« Varið land eða óvarið?2. Vatíkanþingið um islamstrú »

30.09.06

  22:21:14, Skrásetjari: Jon Valur Jensson   , 4459 orð  
Flokkur: Málefni samkynhneigðar á sviði þjóðfélags og kirkju

HIV-nýsmit í hópi danskra homma um 300 sinnum algengara en meðal gagnkynhneigðra, danskra kvenna : rök gegn málflutningi í ísl. fjölmiðum

Fyrr í þessum mánuði var stuttlega rætt og skrifað í nokkrum fjölmiðlum um stóraukningu HIV-smits á Norðurlöndum. Af frumupplýsingum frá Danmörku má draga merkilegar ályktanir, eins og lesa má hér á eftir, en einnig verða birtar hér yfirlitstölur frá Íslandi og fjallað allýtarlega um þessi efni öll og lærdómar af þeim dregnir, sem koma munu mörgum á óvart, ekki sízt bjartsýnum fjölmiðlamönnum íslenzkum, sem tjáð hafa sig um þessi mál nýlega. Lítum samt fyrst á þessa frétt:

Vísir » Fréttir » Erlent » Frétt
NFS, 7. september 2006 09:00
Mikið um HIV smit hjá ungum körlum í Danmörku

Fjöldi ungra manna sem hafa smitast af HIV er einn sá mesti í Danmörku síðan árið 1994. Politiken greinir frá því að um sé að ræða karlmenn undir 30 ára aldri sem hafi smitast af veirunni eftir kynmök með öðrum karlmanni. Karlmenn í þessum hópi voru 25% nýsmitaðra á síðasta ári en þá var tilkynnt um rúmlega 260 ný tilfelli, og þar af voru karlmenn um 190 og konur um 70 talsins. Landssamtök homma og lesbía í Danmörku hafa nú hafið auglýsingaherferð um miklivægi smokksins til reyna að hafa áhrif á þróunina.

Hér verður reyndar að bæta við upplýsingum, því að einhver gæti misskilið þessa frétt sem svo, að karlmenn, sem smitazt hafi eftir kynmök með öðrum karlmanni, séu einungis 25% allra nýsmita. Politiken-fréttin – http://politiken.dk/indland/article169905.ece – er með nákvæmari tölur (193 karlar, 72 konur, alls 265) heldur en þær, sem NFS-stöðin hafði um heildarfjölda allra nýsmita 2005. Ennþá nákvæmara talnayfirlit sést á http://www.ssi.dk/sw43824.asp (hjá Statens Serum Institut).

Í þessum heildartölum, 265, er bæði um Dani (157) og innflytjendur (108) að ræða. Af 141 dönskum karlmönnum (2005) höfðu 101 (71,6%) smitazt við kynmök með karlmanni (MSM, þ.e. men who have sex with men). 27 karlanna (af 141) höfðu smitazt við kynmök við konu, 9 við misnotkun eiturlyfja (sprautufíklar), og í fjórum tilfellum (2,8%) var smitleiðin ókunn. (Sé sá óvissi hópur ekki talinn með, er hlutur samkynhneigðu karlanna 73,7%.)

Af 16 dönskum konum höfðu 12 (75%) smitazt við kynmök, þrjár við misnotkun lyfja, og eitt meybarn smitaðist við fæðingu.

Danskir karlmenn, sem smituðust við kynmök með karlmönnum, voru því alls 101 af 157 dönskum HIV-smituðum af báðum kynjum, þ.e.a.s. 64,3%, raunar nær tveir af hverjum þremur (66%) eða 101 af 153 tilfellum þar sem smitleiðin var kunn. En ef athugað er hlutfall karla, sem hafa mök við karla, af öllum HIV-smituðum dönskum karlmönnum, þá var það a.m.k. 71,6%. Þetta sýnir, að hommar eiga enn afar stórt hlutfall allra HIV-smita svo seint sem árið 2005 í Danmörku.

Dönskum hommum er nál. 126 sinnum hættara við HIV-nýsmiti en gagnkynhneigðum dönskum körlum
Nú eru einungis um 2,6 til 2,8% karlmanna í vestrænum löndum sem sjálfir telja sig homma (sjá þessa grein í Fréttabl. 28. apr. 2005), og jafnvel eru ekki nema um 0,87% karlmanna sem undangengin 5 ár hafa eingöngu haft kynmök við karlmenn (skv. könnunum 1990 og 1995, sjá þessa grein í Mbl. 23. des. 2005 – en vera má að það sé að aukast með hugsanlegri útbreiðslu samkynhneigðar). Gerum nú ráð fyrir, að einn af hverjum 50 karlmönnum sé virkur í kynlífi með kynbræðrum sínum (MSM). Þá kemur í ljós, að á meðan gagnkynhneigðir danskir karlmenn eru í mesta lagi með 28,4% allra HIV-smittilfella meðal danskra karlmanna árið 2005, þá eru hommarnir dönsku (eða MSM) með a.m.k. 71,6% allra slíkra tilfella. Út frá þessu má reikna, að smithlutfall þeirra gagnkynhneigðu karla borið saman við þá samkynhneigðu sé 28,4 á móti 3580 (71,6 x 50). Deilum svo 3580 með 28,4, og þá kemur út, að meðal danskra homma er a.m.k. 126 sinnum algengara að þeir smitist heldur en meðal gagnkynhneigðra landa þeirra. Þetta eru afar athyglisverðar tölur til að hafa bak við eyrað, þegar menn hugleiða, hvar helzt ber að varast HIV-smit. Það geta t.d. þeir foreldrar haft í huga, sem halda að það sé bara allt í lagi, "frjálslynt og frábært", að synir þeirra prófi sig áfram í kynlífi með öðrum strákum.

Ýmsir myndu vilja bera brigður á þessar tölur. En við höfum t.d. samanburð frá Arkansas-ríki í Bandaríkjunum. Þar er AIDS og HIV-smit meðal homma skv. ítarlegri könnun árið 2002 183 sinnum algengara heldur en meðal gagnkynhneigðra karla í sama ríki. Í hlutfallstölum talið eru HIV/AIDS-tilfelli í Arkansas árið 2002 einungis 0,036% meðal gagnkynhneigðra karla, en 6,6% meðal homma. [1] Það þýðir, að þar er um 15. hver hommi með AIDS eða HIV-smit. Við getum því litið á óvarlegt kynlíf með homma frá Arkansas sem rússneska rúllettu af sérstakri gerð: með 15 skothylkja magazíni, ekki sex – og með einni skotrás hlaðinni ... Samt er Arkansas-ríki varla neitt verra svæði í þessum efnum en hvert annað meðal vestrænna ríkja; í Bandaríkjunum sem heild er reyndar talin vera 6,0% AIDS/HIV-smitun meðal homma árið 2002, þ.e. nál. 195.087 smitaðir af nál. 3.273.368 (2,8% karlmanna meðal þjóðarinnar) á fullorðins- og unglingsaldri, sem hafa kynmök við karlmenn [2].

Dönskum hommum er nál. 315 sinnum hættara við HIV-nýsmiti en gagnkynhneigðum dönskum konum (2005)
Samanborið við dönsku konurnar með HIV-smit 2005 eru þær sextán einstaklingar (= 10,2%) af 157 smituðum Dönum af báðum kynjum, meðan MSM eru 101 (64,3%) af þessum 157. En virkir, danskir hommar eru, skv. áðurgefnu (og ef íbúafjöldi karla og kvenna er nokkurn veginn jafn), um 50 sinnum færri en danskar konur. Þessi 50 sinnum minni hópur er þá með 64,3 stig x 50 (= 3215 stig) í hlutfallstölu á móti aðeins 10,2 stigum allra kvenna, en það sýnir, að HIV-nýsmit Dana árið 2005 er nál. 315,2 sinnum algengara meðal homma heldur en meðal kvenna. Já, segi og skrifa þrjú hundruð og fimmtán sinnum algengara!

Hver er nú lærdómurinn af þessum tölum? – Voru ekki ýmsir að tala um, að nú væri HIV-smit orðið algengara meðal gagnkynhneigðra íslenzkra kvenna heldur en hommanna?! – Jú, gervallur rétttrúnaðarkórinn, sem vék orðum sínum að þessu málefni í Hinsegvikunni í ágústmánuði, talaði á þá lund! Jafnvel svo vandaður fréttamaður, sem maður hélt að Þórir Guðmundsson væri, féll algerlega í þessa öfugmælagryfju í viðtali á NFS-stöðinni við einhverja fulltrúa þess sjónarmiðs, að íslenzkir hommar væru með "gæðablóð" : nú þurfi sem sé ekkert að óttast HIV-smit frá hommum frekar en frá gagnkynhneigðum konum! Um það skjátlaðist honum reyndar 100%.

Svo er um fleira í þeim viðtekna rétttrúnaði, sem valdið hefur því, að íslenzkir fjölmiðlamenn og fáfróðir netmiðla-fleiprarar hafa farið hamförum í fordæmingaráráttu sinni gegn velmeinandi, velupplýstum kristnum mönnum sem varað hafa við goðsagnaframleiðslu baráttuforkólfa samkynhneigðra og líklegri útbreiðslu samkynja kynlífs á Íslandi. En allir þeir, sem láta sig heilbrigði þjóðarinnar varða, hljóta að gjalda varhug við þeim blekkingum, sem þessir hinseginfulltrúar hafa reynt að bera á borð til að knýja á um "rétt" homma til að gefa blóð hér á landi. Sömuleiðis ættu staðreyndirnar frá Danmörku að sýna fólki, að það er í raun stórvarasamt, að unglingar fari að "prófa sig áfram" með samkynja kynlíf, eins og ekkert sé sjálfsagðara.

Hér á landi er vissulega hlutfallslega meira um HIV-smit meðal kvenna en danskra kynsystra þeirra. En það hefur þó í raun óveruleg áhrif á þá staðreynd, að smitmettun meðal íslenzkra kvenna er geysimiklu minni en meðal samkynhneigðra karla (sjá hér neðar). Alltaf ber að hafa það hugfast, að MSM (karlmenn sem hafa mök við karmenn) eru líklega nál. 50 sinnum fámennari hópur en gagnkynhneigðar konur. Þar að auki skiptir miklu máli fyrir Ísland, hvernig ástandið er í Danmörku, eins mikill og samgangurinn er þar á milli. En lítum nú á smittilfellin hér á landi:

Í heildina talið hafa frá 1983 til ársloka 2005 smitazt 184 einstaklingar, þar af 144 karlar og 40 konur.
Af þessum körlum hafa smitazt:
93 samkynhneigðir við kynmök með karlmanni
17 fíkniefnaneytendur (í æð)
33 gagnkynhneigðir við kynmök með konu
1 tilfelli óþekkt.

Af konum hafa smitazt hér (1983–2005):
3 fíkniefnaneytendur (í æð)
30 gagnkynhneigðar við kynmök með karlmanni
4 blóðþegar
1 barn smitaðist af móður
2 tilfelli óþekkt.

Samkynhneigðir karlmenn voru af öllum HIV-nýsmituðum beggja kynja:
1996: 3 af 6 (en 3 gagnkynhneigðir einstaklingar),
1997: 5 af 9 (en 4 gagnkynhneigðir einstaklingar),
1998: 2 af 8 (en 2 sprautufíklar, 3 gagnkynhneigð, 1 barn frá móður),
1999: 3 af 12 (en 9 gagnkynhneigðir einstaklingar),
2000: 3 af 10 (en 6 gagnkynhneigðar persónur, 1 annað/óþekkt),
2001: 2 af 11 (en 2 sprautufíklar, 7 gagnkynhneigð),
2002: 3 af 7 (en 1 sprautufíkill, 2 gagnkynhneigð, 1 annað/óþekkt),
2003: 3 af 10 (en 1 sprautufíkill, 6 gagnkynhneigð),
2004: 2 af 5 (en 1 sprautufíkill, 2 gagnkynhneigð),
2005: 3 af 8 (en 5 gagnkynhneigðir einstaklingar).
-------------------
Alls : 29 MSM af 86 HIV-nýsmituðum hjá báðum kynjum (= MSM voru 34,5% af þekktu tilfellunum 84). Til samanburðar voru samkynhneigðir karlmenn 63 eða 64 af alls 98 HIV-nýsmituðum árin 1983–1995 (= 64,9% eða 66% af þekktu tilfellunum 97).

Hér eru ekki upplýsingar um, hvernig þeir, sem smituðust við kynmök gagnkynhneigðra, skiptast í karla og konur. Heldur ekki, hve margar konurnar eru nákvæmlega á seinna tímabilinu, sem rakið var hér á undan (1996–2005). En alveg á að vera ljóst, að HIV-nýsmitaðar konur geta ekki hafa náð heildarfjölda HIV-smitaðra MSM frá 1983, því að fyrrnefndi hópurinn í heildina talið er 40 konur (eða 39 konur og eitt meybarn), en samkynhneigðir, sem smituðust við kynmök [3], 93 talsins. Gagnkynhneigðir, sem smituðust við kynmök árin 1996–2005, voru 47, þar af 22 seinni 5 árin, en í þessum tölum eru bæði konur og karlar. Sum árin a.m.k. er ljóst að þær konur hafi verið fleiri en nýsmitaðir MSM (sem voru 29 1996–2005, þar af 13 á seinni 5 árunum). En jafnvel þótt allir þessir gagnkynhneigðu, sem smituðust 2001–5, væru konur (sem þó var ekki svo í reynd) og þær þannig 22 á móti 13 nýsmituðum MSM á sama tíma, þá væri smitmettunin margra-tuga-falt minni meðal gagnkynhneigðra kvenna heldur en meðal karla, sem hafa mök við karla. Þetta sést á eftirfarandi: Ef áfram er gert ráð fyrir að MSM séu hér 2% karlmanna (1/50), þá er HIV-smit gagnkynhneigðra kvenna með kynmökum = fyrrgreind 22 stig (í mesta lagi), á móti 13x50 stigum (= 650) hjá MSM, þ.e.a.s.: HIV-nýsmit árin 2001–5 væri þá 29,5 sinnum algengara meðal karla, sem höfðu mök við karlmenn, heldur en meðal kvenna sem fengu sitt smit við að hafa mök við karlmenn. En í reynd voru þessir 22 einstaklingar ekki allir konur. Það sést t.d. á frétt í Morgunblaðinu 1.12. 2004, þar sem segir, að það sem af sé því ári, hafi "fimm tilfelli verið tilkynnt og er þar um að ræða 4 karlmenn og eina konu" [4]. Skv. töflunni hér ofar varð heildartala ársins 2004 fimm HIV-nýsmit, þar af tveir MSM, 1 sprautunotandi og tveir gagnkynhneigðir. Hafi konan ekki verið sprautunotandi, hefur hún smitazt við kynmök við karlmann. Það fækkar strax 22ja kvenna hópnum, sem smitaðist við kynmök með karli, um a.m.k. eina, og svo er þá eftir að athuga hin fjögur árin.

Algjörlega er ljóst af ofangreindum upplýsingum, að árin 2001–5 var HIV-nýsmit meðal karla hér á landi, sem höfðu mök við karla, meira en 30 sinnum algengara heldur en meðal kvenna, sem höfðu mök við karla. Það er staðreynd, sem íslenzkir fjölmiðlamenn mættu reyna að skrifa hjá sér í sínar nótubækur, áður en þeir hefja fleiri bjartsýn viðtöl við málsvara þess, að íslenzkir hommar fái að gefa blóð. Sömuleiðis ættu niðurstöður greinarinnar að sýna þessum mönnum, sem væntanlega eru sífellt á höttunum eftir meiri og meiri fróðleik til að miðla öðrum, að það var afar misráðin stefna, sem margir fjölmiðlar hafa tekið, að hamra á því sem framfaramáli að liðka sem mest fyrir því, að allir ungir menn geti valið þann "sjálfsagða og eðlilega valkost" að fara út í samkynja kynlíf, af því að það sé "hvort eð er ekkert hættulegra en mök gagnkynhneigðra kvenna". En á slíkum o.fl. kolröngum forsendum [5] hefur það ekki hvað sízt grundvallazt, að hinir sömu fjölmiðlamenn og bergmálandi lesendur þeirra hafa séð í "afturhaldssömum kirkjuöflum" andstæðing, sem þeir kenna við "fordóma" og "fáfræði". – Hvernig stendur þá á því, að æ fleiri af forsendum þessara s.k. frjálslyndu fjölmiðlamanna molna niður við fyrstu alvarlegu athugun? Getur hugsazt, að það leiði þá til þess, að menn fari þá að skoða málstað "íhaldssamari" aflanna af meiri alvöru? Og kann svo að fara, að þessir fjölfróðu frjálslyndismenn fari nú að breiða út þá "nýju" þekkingu, héðan fengna, að í raun og veru sé það alveg rétt, að samkynja kynlíf sé ennþá mörgum tugum sinnum hættulegra en gagnkynja kynlíf? Og verða þeir þá kannski ögn orðvarari, þegar þeim dettur í hug að ráðast á kristnar kirkjur fyrir íhaldssemi þeirra andspænis kröfum um að samkynhneigðir eigi að fá að gifta sig í kirkju, af því að það sé bara eðlilegt og rétt? – Megum við vonast eftir einhverju slíku frá hinni djarfhuga stétt íslenzkra blaðamanna?

–––––––

EFTIRMÁLI

Einhver kann að hugsa: "Á þessi grein erindi á Kirkju.net? Hvað kemur hún kirkju og kristindómi við?" – Eins mætti spyrja: "Hvað komu aristotelisku heimspekihugtökin actus og potentia, accidens og essentia, appetitus og connaturalitas guðfræðinni við á dögum heil. Tómasar frá Aquino og annarra 13. aldar skólaspekinga? Hvernig gat hann varið það að troða slíku orðfæri og umræðu um slík hugtök inn í sjálfa Summam Theologicam?"

Kristnir kennimenn, a.m.k. hinir kaþólsku, verða að vera vel að sér í heimspeki og vísindum, þar með talið vísindum og umræðu samtíðarinnar. [6] Thómas frá Aquino varð ekki aðeins að kynna sér kirkjukenninguna, kirkjufeður og guðfræðinga fortíðar og samtíðar og kunna sína Biblíu upp á hár, heldur varð hann líka að kynna sér það bezta úr heimspekisögunni og þar að auki að vera vel heima í alvarlegum villu- og ágreinings-hugmyndum, svo sem Averroismanum og klóklegum staðhæfingum samkennara síns Sigers af Brabant – ella hefði hann engan veginn getað snúizt við hættulegum villum, sem hrifu suma nemendur Parísarháskóla og virtust ýta guðfræði og trú út á einhvern afmarkaðan bás, þar sem þær ættu takmarkað erindi við rökhugsun manna. Í mannfræði Thómasar, sem við getum kallað svo og spannar yfir mörg svið: þekkingarfræði (gnoseologiu eða epistemologiu), fræðin um vitsmuni (intellectus) mannsins, skynsemi hans og vilja, sem og þrár hans og hvatir, anda og líkama og margt fleira – í öllu þessu mannfræða-efni, sem tilheyrir á sinn hátt því allsherjar-skema eða stórkostlega kerfi, sem hin heildræna guðfræðisýn Thómasar samanstendur af, þar notar hann alls staðar í meira eða minna mæli mennsk, þessaheimsleg fræði og þekkingu, glímir við empírísk og rationel gögn og framsetningar í mannlegum fræðum af margvíslegu tagi, jafnvel þótt aðalköllun hans sé trúarleg og guðfræðileg, og aldrei hefði hann t.d. fjallað um málefni samkynhneigðar á okkar öld án þess að líta út fyrir Biblíuna og taka til forvitnilegrar (jafnvel sympathískrar) skoðunar alls kyns niðurstöður, tilgátur og fullyrðingar bæði félags- og sálfræðinga, lækna og lýðfræðinga, opinberra skýrslugerðaraðila og skríbenta úr ýmsum starfsgreinum og kreðsum, sem fjallað hefðu um þessi mál. Án slíkrar "veraldlegrar" undirstöðu hefði hann ekki rætt þessi mál. Hann hefði heldur ekki látið valta yfir sína blessuðu móðurkirkju með óbótaskömmum, dylgjum og frýjunarorðum, sem miðazt hefðu við að beygja hana í duftið fyrir and-biblíulegum kennisetningum og knýja hana til að gefa saman fólk af sama kyni frammi fyrir altari Guðs þrátt fyrir skýr orð Ritningarinnar gegn slíku, ellegar miðazt við að ausa svívirðingum yfir þá sömu kirkju (meðan hún léti ekki undan) vegna meintra "fordóma" hennar og "miðaldalegrar vanþekkingar". – Hann, Guðsmaðurinn trúi og sanni, hefði tekið vopnin úr höndum andstæðinga kirkjunnar og nýtt þau vopn, m.a. tölfræðiupplýsingar nútímans, beinlínis í þágu þeirrar þekkingar á umheiminum, samfélagi okkar og mannseðlinu, sem kirkjan þarf á að halda. Ef kirkjan á að verja sig ásökunum þeirra charlatana, þeirra uppgerðar-fræðimanna sem í krafti villukenninga um mannlegt eðli og mannlegt ásigkomulag (t.d. í heilsuefnum, eins og þessi grein fjallar um) þykjast geta brotið niður arfhelga kenningu kirkjunnar í siðferðis- og hjúskaparmálum, þá verður hún (eða fulltrúar hennar og málsvarar) að ganga inn í þá vinnu að kynna sér öll þessi mannlegu fræði, afla sér skilnings á þeim, skilgreina staðreyndir skilmerkilega og greina rétt frá röngu, nota sína skynsemi til að finna réttar lausnir að teknu tilliti til allra framkominna gagna og upplýsinga sem staðizt hafa gagnrýna skoðun.

Verið ætíð reiðubúnir að svara hverjum manni sem krefst raka hjá yður fyrir trúnni, sem í yður er (I. Pét. 3.15; sum handrit þannig, önnur : voninni, sem í yður er).

Það er vegna slíkrar nauðsynjar, sem Kirkjunetinu leggst til þessi grein, sem á bæði að hnekkja sumum þeirra fyrirframforsendna, sem margir byggja sína hörðu andstöðu á við stefnu kirkjunnar, og duga sem mikilsverð hjálp fyrir foreldra jafnt sem einstaklinga til að hjálpa þeim að átta sig á því, að það er mikið áhættuefni fyrir unga menn að leiðast út á braut samkynja kynmaka. Þar að auki ættu niðurstöður greinarinnar hér fyrir ofan að leiða yfirvöldum það fyrir sjónir – þ.m.t. þeim heilbrigðisyfirvöldum, sem enn kynnu ekki að átta sig á þessu – að það er í samfélagsins þágu að stuðla að því, að sem minnst smit berist úr hinum all-mettaða hópi samkynhneigðra til hins fjölmenna mengis gagnkynhneigðs fólks í landinu – og það felur m.a. í sér sérstaka umhugsun um, að allt verði gert, sem unnt er, til að tvíkynhneigðum (eða þeim sem fikta við kynlíf með báðum kynjum) fjölgi ekki, t.d. vegna ofur"frjálslyndar" tízkuhugsunar í skrifum blaðamanna eða vegna misráðinnar vanþekkingar-"fræðslu" í grunnskólum landsins. Það á vel að vera hægt að stuðla að umburðarlyndi og mannkærleika við samkynhneigða án þess að rífa beinlínis niður eðlilegan heilbrigðis-viðbúnað og siðferðisvarnir í samfélaginu. Eins og Blóðbankinn stendur styrkan vörð um heilsu blóðþega sinna með því að halda fast við ýtrustu kröfur um öruggt blóð frá blóðgjöfum (og útilokar þannig MSM, sprautunotendur, vændiskonur og tattóveraða sem blóðgjafa), þannig á ríkisvaldið og samfélagið yfirleitt að forðast allt það sem orðið getur til að hópur þeirra karlmanna sem hafa mök við karlmenn fari stækkandi. Jafnvel þeir, sem telja sér allt leyfilegt, mega vita, að ekki er allt gagnlegt.

Spurningunum tveimur fremst í þessum eftirmála verður því að svara þannig: Jú, þetta greinarefni kemur bæði kristinni trú við og er ekki síður gagnleg viðleitni til að styrkja vörn og stöðu kristinnar siðakenningar og þar með kristilegt siðferði – þess vegna er hún enn eitt framlag mitt í efnismöppuna 'Málefni samkynhneigðar á sviði þjóðfélags og kirkju'.

Lifið heil í Guðs blessun og á hans öruggu vegum.

––––––

TILVÍSANIR:

[1] Dr. George A. Rekers, prófessor í taugageðlækningum og hegðunarvísindum og deildarformaður sálfræðideildar University of South Carolina School of Medicine: Review of Research on Homosexual Parenting, Adoption, And Foster-Parenting, á http://www.narth.com/docs/rekers.html þar sem hægt er að smella á línuna “Download Now” til að sjá hana í fullri lengd á pdf-formi (80 bls., með neðanmálgreinum, í html-formi er hún á http://64.233.161.104/search?q=cache:ceBrTrFSZn0J:www.narth.com/docs/RationaleBasisFinal0405.pdf+Rekers+Rational&hl=en&ie=UTF-8 ). Sjá bls. 34–35 í þeirri ritgerð, þar sem gerð er grein fyrir rannsóknum í Arkansas á tíðni HIV/AIDS meðal samkynhneigðra og gagnkynhneigðra í árslok 2002, með nákvæmum útreikningum, sem lesa má þar, en niðurstaðan er þessi:

“Af 2.725.714 íbúum þar 2002 voru 2.199.651 (80.7%) fullorðnir og á unglingsskeiði og þar af 1.099.826 karlkyns. Ef hommar voru 2,8% þessara karlmanna, jafngildir það 30.795 hommum í Arkansas. Á sama tíma voru 2.189 manns á þessum aldri með HIV-smit (en ekki enn með AIDS) og 1.822 til viðbótar með AIDS – alls 4.011 á þeim aldri með HIV/AIDS. Af þeim HIV/AIDS-tilfellum hlutust 45% af kynmökum karlmanna innbyrðis og 5,8% af kynmökum karls við karls auk notkunar eiturlyfjasprautu, sem þýddi, að alls 50,8% af öllum HIV/AIDS-tilfellum áttu sér stað hjá karlmönnum sem lifðu samkynhneigðu kynlífi, þ.e. um 2038 alls, en það jafngildir því, að 6,6% af öllum hommum í Arkansas eru ýmis HIV-sýktir eða með AIDS. – 97,2% af karlmönnum á fullorðins- eða unglingsaldri eru alfarið gagnkynhneigðir, sem jafngildir um 1.069.031 einstaklingum. 9,5% HIV/AIDS-tilfellanna smituðust við kynmök með hinu kyninu, þ.e.a.s. 382 HIV/AIDS-tilfellanna í Arkansas voru karlkyns-fullorðnir og unglingar sem höfðu kynmök við konur. Þetta jafngildir því, að vitað er, að nál. 0,036% eða 36 þúsundustu af 1% af gagnkynhneigðum karlmönnum eru með HIV-smit eða AIDS – m.ö.o.: 36 af hverjum 100.000 gagnkynhneigðum karlmönnum hafa HIV/AIDS, samanborið við 6600 af hverjum 100.000 samkynhneigðum karlmönnum sem eru með HIV/AIDS. Þess vegna eru samkynhneigðir karlmenn 183 sinnum líklegri til að hafa HIV/AIDS heldur en gagnkynhneigðir karlmenn” (dr. Rekers, op.cit., 34–35, leturbr. JVJ).

Enski textinn er hér: "Arkansas has a population of approximately 2,725,714, with 2,199,651 (80.7%) of the population being adults and adolescents, with approximately 1,099,826 adult and adolescent males. At 2.8% of the male population, it is estimated that there are 30,795 homosexually-behaving males in Arkansas. At the end of 2002, Arkansas had 2,189 adults and adolescents with HIV infection (not yet AIDS) and 1,822 adults and adolescents living with AIDS. This is a total of 4011 adults and adolescents with HIV/AIDS. 45% of the cases of HIV/AIDS were exposed by male-to-male sexual contact, and 5.8% by male-to-male sexual contact plus injection drug use, yielding a total of 50.8% of all HIV/AIDS cases being homosexually-behaving males. Approximately 2038 of these cases are homosexually-behaving men, that is about 6.6% of the homosexually-behaving males in Arkansas are known to be positive for HIV or AIDS. 97.2% of the adult/adolescent male population is exclusively heterosexual, which is about 1,069,031 individuals. 9.5% of the cases of HIV/AIDS were exposed by male heterosexual contact which would be 382 of the HIV/AIDS cases in Arkansas being heterosexual adult and adolescent males, which is about .036% or 36/1000 of 1% of the heterosexual males are known to be positive for HIV or AIDS. This is 36 out of 100,000 heterosexual males have HIV/AIDS compared to 6600 out of 100,000 homosexually-behaving males have HIV/AIDS. Therefore the homosexually-behaving male is 183 times more likely to have HIV/AIDS than a heterosexual male." – Tölurnar frá Arkansas koma sérstaklega fram í riti dr. Rekers, af því að hann vann skýrslugerð sína fyrir málflutning á vegum þess ríkis.

[2] Dr. Rekers, ibid., s. 34: "... Af hinum áætlaða fjölda 3.273.368 karlmanna á fullorðins- og unglingsaldri í Bandaríkjunum öllum sem hafa kynmök við karlmenn (2,8% karlmanna meðal þjóðarinnar) eru 195.087 (um 6%) með AIDS í árslok 2002. M.ö.o.: 33 af hverjum 100.000 þeldökkum konum eru með AIDS samanborið við 600 af hverjum 100.000 karlmönnum sem hafa kynmök með karlmönnum. Þess vegna eru karlmenn, sem hegða sér með samkynhneigðum hætti, átján sinnum líklegri til að hafa AIDS heldur en þeldökkar konur” (feitletr. JVJ; athugið, að þarna var gert ráð fyrir, að 2,8% karlmanna væru samkynhneigðir; ef þeir aftur á móti eru færri [sbr. grein mína hér], þá hlyti tíðni AIDS að vera enn meiri meðal homma).

[3] Skv. töflu 2 frá landlæknisembættinu, miðað við 31.12. 2005.

[4] Mbl.. Innlent | mbl.is | 1.12.2004 | 18:53 :
"Fimm tilfelli HIV-smits tilkynnt á árinu
Samtals hafa 176 tilfelli af HIV-sýkingu verið tilkynnt til sóttvarnalæknis hér á landi. Þar af höfðu 56 sjúklingar greinst með alnæmi og 36 látist af völdum sjúkdómsins. Á þessu ári hafa fimm tilfelli verið tilkynnt og er þar um að ræða 4 karlmenn og eina konu. Þá hafa þrír greinst með alnæmi og einn hefur látist á árinu."

[5] Þessi rangt gefna og afar villandi forsenda er t.d. orðuð þannig á vefsíðu Samtakanna '78: "Á Íslandi eru það einkum gagnkynhneigðar konur sem núna greinast með veiruna." !!!! Allir, sem lesið hafa grein mína hér ofar, sjá í gegnum þessa blekkingu. – Aðrar sambærilegar villuforsendur eru t.d. þessar goðsagnir baráttumanna samkynhneigðra: 1) "Samkynhneigðir eru 10% þjóðarinnar ... eða a.m.k. 15–20.000!" (svar: hér og hér!); – 2) "Samkynhneigð er meðfædd!" – 3) "Samkynhneigð er óbreytanleg!" (svar: hér!, sbr. hér) – 4) "Það er enginn munur á ástalífi samkynhneigðra og gagnkynhneigðra!" – 5) "Samkynhneigðir eru alveg jafn-heppilegir til uppeldis barna eða árangursgóðir eins og gagnkynhneigðir!" (svar: hér og hér!).

[6] Ólíkt mörgum námsbrautum í guðfræði hjá mótmælendum er afar mikil áherzla á heimspekinám hjá kaþólskum prestsnemum. Hjá þeim, sem leggja á sig einna viðamest nám, t.d. Jesúítum, er grunnurinn margra ára nám í heimspeki. Það merkir þó ekki, að guðrækniiðkun sé vanrækt.

23 athugasemdir

Athugasemd from: Jon Valur Jensson [Meðlimur]

Ég mun seinna bæta hér við skýringum varðandi Averroismann, sem er áhugaverður í sjálfum sér og bæði Siger og Averroes virðingarverðir sem hugsuðir, þótt kirkjan yrði með rökum að hafna vissum áherzlum þeirra.

01.10.06 @ 13:34
Athugasemd from: Guðrún Kristinsdóttir [Gestur]
Guðrún Kristinsdóttir

Sæl Jón. Ýtarleg samantekt hjá þér. Ok ég gef mér að tölur þínar séu réttar en ég spyr: Og hvað? Hvað eigum við að gera við þennan fróðleik, hvað vilt þú gera?
Ég persónulega myndi leggjast í forvarnarvinnu meðal homma.
við vitum að ýmislegt er hættulegt en við gerum það samt því annars væri lífið erfiðara eða ekki eins skemmtilegt. við vitum t.d. að maður er miklu líklegri til að deyja ef maður ferðast á bíl heldur en fótgangandi. Á maður þá að hætta að keyra?

04.11.06 @ 15:31
Athugasemd from: Jon Valur Jensson [Meðlimur]

Það má segja, að hommar stundi glæfraakstur með kynmaka-hátterni sínu. Ég vil ekki banna neinum að aka bíl, hafi viðkomandi uppfyllt skyldur sínar og skilyrði til þess. Þeir, sem valda öðrum tjóni eða stórfelldri hættu, geta hins vegar verið komnir svo langt út fyrir strikið, að svipta þurfi þá ökuleyfi.

En hvað hommana snertir sýnist mér a.m.k. ljóst, að þjóðfélagið eigi EKKI að hlaða undir þá stefnu, að kynlíf milli fólks af sama kyni megi bara gjarnan breiðast út sem hvert annað ásættanlegt og sjálfsagt kynlífshátterni. Jafn ó-sjálfsögð, óheilnæm og spillandi og endaþarmsmök eru milli stráks og stúlku, þannig er eins um slíkt milli karlmanna. Áhættutaka, sem tíðkast mun í þeim hópi hjá sumum í hópnum, er svo sízt til að bæta úr skák.

Með stefnu baráttuforkólfa samkynhneiðgrastefnunnar í skólamálum (sem kristallast í því sem er að gerast á Akureyri) – með áróðrinum almennt fyrir ofréttindum samkynhneigðra – með kerfisbundinni, fordómafullri lítilsvirðingu (af hálfu sósíalista, krata, líberalista í Sjálfstæðisflokkunum o.fl.) við þá kristnu menn sem vara við því, að allt of langt sé gengið í undanlátssemi við ofréttindakröfur baráttuberserkja samkynhneigðra – með ásókninni gegn Þjóðkirkjunni og þar með (í kjölfarið) gegn öðrum trúfélögum í landinu vegna okkar gyðing-kristna (og gyðing-kristna-múslimska!) siðferðisarfs – með feluleik með þær staðreyndir, sem sagt er frá hér ofar, og með útbreiðslu alls kyns blekkjandi goðsagna, sem halda hómósexúalismanum sem pólitískt boðaðri stefnu gangandi ––– með öllu þessu er unnið gegn því, sem heilbrigð skynsemi ætti að kenna okkur, með hliðsjón af margþættum staðreyndum í málinu, m.a. þeim, sem koma fram hér ofar, og öðrum sem raktar eru í greinum mínum og annarra meðvitaðra manna um málin. Það er enginn vandi að stíga á bremsuna í þessum málum, ef það er einhver vilji til þess, t.d. hjá pólitíkusum okkar. En þá skortir til þess bæði þor og dug að mínu mati. Minn eigin flokkur hefur brugðizt þar jafnilla og hver annar.

04.11.06 @ 16:12
Athugasemd from: Jon Valur Jensson [Meðlimur]

“Á maður þá að hætta að keyra?” spyr Guðrún. Ef átt er við: Hvað á viðkomandi kynlífshátternishópur að gera, þá er svar Biblíunnar: Hætta slíku hátterni! – Það hafa ýmsir gert fyrr á tímum, eins og gerist líka enn. Og þeir fá að heyra sína fagnaðarboðun, gleðifréttir í Guðs orði – í þessu tilfelli fyrir munn Páls frá Tarsus, postula Jesú Krists: “Og þetta voruð þér, sumir yðar. En þér létuð þvost, þér eruð helgaðir, þér eruð réttlættir fyrir nafn Drottins Jesú Krists og fyrir anda vors Guðs” (I.Kor. 6.11, strax í næsta versi á eftir fordæmingu þess, að karlmenn hafi samræði saman). Guð gefi sem flestum náð til slíkrar helgunar og endurfæðingar og blessun margfaldlega.

04.11.06 @ 16:19
Athugasemd from: Guðrún Kristinsdóttir [Gestur]
Guðrún Kristinsdóttir

OK gefum okkur að flestir hommar taki ekki mark á biblíunni. Ef þú væri heilbrigðisráðherra myndir þú setja lög sem banna hommakynlíf? Mér svona sýnist það á þínum málflutningi.

04.11.06 @ 16:37
Athugasemd from: Jon Valur Jensson [Meðlimur]

Nei, heilbrigðisráðherra setur engin lög, og slík lög frá Alþingi hygg ég ekki ákjósanlega lausn í málinu, það yrði ekki eftir þeim farið, fyrir utan að (nær) engir þingmenn myndu fást til að greiða þeim sitt atkvæði.

En ef við gæfum okkur, að 10–25% homma tækju mark á Biblíunni, þá myndi þeim a.m.k. gagnast það afskaplega vel, ef kristnir menn og sér í lagi prestar og aðrir fulltrúar kristinna safnaða töluðu einum rómi um að kristin trú útiloki samkynja kynmök sem siðferðislega leyfileg. En því er nú því miður ekki að heilsa, að Þjóðkirkjuprestar séu skýrir í kollinum í þessu atriði. Þeim væri nær að minna skjólstæðinga sína á þá Biblíukenningu (bæði Gamla og Nýja testamentis), að hómósexúel kynmök séu synd sem útiloki a.m.k. karlmenn frá Guðsríki.

04.11.06 @ 17:02
Athugasemd from: Ragnar Geir Brynjólfsson [Meðlimur]

Skýrsla nefndar 1994 um réttarstöðu samkynhneigðra, lagði grunninn að þessum lagabreytingum, og þar var skýrt kveðið á um mikilvægi þess að eyða fordómum. Fræðsla í menntakerfinu, umræður og ábyrgar upplýsingar um samkynhneigð eru vænlegustu leiðir að þessu marki.

Þetta skrifaði Hrafnhildur Gunnarsdóttir í MBl. þriðjud. 31. okt. sl. Allar áreiðanlegar upplýsingar um málefni samkynhneigðra ásamt umræðum um þau ættu þá tvímælalaust að vera í þeirra þágu. Væntanlega og örugglega þýðir þessi klausa Hrafnhildar um fræðslu í menntakerfinu að allar upplýsingar um samkynja kynlíf sem skipta máli eigi að koma fram og engu eigi að halda leyndu fyrir nemendunum.

04.11.06 @ 17:18
Athugasemd from: Jon Valur Jensson [Meðlimur]

Einmitt – en ég er ekki viss um, að Hrafnhildur hafi átt við það!

04.11.06 @ 17:30
Athugasemd from: Haukur Viðar Alfreðsson [Gestur]
Haukur Viðar Alfreðsson

Af hverju finnst þér endaþarmsmök milli stráks og stelpu “óheilnæm og spillandi"?

05.11.06 @ 00:58
Athugasemd from: Jon Valur Jensson [Meðlimur]

Mér “finnst” það ekki, þau eru það.

05.11.06 @ 01:13
Athugasemd from: Haukur Viðar Alfreðsson [Gestur]
Haukur Viðar Alfreðsson

Værirðu til í að útskýra það betur fyrir mér?
Af hverju “eru” þau það?

Stór orð, en engin rök

05.11.06 @ 02:29
Athugasemd from: Jon Valur Jensson [Meðlimur]

Hefurðu ekki fylgzt með fréttum? Hefurðu ekki lesið um áhyggjur og viðvaranir heilbrigðisyfirvalda vegna þessa? Ekki lesið um stúlkur sem áttu jafnvel erfitt um gang eftir slíkt? Veiztu ekki, að viðkomandi líffæri er ekki gert fyrir slíkt og að sýkingar geta hlotizt af? Veiztu ekki, að vegna vöntunar á sambærilegri slímhúð á borð við leggöng konunnar er hætt við að viðkomandi líffæri rifni og hnjaskist? Og gerirðu þér ekki grein fyrir því, að þetta er á báða bóga auðveld smitleið, m.a. fyrir AIDS hjá fjöllyndum?

05.11.06 @ 10:13
Athugasemd from: Haukur Viðar Alfreðsson [Gestur]
Haukur Viðar Alfreðsson

Sleipiefni og smokkur ætti nú að redda því.
Og ef hjásvæfa […] er með AIDS á annð borð þá mun […] smitast af því þrátt fyrir engin endaþarmsmök.
Ekki hef ég lesið um stúlkur sem hafa átt erfitt með gang, en það eru eflaust dæmi þess. En göngulag samkynhneigðra karla er eins og göngulag annarra og sanna þ.a.l. að ef einhver á erfitt um gang eftir endaþarmsmök er það eitthvað tilfallandi.

06.11.06 @ 00:41
Athugasemd from: Jon Valur Jensson [Meðlimur]

Það voru ljótar fréttir af þessu (með unglingsstúlkurnar) úr heilbrigðisgeiranum í DV ekki alls fyrir löngu (meðan blaðið var enn dagblað). Skaði af áþekku tagi er líka þekkt fyrirbæri meðal karlmanna (MSM). En viðurkenning þín á AIDS-smiti með öðrum leiðum en þessari þekktustu hjá MSM er athyglisverð. Það er nefnilega staðreynd, að sú aðferð er ekki ein um að vera hættuleg í kynlífi þeirra. En þar við bætist svo kæruleysið, sem grípur suma þeirra, a.m.k. á hinum Norðurlöndunum, eins og fulltrúi Alnæmissamtakanna minnti á í útvarpi um daginn.

06.11.06 @ 01:48
Athugasemd from: Haukur Viðar Alfreðsson [Gestur]
Haukur Viðar Alfreðsson

Hmm…í fyrsta skipti finnst mér textinn þinn torlæs. Máske er það mér að kenna, en allavega:

Ef að karlmaður stundar endaþarmsmök með konu sinni myndi ég segja að líkurnar á HIV-smiti væru mjög miklar ef konan hans er með HIV. En ef það er tilfellið (að konan sé með HIV) skiptir litlu hvort þau hafa endaþarmsmök eða venjuleg mök, hann mun líklega smitast af henni.

06.11.06 @ 21:18
Athugasemd from: Jon Valur Jensson [Meðlimur]

Gagnkynhneigðar konur eru sárafáar með HIV-smit eða AIDS, örfáar á landinu. Reyndu nú að hugsa um aðalatriðin: greinina hér fyrir ofan!

06.11.06 @ 22:53
Athugasemd from: Haukur Viðar Alfreðsson [Gestur]
Haukur Viðar Alfreðsson

Ég var nú að svara þessu:

“Veiztu ekki, að vegna vöntunar á sambærilegri slímhúð á borð við leggöng konunnar er hætt við að viðkomandi líffæri rifni og hnjaskist? Og gerirðu þér ekki grein fyrir því, að þetta er á báða bóga auðveld smitleið, m.a. fyrir AIDS hjá fjöllyndum?”

Fyrst talarðu um að endaþarmsmök gagnkynhneigðra séu “á báða bóga smitleið m.a. fyrir AIDS” og nú viltu meina að sárafáar konur á landinu séu smitaðar. Nú þá sé ég ekki alveg hættuna. Nema þú sért að tala um hættu á smiti frá karlinum, sem ég gerði nú ráð fyrir að væri gagnkynhneigður. Og við vitum báðir að bara hommar eru með AIDS.

06.11.06 @ 23:58
Athugasemd from: Jon Valur Jensson [Meðlimur]

Ekki bara hommar, því miður. Smitið hefur t.d. borizt frá þeim gegnum tvíkynhneigða til lítils, en stækkandi hóps gagnkynhneigðra (30 konur hafa smitazt við kynmök með karlmanni og 33 karlmenn við kynmök með konu – sjá nánar tölulegar uppl. í greininni minni hér ofar). Hættan felst ekki sízt í því, að kæruleysi í kynlífi hefur aukizt, bæði á Norðurlöndum meðal þeirra sem hættast er víð sýkingu og eins hér á landi meðal unglinga, bæði í formi sílækkandi kynmakaaldurs (sem er vanþróunarmerki á þjóðinni), útbreiðslu hópkynlífs í einhverjum hópum unglinga og að endingu þessari afturendatízku meðal sumra þeirra líka, kannski vegna ótta stráka við að gera stúlku ólétta. En ef þeir óttast það, þar og þá, er þá ekki líklegt, að þeir séu smokklausir? Ef svo er, eykur það smitlíkurnar. Það er ekki nóg (eins og þú gerir) að tala um það að “slípiefni og smokkur ætti nú að redda því,” ef blessaðir unglingarnir eru í reynd með hvorugt. Veruleikinn er ekki alltaf eins og þú vilt að hann sé.

Ég óttast faraldur í þessum efnum, þegar stíflan brestur.

Mennirnir velja svo oft að læra hlutina “the hard way". Meðan Guðs orð hrín ekki á mannskapnum, er hætt við því, að þeim lærist ekki þessi heilnæmu sannindi heilbrigðs kynlífs fyrr en að mörgum árum liðnum, þegar afleiðingar ósiðlegs kynlífs blasa við, bæði í einstökum fjölskyldum (í formi heilsuspjalla, fósturdeyðinga, ófrjósemi, hættulegra sjúkdóma) og í þjóðfélaginu í heild (t.d. með áfalli margra vegna missis ástvina, sligandi sjúkrakostnaði vegna HIV-sýktra, kostnaðarsömum viðnáms- og fræðsluaðgerðum og almennum ótta við alnæmispláguna).

Guð blessi Ísland.

07.11.06 @ 00:23
Davíð Rósenkrans Hauksson

Já, það er ákaflega miður að fleiri en hommar séu með AIDS. Lífið væri nú einfaldara og betra ef hommar væru þeir einu sem hefðu þennan sjúkdóm, ekki satt? Okkur hommunum hefur hins vegar tekist að sýkja hinn hreina gagnkynhneigða stofn af alnæmiveirunni með smitberanum tvíkynhneigða manninum. En eyðniveiran varð að sjálfsögðu til við endaþarmsmök tveggja samkynhneigðra manna eins og allir vita. Einfaldast væri sennilega bara að hópa öllum hommum í heiminum saman á einhverja eyðieyju þar sem þeir gætu makast að vild og dáið drottni sínum (sem þó er hvergi til) að lokum. Þá gæti mannkynið dafnað áfram og engir fleiri hommar væru til að drepa mannkynið.

07.11.06 @ 21:43
Athugasemd from: Jon Valur Jensson [Meðlimur]

Þetta átti að heita reductio ad absurdum, en er bara þín eigin fantasíumynd, Davíð minn. Vertu ekki að eigna okkur hatur á hommum, það er ekki til í mér og mínum. Það er ekki lengra síðan en sex klukkutímar, að ég heilsaði einum afar vingjarnlega (og hann mér) á förnum vegi, gömlum kunningja. En ég áskil mér þó réttinn til að skrifa hér sannleikann eins og ég finn hann.

07.11.06 @ 22:33
Athugasemd from: Kristinn Þór Garðarsson [Gestur]
Kristinn Þór Garðarsson

Jón Valur, myndiru kannski segja að HIV væri bara leið Guðs til þess að ryðja samkynhneigðinni úr vegi en því miður hafi hinir samkynhneigðu þröngvað þessu upp á okkur hin líka?

Og ekki hjálpa læknavísindin til með því að framkalla lyf sem hjálpa til við að halda sjúkdómnum í skefjum og draga þar með úr ótímabærum dauðsföllum samkynhneigðra! Til skammar fyrir læknavísindin… er það ekki?

13.02.07 @ 00:43
Athugasemd from: Jon Valur Jensson [Meðlimur]

Svör við spurningunum tveimur: Nei. – Nei.

13.02.07 @ 01:51
Athugasemd from: Haukur Viðar Alfreðsson [Gestur]
Haukur Viðar Alfreðsson

[…]

Innlegg fjarlægt RGB.

13.02.07 @ 22:24


Form is loading...

Ábyrgðarmaður: Jón Valur Jensson guðfræðingur.

Önnur blogg sama höfundar: [jonvalurjensson.blog.is]
[jvj.blog.is]
[krist.blog.is] (þátttaka)
[lifsrettur.blog.is]

Leit

blogsoft