Categories: "Ljóð og kvæði / Poetry"

12/12/16

  01:30:00, Skrsetjari: Jon Valur Jensson   , 100 or  
Flokkur: Ljóð og kvæði / Poetry, Úr lífi og starfi kirkjunnar, Trúarleg ljóð JVJ

Kirkjuferð og kaffistund

Dagvillumaðurinn
dettur hér glaður inn,
kær er kirkjunnar son,
kallast J. V. Jensson.
Hyggur á helgistund,
hreinsast þar, sáttur í lund.
Hlýðir á sálmasöng
sætan, er fólksins þröng
altarið nálgast, nú
náðina þiggur í trú;
hver þá með sjálfum sér
sæll með bænamál fer,
klerkur unz kveður, ber
krossmark að enni þér,
bræðurna yrðir á
upplífgast vinir þá.
Safnaðar halda í hús,
hver og einn næsta fús;
kaffi og kökur á borðum,
kliður af vinsemdarorðum.
Fólkið af framandi slóðum
fagnaði deilir hér góðum.
Blandast þar bræður og systur,
barnsvanginn stundum kysstur.
Biskup, sem ver gegn villum,
helgaðan loks við hyllum.

02/22/16

Guðs lýður, krossins tak þú tré

Langafasta stendur yfir, það er tími sjálfsafneitunar, ef vel á að vera, og ekki aðeins í mat og drykk. Gjafmildi er þörf, og lestur í Ritningunni og guðrækileg íhugun gagnast opnum huga.

Hér er birtur í fyrsta sinn á netinu fallegur sálmur Guðbrands Jónssonar, rit­höfundar og prófessors að nafnbót, en hann var sonur Jóns Þorkelssonar, mag­isters, dr. í ísl. fræðum, þjóðskjalavarðar (skáldsins Fornólfs), merkra ætta, og faðir Loga lögfræðings, fyrrv. frkvstj. St Jósefsspítala í Landakoti.

Guðbrandur var mikilvirkur rithöfundur og annálaður essayisti og hélt oft útvarpserindi um ferðir sínar og hugðarefni, og eru til allnokkur greinasöfn hans á bókum, t.d. Gyðingurinn gangandi, Að utan og sunnan og Sjö dauða­syndir. Ennfremur er hann höfundur mikillar ævisögu Jóns biskups Arasonar, sem út kom hjá Hlaðbúð á fjögurra alda ártíð herra Jóns og sona hans Ara og Björns, sem allir Íslendingar eru komnir af, en Guðbrandur var kaþólskur.

Mun fleira mætti skrifa um Guðbrand, sem var vel þekktur maður á sinni tíð, en vindum okkur að sálminum, sem er þýddur (frumhöfundur H. Vejser), en vel gerður og kom höf. þessara lína á óvart þennan sunnudag, því að fyrr hafði ég ekki séð kveðskap eftir Guðbrand, en sunginn er hann við fallegt lag:

 

Guðs lýður, krossins tak þú tré

trútt þér á herðar, þótt hann sé

þungur að bera, þessi raun

þiggur margföld og eilíf laun.

 

Í laun þér veitist vegsemd ein,

að verða´ að Kristí lærisvein;

speki og þróttur vaxa víst,

veita mun þér af slíku sízt.

 

Tak þér á herðar Herrans kross,

hljóta munt þá hið æðsta hnoss:

félag og sæta samanvist

sífellt við Drottin Jesúm Krist.

Samdægurs birt á Krist.blog.is

 

02/08/16

7. nóvember 1550 – eftir Pétur Sigurgeirsson biskup

   

Öxi´ og  jörðu eftirlátið

eldrautt þá var blóð.

Minningu um merka feðga

man vor frjálsa þjóð.

Biskupi var kær sín kirkja,

kær sem land og trú.

Fann í vanda frelsi Íslands

frelsishetja sú.

 

Ártíð þessi á oss minnir

afbrot framið mest.

Iðrun synda, sátt og mildi

sakir læknar best.

Þar er hjálpin þörfin mikla,

þá sem einnig nú.

Lifir kristin kirkja fyrir

kærleik, von og trú.

 

Þetta eru 2. og lokaerindið (4.) í ljóðinu 7. nóvember 1550 eftir herra Pétur Sigurgeirsson. Það birtist upphaflega í Lesbók Morgunblaðsins 4. nóvember 2000, á kristnihátíðarárinu. Pétur heitinn biskup var norðanmaður eins og Jón biskup Arason, blessaðrar minningar.

12/11/14

Úr Lilju Eysteins munks

Mikill er máttur Lilju. 62. og 69. erindi:

  • Hvað er tíðinda? Hjálpast lýðir. 
  • Hví nú? Því lét Jesús pínast.
  • Hvað er tíðinda? Hraktr er fjandinn. 
  • Hverr vann sigrinn? Skapari manna. 
  • Hvað er tíðinda? Helgir leiðast. 
  • Hvert? Ágæt í tígnarsæti. 
  • Hvað er tíðinda? Himnar bjóðast. 
  • Hverjum? Oss, er prísum krossinn. 
  • Máríu son, fyr miskunn dýra
  • manns náttúru og líkam sannan
  • kennstu við, að mín þú minnist,
  • mínn drottinn, í ríki þínu.
  • Ævinliga með lyktum lófum
  • lof ræðandi á kné sín bæði
  • skepnan öll er skyld að falla,
  • skapari minn, fyr ásjón þinni.
Hér segja útgáfur reyndar ýmist: með lyktum lófum eða með lyftum lófum.
Takið eftir, að hér er Jesús réttilega kallaður skapari manna (62,4; 69,8), sbr. Jóhannesarguðspjall, 1.3. – 'Skepnan öll': gervöll sköpunin, allt mannkyn.

04/05/14

  04:36:00, Skrsetjari: Jon Valur Jensson   , 47 or  
Flokkur: Kirkjusaga, íslenzk, Úr lífi og starfi kirkjunnar, Ýmis skáld, Kaþólskir Íslendingar

Mikil stoð og stytta kirkjustarfs kaþólskra, Torfi Ólafsson, látinn, nær hálfníræður, og honum sungin sálumessa

Útför Torfa Ólafssonar, fyrrum formanns Félags kaþólskra leikmanna, var gerð í gær með sálumessu í Kristskirkju konungs í Landakoti að viðstöddu fjölmenni. Hans verður minnzt hér nánar síðar.

Sjá á meðan um hann: 1) pistil hér: Torfi Ólafsson, sálmahöfundur og velgjörðarmaður kaþólskrar kirkju,

2) Æviágrip og minningargreinar í Morgunblaðinu 4. apríl 2014.

03/10/14

  12:49:00, Skrsetjari: Jon Valur Jensson   , 162 or  
Flokkur: Bænamál, Miðaldafræði íslenzk, Ýmis skáld, Guð-fræði (bæði kristin og heimspekileg), Klaustur

Úr Lilju eftir Eystein munk (d. 1361)

 

María, vertu mér í hjarta,

mildin sjálf, því að gjarnan vilda' eg,

blessuð, þér, ef mætta' eg meira,

margfaldastan lofsöng gjalda;

lofleg orð í ljóðagjörðum

listilegri móður Christi

öngum tjáir að auka lengra:

Einn er drottinn Maríu hreinni.

 

Rödd engilsins kvenmann kvaddi,

kvadda af engli drottinn gladdi,

gladdist mær, þá er föðurinn fæddi,

fæddan sveininn reifum klæddi,

klæddan með sér löngum leiddi,

leiddr af móður faðminn breiddi,

breiddr á krossinn gumna græddi,

græddi hann oss, er helstríð mæddi.

 

Þó grét hún nú sárra súta

sverði nist í bringu og herðar,

sitt einbernið, sjálfan drottin,

sá hún hanganda' á nöglum stangast,

armar svíddu af brýndum broddum,

brjóst var mætt. Með þessum hætti

særðist bæði sonur og móðir

sannheilög fyrir græðing manna.

 

Fyrir Maríu faðm inn dýra,

fyrir Máríu grát inn sára

lát mig þinnar lausnar njóta,

lifandi guð með föður og anda.

Ævinlega með lyktum lófum

lof ræðandi á kné sín bæði

skepnan öll er skyld að falla,

skapari minn, fyrir ásján þinni.

      

02/29/12

  13:07:00, Skrsetjari: Jon Valur Jensson   , 133 or  
Flokkur: Bænamál, Trúarleg ljóð JVJ

Kom þú, Faðir

 

Komdu hér, Faðir, og faðma mig

í faðminum þínum hlýja.

Gefðu mér ást að elska þig –

þú ávallt býður mér fría

náð þína nýja.

Láttu mig aldrei ásjónu þína flýja!

 

ll frslan - smelli hr til a lesa alla frsluna »

02/16/12

  04:50:00, Skrsetjari: Jon Valur Jensson   , 53 or  
Flokkur: Ljóð og kvæði / Poetry, Trúarleg ljóð JVJ, Kenning kaþólskrar kirkju

Af villu og sannleika

 

Trú ber vitni, tiplar frá

traustum engum sannleiksorðum.

Heilt sé nei vort, heilt vort já,

höfnum villu, játum þá

kenninguna', er Kristur gaf oss forðum.


Uppörvist þín ásjón hrygg:

Í auðmýkt taktu Jesú bending;

lífs í stríði' er leiðsögn trygg ––

ljós á vegi'. Að þessu hygg,

að hvert hans orð er himnasending.

n16+n19ii12

05/03/10

  03:31:05, Skrsetjari: Jon Valur Jensson   , 34 or  
Flokkur: Ýmis skáld, Kristindómur og menning

Að fararheill við jarðlífs endi

Þótt að oss sæki sótt og hel,
vér samt því megum trúa,
að hér, ef lifað höfum vel
oss heim er gott að snúa
til Drottins og í dýrðarvist,
frá dauða leystir fyrir Krist
við sælu' og blessun búa.

(Einar Jónsson)

09/23/09

  16:03:31, Skrsetjari: Jon Valur Jensson   , 398 or  
Flokkur: Kirkjulatína, Bænamál, Miðaldasaga og kirkjan, Trúarljóðaþýðingar JVJ, Kenning kaþólskrar kirkju

Boëthius: Quod mundus stabili fide

De consolatione philosophiæ, liber II, metrum VIII

(þ.e. 8. ljóð í 2. bók í ritinu Huggun heimspekinnar)

Að heimur stöðugur standi,
þótt stórum breytist í þróun ;
að eining endalaus haldist
með öllu kviku, þó stríði ;
að röðull rósrauðan morgun
fram reiði gullnum í vagni,
en nótt, sem vísað er veginn
af Venus, ljómi í tungli ;

ll frslan - smelli hr til a lesa alla frsluna »

09/19/09

  22:39:12, Skrsetjari: Jon Valur Jensson   , 514 or  
Flokkur: Fósturvernd, Bænamál, Miðaldafræði íslenzk, Ýmis skáld, Miðaldasaga og kirkjan

Karla-Magnúsar bæn

  • Róms af bás þó ræðu spinni,
  • rekks ei mýkir lyndi það,
  • hefur hann lás í hendi sinni
  • Himnaríkis dyrum að.

Nokkur gömul handrit á ég, þar á meðal vísna- og bænamál, og var vísan sú undarlega úr einu þeirra. Er þar um að ræða 3. erindi úr átta vísna bréfi, ortu af Ólafi Erlindssyni til Jóns í Bót. Er það austfirzkt efni, ritarinn B. Sveinsson í Viðfirði.

En efnið, sem hér fer á eftir, handrit sem ég birti nú þennan hluta úr: Karla-Magnúsar bæn, er fagurlega ritað, en skrifarans eða eiganda ekki getið. Tvískipt er það og hér aðeins birt úr fyrri hlutanum, en í upphafsorðum þess seinni sést, að skrifað er þetta örugglega eftir 1747.

ll frslan - smelli hr til a lesa alla frsluna »

09/06/09

  22:53:08, Skrsetjari: Jon Valur Jensson   , 629 or  
Flokkur: Bænamál, Ýmis skáld, Kristindómur og menning, Kaþólskir Íslendingar

Torfi Ólafsson, sálmahöfundur og velgjörðarmaður kaþólskrar kirkju

Eins og Þjóðkirkjan hefur átt sálmakveðskap Sigurbjörns Einarssonar, sem óx fram með árunum og varð með því bezta sem sú kirkja hefur alið af sér í andlegum ljóðum og innilegri trúrækni, þannig eigum við kaþólikkar okkar Torfa Ólafsson, sem hefur um langt árabil auðgað kirkju sína að þýddum sálmum og frumsömdum trúarversum.

Það skal þakkað, sem vel er gert, og hvað má heita betra tilefni en hrifning á kirkjubekk við lestur eins af hans þýddu sálmum, og gott var að taka undir hann með öðrum í sömu messu nýliðins dags. En það er líka tilefni, að nú í vor, 26. maí, hélt Torfi upp á níræðisafmæli sitt, og er það höfðinglegur aldur sem hann ber með prýði, því að andlega hress er hann og fer flestra erinda sinna gangandi og heldur sér þannig við góða heilsu.

ll frslan - smelli hr til a lesa alla frsluna »

11/25/08

Jón Arason á aftökustaðnum

Þrátt fyrir meint frjálslyndi sitt í trúarefnum og jafnvel únitarisma* framan af var hinn mikli skáldjöfur Matthías Jochumsson (1835–1920) afar jákvæður gagnvart kaþólskri trú og kirkju, þar með talið trúararfi hennar hér á landi. Öðrum samtímamönnum fremur í Þjóðkirkjunni lúthersku átti hann giftudrjúgt samstarf við kaþólsku kirkjuna, og sér þess umfram allt stað í ljóðakverinu Kaþólskir sálmar, sem útgefið var fyrir 100 árum, í Reykjavík 1908, 63 bls. að stærð. Það var að öllu leyti hans þýðingarverk, þótt hans væri þar ekki getið sem þýðanda; mun hann sjálfur hafa viljað halda því leyndu. Margt af sálmunum í þessu ljóðakveri er enn sungið við raust í kaþólskum kirkjum landsins, m.a. á stórhátíðum.** Meðal sálmanna þar er Hljóða nótt, heilaga nótt, sem við kaþólskir syngjum um jólin í stað Heims um ból, sem er ekki jafn-nákvæm þýðing Sveinbjarnar Egilssonar á sama sálmi. En söguástundun var Matthíasi einnig í blóð borin (sbr. rit hans Smáþættir um byggingu Íslands og vora fornu siðmenningu, Rv. 1913), og þar kom hann eins og Jón Sigurðsson forseti sannarlega auga á það, hve persóna Jóns biskups Arasonar rís yfir flestar aðrar í sögu okkar og sjálfstæðisbaráttu. Leikrit hans Jón Arason, harmsöguleikur í fimm þáttum, kom út hjá Ísafold árið 1900. Leikritið gerist allt árið 1550, á Hólum, Alþingi, í Skálholti, aftur á Hólum, á Sauðafelli og lokaþátturinn í Skálholti. Í leikverkinu eru allnokkur ljóð, en þetta, sem hér fer á eftir, er sjálfstætt ljóð og segir mikla sögu. Jón Arason á aftökustaðnum Allir orð mín heyri, eg vil kveða' og syngja, grípa lands míns gígju, gamla skapið yngja. Hátt í hinzta sinni hljómi málið goða; yfir svik og sorgir slæ ég morgunroða.

ll frslan - smelli hr til a lesa alla frsluna »

07/29/08

  01:38:30, Skrsetjari: Jon Valur Jensson   , 160 or  
Flokkur: Trúarleg ljóð JVJ

Bróðir spyr kristinn bróður um leiðina

"Hvort fær sál mín himnavist?"
– "Hlýddu á Krist,
sem bauð þér boðskap sannan:
Skuldið ekki neinum neitt
nema það eitt
að elska heitt hver annan.
"

"Hvernig breyti ég bezt við mann?" *
– "Biblían
þig fræðir um Föðurins vilja.
Lausnarann eina lít þar á,
og létt er þá
í skini trúar að skilja."

(Máske er þessu smáljóði frá fyrri nótt ólokið, enda er því of orðfátt!)
* Aths.: Honum nægir ekki að vita, að hann eigi að elska náungann. Hvernig hann eigi að gera það, hver sé rétt breytni gagnvart fólki í ýmsum flóknum atvikum (sem menn greinir oft á um), það vill hann vita. Hinn vísar honum á boðorð Guðs í Ritningunni, dæmisögur og fyrirmynd Frelsarans og að upplýsing trúar og samvizku – og kærleikurinn sjálfur – veitist sem Andans gjöf þeim sem gefast undir Guðs vald og vilja.

05/07/08

  20:24:00, Skrsetjari: Jon Valur Jensson   , 88 or  
Flokkur: Ýmis skáld

Trúarleg ljóð eftir Ólöfu frá Hlöðum

Ólöf frá Hlöðum (1857-1933) var trúuð kona og leitandi í senn. Hún var meðal fyrstu kvenna á Íslandi til að gefa út ljóðabók. Ritsafn hennar (úrval þó) hef ég undir höndum og sé þar ýmsar perlurnar. Hyggst ég birta þær á Moggabloggi mínu, og er fyrst þeirra hið íhugandi, átakafulla og einlæga ljóð Leitin að guði; sjá einnig þessa vefsíðu um Ólöfu sjálfa, með einu smáljóði. Fleiri munu svo væntanlega birtast þar, í efnisflokki mínum Ljóð.

12/05/06

  01:09:47, Skrsetjari: Jon Valur Jensson   , 58 or  
Flokkur: Trúarleg ljóð JVJ

Ákall (trúarvers)

Lítill má ég þér lúta,
lifandi Guð! sem yfir
himin gnæfir, en heimi
hlífir – já, öllu lífi!
Líkna mér, hjartans læknir,
lát mig ei dapran gráta.
Kom nú, leystu mig, Kristur,
kraft þinn gef þú mér aftur!

ll frslan - smelli hr til a lesa alla frsluna »

11/26/06

  02:40:14, Skrsetjari: Jon Valur Jensson   , 122 or  
Flokkur: Trúarleg ljóð JVJ

Vitnisburður úr lífsins náðarljóði

Örðug er leiðin allt mitt líf
upp til þín, stærsta gleði.
Sárfættur einum syng ég lof
sálar í heitum óði,
þakkandi hverja gjöf, er gaf
Guð mér í sínu ljóði.

ll frslan - smelli hr til a lesa alla frsluna »

09/21/06

  09:46:45, Skrsetjari: Jon Valur Jensson   , 187 or  
Flokkur: Trúarleg ljóð JVJ

Barátta (ljóð)

Ég berst við eigin, innri kvöl,
finn allt mitt líf er Guði háð …
Hans líknarhönd, hans ljúfust náð
nú leiði mig og frelsi í bráð
frá því sem veit ég bitrast böl …

ll frslan - smelli hr til a lesa alla frsluna »

09/19/06

  23:00:30, Skrsetjari: Jon Valur Jensson   , 436 or  
Flokkur: Miðaldasaga og kirkjan, Trúarljóðaþýðingar JVJ

Boëthius (480–524): vers úr ritinu Huggun heimspekinnar

Allt mannkyn á jörðu á sér að uppruna einn og hinn sama,
því einn er hann faðir alls, og öllum hann leiðsögn veitir.
Hann sólinni gaf sína geisla og gullin hornin á tunglið
og menn til að uppfylla jörðu––og eins á himininn stjörnur!
Hér lukti´hann í líkömum anda sótta háum af himni.
Af göfugri grein er því sprottin gervöll hin dauðlega hersing.
Hví stærið þér yður af áum og ætt? Ef skoðið þér höfund
og upptök lífs yðar, Guð, er ættlaus ei neinn, en ef hneigizt
í löstum að auvirðileik, þér eigið ætterni svíkið!

ll frslan - smelli hr til a lesa alla frsluna »

09/15/06

  18:11:38, Skrsetjari: Jon Valur Jensson   , 208 or  
Flokkur: Trúarljóðaþýðingar JVJ

John Byrom (1692–1763): Þrá (Desiderium)

Minn andi þráir Þig.
Af þjáðu hjarta´ eg styn.
Ég veit óverðan mig
að vona´ á Þig sem vin …

Að vona´ á Þig sem vin
ég verður sízt þess er.
Þó þverr ei þraut, fyrr en
mín þrá fær hvíld í Þér.

Mín þrá fær hvíld í Þér ...
Af því, sem veröld snauð
fram býður, allt þar er
svo einskisnýtt í nauð.

Svo einskisnýtt í nauð ...
Að nærist lífsfögnuð´,
ég bið um himneskt brauð :
þitt blessað líf, ó Guð !

ll frslan - smelli hr til a lesa alla frsluna »

09/09/06

  21:12:56, Skrsetjari: Jon Valur Jensson   , 544 or  
Flokkur: Trúarljóðaþýðingar JVJ

Sir Philip Sidney: Splendidis longum valedico Nugis

Ó, hverf mér, ást, sem verður mold, ei meir,
og megi önd mín leita að æðri sýn
og finna að lokum auð, sem aldrei deyr,
því allt, sem bliknar skjótt, þess gleði dvín.
Slökk ljóma þinn––í auðmýkt oki lút,
sem indælt bauð þér frelsi, er vara má,
sem brýzt í gegnum skýin, skín svo út
í skærri birtu, að megi öll augu sjá.
Tak við í trú! lát ljós það leiða þig
um lífs þíns örskotsbraut frá vöggu að gröf,
og fall ei frá á vondan villustig …
þín von er Guð––þín sál hans Anda gjöf.
Ég kveð þig, veröld! allt sem átti í þér …
En, Eilíf Ást, græð lífs þíns blóm í mér !

Sir Philip Sidney (1554–1586) var samtíðarmaður Shakespeares, einum áratug eldri.

ll frslan - smelli hr til a lesa alla frsluna »

08/29/06

  23:47:17, Skrsetjari: Jon Valur Jensson   , 64 or  
Flokkur: Trúarleg ljóð JVJ

Næturvers

Ó, Jesú, aftur nótt
yfir mig kemur fljótt
og hljóðnar allt í heimi.
Myrkrið, sem hræðir mig,
mildast, ef finn ég þig ––
að hönd þín góð mig geymi.

Sál mína signir þú,
sælasti Jesú, nú,
sem ljós um hús mitt líði.
Hrein er þá hugsun mín,
hjartað sem leitar þín,
að barmi þér, hinn blíði !

08/18/06

  22:06:13, Skrsetjari: Jon Valur Jensson   , 157 or  
Flokkur: Ljóð og kvæði / Poetry, Siðferði og samfélag

Af aldarinnar vondum anda

Enn er mín von, að við aldrei rötum
auðsins í fótspor þýja.
Vegvilltir enda á villugötum,
vondslegt athæfi drýgja;
kveða: “Öll orð þín hörð vér hötum,"
hræddir því sannleik flýja;
klæðast þó gjarnan keisarans fötum,
kenna svo háttu nýja:

"Allt, sem er hreint, vér brátt því breytum,
beygjum í valdsins þágu.
Meðan vér oss í skarti skreytum,
skríði í fleti lágu
uppgjafadygð úr döprum sveitum –
daðri í sýndarfrelsi ...
Mettist vor frygð af fagurleitum
fljóðum í píslar-helsi!"

Borð meðan svigna undan auði,
æran er föl fyrir mútu.
Litlu fær breytt hinn lági og snauði
lífsins á þjóðarskútu.
Ófæddum býðst þar eymd og dauði,
enginn sem réttinn styður ...
Drottinn, sem þekkir sína sauði,
sannlega hafnar yður!

– – – – – – – – – – – –
© Jón Valur Jensson, ágúst 2006.

07/26/06

  18:09:12, Skrsetjari: Jon Valur Jensson   , 277 or  
Flokkur: Ljóð og kvæði / Poetry

Ljóð frá Strönd í Selvogi

STRANDARKIRKJA

Ferðamenn á stjákli í kringum kirkjuna
sem lyftir sér björt yfir eyðilegt svæði
eins og minnisvarði um liðna trú
sem þó lifir og sannar sig í reynd
í þessari algeru auðn
– rödd hrópandans í eyðimörkinni.

ll frslan - smelli hr til a lesa alla frsluna »

07/22/06

  17:09:46, Skrsetjari: Jon Valur Jensson   , 264 or  
Flokkur: Ljóð og kvæði / Poetry

Úr Sumarljóðum 1991

Í tilefni af fegurð daganna og ferðum Íslendinga um landið er ekki úr vegi að birta eftirfarandi 4 ljóð úr fyrri ljóðabók minni sem út kom hjá Goðorði 1991.

––––––

FÍFILL

Fífill
með mildri óljósri angan
og gulri krónu
iðandi í sól og sumri
á skammvinnri ævi
eitt lítið blóm
í beði Drottins.

ll frslan - smelli hr til a lesa alla frsluna »

05/14/06

  14:18:05, Skrsetjari: Jon Valur Jensson   , 208 or  
Flokkur: Siðferði og samfélag, Ýmis skáld

Á mæðradaginn 2006

Í dag er mæðradagurinn – við heiðrum mæður okkar í orði og verki. – Þjóðfélagið býður fram sína félagslegu þjónustu fyrir þá, sem komnir eru á efri ár, en reyndar nær hún stundum allt of skammt, eins og þekkt er af umræðu samtíðar okkar. En horfum líka til þess tíma, þegar ömmur okkar komust á efri ár, lifðu gjarnan maka sinn, en áttu þá víst húsaskjól hjá einhverju barna sinna. Alltjent er ljóst, að hið opinbera getur aldrei tekið á sig þær sonar- og dótturskyldur, sem okkur sjálfum tilheyra. Hlýðum nú á orð Gísla Jónssonar, úr ljóði hans Móðir:

ll frslan - smelli hr til a lesa alla frsluna »

Ábyrgðarmaður: Jón Valur Jensson guðfræðingur.

Önnur blogg sama höfundar: [jonvalurjensson.blog.is]
[jvj.blog.is]
[krist.blog.is] (þátttaka)
[lifsrettur.blog.is]

Search

  XML Feeds

blogging software