Category: "Synir Réttlætissólarinnar – Af prestkonungum Adamskynslóðarinnar"

03/12/08

  18:37:19, Skrsetjari: Jón Rafn Jóhannsson, 6113 or  
Flokkur: Synir Réttlætissólarinnar – Af prestkonungum Adamskynslóðarinnar

INNGANGUR – að Prestkonungum Adamskynslóðarinnar

Sjá myndir. Lesandanum skal bent á að best er að hlaða myndskrá á skjáborð og hafa tiltæka við lestur kaflans því að hér er um þungar pdf skrár að ræða

Það hefur vakið undrun mannfræðinga að þar sem ritlistin hefur ekki skotið rótum varðveitast munnlegar arfsagnir einstaklega vel þar sem þjálfun minnisins gegnir lykilhlutverki. Til að mynda skráðu trúboðar arfsagnir Iroquisindíána í norðanverðum Bandaríkjunum í „fríríkjum“ (relations) Jesúíta. Þegar Franz Boas rannsakaði þessar sömu arfsagnir 300 árum síðar höfðu indíánarnir varðveitt þær frá orði til orðs þrátt fyrir gjörbreytt menningarumhverfi. Sovéskir mannfræðingar komust að raun um að shamar (töfralæknar) í Miðasíu gátu þulið hindrunarlaust arfsagnir ættbálka sinna svo þúsundum skipti í bundnu máli. Ástralskir mannfræðingar hafa bent á þá staðreynd að munnlegar arfsagnir frumbyggjanna eru umgjörð um mikilvæga þætti í lífsafkomu þeirra: Hafa að geyma lífsnauðsynlegar upplýsingar um vatnsból, fjarlægðir, veiðilendur og græðandi jurtir svo að eitthvað sé nefnt. Arfsagnir frumbyggjasamfélaga gegndu þannig mikilvægu hlutverki til forna hvað laut beinlínis að sjálfri lífsafkomu þeirra og tilvist.

ll frslan - smelli hr til a lesa alla frsluna »

12/03/07

  07:57:03, Skrsetjari: Jón Rafn Jóhannsson, 85 or  
Flokkur: Synir Réttlætissólarinnar – Af prestkonungum Adamskynslóðarinnar

Prestkonungar Adamskynslóðarinnar – stutt athugasemd

Ég vil vekja athygli lesenda á því að fyrstu þrjár greinarnar (kaflarnir) í Prestkonungum Adamskynslóðarinnar hafa verið auknar og endurbættar bæði hvað varðar textann og myndræna framsetningu.

Meðan á verkinu hefur staðið hef ég safnað að mér miklum upplýsingum um efnið og mun þannig endurskoða hverja greinina (kaflann) eftir aðra.

Nú er Inngangurinn að verkin – síðbúinn – loksins kominn á kirkju.net!

JRJ.

TENGILL Á INNGANGINN
TENGILL Á FYRSTU GREININA
TENGILL Á AÐRA GREININA
TENGILL Á ÞRIÐJU GREININA

11/23/07

  10:46:30, Skrsetjari: Jón Rafn Jóhannsson, 6457 or  
Flokkur: Synir Réttlætissólarinnar – Af prestkonungum Adamskynslóðarinnar

Prestkonungar Adamskynslóðarinnar – 16

16. FRÁ ÍRSKAHAFINU TIL GULAHAFSINS

Sjá myndir 16. Lesandanum skal bent á að best er að hlaða myndskrá á skjáborð og hafa tiltæka við lestur kaflans því að hér er um þungar pdf skrár að ræða

Hér að framan hefur verið leitast við að rekja slóð prestkonunga Adamskynslóðarinnar frá frumheimkynnum þeirra í Gan Eden (grein 1). Í grein 2 er vikið að fjórverutákninu sem var samofið „me“ eða endurspeglun hins guðdómlega réttlætis á jörðu í uppljómun erkienglanna. Í grein 3 var fjallað um það hvernig nafn Guðs breiddist út um hið semíska málsvæði og í grein 4 um þá frumtrú sem ríkjandi var á meðal frumbyggjasamfélaga um allan heim til forna. Í grein 5 er athyglinni beint að fráfallinu frá Guði og enn frekar í grein 6 með hinum blóðugu barnafórnum Kanaaníta. Í greinum 7 og 8 er fjallað um þá eingyðistrú sem prestkonungarnir báru með sér til Fornegyptalands og í grein 9 frá helgisiðahring þeim sem kenndur er við Enok spámann og var samofinn konungsvaldinu og velferð hins mennska samfélags í Austurlöndum nær.

ll frslan - smelli hr til a lesa alla frsluna »

11/08/07

  09:44:43, Skrsetjari: Jón Rafn Jóhannsson, 6602 or  
Flokkur: Synir Réttlætissólarinnar – Af prestkonungum Adamskynslóðarinnar

Prestkonungar Adamskynslóðarinnar – 15

15. DYSJARNAR OG STEINHRINGARNIR Í EVRÓPU OG REITASKIPTING LANDS

Sjá myndir 15. Lesandanum skal bent á að best er að hlaða myndskrá á skjáborð og hafa tiltæka við lestur kaflans.

Ég bið lesandann að hverfa nú með mér 4800 ár aftur í tímann í huganum eða til ársins 2800 f. Kr. Litli drengurinn sem vakti yfir geitahjörðinni í fjallinu fyrir ofan þorpið sitt á suðurströnd Spánar skammt vestan Almería nútímans, varð furðu lostinn þegar hann skreið undan skinninu í morgunkulinu og leit til hafs. Hann sá það sem aldrei hafði sést áður þar um slóðir: Flota risastórra svartra skipa sem stefndu að landi. Drengurinn var í senn undrandi og skelkaður og því hljóp hann niður í þorpið og greindi föður sínum frá því sem borið hafði honum fyrir sjónir. Faðir hans varð jafn undrandi og eftir að hafa hlustað á frásögn hans fór hann þegar í stað til öldungsins í þorpinu sem skipaði öndvegi í ráðinu og greindi honum frá skipunum ókunnu og furðulegu sem nálguðust heimaslóðir þeirra. Sjálft stóð þorpið í um 250 metra hæð yfir sjávarmáli því að enn var fólki í fersku minni flóðið mikla sem komið hafði óvænt og hrifið mér sér allt sem var á vegi þess. Öldungarnir sögðu að það hefði verið sökum þess að hinn Æðsti hefði fyllst bræði vegna synda mannanna. Öldungaráðið var þegar í stað kvatt saman með því að blása í gjallarhornið og ákveðið í skyndi að gera út sendinefnd valinkunnra manna til að kanna málið enn frekar. Þegar þeir nálguðust flæðarmálið höfðu sum skipanna þegar náð landi og skipverjarnir kepptust við að draga þau á þurrt land. Eitt skipanna var sýnu stærst og í stafni þess mátti sjá fugl sem sendimennirnir sáu þegar í stað að var fálki.

ll frslan - smelli hr til a lesa alla frsluna »

10/30/07

  12:01:34, Skrsetjari: Jón Rafn Jóhannsson, 4277 or  
Flokkur: Synir Réttlætissólarinnar – Af prestkonungum Adamskynslóðarinnar

Prestkonungar Adamskynslóðarinnar – 14

SÚLA ENOKS SPÁMANNS OG VIKNASPÁDÓMUR

Sjá myndir 14. Lesandanum skal bent á að best er að hlaða myndskrá á skjáborð og hafa tiltæka við lestur kaflans.

Árið 1012 f. Kr. barst Akhenaten faraó í Egyptalandi eftirfarandi bréf frá Abimilku konungi í Týros: „Til konungsins, sólar minnar, guðs míns, guða minna. Boð Abimilku, þjóns yðar . . . Höllin í Ugarít varð eldi að bráð eða [fremur] helmingur hennar er horfin. [1] Af einskærri heppni sem er afar fágæt innan fornleifafræðinnar fannst brunasviðin fleygrúnatafla í litlu hliðarherbergi við inngang hallarinnar í Ugarít sem nefnd hefur verið KTU-1.78. Hún er úr svo nefndu „Vestrabókasafni“ og má nú sjá í fornleifasafninu í Damaskus. Mynd 14.1

Á framhlið hennar má lesa eftirfarandi orð:

Á nýju tungli í Hiyyaru var dagurinn hafður að háði er sólar (gyðjan) settist með Rashap að hliðverði sínum.

Á bakhlið töflunnar má lesa varnaðarorð musterisprests sem varar við því að mikil ógæfa muni steðji að Ugarít eftir að lömbum var fórnað og lifrin úr þeim skoðuð:

Tvær lifrar skoðaðar: Hætta!

ll frslan - smelli hr til a lesa alla frsluna »

10/24/07

  12:33:18, Skrsetjari: Jón Rafn Jóhannsson, 8157 or  
Flokkur: Synir Réttlætissólarinnar – Af prestkonungum Adamskynslóðarinnar

Prestkonungar Adamskynslóðarinnar – 13

UM HEILÖG FJÖLL OG PÝRAMÍDA.

Sjá myndir 13. Lesandanum skal bent á að best er að hlaða myndskrá á skjáborð og hafa tiltæka við lestur kaflans því að hér er um þungar pdf skrár að ræða

Í síðustu grein var fjallað um hinn súmerska Meskiagkashker eða Kús Biblíunnar og son Kams sem „hvarf til sjávar og komst til fjallanna.“ Hér er átt við Súdan og Eþíópíu og allt fram á 5. öld e. Kr. héldu afkomendur hans áfram að reisa pýramída í grafarborgum sínum. Annar sona Kams eða Pút hélt til Líbýu [1], sá þriðji til Kanaanslands og sá fjórði eða Mísraím (1M 10. 6) til Egyptalands. Enn í dag nefnist Egyptaland Al Masr á arabísku. Nafnið er dregið af fornegypsku forsetningunni „m“ eða frá og a-s-r eru aser eða æsirnir, sheptiu eða hinir öldnu. Hér er um viðurnefni að ræða sem þýðir frá eða „tilheyrir aser.“ Á konungslista prestsins Manaþeó í Bók Síríusar er Mísraím talin vera fyrsti faraó Egyptalands sem einnig er nefndur Men.es (bókstaflega hin smurða kóróna á súmersku). Hebreska nafnið er þannig m-isr með fleirtöluendingunni „im“ eða fylgjendur „isr.“ Assýringar sem töluðu einnig semískt mál nefndu Egyptaland Mushri. Þannig sjáum við að Masr (arabíska), Misr (hebreska) og Musri (akkadíska) er viðurnefni fyrsta her-ur konungsins í Egyptalandi, þess sem lét draga sefskipin frá Rauðahafinu til Nílar og vikið var að hér að framan. Í akkadísku er endingin „i“ jafngildi forsetningarinnar „af“ (af Musr).

ll frslan - smelli hr til a lesa alla frsluna »

10/13/07

  11:54:26, Skrsetjari: Jón Rafn Jóhannsson, 7478 or  
Flokkur: Synir Réttlætissólarinnar – Af prestkonungum Adamskynslóðarinnar

Prestkonungar Adamskynslóðarinnar – 12

BORG SHEPTIU (HINNA ÖLDNU), EYJA HINNA BLESSUÐU OG GRAFARHAUGAR ÁRFEÐRANNA.

Þegar hinn merki málvísindamaður Max Müller leitaðist við að kanna frumgerð og þróun hins indóevrópska samfélags sem varð til í Zagros og Elbrusfjöllunum og dreifðist þaðan út til til Mesopótamíu, Indlands og um Evrópu, þá gerði hann sér lista yfir margvísleg lykilorð líkt og„plógur;“ „hjól;“ „hús;“ „járn;“ „brons;“ „naut;“ „geit;“ „hestur“ og „vagn“ svo að dæmi sé tekið. Þannig leitaðist hann við að rekja þróun samfélagsgerðarinnar í ljósi málssögunnar. Ef við grípum til sömu aðferðarfræðinnar hvað áhrærir trúarafstöðu Súmera má kynnast ýmsum þáttum hennar.

ll frslan - smelli hr til a lesa alla frsluna »

10/04/07

  16:49:20, Skrsetjari: Jón Rafn Jóhannsson, 8739 or  
Flokkur: Synir Réttlætissólarinnar – Af prestkonungum Adamskynslóðarinnar

Prestkonungar Adamskynslóðarinnar – 11

ORKUSNERTINGAR VINDA ELDS OG LOFGJÖRÐAR

Ég hef kosið að nefna prestkonunga Adamskynslóðarinnar Syni réttlætissólarinnar og það ekki að ástæðulausu. Í hugarheimi eingyðistrúarinnar var það sólin sem var hin sýnilega mynd hins ósýnilega Guðs. Á tímum árfeðra Biblíunnar hafði Guð ekki enn opinberað hina endanlegu mynd sína á jörðu eða með orðum hl. Péturs Chrysológusar (406-450):

Elskan getur ekki sætt sig við að sjá ekki takmark elsku sinnar. Er það ekki sannleikanum samkvæmt hvað varðar öll hin heilögu, að þau mátu allt lítils sem þau öðluðust meðan þau gátu ekki séð Guð? . . . Þetta er það sem Móses hafði hugrekki til að segja: „Lát mig þá sjá dýrð þína!“ (2M 33. 18). Og sálmaskáldið segir: „Guð, snú oss til þín aftur og lát ásjónu þína lýsa“ (Sl 80. 4). Er þetta ekki ástæðan sem bjó því að baki að heiðingjarnir gerðu sér skurðgoð? Í villu sinni sáu þeir það með augum sínum sem þeir tilbáðu. Guð þekkti dauðlega menn sem voru sárþjakaðir af þrá eftir að sjá sig. Það sem hann kaus til að gera sig sýnilegan var mikið á jörðu ekki síður en á himnum vegna þess að það sem Guð samlíkti sjálfum sér við á jörðu getur ekki verið án vegsemdar á himnum: „Vér viljum gjöra manninn eftir vorri mynd, líkan oss“ (1M 1. 26) . . . Megi því enginn hugsa sem svo að Guði hafi skjátlast þegar hann kom til mannanna sem maður. Hann holdgaðist meðal okkar svo að við gætum séð hann. [1]

ll frslan - smelli hr til a lesa alla frsluna »

10/02/07

  11:18:10, Skrsetjari: Jón Rafn Jóhannsson, 6578 or  
Flokkur: Synir Réttlætissólarinnar – Af prestkonungum Adamskynslóðarinnar

Prestkonungar Adamskynslóðarinnar – 10

MÓTUNARSKEIÐ NÝRRAR HEIMSMYNDUNARFRÆÐI Í SAMHLJÓMAN VIÐ BOÐSKAP PRESTKONUNGA ADAMSKYNSLÓÐARINNAR

Margir minnast þess að hafa séð kort miðaldamanna af heiminum, líkt og kort Þjóðverjans Heinrichs Bünting sem birtist í „Itinerarium Sacrae Scripturae: Die gantze Welt in ein Kleberblatt.“ Hér er það heimsmyndunarfræðin sem ræður ferðinni í stað vísindalegrar hugsunar varpana (projections). Hér er það Jerúsalem sem er heimsmiðjan þar sem krossinn, tré lífsins, skipar öndvegið: „Stat crux, dum volvitur orbis“ (alheimurinn snýst umhverfis hinn stöðuga kross). Í Sköpunarsögu Biblíunnnar er það tré lífsins sem stóð í miðju garðsins. Tréð var miðja alls veruleika og sá heimsás sem tengir himinn og jörð. Súmerar tjáðu þetta þegar þeir sögðu dur-an-ki (himininn á jörðu). Eridu var elst slíkrar heimsmiðja þar sem kiskanutréð stóð, eins og vikið var að í síðustu grein. Mikilvægasti „nafli“ heimsins í Súmer var musterið í Nippur og í hinu allra helgasta musterisins voru töflur örlaganna eða me-töflurnar varðveittar. Súmverskir kortagerðarmenn staðsettu það því af mikilli nákvæmni líkt og starfsbræður þeirra í nútímanum. (Mynd 10. 1).

ll frslan - smelli hr til a lesa alla frsluna »

09/23/07

  16:23:02, Skrsetjari: Jón Rafn Jóhannsson, 5596 or  
Flokkur: Synir Réttlætissólarinnar – Af prestkonungum Adamskynslóðarinnar

Prestkonungar Adamskynslóðarinnar – 9

HELGISIÐAHRINGUR PRESTKONUNGSINS ENOKS: BOÐSKAPUR IÐRUNAR, FYRIRGEFNINGAR OG LOFGJÖRÐAR

Í riti sínu „Traditionwanderungen: Euphrat-Rhein“ lýsir sænski samanburðartrúfræðingurinn Waldemar Liungmann því hvernig mannfórnir þróuðust með svo nefndri Amratíamenningu í Fornegyptalandi þegar hún tók að leggja stund á jarðrækt um það bil 5000 f. Kr. Fórnardýrið var vafið inn í sefhólk og síðan var höfuðið skorið af. Líkaminn var síðan limaður í sundur, kynfærunum varpað í vatn en líkamspartarnir grafnir í akurlendið. Fórn þessi fór fram í lok uppskerutímans í miðjum maímánuði, en vatn Nílar tók aftur að rísa þann 17. júní.

ll frslan - smelli hr til a lesa alla frsluna »

09/18/07

  19:08:41, Skrsetjari: Jón Rafn Jóhannsson, 5746 or  
Flokkur: Synir Réttlætissólarinnar – Af prestkonungum Adamskynslóðarinnar

Prestkonungar Adamskynslóðarinnar – 8

BOÐSKAPUR PRESTKONUNGANNA UM MAA OG HREINLEIKA HJARTANS

Nútímamanninum hættir ávallt til að vanmeta forfeður sína. Þegar veldi kommúnista í Austurþýskalandi leið undir lok gafst fræðimönnum kostur að nýta sér tæki Stasi, leyniþjónustunnar, til vísindarannsókna. Þegar forn egypsk papýrushandrit voru könnuð með innfrárauðrum myndatökum kom í ljós, að þau höfðu verið endurnýtt. Endurvinnsla er því ekki eitthvað sem er nýkomið til sögunnar. Þá kom í ljós að upphaflega var hér um innflutningsskýrslur egypsku tollþjónustunnar að ræða. Erlendar skipakomur voru færðar af mikilli samviskusemi og það sem kom fræðimönnum á óvart var að áætlunarsiglingar að vetrarlagi voru stundaðar með reglubundnum hætti, svo reglubundnum, að nöfn sömu skipstjórnarmannanna mátti sjá sífellt endurtekin. Áður höfðu fræðimenn talið að vetrarsiglingar hefðu verið með öllu útilokaðar á þessum tíma. Sjálfur hef ég siglt í vondum veðrum í Norðuratlantashafi og við Íslandsstrendur, en í eina skiptið sem ég lenti í hafsnauð var á Miðjarðarhafinu. „Sirocco-vindurinn“ skellur á alls óvænt án þess að gera boð á undan sér og ef sæfarendur eru ekki viðbúnir steðjar mikil hætta að höndum. Í okkar tilviki voru lestar skipsins opnar í blíðviðrinu vegna þess að við höfðum verið að kalka þær.

ll frslan - smelli hr til a lesa alla frsluna »

09/15/07

  12:27:04, Skrsetjari: Jón Rafn Jóhannsson, 3986 or  
Flokkur: Synir Réttlætissólarinnar – Af prestkonungum Adamskynslóðarinnar

Prestkonungar Adamskynslóðarinnar – 7

EINGYÐISTRÚIN MEÐAL FORNEGYPTA

(Sjá Myndir 7).

Eina þeirra fjölmörgu tilvísana um eingyðistrú sem finna má meðal Fornegypta má sá í fornu papýrsushandriti, svo kölluðu Pétursborgarhandriti 1116A sem Dr. Alan H. Gardiner birti eftirfarandi þýðingu á í „The Journal of Egyptian Archeology (Vol. I, bls. 34, 1920):

Guð . . . skapaði himinn og jörð . . . Hann setti ágangi vatnsins mörk og skapaði loftið til að glæða líf sem hann blés þeim í nasir. Þeir eru hans eigin ímynd og gerðir úr hans eigin holdi . . . Hann eyddi óvinum sínum og tortímdi sínum eigin börnum vegna þess að þau hugðust rísa upp gegn honum.

Í athugasemdum við þennan texta kemst Gardiner svo að orði: „Þessi texti sem skírskotar til eingyðistrúar . . . er ótvíræð tilvísun til hinnar kunnu goðsagnar um tortímingu mannsins sem hefur þannig borist okkur í hendur úr gröf Setesar I.“

Textinn skírskotar til sömu atburðarásarinnar og lesa má um í Sköpunarsögu Biblíunnar um sköpun heimsins og flóðið mikla. Hann leiðir okkur fyrir sjónir að Fornegyptum var alls ekki ókunnugt um hinn eina og sanna Guð. Það að textinn skuli finnast í gröf Setesar I faraós (1290-1279 f. Kr.) af nítjándi konungsættinni greinir okkur frá því að arfleifðin um hinn eina Guð lifði meðal Fornegypta frá upphafi vega.

ll frslan - smelli hr til a lesa alla frsluna »

09/09/07

  11:11:31, Skrsetjari: Jón Rafn Jóhannsson, 3108 or  
Flokkur: Synir Réttlætissólarinnar – Af prestkonungum Adamskynslóðarinnar

Prestkonungar Adamskynslóðarinnar – 6

GOÐ KANAANÍTA OG BARNAFÓRNIRNAR

(Sjá myndir 6)

Trúarbrögðin í borginni Ebla í Sýrlandi var sambland af kanaanískum og súmerskum goðum um 2300 f. Kr. Eblabúar tilbáðu súmersku goðin Enki og Nidakul. Dagón var sérstakur verndarguð borgarinnar, en yfirguðinn El eða hinn súmerski Anú (Ea í Akkad). Kanaanísk goð eins og Baal, Hadad, Balatu og gyðjan Astarte voru áberandi, en borgarbúar tilbáðu einnig goð Húrríta. Í Úgarít eru hin kanaanísku áhrif enn meira áberandi. Ljóst er að sú sálmaarfleifð sem kemur fram á úgarísku leirtöflunum er ævaforn menningararfleifð. Leiða má af því líkum að hún hafi varðveist í munnmælum í Súmer þar til tekið var að færa hana í letur með tilkomu ritlistarinnar um 3300 f. Kr. Í Úgarít er þessari arfleifð snúið upp á hin heiðnu goð. Þegar við lesum brotið úr sálminum sem birt var í grein þrjú og gæti í fljótu bragði séð verið komin úr Davíðssálmum Biblíunnar, verður að hafa í huga er hér er verið að tilbiðja höfuðgoð borgarinnar:

Drottinn himins og jarðar,jörðin var ekki, þú skapaðir hana.Ljós dagsins var ekki, þú skapaðir það,morgunljósið sem enn var ekki skapaðir þú.

ll frslan - smelli hr til a lesa alla frsluna »

09/06/07

  15:28:51, Skrsetjari: Jón Rafn Jóhannsson, 2954 or  
Flokkur: Synir Réttlætissólarinnar – Af prestkonungum Adamskynslóðarinnar

Prestkonungar Adamskynslóðarinnar – 5

FJÖLGYÐISTRÚIN SIGRAR Í SÚMER

(Sjá einnig myndir 5)

Þegar við virðum fyrir okkur það trúarmynstur sem ríkjandi var í borginni Ebla á úttmörkum súmerska ríkisins, þá sjáum við þar greinileg ummerki bæði um svo kallaðan „henotheism“ og fjölgyðistrú. Orðið „henotheism“ er myndað úr grísku orðunum „eis“ eða frá og „enos“ eða einn. Orðið felur í sér að játa einn guð sem yfirguð auk annarra guða. Það er þetta mynstur sem við sjáum með áþreifanlegum hætti í Súmer og Akkad þegar þessi samfélög taka að þróast í átt til fjölgyðistrúar. Hér er það Anu (Súmer) og Ea (Akkad) sem eru yfirguðirnir eða höfuðguðirnir. Í upphafi var það Anu, karlguðinn, og gyðjan Ki eða jörðin sem gátu guðinn Enlil samkvæmt súmerskri goðafræði. Þeirrar þróunar gætir ávallt í landbúnaðarsamfélögum að kvenfrjósemisgyðjan komi til sögunnar. Eftir því sem samfélagið þróaðist fjölgaði goðunum sem tilheyrðu fjölskyldu guðanna og nefndir voru „anunaki (anu=himinn; na= og; ki= jörð). Það er alþekkt fyrirbrigði innan trúarbragðafræðinnar að meðal fjölgyðistrúarbragða er hinni æðstu Verund þokað smám saman til hliðar og í Súmer var hætt að líta á Anu sem Guð og hann gerður að sjálfu himinhvolfinu (og ljóst er að það gerir engar siðrænar kröfur til manna).

ll frslan - smelli hr til a lesa alla frsluna »

09/05/07

  09:04:25, Skrsetjari: Jón Rafn Jóhannsson, 3418 or  
Flokkur: Synir Réttlætissólarinnar – Af prestkonungum Adamskynslóðarinnar

Prestkonungar Adamskynslóðarinnar – 4

FRUMTRÚIN Á HINA ÆÐSTU VERUND UM ALLAN HEIM MEÐAL FRUMBYGGJASAMFÉLAGA (NATÜRVÖLKER)

(Sjá Myndir 4)

Í fjórða og fimmta kafla Sköpunarsögunnar er okkur greint frá því hvernig málin þróuðust meðal mannkynsins á jörðinni á ákveðnum stað og tíma eða í Gan Eden. Biblían kallar hinn fallna kynstofn Adams syni Kains, en syni ljóssins afkomendur Sets. Hér er vikið að árfeðrunum tíu eða „Sarku.“ Biblían er fáorð þegar hún víkur að syni Sets eða Enos: „En Set fæddist og sonur, og nefndi hann Enos. Þá hófu menn að ákalla nafn Drottins“ (1M 4. 26). Þetta eru hinir smurðu prestkonungur sem rísa hæst með Enok (En-me-en-duranna?) sem „gekk með Guði og hvarf, af því að Guð nam hann burt“ (1M 5. 24). Þetta er fyrsta dæmið um uppnumningu í Biblíunni og við sjáum það endurtaka sig þrisvar sinnum síðar. Elía var numinn upp í „eldlegum vagni (2K 2. 11) og síðan var það Jesús. Kirkjan trúir því einnig að Guð hafi numið Maríu Guðsmóður burt. Þetta er mikilvægt vegna þess að þetta bíður allra hinna trúuðu sem virða boðorð Guðs. Biblían er ávallt markviss í boðskap sínum til mannanna barna eins og trúarkenningarnar (dogma).

ll frslan - smelli hr til a lesa alla frsluna »

09/03/07

  11:10:49, Skrsetjari: Jón Rafn Jóhannsson, 2141 or  
Flokkur: Synir Réttlætissólarinnar – Af prestkonungum Adamskynslóðarinnar

Prestkonungar Adamskynslóðarinnar – 3

3. ÚTBREIÐSLA NAFNS GUÐS FRÁ SÚMER OG AKKAD TIL SÝRLANDS
OG KANAANLANDS

Sjá myndir 3. Lesandanum skal bent á að best er að hlaða myndskrá á skjáborð og hafa tiltæka við lestur kaflans því að hér er um þungar pdf skrár að ræða

Þessi kafli hefur verið aukinn og endurbættur bæði hvað varðar texta og myndræna framsetningu.

Súmerar nefndu hinn hæsta Guð annað hvort „Anú“ eða „Êlû.“ [1] Fyrra heitið skírskotar til hins himneska, þess sem er á himnum eða An: Hins fremsta eða æðsta. Við rekumst auk þess á orðið í ýmsum samsettum orðum líkt og é.an.na (hús Guðs, musteri); gal.an.zu (almáttugur, alvitur); ku.li.an.na (vinur hins himneska); men.an.uras.a (kóróna himins); an.se.il (að lyfta höfði til himins); u.an.na (hið himneska ljós). Orðið „Êlû“ er sömu merkingar og við sjáum jöfnum höndum einnig orðin „el“ (skínandi), el.lû (hreinn) og el.elû (ljúfleiki). Þannig nefndu Súmerar paradísargarð Biblíunnar (1M 2. 15) annað hvort „an.ed.in“ eða „êlû-ed.in,“ hinn himneska garð. Þeir gripu einnig til orðsins din.gir sem myndað er úr „di“ (að vilja eða ætla sér) og „gar“ (að frelsa). Sjá Mynd 3. 1.

ll frslan - smelli hr til a lesa alla frsluna »

08/25/07

  12:33:23, Skrsetjari: Jón Rafn Jóhannsson, 2478 or  
Flokkur: Synir Réttlætissólarinnar – Af prestkonungum Adamskynslóðarinnar

Prestkonungar Adamskynslóðarinnar – 2

KYNSTOFN LJÓSSINS OG FJÓRVERUTÁKNIÐ

Sjá myndir 2. Lesandanum skal bent á að best er að hlaða myndskrá á skjáborð og hafa tiltæka við lestur kaflans því að hér er um þungar pdf skrár að ræða

Þessi kafli hefur verið aukinn og endurbættur bæði hvað varðar texta og myndræna framsetningu.

Í fornum kaldeiskum frásögnum af sköpun heimsins er vikið að „Zalmat-qagadi“ eða hinum fallna kynstofni sem nefndur var „Ad-mi“ eða „Ad-ami“ og „Sarku“ eða kynstofni ljóssins. Það eru þessir afkomendur Adams sem Biblían nefnir syni Sets (1M 5. 3) og ég vík að sem sonum Réttlætissólarinnar eða prestkonungum Adamskynslóðarinnar.

Við skulum beina athygli okkar að Set og afkomendum hans eða kynstofni ljóssins vegna þess að þeir skírskotar til hinna tíu prestkonungaætta sem Biblían víkur að og minnst var á hér að framan. Sem afkomendur Adamskynslóðarinnar virtu þeir það réttlæti og fyrirhugun sem Guð hafði opinberað hinum fyrsta andlega manni, Adam. Ljóst er af orðum Biblíunnar að þeir liðu fyrir syndafallið í Edensgarðinum eins og allt dauðlegt hold:

„Andi minn skal ekki ævinlega búa í manninum, með því að hann er einnig hold. Veri dagar hans 120 ár“ (1M 6. 3).

ll frslan - smelli hr til a lesa alla frsluna »

08/18/07

  11:20:45, Skrsetjari: Jón Rafn Jóhannsson, 5336 or  
Flokkur: Synir Réttlætissólarinnar – Af prestkonungum Adamskynslóðarinnar

Prestkonungar Adamskynslóðarinnar – 1

I. UM ARATTA GAN EDEN (URAR(A)TU) EÐA PARADÍSARGARÐINN

Sjá myndir 1. Lesandanum skal bent á að best er að hlaða myndskrá á skjáborð og hafa tiltæka við lestur kaflans því að hér er um þungar pdf skrár að ræða

Þessi kafli hefur verið aukinn og endurbættur bæði hvað varðar texta og myndræna framsetningu.

Í ævafornri súmerskri frásögn sem varðveist hefur á fleygrúnatöflu og er frá því um 2900 f. Kr sem fannst í jörðu er greint frá því að prestkonungurinn Enmerkar í Úruk í Súmer gerði út sendimann til landsins Aratta á Edensléttunni sem Súmerar töldu land hamingjunnar. (Mynd 1. 1) Frásögnin nefnist „Enmerkar og konungur Aratta.“ Sendimanninum var ætlað að ná í gull og eðalsteina (lapis lazuli) til að skreyta hið nýja musteri gyðjunnar Inanna sem Enmerkar var að reisa henni til dýrðar í borginni. Aratta var staðsett hátt upp í Zagrosfjöllunum á vatnaskilum milli Evrópu, Asíu og Austurlanda nær. (Mynd 1. 2) Það er þetta sama landsvæði sem við sjáum að Biblían nefnir Araratland (2K 19. 37) þegar hún víkur að Sanheríb Assýríukonungi og örlögum hans. Vikið verður nánar að þessu síðar (í grein 16) vegna þess að nafn hans tengist þeim stað þar sem örk Nóa hafnaði eftir flóðið mikla, eða á fjallinu Judi Dagh í Kúrdistan sem evrópskir ferðalangar á miðöldum ákváðu illu heilli að kenna við annað fjall mun norðar, það er að segja fjallið Ararat í Armeníu, þvert á ríkjandi arfleifð. Fjallað verður nánar um þetta í grein 16.

ll frslan - smelli hr til a lesa alla frsluna »