja neytendur til að sniðganga kaup á öllum framleiðsluvörum frá fyrirtækinu Merck – ekki aðeins á bóluefnum sem unnin eru úr förguðum fóstrum.

Þessi aðgerð gegn Merck er hluti af áframhaldandi baráttu félagsins fyrir siðferðislega réttlætanlegum bóluefnum …

Fullan texta er að finna á:
http://www.lifesite.net/ldn/2002/nov/02110901.html.

28.04.06 @ 21:19
Athugasemd from: Lex
Lex

[..]
Aths. frá vefstjóra: Lex þér er vinsamlegast bent á að skv. reglum vefritsins þarf að gefa upp fullt nafn til að leggja inn athugasemdir. Því var athugasemd þín fjarlægð.

30.04.06 @ 03:34