« BENEDIKT PÁFI XVI: HVETUR TIL HERVÆÐINGAR TIL AÐ VERJA HINA NÁTTÚRLEGU TILHÖGUN Glæpurinn gegn mannkyninu – Kynþáttahyggjan og íbúafjöldafækkunin »

15.03.07

  11:45:29, Skrásetjari: Jón Rafn Jóhannsson, 1289 orð  
Flokkur: Hugleiðingar

Mylla Guðs malar hægt en örugglega

Kristindómurinn er opinberunartrú: Hann trúir á opinberun Guðs á vettvangi sögunnar. Smám saman opinberar Guð sig mönnunum með fyllri hætti, fyrst í Gamla sáttmálanum í hinu sýnilega ríki Ísrael á jörðu og endanlega í hinni endanlegu opinberun Guðs í Jesú Kristi í holdtekju sinni í hinu nýja og andlega Ísrael: Kirkjunni. Gamla testamentið opinberar okkur speki Guðs í lögmálinu sem við getum nú skilið með andlegum hætti í KRISTSLJÓSINU. Það er að þessum leyndardómi sem Orígenes (185-253) víkur að í hugleiðingunni sem fylgir með guðspjalli dagsins í dag, þriðja fimmtudaginn í mikluföstu þann 15. mars.

Hann segir:

Hin andlega barátta

Ef styrjaldir Gamla testamentisins voru ekki tákn hinnar andlegu baráttu, þá tel ég að sögubækur Gyðinga hefði aldrei verið færðar lærisveinum Krists í hendur, honum sem kom til að boða frið. Postularnir hefðu aldrei heimilað þær sem lesefni í söfnuðinum. Hvaða tilgangi hefðu þessar frásagnir þjónað fyrir þá sem hlustuðu á Jesú segja þeim: „Frið læt ég yður eftir, minn frið gef ég yður.“ Jh 14. 27) eða þá Páll bjóða svo: „Hefnið yðar ekki sjálfir, þér elskaðir“ (Rm 12. 9) eða þá „Hví líðið þér ekki heldur órétt? Hví látið þér ekki heldur hafa af yður?“ (1Kor 6. 7).

Páll gerir sér fyllilega ljóst að við eigum ekki lengur að heyja styrjaldir með líkamlegum hætti, heldur sé gert ráð fyrir því að við heyjum mikla styrjöld í sál okkar gegn andlegum óvinum okkar. Sem hershöfðingi gefur hann hermönnum Krists eftirfarandi skipun: „Klæðist alvæpni Guðs, til þess að þér getið staðist vélabrögð djöfulsins“ (Ef 6. 11). Og til þess að við gætum séð hvernig heyja ber andlegar styrjaldir, þá vildi hann að frásagnirnar af afrekum þeirra væru lesnar í söfnuðinum. Þar sem við erum andlegir og vitum að „að lögmálið er andlegt“ (Rm 7. 14), þá gætum við nálgast þessi skrif og „útlistað andleg efni á andlegan hátt“ (1Kor 2. 13). Með þessum hætti verður okkur ljóst að máttur þessar þjóðir sem réðust að Ísrael með sýnilegum hætti skírskotar til hinna andlegu óvina, „andavera vonskunnar í himingeimnum“ (Ef 6. 12) sem hefja styrjöld gegn kirkju Drottins, hinu nýja Ísrael.

Ef við lesum Ritningarnar ekki í því ljósi Heilags Anda sem hann miðlar okkur í bæninni og með guðdómlegum lestri (Lectio Divina) verða þær okkur sem lokuð bók og það slæm bók, verulega slæm. Hversu iðulega sjáum við ekki hvernig vantrúað fólk tekur einstök ritningavers úr sambandi og vitnar í þau til að sýna fram á að Guð sé vondur Guð og fullur óréttlætis. En ef við lesum sjálf þetta sama vers í Kristsljósinu er merking þess allt önnur. Þetta er verk Heilags Anda.

Við skulum taka dæmi: „Babýlonsdóttir, þú sem tortímir! Heill þeim, er geldur þér fyrir það sem þú hefir gjört oss! Heill þeim er þrífur ungbörn þín og slær þeim niður við stein“ (Sl 137. 8-9). Ef þetta er skilið með holdlegum skilningi vantrúar veraldarhyggjunnar er það hrollvekjandi boðskapur sem býr þessum orðum að baki sem lýsir mikilli mannvonsku. En ef andlegur maður les þessi sömu orð í uppljómun Heilags Anda verður honum samstundis ljóst, að með orðinu Babýlon er skírskotað til guðsafneitunar og skurðgoðadýrkunar heiðinna þjóða til forna – og í dag til saurgunar og afvegaleiðslu veraldarhyggjunnar sem lýst er sem óhreinum börnum. Og Guð segir: „Heill þeim er þrífur ungbörn þín og slær þeim niður við stein!“

Við skulum taka annað dæmi: „Varðveitið því allar setningar mínar og öll lög mín og haldið þau, svo að landið, sem ég mun leiða yður inn í, til þess að þér byggið það, spúi yður ekki“ (3M 20. 22). Eitt Tíyrða Drottins hljóðar svo: „Þú skalt ekki morð fremja“ (2M 20. 13). Heiðnu þjóðirnar umhverfis Ísrael hikuðu ekki við að fórna börnum sínum sem „krukkufórn“ fyrir goð sín, grófu þau lifandi í leirkrukkum og fósturdeyðingar vou daglegt brauð. Drottinn segir í þessu andlega lögmáli að ef Ísraelsmenn hagi sér með sama hætti verði þeim spúð úr landinu. Veraldarhyggjan hikar þannig ekki við að myrða ófædd börn og mylla Guðs malar hægt en örugglega.

Á næstu hundrað árum verður Evrópuþjóðum spúð út úr löndum sínum, það er að segja öðrum falið landið til eignar. Þetta vakti mikla gleði hjá Moammar Gadhafi Líbýuforseti í ræðu á Al Jazeera sjónvarpsstöðinni þann 3. maí 2006 þegar hann sagði sigri hrósandi.:

„Íslam mun leggja Evrópu að fótum sér. Við höfum þú þegar 50 milljónir múslima í Evrópu. Allt bendir til þess að Allah láti íslam sigra Evrópu, ekki með sverði og án skotvopna. Innan örfárra áratuga mun Evrópa verða að múslimsku yfirráðasvæði.“

Því miður hefur hann á réttu að standa. Sökum hömlulausra fósturdeyðinga mun Evrópubúum fækka úr tæplega 800 milljónum í um 260 milljónir á næstu hundrað árum og fáni spámannsins blakta yfir höfuðstöðvum ESB í Brüssel. Þeim konum sem aðhyllast rótttækan femínisma frú Margaret Sangers á Íslandi skulu þó færð þau huggunarorð að Elín Pálmadóttir blaðamaður segir að íslamskar konur séu alls ekki svo óánægðar að ganga með blæjur!

Mylla Guðs malar hægt en örugglega. En eins og það krefst langs undirbúnings og sjómílna að breyta stefnu risaolíuflutningaskips gegnir hið sama um fólksfjöldahrunið í Evrópu. Sú saga var sögð af guðhræddum karli austur á fjörðum að einn morguninn þegar honum gekk illa að setja bátinn fram, hafi hann horft til himins og glott við tönn og sagt: „Það verður nú gaman að sjá hvernig hann Drottinn minn ræður nú fram úr þessu!“

En þeim fræðimönnum veraldarhyggjunar sem yfirsést hefur í þessum efnum skal bent á eftirfarandi ummæli Drottins:

Þess vegna tala ég til þeirra í dæmisögum, að sjáandi sjá þeir ekki og heyrandi heyra þeir ekki né skilja. Á þeim rætist spádómur Jesaja:

Með eyrum munuð þér heyra og alls ekki skilja,
og sjáandi munuð þér horfa og ekkert sjá.
Því að hjarta lýðs þessa er sljótt orðið,
og illa heyra þeir með eyrum sínum,
og augunum hafa þeir lokað,
svo að þeir sjái ekki með augunum
né heyri með eyrunum
og skilji með hjartanu og snúi sér,
og ég lækni þá (Mt 13. 13-16).

Ef einhver stendur fast á því að Drottinn hafi afnumið lögmálið, þá sagði hann: „Ætlið ekki, að ég sé kominn til að afnema lögmálið eða spámennina. Ég kom ekki til að afnema, heldur uppfylla. Sannlega segi ég yður: Þar til himinn og jörð líða undir lok, mun ekki einn smástafur eða stafkrókur falla úr lögmálinu, uns allt er komið fram“ (Mt 5. 17-18). Og það er Heilagur Andi – Huggarinn – sem uppfræðir okkur um boðorð hans með andlegum skilningi sínum.

Jabb, svo er nú það.

12 athugasemdir

Athugasemd from: Jón Rafn Jóhannsson [Meðlimur]
Jón Rafn Jóhannsson

Grikkir eru þannig fyrsta Evrópuþjóðin sem neyðst hefur til að heimila fjölkvæni íslam. Við skulum einnig hafa í huga að fyrrum voru Austurlönd nær vagga kristindómsins, lönd sem nú eru íslömsk.

Í fyrra varð kaþólska kirkjan sú fjölmnennasta í BNA í fyrsta skiptið í sögunni vegna mikils aðstreymis innflytjenda frá latnesku Ameríkunni („menntaðar“ mótmælendakonur vilja ekki eiga börn).

Sömu sögu er að segja um England þar sem kaþólska kirkjan er nú sú fjölmennasta í fyrsta skiptið eftir siðaskipti vegna pólskra innflytjenda.

En vitaskuld munu guðleysisöflin innan ESB aldrei samsinna því að þeir hafi skotið undan sér lappinar með fósturdeyðingastefnunni. Spurningin er einungis sú hvern þeir geta gert að blóraböggli sínum. Alltént geta þeir ekki kennt kirkjunni um það. Í Portúgal er fæðingarstuðullinn nú einna lægstur í Evrópu: 1, 2% og ekki bætir Socrates! (Guð hefur kímnigáfu) úr því, en ef til vill nýbúar úr fyrrum nýlendum Portúgala?

Vel á minnst! Sókratesi gamla var gert að drekka eiturbikar. Þannig mun eiturbikar fósturdeyðinganna einnig verða Portúgölum örlagaríkur! En hvað gerir ekki fólk til að tolla í „tískunni,“ að dansa eftir hljóðpípu Brüssellobbýistanna! Sameinaðir föllum vér undir gunnfána „frjálslyndis“ og „víðsýni.“

15.03.07 @ 12:40
Athugasemd from: Ragnar Geir Brynjólfsson [Meðlimur]

Þessi orð Órígenesar eru athyglisverð og varpa ljósi á fornan kristinn skilning á frásögnum gamla testamentisins af hervirkjum ísraelsmanna. Í þessum skilningi verður landið sem þannig er unnið að tákni hins andlega ávinnings sem Guð hefur heitið en ekki einhverjir afmarkaðir ferkílómetrar. Óskandi væri að fleirum væri gefið það skarpa innsæi sem Órígenes sýndi þarna á 3. öld.

15.03.07 @ 21:32
Athugasemd from: Ragnar Geir Brynjólfsson [Meðlimur]

Já, það er dapurlegt að mannfjöldahrunið er fyrirsjáanlegt nema eitthvað róttækt verði gert í málunum strax sem er ólíklegt. Niðurstaðan verður líklega sú að fólk frá löndunum í kringum þessi ófrjósömu svæði mun fylla í skörðin. Hætt er við að ýmis álitamál komi upp. Varla er langt í það að hingað flytji karlar sem eiga fleiri en eina konu samkvæmt múslimskum sið. Væntanlega verða þá lög sem banna fjölkvæni felld niður í tímans rás eftir eitthvert japl jaml og fuður og þau dæmd úrelt eða þá að þau verða marklaus bókstafur eins og raunin er orðin í Grikklandi á svæðum múslima [Tengill].

En þá vandast málið því þá má gera ráð fyrir árekstri annars vegar á milli jafnræðisreglu stjórnarskrár og laga islams hins vegar því að viðhorf fjölhyggjunnar mun þá eflaust vera það að fjölveri verði leyft líka en fjölveri er bannað skv. islam því í fjölveri er erfiðleikum bundið að feðra börnin.

Annar vandi mun þá hugsanlega koma upp hjá frjálslyndum kristnum trúfélögum. Verður þeim þá stætt á því að neita karli eða konu að bæta í búið eða neita hjónavígslum fólks undir lögaldri? Varla mun það teljast góð lexía að neita fólki um þessa þjónustu og ekki í anda kærleiksboðskapsins eða hvað? Hrekja þá eða þær svo að segja frá því sem þau telja vera kristni í faðm islam til þess eins að þeir/þær geti fjölgað í makahópnum? Annað hvort það eða þessir aðilar hætta alfarið að koma nálægt hjónavígslum sem er ekki fráleitt því þessir söfnuðir eru ekki kaþólskir og líta ekki á að hjónabandið sé sakramenti eins og kaþólska kirkjan gerir. Líkast til mun þessi bikar verða réttur valdsmönnum til fullnustu.

15.03.07 @ 22:02
Athugasemd from: Ragnar Jónasson [Gestur]
Ragnar Jónasson

Væri öllum afrekum vísindanna svipt af sjónarsviðinu væru engir læknar nema töfralæknar. Samgöngur væru hraða hestsins, engar tölvur, engar prentaðar bækur og ræktunaraðferðir væru á algeru frumstigi sjálfsþurftarbúskapar. Ef öllum afrekum guðfræðinnar yrði svipt burtu, myndi þá nokkur maður taka eftir því? Meira að segja hin slæmu afrek vísindanna, sprengjur og djúpsjár hvalveiðiskipa virka eins og til er ætlast! Afrek guðfræðinganna hafa aftur á móti enga virkni né áhrif á neitt, þau hafa enga þýðingu. Hvað fær fólk til að halda að „guðfræði“ sé yfir höfuð verðugt viðfangsefni?

12.04.07 @ 14:03
Athugasemd from: Jon Valur Jensson [Meðlimur]

Óttalega er þetta kjánalegt innlegg. En sá, sem ekkert veit í neinni raunhæfri merkingu um guðfræði, getur auðvitað talað svona.

12.04.07 @ 16:14
Athugasemd from: Ragnar Jónasson [Gestur]
Ragnar Jónasson

Jú Guðfræði er rannsókn á fræðilegum spurningum er varða eðli guðs. Heimspekin gerir aftur á móti ekki ráð fyrir tilvist Guðs.

12.04.07 @ 22:53
Athugasemd from: Jón Rafn Jóhannsson [Meðlimur]
Jón Rafn Jóhannsson

„Nú hvín aldeilis í henni Rauðku“ sagði karlinn þegar uppáhalds kvígan hans leysti vind. Telur téður Ragnar að Aristótelisminn og Platónisminn sé ekki heimspekistefnur. Var Blaise Pascal ekki heimspekingur? Ég spyr sísvona í fávisku minni andspænis fávísindum veraldarhyggjunar. Memoriam nostri pie inviolatique servabitis.

12.04.07 @ 23:22
Athugasemd from: Jon Valur Jensson [Meðlimur]

Jón Rafn hefur lög að mæla um heimspekina. Skilgreining Ragnars Jónassonar á guðfræðinni var sömuleiðis laus við að vera kórrétt, en ég ætla ekki að byrja guðfræðikennslu hér eftir miðnætti.

13.04.07 @ 00:39
Athugasemd from: Ragnar Jónasson [Gestur]
Ragnar Jónasson

Telur téður Ragnar að Aristótelisminn og Platónisminn sé ekki heimspekistefnur. Jú þær eru það. Nema þessar stefnur eru þeir pólar sem hafa barist hvað mest í heimspekisögunni Aristótels með veraldarhyggjuna en Platón andlegu hyggjuna. Enda hefur Platón haft mikil áhrif á framgang kristninnar meðan Aristótels framgang rökfræðinnar. Þetta vonandi svarar ykkur einhverju

13.04.07 @ 23:55
Athugasemd from: Ragnar Geir Brynjólfsson [Meðlimur]

Aristóteles hefur ekki síður haft áhrif á kristnina. Skilgreiningar hans á hugtökum á borð við dyggð og löst, sem og markmiðshyggja hans hafa haft áhrif á Tómas af Akvínas sem lagði grundvöllinn að hugtakakerfi kristninnar sem enn er í fullu gildi í dag. Sjá [Tengill]

14.04.07 @ 07:36
Athugasemd from: Jon Valur Jensson [Meðlimur]

Thómisminn, sú heimspeki- og trúarheimspekilega stefna, sem kennd er við heil. Tómas Aquinas (1275–1274, 7. marz, sem er messudagur hans) hefur með réttu verið kallaður “kristinn Aristotelianismi“, en rangt væri að segja, að hann sé “hvorki meira né minna en það”, því að hann er bæði meira og minna en Aristotelianismi. Að rökhyggju til er Thómisminn (eins og kaþólsk heimspekihefð almennt frá samtíma hans og áfram) mótaður af mikilli rökhyggju, engu síður en heimspeki Aristoteless; um þetta hefur því Ragnar Jónasson (hver er sá?) talað af vanþekkingu. Rit Platóns og Ný-Platónismans höfðu einnig mikil áhrif á Tómas, meiri þó á Augustinus kirkjuföður. Heimspeki og önnur fræði Aristoteless höfðu frelsandi áhrif á skólaspekina, og var hún þó góð fyrir.

14.04.07 @ 12:22
Athugasemd from: Jón Rafn Jóhannsson [Meðlimur]
Jón Rafn Jóhannsson

Við skulum gefa því gaum hvað franski heimspekingurinn Henri Bergson (1859-1941) hefur að segja um skynjun mannsins á veruleikanum.

Hvernig getum við þá komist í kynni við þetta líf, þessa skapandi og upprunalegu sál hlutveruleikans sem við erum lauguð í og berumst með líkt og fljóti? Bergson segir tæpitungulaust ekki með neins konar vitsmunahyggju. Hugurinn sem telur sig þekkja veruleikann er einungis fórnardýr eigin skilgreininga. Skilningurinn er ákveðið svið sjálfsins, ákveðið vitundarstig, en hefur verið sérhæfður til að gegna ákveðnu hlutverki sem er afar frábrugðið háspekilegum heilabrotum. Lífið hefir þróað hann með hliðsjón af hlutveruleikanum og hefir gert honum kleift að glíma við hið „áþreifanlega,“ við raunverulega hluti. Hér er skilningurinn á heimaslóðum. Utan þessa tekur honum að sundla og fyllist öryggisleysi vegna þess að hann fæst ekki lengur við það sem honum er eðlislægt sem felst í því að hjálpa lífinu, en ekki að þekkja það.

Skilningurinn kryfur reynsluna til mergjar hennar sjálfrar vegna til þess að skilja skynjunina, en hér er í reynd um sífelldan straum að ræða, sívarandi sviptingar og viðbrögð sem ekki er unnt að greina í sundur í hrein „augnablik,“ „tímaskeið“ eða „sálarástand“. Skilningurinn týnir það til úr fljóti veruleikans sem hefur eitthvað gildi fyrir mennskt líf, eitthvað sem vekur „áhuga“ hans og dregur til sín athygli hans. Úr þessu gerir hann sér vélrænan heim sem hann dvelur í og virðist vera með öllu raunverulegur þar til hann sætir gagnrýni.

Bergson segir að hann gegni hlutverki kvikmyndahússins: Hann taki skyndimyndir af einhverju sem sífellt er á hreyfingu og með þessari röð kyrrmynda, sem engar eru raunverulegar sökum þess að lífið, sjálft myndefnið nam aldrei staðar, dregur hann upp mynd af lífinu, af hreyfingunni. Þessi frekar hjákátlega eftirmynd hins guðdómlega samræmis þar sem ótalin andartök fara lönd og leið er nothæf í hagnýtum tilgangi, en hér er ekki um veruleikann að ræða vegna þess að myndin er ekki lifandi. Þessi „raunveruleiki“ er þannig afrakstur ykkar eigin vals og inntak þessa vals er að mestu ekki á ykkar eigin valdi. Kvikmyndavél ykkar gengur á ákveðnum hraða og tekur skyndimyndir sínar með ákveðnum millibilum. Annað hvort auðnast henni ekki að nema allt sem gerist of hratt eða bræðir saman við það sem á undan fór til að gera sér mynd til að vinna úr.

Þannig meðhöndlum við til að mynda það stormflóð sveiflutíðni sem við umbreytum í „hljóð“ og „ljós.“ Ef dregið er úr tíðninni eða hún er aukin breytist hrynjandin og þið farið að taka allt aðrar skyndimyndir og afleiðingin birtist í annarri heimsmynd. Það er þeirri tíðni að þakka sem hin mennska vél er stillt á að hún nemur það sem við köllum í einfeldni okkar „hinn náttúrlega heim.“ Örlítil ummerki auðmýktar eða almennrar skynsemi gætu kennt okkur að nefna þetta fremur „okkar náttúrlega heim.“

Þannig býr secularisminn sér til eigin hugmyndafræði með huglægri myndavél sinni og útilokar allra aðra reynslu í einstrengingslegri afstöðu sinni.

14.04.07 @ 13:00


Form is loading...