« Blóðug og barbarísk manndrápUm “neyðargetnaðarvörn” – rangfærslum og lögleysu mótmælt »

09.04.06

  23:48:52, Skrásetjari: Jon Valur Jensson   , 2345 orð  
Flokkur: Málefni samkynhneigðar á sviði þjóðfélags og kirkju

Kæra samkynhneigðra á hendur Gunnari Þorsteinssyni

Eins og kunnugt er, kærði stjórn Samtakanna '78 Gunnar Þorsteinsson, forstöðumann trúfélagsins Krossins, fyrir tiltekin ummæli hans í blaðagrein, Bréfi úr Kópavogi, sem birtist í Morgunblaðinu sunnudaginn 26. febrúar sl. Kæra stjórnarinnar var “borin fram á grundvelli 233a gr. í almennum hegningarlögum þar sem m.a. er kveðið á um fjársektir og fangelsi fyrir að ráðast með háði, rógi, smánun eða ógnun opinberlega á mann eða hóp manna vegna kynhneigðar þeirra.” Á heimasíðu Samtakanna '78 [1] er sagt, að “Í kærunni minni(r) formaður félagsins á þá skýlausu skyldu ríkisvaldsins að vernda minnihlutahópa lögum samkvæmt gegn rógi, níði og smánun hvar sem slíkt er borið fram á opinberum vettvangi.“ Merkilegt er, að bæði kærendur sjálfir og aðrir talsmenn samkynhneigðra (m.a. einn sem hefur sent athugasemdir á þetta vefsetur) bera fyrir sig börn samkynhneigðra, þ.e. að staðhæfingar Gunnars valdi m.a. þeim “sársauka og þjáningu [....], nema hlutur þeirra verði réttur með málsókn ákæruvaldsins og refsingu.“

Gunnar í Krossinum var ekki að gera lítið úr, rægja, smána né níða börn samkynhneigðra. Ég hef lesið texta hans nokkrum sinnum og finn engar forsendur þar fyrir slíkri ályktun né yfirhöfuð nokkurn fót fyrir kærunni allri, enda er satt að segja næsta erfitt að sjá, fyrir hvað Gunnar er kærður í reynd! Þó er ljóst af heimasíðu Samtakanna '78 [1], að því er þar haldið fram, að "Tilefni kærunnar eru fyrst og fremst þær skoðanir hins kærða á fjölskyldum samkynhneigðra sem hann telur upp í sjö liðum í grein sinni [....] Þar grípi hinn kærði fordóma úr lausu lofti og tjái sem óvefengjanlegan sannleika." Hann er sem sé kærður fyrir skoðanir og "fordóma [gripna] úr lausu lofti [sem hann] tjái(r) sem óvefengjanlegan sannleika."

En engin íslenzk lög banna skoðanir – eða hvað? Né heldur fordóma. Sönnunarbyrðin er reyndar ekki á hinum sakborna, heldur á kærendum. Þau verða að sanna, að þetta séu "fordómar úr lausu lofti". Væntanlega er þetta ekki "úr lausu lofti gripið," þegar Gunnar tekur það úr útgefnum heimildum. Þar að auki er orðið 'fordómar' býsna viðsjált og getur sem 'vopn' snúizt í höndum andstæðinga okkar Gunnars. Sjá einkum grein eftir Eyju Margréti Brynjarsdóttur, doktorsnema í heimspeki við Cornell-háskóla, á Vísindavefnum, þ.e. svar hennar við hinni aðsendu spurningu: "Ef ég er ekki sammála sjónarmiðum samkynhneigðra er þá hægt að segja að ég sé fordómafullur?" [2]

Svo er, sem fyrr segir, talað um, að það, að Gunnar tjái þetta sem óvefengjanlegan sannleika, valdi samkynhneigðum og börnum þeirra "sársauka og þjáningu". Eru kærendur með sannanir fyrir slíkri fullyrðingu? Ef þau segjast vera vitni um það sjálf, eru þau þá marktæk vitni í eigin sök? Getur ekki kæra þeirra allt eins hafa byggzt á viðleitni til að kæfa rödd Gunnars og beita jafnvel (með því fordæmi) enn fleiri andmælendur kröfugerðar þeirra skoðanabælingu? Hver á að dæma um mótíveringu þeirra? Er hún staðreynd í málinu? Nei.

Aðspurður, hvort Gunnar hafi ætlað að valda samkynhneigðum og börnum þeirra "sársauka og þjáningu," þá getur hann auðvitað sem sannkristinn maður hafnað því. Bæði hann og við vitum fyrir víst, að slíkur var ekki ásetningur hans, heldur annar og göfugri tilgangur.

Svo er beinlínis rangt hjá kærendum að fullyrða, að börn samkynhneigðra á Íslandi séu "mörg hundruð". Í bókinni Samkynhneigðir og fjölskyldulíf (2003), bls. 23, eru þau áætluð 458. En það er aðeins theoretísk (alls ekki empírísk) áætlun út í loftið, fengin út með vitlausum reikningskúnstum, af því að "Gengið er út frá því [sem grunnforsendu þessara útreikninga] að lesbíur séu 3% mannfjölda á Íslandi og hommar 5%. Þessar tölur eru varlega áætlaðar [sic!!], því að í erlendum rannsóknum er oftast [sic!!!] reiknað með að hlutfall samkynhneigðra sé 10% ..." (ibid. 23) !!!! – "Varlega áætlaðar"!!! Þvílík skreytni og ófaglegt klúður hjá félagsfræðingnum dr. Rannveigu Traustadóttur, hverrar greinargerð í þessum 1. kafla ('Hvað segja rannsóknir?') nefndrar bókar er hornsteinn vanhugsaða stjórnarfrumvarpsins frá í haust! Réttar tölur erlendis eru á bilinu ca. 1–3%, eftir því hvort aðeins er miðað við virka samkynhneigða eða þá sem hafa þetta sem kynhneigðar-sjálfsmynd. 2,2–2,3% er nokkuð almennt meðaltal í marktækum könnunum um það síðarnefnda (karlar nær 3%, konur verulega fyrir neðan 2%) [3] (en 1%-talan á fremur við um virka kynhverfu-iðkendur á því líðandi ári, sem könnun á slíku fer fram). Jafnvel eru ýmsar ástæður til að telja tölurnar lægri hjá okkur Íslendingum (sjá http://www.kirkju.net/index.php/jon/2005/12/29/p133 ). Fjöldi barnanna gæti því allt eins verið 230 eða færri – sum þeirra nær uppkomin, önnur ung. Hve mörg þeirra lásu Mogga þessa dags?! Hve mörg særðust aftur á móti meira, djúpar og langvinnar, þegar pabbinn gerðist hommi eða mamman lesbía? O.s.frv.

En er Gunnar kannski ákærður fyrir að "ráðast með háði" opinberlega á samkynhneigða vegna kynhneigðar þeirra? Það er ekki tekið fram, að sú sé kæran. Enda má spyrja: Hvar er háðið? Hvar er árásin? Og var þetta árás "vegna kynhneigðar," eða var það ábending (ekki árás) vegna óæskilegra afleiðinga, sem kynhneigðin eða öllu heldur tiltekið kynatferli getur haft? Má þá ekki benda á óæskilegar afleiðingar slíks atferlis? T.d. að það er óráðlegt að prófa endaþarmsmök við homma, hafandi í huga, að tölulegar vísbendingar eru tiltækar um, að hann sé 50 til 80 sinnum líklegri til að vera AIDS/HIV-sýktur heldur en gagnkynhneigðir karlar (í Arkansas er munurinn um 183-faldur [4]) og konur. Samt hafa menn hvatt hér til þess, jafnvel í skólum, að krakkar "prófi sig áfram" með kynlíf líka í þessa átt. Er það falleg, umhyggjusöm ráðgjöf eða ábending? Er slík ábending kannski orðin pólitískt rétt og sanngjörn og varin með meiðyrðalögum, en gagnstæðar ábendingar hins vegar afleitar og refsiverðar?! Er það að láta hagsmuni barnsins ganga fyrir í öllum ákvörðunum og ráðstöfunum með þau í (skóla)stofnunum landsins? [5]

Eða er Gunnar kannski ákærður fyrir að "ráðast með rógi" á samkyn-hneigða vegna kynhneigðar þeirra? – En það er ekki skýrt tekið fram, að sú sé kæran!

Eða er hann kærður fyrir að "ráðast með smánun á samkynhneigða vegna kynhneigðar þeirra? – Það er heldur ekki tekið fram með neinum skýrum (hvað þá rökstuddum) hætti, að það sé kæruefnið!

Er hann þá ákærður fyrir að "ráðast með ógnun" á samkynhneigða vegna kynhneigðar þeirra? – Enn er heldur ekki beinlínis tekið fram, að það sé kærumálið! Þau vita sem sé ekki, fyrir hvað þau eiga að kæra hann! Geta ekki valið neitt þessara atriða, taka ekkert út úr, enda augljóst að hann hefur engum ógnað, smánað, rægt né hætt þetta fólk, né var það tilgangur hans. Það eina, sem ljóst er af kærunni, er að þau segja "tilefni kærunnar": 1) skoðanir ("skoðanir hins kærða á fjölskyldum samkynhneigðra sem hann telur upp í sjö liðum")[6], 2) meinta "fordóma" hans og 3) að hann hafi valdið "sársauka og þjáningu."

Því segi ég: þetta er unnið mál hjá Gunnari – a.m.k. ef Guð er með honum í verki. Þetta virðist enginn grundvöllur eðlilegrar ákæru. Þau geta ekki sannað 3. liðinn (og skiptir sannleikurinn, forsendur fullyrðinganna sjö í Mbl.greininni, ekki máli? Má ekki segja sannleikann, þótt hann særi hugsanlega einhvern og þegar þau sárindi voru alls ekki tilgangur þess sem talaði eða skrifaði?). 1. og 2. liðurinn, þ.e. [að kærendanna mati rangar] "skoðanir" og "fordómar", eru ekki grundvöllur marktækrar kæru, hvað þá sakfellingar!

Ef þetta þrennt er frá og ef Samtökin ‘78 gátu ekki gert upp við sig, hvert kæruefnið ætti annars að vera (þorðu ekki að kæra beint eða sérstaklega fyrir smánun eða háð, ógnun eða róg), er þá ekki "kæran" fallin uppfyrir? Varla fer lögreglan að kæra Gunnar fyrir eitthvað meira en ÞAU kærðu hann fyrir?!

Væntanlega láta lögregluyfirvöld kæru þessara fljótfæru stjórnarmanna Samtakanna '78 niður falla. Biðjum samt öll, kæru lesendur, fyrir bróður okkar Gunnari Þorsteinssyni, að Andi Guðs leggi honum rétt orð á varir.

––––––––––––––––

Neðanmálsgreinar

[1] Sjá http://www.samtokin78.is/?PageID=30&NewsID=2077

[2] Sbr. einkum þessi orð þar: "Líklegt er ... að spyrjandi eigi við það að hann styðji ekki ákveðin baráttumál samkynhneigðra sem hafa verið ofarlega á baugi á undanförnum árum, eins og þau sem lúta að rétti samkynhneigðra til að ganga í hjónaband og ættleiða börn. Hvort þessar skoðanir spyrjanda fela í sér fordóma eða ekki hlýtur meðal annars að fara eftir því hvaða rökstuðningur (ef einhver) liggur þeim að baki. –– Það að hafa fordóma er að mynda sér skoðun um einhvern eða eitthvað án fullnægjandi þekkingar og rökstuðnings. Fullnægjandi rökstuðningur þarf að vera byggður á áreiðanlegum upplýsingum um viðkomandi efni og ályktunum sem af þeim eru dregnar á skynsamlegan hátt (sjá svar við 'Hvað eru skynsamleg rök?'). Fordómar eru því byggðir á vanþekkingu eða því að óréttmætar ályktanir séu dregnar af fyrirliggjandi upplýsingum." [Leturbreyt. mín, JVJ.] – Og síðar segir þar: "Þar sem spurningunni hér að ofan fylgja engar nánari upplýsingar um það hvernig spyrjandi rökstyðji skoðanir sínar á baráttumálum samkynhneigðra – eða hverjar þessar skoðanir hans yfirleitt eru – er auðvitað ómögulegt að meta á þessum vettvangi hvort þær feli í sér fordóma eða ekki. Það er nokkuð sem spyrjandi verður að gera upp við sig sjálfur með því að rýna í rökstuðning sinn.” – Aths.JVJ: Einmitt! En þeir, sem tala um fordóma, t.d. gagnvart samkynhneigðum, eru oft óupplýstir um það, á hverju skoðanir hins “fordómafulla” séu byggðar, hvort þær byggist jafnvel á rökum. Meðan það er ekki vitað, er ekki unnt að segja til um, hvort skoðanir hans lýsi fordómum. En menn eru samt ósparir á slíkar alhæfingar: “Þetta eru nú bara fordómar!” Þeir, sem slíkt láta út úr sér, eru oft með því allt eins að segja, að þá sjálfa vanti þá (hugsanlega réttu) þekkingu, sem skoðun hins (þess fordæmda ‘fordómafulla manns’!) byggðist á. En ef þeir fyrrnefndu eru vankunnandi um það (á hverju skoðunin byggðist á), hafa þeir ekkert bessaleyfi til að bauna þessu skammaryrði á blessaðan manninn. – En ef menn eru að halda því fram, að eitthvað sé fordómafullt, þá er jafnan rétt að spyrja: “Hvernig rökstyður þú það?”

[3] Sjá http://www.kirkju.net/index.php/jon/2005/09/08/p100

[4] Sjá nánar í 80 bls. stórfróðlegri skýrslu sem unnin var fyrir Arkansas-ríki: Review Of Research On Homosexual Parenting, Adoption, And Foster Parenting eftir dr. George A. Rekers, prófessor í taugageðlækningum og atferlisvísindum, s. 35–36.

[5] Sbr. alþjóðasáttmálann um réttindi barnsins (frá allsherjarþingi SÞ 1989, samþykktur af 176 ríkjum: sjá http://www.cirp.org/library/ethics/UN-convention/ ), en þar segir í 3. grein: "In all actions concerning children, whether undertaken by public or private social welfare institutions, courts of law, administrative authorities or legislative bodies, the best interests of the child shall be a primary consideration" (lbr. JVJ). Sama frumregla kemur víða fram í íslenzku Barnaverndarlögunum nr. 80/2002 (sjá http://www.althingi.is/lagas/131b/2002080.html ) og Barnalögunum nr. 76/2003 (sjá http://www.althingi.is/lagas/131b/2003076.html ).

[6] Gunnar var kærður vegna eftirtalinna liða í grein hans í Mbl.:
1. Slík börn eiga það á hættu að alast upp við óvissu um kynhlutverk sitt.
2. Þau eru hneigðari til fjöllyndis.
3. Þau eru í meiri hættu á að missa foreldri (alnæmi, lyfjaneysla, sjálfsvíg). Ævilíkur samkynhneigðra karla eru aðeins um fjörutíu ár.
4. Þau eiga frekar á hættu að glíma við þunglyndi og önnur geðræn vandamál.
5. Hærra hlutfall barna sem alin eru upp með slíkum hætti verður samkynhneigt.
6. Samband samkynhneigðra er ekki eins varanlegt og gagnkynhneigðra, sérstaklega hvað homma áhrærir, og meðalsambúðartími þeirra er um þrjú ár.
7. Fjöllyndi er nánast lífsstíll homma og hefur það neikvæð áhrif á uppeldi barna."

Við þetta má bæta, að auðvitað lýsir þetta engri fordæmanlegri skoðun Gunnars á börnum samkynhneigðra, þvert á móti er honum greinilega umhyggja í hug gagnvart þeim, samúð og væntumþykja. Hann var aðeins að nefna fram komnar vísbendingar og vitneskju um afleiðingar vissrar hegðunar, sem algeng er hjá samkynhneigðum, samkvæmt meðaltölum í könnunum erlendis, og um útkomuna úr því, að börn (einkum ættleidd) alist upp hjá þeim.

No feedback yet


Form is loading...

Ábyrgðarmaður: Jón Valur Jensson guðfræðingur.

Önnur blogg sama höfundar: [jonvalurjensson.blog.is]
[jvj.blog.is]
[krist.blog.is] (þátttaka)
[lifsrettur.blog.is]

Leit

free blog tool