« Vanþekkingin fer með sigur af hólmi á AlþingiHve langan tíma tekur hægfara sjálfsmorð þjóðar? »

30.05.06

  01:02:58, Skrásetjari: Jon Valur Jensson   , 740 orð  
Flokkur: Málefni samkynhneigðar á sviði þjóðfélags og kirkju

53% sammála ræðu Karls biskups á nýársdag, 35% á móti

Þennan pistil sendi ég allmörgum bréfavinum 5. jan. 2006, eftir miklar um-ræður í tilefni af nýárspredikun Karls biskups Sigurbjörnssonar í Dómkirkj-unni. Bréfið er birt hér í heild, en fáein atriði færð í læsilegra horf á netinu.

Sæl verið þið öll. – Þessa orðsendingu fekk ég frá kristnum bróður í dag:

Það var gott að heyra á Bylgjunni áðan að 53% voru sammála ræðu [Karls] biskups á nýársdag.  Aðeins 35% voru ekki sammála. 12 % sögðu: bæði og. Þannig að meiri hluti þjóðarinnar er vissulega sammála hinum kristnu gildum sem við viljum berjast fyrir. Þetta sem ég vitna í var skoðanakönnun á bylgjan.is í gær.

Sjálfur er ég Karli biskupi þakklátur fyrir predikun hans snjalla og gefandi, ekki sízt vegna þess sem hann sagði þar um mikilvægi barnanna og fæðinga hér á Vesturlöndum ... [Frh. neðar!]

(nokkuð sem Mogginn tók þó ekki upp í leiðara sínum undarlegum þann 2. jan., þótt verið hafi ein þungamiðjan í ræðu biskups; hins vegar ræddi Moggi þar önnur ummæli biskups um málefni barna, enda var yfirskrift leiðarans: 'Heill og velferð barna') – en einnig getum við þakkað biskupi skorinorð ummæli hans um vandkvæðin á því að gifta saman fólk af sama kyni. Þrátt fyrir nafngift áðurnefnds leiðara Moggans fór rúmur helmingur hans í það að ræða mál samkynhneigðra og koma með þann þrýsting á kirkjuna að leysa þau mál með því að "taka á móti öllum þeim, sem til hennar vilja koma" – og liggur þar fiskur undir steini hjá Mogga, því að ekki verður betur séð en þetta merki í hans huga: "samþykkið allt, sem þið eruð beðin að fram-kvæma í helgiþjónustu kirkjunnar, þið eruð þjóðkirkja og verðið að gera allt jafnt fyrir alla meðlimi hennar" (mitt orðalag – þetta hlýtur þá að þýða líka: Og gefið saman systkini sem þess óska – og fólk sem þegar er með einn maka, en vill bæta í búið, verið ekki með neina dómhörku við það heldur!). En ljóst er af Staksteinum 27. desember, að ritstjórn Mbl. er komin út í guðfræðilega baráttu af undarlegasta tagi.

Leiðari Blaðsins í gær [4. jan.] er sömuleiðis mótaður af drembilátum orðum í garð kirkju og biskups og talar ranglega um, að upp sé komin "hávær krafa í þjóðfélaginu um að þjóðkirkja Íslendinga [....] leyfi samkynhneigðum að staðfesta hjónaband sitt fyrir Guði." Þetta er rangt, því að fáir hafa þetta fyrir hugsjón, þótt veraldlegur rétttrúnaður ríki um málið í skrifum fjölmiðlamanna, sem eru einatt illa upplýstir um málefni kirkju og kristindóms.

Kirkjan á vissulega að taka á móti öllum þeim, sem til hennar vilja koma, það er ekki spurning, heldur hitt: á hvaða forsendum? Ef óskírður maður kemur til kirkju og beiðist skírnar, en segist þó aðspurður hvorki vilja trúa á Heilaga þrenningu né tilvist Guðs, á þá prestur að verða við þeirri bón? Nei, ekki á þessum forsendum mannsins, heldur eingöngu á forsendum kirkjunnar, samkvæmt hennar skilmálum (með trúfræðslu fyrst og síðan, ef hann fæst þá til þess, með einlægri, kristinni trúarjátningu mannsins), en þeir skilmálar kirkjunnar mótast auðvitað af skilmálum Guðs orðs. Er þetta ekki nógu ljóst, og á ekki það sama við um samkynhneigða? Það getur líka verið kærleikur að segja nei, eins og kona skrifaði í Mbl. fyrir nokkrum misserum, þar sem hún réttlætti þá ákvörðun sína að leyfa dóttur sinni ekki að fara í vafasama verzlunarhelgarferð með eftirlitslausum unglingahópi. Kirkjan hefur meðal annars það hlutverk að fræða um veginn og hjálpræðið, sem og það sem Jesús skipaði læriveinum sínum að kenna um allt það, sem hann hafði boðið postulunum. Sú fræðsla kann oft að vera erfið, en erindi prestsins breytist ekki við það ....

Margt bendir til, að við meiri umhugsun um þessi mál sjái æ fleiri tormerki á því að kirkjan taki upp hjónavígslu samkynhneigðra. Skoðanakönnun Bylgjunnar [1] er eitt dæmi þess, en þau eru fleiri.

En biskup á heilar þakkir skildar fyrir snjalla hugvekju sína.

Með góðum óskum,
Jón Valur Jensson.

PS. Vefsíður mínar um þessi mál: http://www.kirkju.net/index.php?cat=51
––––––––––––––––––––––
[1] Dæmi um aðrar skoðanakannanir, sem benda í sömu áttina um raun-verulegan hug landsmanna til ofréttindakrafna samkynhneigðra, eru nefnd í aths. á annarri vefsíðu hér. Á Bylgjunni 9. ágúst sl. var skoðanakönnun um afstöðuna til þess, hvort samkynhneigðir eigi að hafa sama rétt til ættleið-ingar og gagnkynhneigðir. Niðurstaðan var 50% já, 50% nei ... og á vefsíðu Útvarps Sögu var um sama leyti könnun um sama mál; þar var niðurstaðan rúml. 62% á móti slíkri ættleiðingu, en rúml. 37% með henni. Þótt síðar-nefnda skoðanakönnunin sé í eindreginni mótsögn við tízkuyfirlýsingar íslenzkra fjölmiðlamanna í þessu máli, fer hún í raun afar nálægt viðhorfi almennings í Evrópubandalaginu og í Noregi, sjá nánar Af óhlutdrægni ...

59 athugasemdir

Athugasemd from: Róbert Björnsson [Gestur]
Róbert Björnsson

Sem fræðimaður, geri ég ráð fyrir að þú hafir tiltækar tölur um fjölda þátttakenda í þessum greinilega há-vísindalegu skoðanakönnunum á vefsíðum útvarpsstöðvanna.

Var úrtakið nógu stórt til þess að hægt sé að fullyrða að um marktækar kannanir sé að ræða?

Var hægt að kjósa oftar en einu sinni úr sömu tölvu?

Hversu margir hlustendur Bylgjunnar og Útvarps Sögu telur þú að skelli sér beint inn á netið til að taka þátt í svona skoðanakönnunum? Telur þú að það fólk sem það gerir, “representi” þversnið þjóðarinnar og vilja þeirra, eða getur verið að þeir sem kjósa í svona skoðanakönnunum séu fyrst og fremst fólk með brennandi áhuga á viðfangsefninu og sé þarmeð ekki viðmiðunarhæft við skoðanir hins almenna borgara?

Það er svosem skiljanlegt að þú viljir blekkja þig og aðra til þess að trúa því að meira en hálf þjóðin sé þér sammála um málefni samkynhneigðra, en sem betur fer er ég sannfærður um að svo er langt í frá. Íslendingar eru upp til hópa skynsamari, upplýstari, sanngjarnari og með betri siðferðisvitund en svo.
Um það verð ég sannfærður þangað til að alvöru Gallup könnun segir mér annað…með fullri virðingu fyrir vefsíðu Bylgjunnar og Útvarps Sögu og þeim sem þar taka þátt í skoðanakönnunum.

Þetta er reyndar lýsandi fyrir þau “fræðilegu” gögn sem þú hefur stuðst við í þessu máli á meðan þú leyfir þér á sama tíma að vega að starfsheiðri Rannveigar Traustadóttur, dósents við Háskóla Íslands. Ég leyfi mér að efast um að hún hefði hlotið doktors gráðu frá Bandarískum háskóla ef hún hefði stuðst við jafn “vísindaleg” gögn í sínum fræðum og þú notast við í þínum áróðri.

30.05.06 @ 02:11
Athugasemd from: Jon Valur Jensson [Meðlimur]

Að sjálfsögðu legg ég ekkert afgerandi upp úr þessum könnunum á Bylgjunni og Útvarpi Sögu, hef líka ekkert fullyrt um að þær væru “vísindalegar", enda ber þeim ekki 100% saman. Þær eru samt mjög athyglisverðar vísbendingar og það í áttina frá því, sem Róbert og skoðanasystkini hans hafa haldið fram. A.m.k. ættu þessar tvær skoðanakannanir að fá einhverja til að hlaupa ekki á sig með því að gefa út þá kokhraustu yfirlýsingu, að Íslendingar almennt séu fylgjandi þessum ýtrustu kröfumálum homma og lesbía. Væri svo, yrði það að teljast mjög sérvitur jaðar-afstaða og upp á kant við flestar þjóðir heims, þ.m.t. Evrópuþjóðirnar.

Vel að merkja kaus Róbert í svari sínu að sniðganga gersamlega tilvísun mína til skoðanakannana meðal Evrópubandalagsíbúa um afstöðu þeirra til ættleiðingar samkynhneigðra á börnum. Þar er um og yfir 60% andstaða við slíkt, rétt eins og í könnuninni á Útvarpi Sögu. Samt eru það einmitt Evrópumenn (að sögn samherja homma og lesbía) sem eiga að vera svo frjálslyndir og “framfarasinnaðir", en Ameríkanar þröngsýnir og afturhaldssamir!

Viðmið Róberts sjálfs fyrir sannfæringu hans eru hins vegar ekki ýkja vísindaleg: “ …sem betur fer er ég sannfærður um að svo er langt í frá [þ.e. að meira en hálf þjóðin sé sammála mér, JVJ, um málefni samkynhneigðra]. Íslendingar eru upp til hópa skynsamari, upplýstari [sic!], sanngjarnari og með betri siðferðisvitund en svo. Um það verð ég sannfærður þangað til að alvöru Gallup könnun segir mér annað …” (leturbr. JVJ). – Þetta er nú ekkert annað en trúarjátning hjá Róberti og vegur fá grömm á móti skoðanakönnunum, en Róbert er líka víðs fjarri, einhvers staðar vestur í Kaliforníu, hygg ég, og hefur því trúlega ‘vitneskju’ sína héðan mest úr netfjölmiðlum og frá eigin skoðanabræðrum.

Svo vill hann gjarnan fá prik í rökræðunni með því að reyna að láta mig líta illa út í samanburði við Rannveigu Traustadóttur, af því að hann telur hana hafa notað vísindalegri gögn í doktorsritgerðinni en ég gerði í bréfi mínu hér ofar! Í 1. lagi hélt ég því aldrei fram, að útvarpskannanirnar væru “vísindalegar”. Í 2. lagi var hins vegar Evrópukönnunin, sem einmitt var á vegum EOS Gallup Europe, vísindaleg og með geysistóru úrtaki. En í 3. lagi svarar Róbert ekki alvarlegri gagnrýni minni á vinnubrögð Rannveigar með svona ódýrri aðferð (þ.e. Róberts), sem verður vitaskuld að teljast afar óbein (og alls ófullnægjandi) málsvörn fyrir málstað Rannveigar. Sjálfri hefur henni ekki ennþá tekizt að svara gagnrýni minni sem ég birti í Mbl. 6. maí (um Stacey-Biblarz-yfirhalninguna á félagsfræðivillum samherja Rannveigar vestanhafs, þeirra sem hún án afláts hefur vitnað í) né heldur hefur hún svarað gagnrýnisatriðum á málflutning sinn í Mbl.grein minni 23. des. sl. (varðandi fjölda samkynhneigðra á Íslandi, sbr. einnig nmgr. 8 í netútgáfunni). Segir það ekki nokkuð um málefnastöðu hennar?

Varðandi lokasetningu Róberts bendi ég á, að Rannveig Traustadóttir hefði aldrei fengið doktorsgráðu í Sýrakúsuháskóla í New-York-ríki í Bandaríkjunum árið 2003 fyrir ritgerð sem beitti þeim úreltu rökum (síðan vorið 2001 a.m.k.), sem hún sjálf beitti og hélt mjög dogmatískt fram um þessi mál í grein sinni ‘Hvað segja rannsóknir? Um samkynhneigða foreldra og börn þeirra’, sem út kom árið 2003 (í bókinni Samkynhneigðir og fjölskyldulíf). Væri hún háskólakennari í Sýrakúsu, hefði hún eflaust fengið tiltal fyrir að birta slíka grein árið 2003 – og er þó m.a.s. ekki ennþá búin að leiðrétta rangmæli sín og afar villandi málflutning þegar langt er liðið á árið 2006! Aldrei hefðu fulltrúar háskólans þar samþykkt, að rannsóknarritgerð dr. Stacey og dr. Biblarz frá því vorið 2001 yrði þöguð í hel í síðari umfjöllun Rannveigar um sama efni, hún hefði fengið nálægt falleinkunn með því móti. Hefðu áhrif þeirra skrifa hennar í Sýrakúsu (svo að við höldum áfram með þetta tilbúna dæmi) orðið jafnafdrifarík eins og nú hefur átt sér stað hér á Íslandi, þ.e. að stjórnvöld í New-York-ríki hefðu byggt grundvallarafstöðu sína til réttmætis frumættleiðingar samkynhneigðra á börnum á greinargerð Rannveigar um þau mál og lagt tillögur sínar á þeim grundvelli fyrir löggjafarþingið þar (eins og raunin varð hér á landi), þá efast ég ekki um, að doktorinn hefði fengið meira en ‘tiltal’ fyrir vikið – miklu líklegra sýnist mér, að hún fengi beinlínis ákúrur hjá siðanefnd þess háskóla, jafnvel brottrekstur úr starfi. En hún má hrósa happi, að við Íslendingar erum svo ‘saligrólegir og líbó’ í þessum málum, kærulausir og ábyrgðarlitlir, að við nennum ekki einu sinni að fara í saumana á fölskum grundvelli lagafrumvarps um afgerandi mikilvæg mál fyrir velferð barna, hvað þá að við köllum þá aðila alla sem einn til ábyrgðar, sem líklegt megi telja, að blekkt hafi bæði þing og þjóð í málinu.

–––––––––––––
[1] Í skoðanakönnuninni kom í ljós (bls. 9), að 16% aðspurðra meðal hinna 25 EB-þjóða kváðust “algerlega samþykkir” (absolutely agree) því, að samkynhneigðir mættu ættleiða börn, 23% kváðust “frekar samþykkir” (rather agree), 19% kváðust því “frekar ósamþykkir” (rather disagree) og 39% “algerlega ósamþykkir” (absolutely disagree). Takið eftir, að ekki einungis eru þeir ósamþykku mun fleiri í heildina talið: 57% á móti aðeins 38% hinna samþykku (sjá bls. 10 í könnuninni), heldur bætist það líka við, að þeir sem eru “algerlega ósamþykkir” eru langstærsti hópurinn ( raunar jafnstór eða stærri en báðir samþykku hóparnir samanlagðir); en meðal hinna samþykku er þessu hins vegar öfugt farið: þar er “algerlega samþykki” hópurinn mun minni (16%) en hinn, sem er “frekar samþykkur” (23%). Þunginn í andstöðunni við þessa ættleiðingu homma og lesbía á börnum er því, eins og hér hefur verið sýnt, mun meiri en fram kemur í þeim tölum einum saman, að 57% eru á móti, en aðeins 38% samþykkir. (Ath. líka: Af þeim, sem afstöðu tóku, eru 60% á móti, aðeins 40% með.) Þessi könnun fór fram árið 2003 á vegum EOS Gallup Europe (sjá bls. 5 í hinni birtu könnun í riti dr. Takács) og verður að teljast mjög víðtæk, því að úrtakið var 15.074 manns.

30.05.06 @ 15:50
Guðmundur D. Haraldsson

Skoðanakannanir eru almennt frekar sleipt tæki. Til hvers yfir höfuð ætlar maður að nota slíka tölfræði? Til að reyna að fá fólk til að skipta um skoðun? - „Sjáðu, 70% eru ósammála þér skv. þessari könnun. -Nú, þeir hljóta að hafa rétt fyrir sér fyrst að þeir eru svona margir.“ - auðvitað er það helber della að það sé tryggt að meirihlutinn hafi „rétt fyrir sér“ í öllum mögulegum málum, hreinlega vegna þess að fólk byggir skoðanir sínar oft á staðalímyndum og sögusögnum en ekki gögnum (er það ekki ótrúlegt hvað við treystum munnmælasögum vel?).

Mér fannst þetta viðhorf, að meirihlutinn hafi rétt fyrir sér, skína í gegn í Fréttablaðinu þann 27. maí sl., þar sem fyrirsögn á grein nokkurri var „Kjósendur eru vel upplýstir“, en svo stóð í greininni að 80% Reykjavíkinga teldi sig hafa nægar upplýsingar. Haldiði að fólk hafi hugsað sig vel um hve góðar upplýsingar það hafði áður en það svaraði könnunninni? Haldiði að það hafi velt fyrir sér að kannski hafði það ekki gert nóg í upplýsingaöfluninni? Voru þessir „vel upplýstu kjósendur“ etv. bara alls ekki nógu vel upplýstir - kynntu sér ekki málin?

Nú ber ekki að skilja þennan pistil minn sem svo að ég telji skoðanakannanir séu einungis notaðar í ofangreindum tilgangi, svo er ekki.

30.05.06 @ 15:51
Athugasemd from: Jon Valur Jensson [Meðlimur]

Auðvitað er þetta alveg rétt hjá þér, Guðmundur, að skoðanakannanir leysa ekki þann vanda hvers manns sem leitast við að finna, hvað rétt sé og rangt, hvort heldur hann glímir þar við staðreyndir í efnisheiminum eða siðferðismál. Til þess er skynsemi okkar, samvizka og siðferðisvitund að finna út, hvað rétt sé, óháð því, hvað öllum öðrum kann að finnast (en þó ekki án þess að vita af þeim ‘almannarómi’ og gefa málinu öllu, þ.m.t. afstöðu ‘mótherja’, rækilega umhugsun).

En af því að þú sendir þetta bréf þitt nánast um leið og ég sendi mitt svar (hér á undan) við Róberti, hvet ég þig og aðra að skoða það ýtarlega svar mitt rækilega. Það er a.m.k. fullyrðing margra samkynhneigðra og samherja þeirra, að þeir hafi mikinn meirihluta Íslendinga með sér í þessum málum, sem og annarra “upplýstra” Evrópumanna, en svo er bara alls ekki. En þrátt fyrir að þjóð okkar mætti vera betur upplýst um ýmislegt í þessu sambandi, eru ýmis merki þess, að hún sé alls ekki búin að kokgleypa fullyrðingar málsvara samkynhneigðra um að allt sé bara í fína lagi með að gefa þeim rétt til frumættleiðingar barna.

30.05.06 @ 16:05
Athugasemd from: Guðmudnur Jónsson [Gestur]
Guðmudnur Jónsson

Samkvæmt Þjóðarpúlsi Gallups sem byrtist 28. júní 2004 eru rúm 87% íslendinga hlynt staðfestri samvist og þar af telja tæp 69% að leyfa beri kirkjulegar giftingar homma og lesbía. Fullyrða má, þvert á það sem Jón Valur heldur fram án nokkurra haldgóðra raka, að um fá mál sé í raun jafn mikill einhugur á meðal íslensku þjóðarinnar. Ekkert bendir heldur til þess að þjóðin hafi breytt afstöðu sinni í málefnum samkynhneigðra á þeim tæpu tveimur árum sem liðin eru frá því að Gallup kannaði þetta. Marktækar kannanir sem til dæmis Fréttablaðið hefur nýlega látið geria um afstöðu fólks til tæknifrjóvgana lesbía og Rauði kross Íslands lét gera um afstöðu fólks til nokkura minnihlutahópa benda alltént til að svo sé ekki.

Kannanir með sjálfvöldu úrtaki þar sem fólk getur þar að auki kosið aftur og aftur, eins og þær sem Jón Valur vitnar sigri hrósandi til í fyrirsögn hér að ofan, eru MEÐ ÖLLU ÓMARKTÆKAR. Það eru kannanir Gallups hins vegar ekki, enda í þeim beinlínis hægt að reikna út marktæknina (sem í þessu tilviki er langt innan skekkjumarka).

Það er alrangt að fullkomlega ómarktækar kannanir “gefi vísbendingar” um nokkurn skapaðan hlut. Þær segja einfaldlega EKKERT til um raunverulega afstöðu þýðis. Þetta hafa aðferðafræðingar löngu sýnt fram á og um þetta er ekki deilt innan fræðanna. Um vísindaleg vinnubrögð í könnunum af þessu tagi og muninn á marktækum og ómarktækum könnunum er kennt í fyrstu tímum grunnkúrsa í töl- og aðferðafræði. Því miður virðist slíkri kennslu hins vegar nokkuð áfátt í guðfræðinni sbr. inntak upphaflegu greinarinnar hér að ofan.

31.05.06 @ 04:04
Athugasemd from: Jon Valur Jensson [Meðlimur]

Ef Guðmundur vill ræða skoðanakönnunina frá í júlímánuði 2004, er ég ekkert smeykur við þá umræðu. Það er veruleg leitun að jafn-lágu svarhlutfalli í skoðanakönnunum eins og í því tilfelli, þegar menn voru spurðir: Eiga samkynhneigðir að fá að gifta sig borgaralega? – í kirkju? bæði og? – eða ekki gifta sig? Svarhlutfallið var einungis 63%. Niðurstaðan var: Ekki gifta sig: 13%. Gifta sig í kirkju: 3%, borgaralega: 18%, bæði: 66%. Þessi samanlögðu 69% mæla í raun ekki afstöðu kristinna manna. 37% manna kusu að svara ekki, þannig að eina vissan í niðurstöðu þeirrar könnunar um líklega afstöðu manna á því ári, 2004, er sú, að þá voru 69% x 63% = 43,47% af öllu úrtakinu viljugir til að segja: Já, við viljum að hommar og lesbíur fái að gifta sig í kirkju. – Guðmundur mun eflaust vilja mótmæla þessum útreikningi (sem þó er nákvæmur), en honum er ekki stætt á því að treysta jafn-fast á þessa könnun og hann gerir, 37% þátttökuleysi manna segir sína sögu, og hlutirnir hafa þar að auki breytzt síðan 2004, eins og ég vík síðar að í þessu innleggi.

Þrenns lags athugasemdir má einkum gera við þessa könnun á afstöðu manna til giftingar samkynhneigðra:

1) Í þessum heildarhópi eru bæði trúleysingjar algerir, lítiltrúaðir, sem leggja litla sem enga rækt við kristna trú eða kirkjustarf, sem og trúaðir kristnir menn, en einnig fólk með aðra trú. Ákvörðun um að gefa saman homma og homma eða lesbíu og lesbíu í kirkju verður einungis tekin með ákvörðun viðkomandi kirkju. (Ertu ekki sammála því, Guðmundur?) Þess vegna er í raun ekki rétt, að trúleysingjar og aðrir, sem láta sig engu varða starf og boðun Þjóðkirkjunnar (sem eru æði-margir í þjóðfélaginu, eða er sú ekki skoðun þín, Guðmundur, sem svo harðskeyttur hefur verið í gagnrýni á kristinn sið í Mbl. og víðar?), hafi nokkuð um það að segja, hvort Þjóðkirkjan fari að gefa saman samkynhneigða. Því ber að haga skoðanakönnun um það mál með öðru sniði. Ég veit, að hér gæti Guðmundur svarað því til, að hann hafi ekki fyrst og fremst verið að hugsa um hjónavígsluna sem slíka, heldur bent á þetta til merkis um hug landsmanna almennt til þessa hóps og jafnréttis samkynhneigðra á við aðra í samfélaginu – Gallupkönnunin hafi sýnt allt annan og jákvæðari hug þjóðarinnar en fram hafi komið í skoðanakönnununum tveimur (eða þremur, ef áramótaræðu-könnunin er talin með) á Bylgjunni og Útvarpi Sögu, og því telji hann sig hafa rétt til að taka ekkert mark á þeim könnunum, jafnvel þótt þær útvarpskannanir sýni niðurstöðu sem komi býsna vel heim og saman við afstöðu fólks í EB-löndunum 25, sem og í Noregi.[1] – En ég svara því til, að ég tel mig hafa orðið varan við viðsnúning margra í þessu máli og að ekki sízt hafi margir frá og með árinu 2005 þorað að koma fram með skoðun sína gegn bæði kirkjulegu hjónabandi samkynhneigðra og ættleiðingu þeirra á börnum. Fólk var þá margt farið að fá sig fullsatt á frekju þessa hóps gagnvart Þjóðkirkjunni og sífelldu jarmi og uppsteit í fjölmiðlum um þessi ‘réttlætismál’. Þegar Gústaf Níelsson opnaði á umræðu um málin í Útvarpi Sögu, haustið 2004 og á árinu 2005, kom í ljós, að mikill meirihluti þeirra, sem hringdu inn, töluðu gegn þessum ýtrustu kröfum samkynhneigðra og margir mjög eindregið. Í því ljósi má líka skilja niðurstöðuna í skoðanakönnun sömu útvarpsstöðvar, sem var að vísu enginn þjóðarpúls (enda t.d. hlustendur Ú.S. meira úr hópi miðaldra og eldra fólks en hinna yngri), en athyglisverð útkoma samt.

2) Á árinu 2004 var lítið farið að þrengja að Þjóðkirkjunni með að gifta samkynhneigða, miðað við það sem síðar varð, einkum á liðnu ári og framan af þessu. Taktík Þjóðkirkjumanna var sú að reyna hávaðalaust að finna einhverja lausn á málum. Þegar komið var fram á árið 2005, var ljóst, að ytri þrýstingur af hálfu homma og lesbía og samherja þeirra, m.a. á Alþingi, var farinn að valda mikilli spennu, auk þess sem úthugsuð endurskoðunarhyggju-starfsemi róttæklinga í Þjóðkirkjunni, þ.m.t. presta og kennara í Guðfræðideild Háskóla Íslands (innræting sem farið hefur fram árum saman með þátttöku fleiri en eins og fleiri en tveggja kennara), var farin að skila þeim árangri, að yngri prestar (og t.d. fremur kvenprestar en karlprestar [2]) eru í miklum mæli orðnir uppflosnaðir frá hefðbundinni Biblíutúlkun og kirkjukenningu varðandi mök fólks af sama kyni og hverja gefa megi saman í hjónaband. Merki þess fóru að sjást í róttækum skrifum þessa fólks í dagblöðum, predikunum og viðtölum í ljósvakafjölmiðlum, en þá loksins fóru þeir Biblíutrúrri að taka við sér og andmæla, svo að heitið gæti, bæði úr hópi almennings, presta og guðfræðinga. Nú hafa því leikmenn meiri vitund um það, að alvarlega hugsandi Þjóðkirkjuprestar andmæli hjónavígslu samkynhneigðra af biblíulegum ástæðum, og það gefur þeim kristnu mönnum, sem hölluðust í þá áttina, en voru farnir að veikjast í afstöðu sinni – vegna (að því er virtist) samstöðu margra presta um að “ganga alla leið” –, nýjan og aukinn styrk í trú þeirra og áræðni að tjá þá afstöðu sína, að Biblían sé ekki úrelt í þessu efni, né heldur megi skýra burt það sem hún segir um þessi mál.

3) Ég er ekki að gefa mér, að öll þau 37%, sem neituðu að svara í Gallupkönnuninni fyrir hartnær tveimur árum, séu andvíg giftingu eða kirkjulegri hjónavígslu samkynhneigðra. En á því leikur ekki nokkur vafi í mínum huga, að mjög margir, sem hugsa þannig, hafi verið feimnir við að tjá þá skoðun sína, sem var ekki ‘in’ í fjölmiðlum samtímans, því að það var nánast tabú að hugsa þannig – ef ekki talið ‘fordómafullt’ og jafnvel mannfjandsamlegt, þá a.m.k. púkó og gamaldags og til merkis um ‘vanþekkingu’. Við slíkar aðstæður áhrifaríkrar skoðanabælingar er eðlilegt að menn gefi síður upp hug sinn, þeir sem ekki synda með straumnum (og þá á ég við stefnu umræðunnar í fjölmiðlum).

Ýmislegt bendir til, að árið 2004 hafi fylgi við baráttukröfur samkynhneigðra náð hámarki, en fari dvínandi síðan. Meðal Þjóðkirkjuþjóna var 37% fylgi við það árið 1998, að samkynhneigðir mættu ættleiða börn, 28% andstaða, en 35% tóku ekki afstöðu til málsins; árið 2004 var fjöldi fylgjendenna kominn í 60%, andvígir voru 20%, en hlutlausir orðnir 17,9%. [3] Þarna verður að hafa í huga, að árið 2004 var nánast ekkert farið að andmæla fullyrðingum samkynhneigðra og samherja þeirra í þá átt, að “enginn munur” sé á uppeldisaðferðum samkynhneigðra og annarra né á því, hvernig börn þeirra komi út úr því uppeldi. Það er eiginlega fyrst með skrifum Guðjóns Braga Benediktssonar [4], Guðmundar Pálssonar læknis [5] og örfárra annarra, sem menn fóru að benda á alvarleg vandkvæði sem af því hljótist að veita hommum og lesbíum rétt til frumættleiðingar og tæknifrjóvgunar, þannig að viðhorfsbreytingar er sennilega farið að gæta meðal almennings á þessu ári, og ég hef t.a.m. orðið þess var meðal Þjóðkirkjupresta, að Mbl.greinin mín Samkynhneigðir jafnhæfir til barnauppeldis og aðrir?
hafi vakið mikla athygli og þyki merkilegt innlegg til að upplýsa um þau mál.

Eins og ég vék að í svari mínu til hins Guðmundarins (Guðm. D. Haraldssonar) hér ofar, getur afstaða manna í skoðanakönnunum ekki úrskurðað um rétt og rangt, heldur ber að byggja þar á raunveruleika málsins, þekkingu á staðreyndum. Þegar almenningur verður upplýstari um þessi mál, er ég handviss um, að enn munu margir til viðbótar hverfa frá fylgi við þá kröfu, að samkynhneigðir megi frumættleiða börn. Vandamálið hefur ekki sízt verið, að engir fagaðilar (t.d. uppeldisfræðingar, sálfræðingar, félagsfræðingar) hafa talið sér skylt, nennt eða þorað að upplýsa um þessi efni og vara við því að fara geyst í að gefa samkynhneigðum rétt til frumættleiðingar og tæknifrjóvgunar (undantekningin er reyndar umboðsmaður barna og félagið Íslenzk ættleiðing, en þær hvatningar til varkárni í málinu – í umsögnum til Alþingis – hafa lítt sem ekki náð eyrum og augum almennings), á meðan samkynhneigðir og samherjar þeirra hafa verið iðnir við að dreifa þeirri tilbúnu goðsögn, að ekki né nokkur munur á uppeldisárangri sam- og gagnkynhneigðra og enginn fótur sé fyrir því, að börn þeirra fyrrnefndu verði frekar samkynhneigð en börn annarra. Það er þó sýnt og sannað á afgerandi hátt með rannsóknum, sbr. fyrrnefnda Mbl.grein mína.

____________________
[1] Í Noregi reyndist, skv. sömu EOS-Gallup-könnun, 61% af þeim, sem afstöðu tóku, á móti ættleiðingu samkynhneigðra á börnum (en í heildina: 59% á móti, 37% með; 4% tóku ekki afstöðu).
[2] Sjá Kirkjuritið 2005, 1. hefti, bls. 65, 67–69.
[3] Sjá Kirkjuritið, sama hefti, s. 70, sbr. 60 og 71. Fyrri könnunin var viðhorfskönnun, sem tveir guðfræðinemar stóðu fyrir og birtu í Orðinu, riti Félags guðfræðinema, 34. árg. 1998, s. 111–140. Hin könnunin var fór fram í þjóðarpúlsi IMG Gallup í maí 2004.
[4] Samkynhneigðir og Framsókn, bréf til blaðsins, Mbl. 11. des. 2005. – Tilraunir á börnum. Guðjón Bragi Benediktsson svarar grein Reynis Þórs Eggertssonar um réttarstöðu samkynhneigðra varðandi ættleiðingu á börnum, Mbl. 12. jan. 2006, s. 37. – Reykjavíkurbréfi svarað. Guðjón Bragi Benediktsson svarar Reykjavíkurbréfi Morgunblaðsins, Mbl. 24. febr. 2005.
[5] Brot á réttindum barna. Guðmundur Pálsson fjallar um tæknifrjóvganir með nafnlausu gjafasæði, Mbl. 8. febr. 2006, s. 32. – Enn um hagsmuni barna. Guðmundur Pálsson fjallar um tæknifrjóvgun og getnaðarmál, Mbl. 26. febr. 2006, s. 55.

31.05.06 @ 16:25
Athugasemd from: Guðmundur Jónsson [Gestur]
Guðmundur Jónsson

Í svari sínu hér að ofan leggur Jón Valur út frá hugtaki sem hann greinilega ekki þekkir. Hugtakið svarhlutfall vísar nefnilega ekki til þess hverjir kjósa að gefa upp afstöðu sína í spurningakönnunum, heldur hitt hversu hátt hlutfall fyrirframs valins úrtaks úr þýði næst til. Í þessu tilviki var um að ræða símakönnun með 1230 manna úrtaki úr þjóðskrá. Af þeim náðist í um 63%. Ganga verður út frá því að þau 37% manna sem ekki náðist til í síma þá daga semi könnunin stóð yfir hafi sömu afstöðu og hinir sem svöruðu enda bendir ekkert til að svo sé ekki. Á heimasíðu Gallups kemur hins vegar ekkert fram um það hve stórt hlutfall þeirra sem náðist til kaus að gefa ekki upp afstöðu. Vangaveltur Jóns Vals um hræðslu fólks við að gefa upp afstöðu sína eru skemmtilegar, en missa hins vegar marks þar sem um þær er ekkert hægt að fullyrða út frá fyrirliggjandi göngum. Þess má geta að stærð úrtaks og svarhlutfall er gefið upp til þess að menn geti áttað sig á því hversu marktækar niðurstöðurnar eru, þ.e með hversu mikilli nákvæmi má heimfæra þær yfir á þýðið sem í þessu tilviki er íslenska þjóðin. 63% svarhlutfall er talið viðunandi.

Það er auðvitað alveg rétt hjá Jóni Vali að ekki er hægt að fullyrða um niðurstöðuna út frá afstöðu fólks til trúmála. Þessari könnun var hins vegar ekki ætlað að gera það, heldur hitt að kanna hug Íslendinga til þessara málefna óháð trúarafstöðu og trúfélagaskráningu. Er það ekki einmitt það sem Jón Valur lagði sjálfur upp með, að sýna fram á meintan viðsnúning þjóðarinnar í þessum málum, að sífellt fleiri hölluðust að hans skoðunum? Væntanlega hefur úrtakið þó endurspeglað þá trúfélagaskráningu og trúarafstöðu nokkuð vel, þ.e að inn í því hafi mikill meirihluti svarenda tilheyrt þjóðkirkjunni og öðrum kristnum trúfélögum, allt frá hinum frjálslyndari til hinna íhaldssamari, í líkum hlutföllum og hjá þjóðinni sjálfri.

Umrædd könnunin gefur sterka vísbendingu um afar jákvætt viðhorf þjóðarinnar til þessara réttindamála almennt, sem aftur helgast mjög trúlega af jákvæðri afstöðu alls þorra landsmanna til homma og lesbía. Það gera netkannanir Bylgjunnar og Sögu aftur á móti alls ekki. Þær gefa ekki vísbendingar um eitt eða neitt enda byggðar á sjálfvöldu úrtaki þar sem hægt er að gefa álit sitt oftar en einu sinni. Um þetta er ekki einu sinni deilt innan fræðanna. Samt kýs Jón Valur að gera þessar kannanir að aðalatriði máls síns um meintan viðsnúning þjóðarinnar í þessum málum og á sama tíma að varpa rýrð á vandaða Gallup-könnun, meðal annars út frá hugtakamisskilningi og miklum fabúleringum sem honum fylgja.

Könnun Gallups er einnig, ólíkt hinum fullkomlega ómarktæku könnunum sem Jón Valur hampar svo mjög, nokkuð í takt við aðrar alvöru kannanir í þessum efnum. Í könnun Fréttablaðsins sem birt var hinn 21. nóvember 2005 kom í ljós að rúm 82% svarenda voru hlynt því að lesbíur fengju rétt til þess að gangast undir tæknifrjóvgun (og þar með væntanlega að ala upp börn) en tæp 18% voru því andvíg. Rauði kross Íslands lét einnig kanna afstöðu fólks til nokkurra minnihlutahópa síðsumars 2005, þar á meðal samkynhneigðra. Spurt var hvort fólk væri sátt eða ósátt við að eiga samkynhneigða nágranna. Niðurstöðurnar voru þær í grófum dráttum að 5,4% voru ósátt við það, 20,5% hvorki né, og 74% voru sátt. (Þetta eru jákvæðari niðurstöður heldur en meðal sumra annara hópa í könnunninni, sjá http://www.redcross.is/redcross/upload/files/pdf/vidhorfsrannsokn.pdf)

Það kemur ekkert á óvart að Jón Valur þykist merkja viðhorfsbreytingu í kringum sig. Hann er sjálfur einarður og opinber talmaður gegn auknum réttindum samkynhneigðra og heyrir því væntanlega meira í fólki sem aðhyllast sömu minnihlutasjónarmið. Sú vanþekking á vísindalegum vinnubrögðum sem birtist í því að hann gerir ómarktækar kannanir að aðalatriði máls síns en varpar að sama skapi rýrð á vandaðar og marktækar kannanir sem benda í aðra átt, bendir hins vegar ekki til hlutleysis þegar fræðilegar rannsóknir á málefnum samkynhneigðra eru annars vegar. Hugtakamisskilningur á grundvallaratriðum slíkra rannsókna, eins og hugtakið svarhlutfall hlýtur að teljast, bendir heldur ekki til mikillar þekkingar á aðferðafræðilega mun flokknari rannsóknarniðurstöðum eins og þeim sem hann vitnar ótt og títt til á þessari síðu. Í því sambandi vekur raunar athygli hversu oft þær tengjast kristnum fundamentalistum og fundamentalistastofnunum sem hafa svipað pólítiskt- og trúarlegt agenda og hann sjálfur.

p.s ég hef aldrei verið “harðskeyttur á kristinn sið í Mbl.”

01.06.06 @ 03:17
Athugasemd from: Guðmundur Jónsson [Gestur]
Guðmundur Jónsson

p.s mín vegna má taka út tengil á könnun Gallups hér að ofan þar sem opinber dreifing hennar er óheimil, en ég hafði ekki áttað mig á því þegar ég setti tengilinn inn í athugasemdir mínar.

01.06.06 @ 03:37
Athugasemd from: Jon Valur Jensson [Meðlimur]

Tengillinn á þessa Gallupkönnun virkaði ekki hvort sem var.
PS: Guðmundur, hefurðu þá aldrei skrifað um kristinn sið í Mbl.?

01.06.06 @ 23:51
Athugasemd from: Jon Valur Jensson [Meðlimur]

Guðmundur setti sig hér ofar í afskaplega fræðilegar stellingar með alvörusvip í bragði. En til hvers heldur hann að Bylgjan sé að gera sínar kannanir og birta þær? Er það ekki sama fjölmiðlafyrirtækið sem rekur Fréttablaðið? Nú hélt ég því aldrei fram, að þessar ljósvakakannanir hafi verið 100% “vísindalegar". En það er óþarfi að líta með öllu fram hjá þeim, meðan við höfum ekkert betra. Þar að auki kýs Guðmundur hér sem fyrr að þegja með öllu um Gallup-könnunina meðal EB-þjóðanna 25, sem og hjá Norðmönnum [1], þar sem niðurstaðan var um 60% andstaða við ættleiðingu samkynhneigðra á börnum. Ef við erum svona óskaplega “frjálslynd” í þessu efni hér á Íslandi, Guðmundur, getur þá verið, að skýringin sé einmitt fáfræði okkar um þessi mál? Eða er það kannski hugsun, sem ekki má færa í letur, til að styggja ekki sjálfsálit þjóðarinnar? Þú hefur t.d. í þessum innleggjum þínum algerlega sniðgengið rökstudda gagnrýni mína á glannalegar staðhæfingar og vinnubrögð dr. Rannveigar Traustadóttur (og sömuleiðis látið hjá líða að reyna að bera brigður á ábendingar mínar og rökstuðning í því efni á vefsíðu minni Samkynhneigðir jafnhæfir til barnauppeldis og aðrir?). En viðurkennirðu ekki, að þær röngu, afsönnuðu “upplýsingar”, sem hún hefur verið að dreifa um fullkomna hæfni homma og lesbía til að ala upp börn, hafi verið með eindæmum afdrifaríkar fyrir umræðuna hér á landi og fyrir afstöðu stjórnmála- og fjölmiðlamanna fyrst og fremst? Síðan hefur átt sér stað endurkast áhrifa frá þessari orðræðu þeirra (og frá ýmsum endurómandi greinaskrifum í blöðunum) sem náð hefur að móta skoðanir annarra hópa, sem á þetta hlusta eða lesa slík skrif, svo sem t.d. presta (sem mér virðast hafa verið illa upplýstir um þessi uppeldismál) og fer svo loks að hafa áhrif á allan almenning. Við getum t.d. virt fyrir okkur bæði í ritstjórnargreinum dagblaðanna og ummælum stjórnmálamanna á netinu, hvernig þeir hafa látið blekkjast af villandi fullyrðingum félagsfræðinganna í þessum efnum, og það á allt eins við dálkahöfunda blaðanna, kirkjunnar þjóna og aðra mæta menn í þjóðfélaginu.

Í frétt Mbl. 8. okt. 1999 [2] kemur t.d. ýmislegt merkilegt fram um það, hvernig þekktir og enn starfandi stjórnmálamenn hafa lagt trúnað á þær ‘upplýsingar’ sem þeir voru mataðir á af félagsfræðingum, ekki sízt Rannveigu Traustadóttur (þetta kom fram á fundi um réttindi samkynhneigðra foreldra og barna þeirra sem haldinn var í Odda í Háskólanum 7. okt. 1999 á vegum Félags samkynhneigðra stúdenta, sjá vefslóð, en frétt Mbl. greinir frá þeim fundi). Að jafngreindur maður og dr. Össur Skarphéðinsson hafi látið blekkjast af villandi ‘upplýsingum’ Rannveigar, sem og trúlega Þorgerður Katrín Gunnarsdóttir (sjá sömu frétt), þarf ekki að koma mönnum á óvart, því að auðvitað bera menn virðingu fyrir ‘akademísku átoríteti’, doktor og prófessor í félagsfræði. Þessum þingmönnum hefur örugglega ekki komið í hug, að Rannveig byggði í samantektum sínum á skeikulum könnunum (trúlega óvart þá, þótt það afsaki ekki lengur þögn hennar um það), sem ýmsir fræðimenn voru þá farnir að hnýta í og gagnrýna fyrir vafasöm rannsóknarvinnubrögð, en rothöggið fengu þessar skeikulu kannanir í rannsóknargrein dr. Stacey og dr. Biblarz árið 2001 (einu og hálfu ári eftir nefndan fund hér í Reykjavík), þ.e. í greininni sem ég hef sagt frá hér á Kirkjunetinu og á Útvarpi Sögu í sérþætti þar. Lesum t.d. hvað skrifað var í Mbl. um þennan fund 1999: “Ekki eru vísbendingar um að börn sem alast upp hjá samkynhneigðum foreldrum séu líklegri en önnur til að verða samkynhneigð [sic!!! – aths. JVJ]. Þetta kom fram á fundi um réttindi samkynhneigðra og einnig það að félagsleg tengsl barna samkynhneigðra við jafnaldra hafi reynst eðlileg. [Þetta mun sérstaklega vera haft eftir Rannveigu Traustadóttur, sbr. síðustu tvær klausurnar í frétt Mbl. (innskot JVJ)] –– Rannveig Traustadóttir, lektor við Háskóla Íslands, segir […] að fjöldi rannsókna hafi verið gerður erlendis á stöðu þessara barna [sem alast upp hjá samkynhneigðum foreldrum], og hafa þær leitt í ljós að hún er í engu verri en staða barna gagnkynhneigðra.” Hér vantar ekki yfirlýsingagleðina!

Og síðar segir þar ennfremur: “Össur Skarphéðinsson, þingmaður Samfylkingar, og samkynhneigðir á fundinum, bentu á að Rannveig Traustadóttir hefði sýnt fram á að miklar [sic! [3]] rannsóknir hefðu þegar verið gerðar á samkynhneigðum sem uppalendum, og ekki væri sérstök ástæða til að bíða eftir sænskri nefnd.” – Á þessu sést skýrt dæmi þess, hvernig álit dr. Rannveigar hefur verið að móta afstöðu leiðandi manna í þjóðfélaginu. Ætli þessir stjórnmálamenn hafi verið sér þess meðvitandi, að á erlendri háskólatengdri vefsíðu er þessi orð að finna í stuttri ferilslýsingu Rannveigar (leturbr. JVJ): “She is active in lesbian and gay activism and has served on the board of the Lesbian and Gay Association in Iceland. In 2003 she published Lesbians, Gay Men and Family Life (in Icelandic) co-edited with Torvaldur Kristinsson” ? – Hér kemur fram, að Rannveig sé ‘aktíf’ í ‘aktívisma fyrir lesbíur og homma’! Fer slíkum aktívista það vel að koma síðan fram undir nafni hlutleysis og hlutlægni til að miðla íslenzku samfélagi og löggjafarsamkundu okkar sannleikanum hreinum og tærum um uppeldishæfni samkynhneigðra? Eða hefur hún máske sérstakt leyfi til að vera á einhvern hátt eða í einhverjum mæli hlutdræg í því, sem hún skilar af höndum sér í þessum efnum, eða vilhöll við tiltekinn hóp manna, jafnvel þótt það kunni að koma öðrum hópi (börnum) ekki svo vel? Hvað telja lesendur? Þetta eru spurningar, sem ég ætla ekki að svara fyrir ykkur, en sjálfur segi ég: Hafi Rannveigu skjátlazt um einhver veigamikil atriði í álitsgerð sínu á uppeldishæfni og -árangri samkynhneigðra, ber henni þá ekki að gera sem fyrst grein fyrir skekkjum sínum í þeim málum og þeim mun frekar sem afleiðingarnar eru orðnar afar víðtækar og stefna í það að verða innmúraðar í lagasafn Íslands, af því að menn hafa almennt lagt trúnað á þær staðhæfingar sem hún, einmitt hún, dr. R.Tr., bar á borð fyrir lærða menn sem leika, ráðandi aðila sem hina valdalitlu í samfélaginu?

Vitnum loks í nýlegar umræður á Alþingi, 22. nóv. 2005, um réttarstöðu samkynhneigðra:

Forsætisráðherra (Halldór Ásgrímsson):

“Ekkert bendir t.d. til þess að samkynhneigðir séu lakari uppalendur en gagnkynhneigðir. Ekkert bendir til þess að börn líði fyrir að alast upp hjá tveimur foreldrum af sama kyni. Það sem mestu máli skiptir er að börnum séu búin þroskavænleg og kærleiksrík uppvaxtarskilyrði og um það eru samkynhneigðir alveg jafnfærir og gagnkynhneigðir.”

Ásta Möller:

“Ég tek undir með hæstv. forsætisráðherra um að rannsóknir hafi ítrekað staðfest að börnum sem alin eru upp hjá samkynhneigðum sé ekki búið síðra uppeldisumhverfi en öðrum börnum …”

Sic. Hikk!

Össur Skarphéðinsson:

“Á sínum tíma var því haldið fram, m.a. í þessum sal af þessum eina tiltekna andstæðing málsins [4], að fyrir lægju einhvers konar rannsóknargögn sem sýndu fram á að samkynhneigðir væru verri en foreldrar en gagnkynhneigðir. Allar rannsóknir sem ég hef komist yfir hafa sýnt hið gagnstæða. Ekkert bendir til annars en að samkynhneigðir séu a.m.k. jafngóðir foreldrar og aðrir.”

Verðum við ekki að álíta, að hér höfum við horft upp á dæmin um það, hvernig þingmenn hafi fallið í þá gryfju að enduróma og miðla áfram sorglegri vanþekkingu í þessu máli, eftir að hafa verið mataðir af fræðingnum í ‘fílabeinsturninum’ [5], Rannveigu Traustadóttur?

En Guðmundur Jónsson mun áfram halda (eða staðhæfa), að nær öll þjóðin viti nánast allt sem vita þarf í þessu sérstaka efni og veiti því réttindakröfum homma og lesbía stuðning sinn gegnum þykkt og þunnt – allt annað sé bara plat !

––––––––––
[1] Guðm. vék þarna að “hinum fullkomlega ómarktæku könnunum sem Jón Valur hampar svo mjög ….” – Þar sem Guðm. undanskilur ekki í þessari setningu könnunina í EB-löndum og Noregi, spyr ég: Er hann að halda því fram, að sú Gallup-könnun með 15.074 manna úrtaki hafi verið “ómarktæk"?!

[2] Yfirskrift fréttarinnar er reyndar: ‘Líklegt að 458 til 624 börn alist upp hjá samkynhneigðum á Íslandi’ – en þetta er fullyrðing, sem virðist hafa verið ætlað að sýna þingi og þjóð fram á það, að leysa beri hið bráðasta vandkvæði þessa stóra hóps, ella komi ‘vanræksla’ yfirvalda niður á afar stórum hópi barna, og það lýsi engri manngæzku! En málið er bara, að þessar uppgefnu tölur eru ekkert annað en djörf ágizkun eða glannaleg staðhæfing, byggð á allt of háum grunnmatstölum, þegar hins vegar aðrar rannsóknaraðferðir, sem lágu miklu beinna við til að finna út sannleikann um fjölda þessara barna, voru látnar ónotaðar. Um þetta fjalla ég nánar í nmgr. [36] við grein mína Hvert er stefnt …?

[3] Annað segja beztu heimildir – rannsóknirnar hafa einmitt verið allt of litlar og takmarkaðar, einkum varðandi uppeldi homma á börnum, en um lesbíurnar eru rannsóknir sömuleiðis of litlar.

[4] Össur mun hér eiga við Árna Johnsen, þáv. alþm.

[5] Sbr. orð (eða viðhorf) Jóns Baldvins Hannibalssonar í Blaðinu í dag, 1. júlí: “Háskóli er fílabeinsturn og athvarf”. Ég tek fram, að ég vil ekki líta þannig á háskóla almennt (þ.m.t. HÍ), heldur einungis í vissum tilfellum, þar sem þetta orð verður táknmynd þess, að sumum finnist þeir búa í eigin fræðaturni, ósnertir af því sem “skvaldrað” kunni að vera úti í þjóðfélaginu, sér í lagi ef þar sé um að ræða “menn utan fagsins”!

02.06.06 @ 02:30
Athugasemd from: Guðmundur Jónsson [Gestur]
Guðmundur Jónsson

Nú þegar hugtakið svarhlutfall er komið á hreint þá er ágætt að halda áfram umfjöllun um marktækar og ómarktækar spurningakannanir. Miðað við síðasta innlegg Jóns Vals virðist enn ekki vanþörf á að skýra nokkur grundvallaratriði:

Kannanir Bylgjunnar og Sögu eru svokallaðar netkannanir og uppfylla því ekki skilyrði um vísindaleg vinnubrögð spurningakannana. Það er vegna þess að: a) þýðið er óskilgreint, b) úrtakið er sjálfvalið og c) hægt er að kjósa oftar en einu sinni. Niðurstaða: ómarktækar kannanir. Þýðing þess: Ekki er hægt að draga neinar ályktanir um afstöðu Íslendinga til þeirra mála sem slíkar kannanir eiga að mæla. Kannanir Fréttablaðsins og Gallups eru hins vegar marktækar, þ.e út frá þeim er óhætt að draga ályktanir um afstöðu þýðis sem í þessu tilviki er íslenska þjóðin á kosningaaldri. Það er m.a vegna þess að: a) þýðið er þekkt, þ.e allir Íslendingar í þjóðskrá á tilteknum aldri og b) úrtakið er rétt valið, þ.e allir í þýði hafa jafna möguleika á því að lenda í úrtaki og enginn getur lent þar oftar en einu sinni. Niðurstaða: Marktækar kannanir. Þýðing þess: Hægt er að heimfæra niðurstöður úrtaks yfir á þýði með þeim skekkjumörkum sem stuðst er við hverju sinni.

Sé þetta allt saman ennþá harla óljóst þá bendi ég á grunnbækur í tölfræði, t.d þær sem kenndar eru við framhaldsskóla hér á landi. Þar getur Jón Valur til að mynda kynnt sér hugtakið skekkjumörk og hvaða vísindalegu þýðingu það hefur á túlkun rannsókna. Það væri ágætis byrjun.

Nú hélt ég því aldrei fram, að þessar ljósvakakannanir hafi verið 100% “vísindalegar".

Það er eins gott, því þær eru 0% vísindalegar eins og ég hef marg oft bent á. Jón Valur hefði hins vegar væntanlega látið vera að leggja nokkurn skapaðan hlut út frá þessum könnunum í alvarlegum pistli sínum ef hann almennt gerði sér ljósa grein fyrir þeirri staðreynd.

En það er óþarfi að líta með öllu fram hjá þeim [þ.e ljósvakakönnununum], meðan við höfum ekkert betra.

Núnú! Þrátt fyrir þá fullyrðingu Jóns Vals að hann hafi aldrei haldið því fram að þessar kannanir væru “100% vísindalegar” þá virðist sú hugdetta að þær sé samt eitthvað að marka býsna lífseig í huga hans. En þetta er blátt áfram rangt eins og allir tölfræðingar eru sammála um, hvað svo sem Jón Valur heldur fram um það. Og af fyrrgreindum margtuggðum ástæðum er einmitt fyrirtakshugmynd að líta með öllu framhjá þeim! Um viðhorf almennings á Íslandi til homma og lesbía höfum við svo vissulega annað betra, þ.e.a.s a) könnun Gallups frá 2004 b) könnun Fréttablaðsins frá 2005 og c) könnun Gallups fyrir Rauða Krossinn frá 2005*.

En til hvers heldur hann að Bylgjan sé að gera sínar kannanir og birta þær? Er það ekki sama fjölmiðlafyrirtækið sem rekur Fréttablaðið?

Ætli Bylgjan geri það ekki til gamans, hugsanlega til þess að skapa umræðu í spjallþáttum sínum eða bara til að auka umferðina um heimasíðuna sína. Um það get ég ekki vitað. Hver svo sem ástæðan er þá er aftur á móti afar slæmt þegar slíkum “niðurstöðum” er slengt fram sem staðreyndum í málinu eins og Jón Valur hefur orðið uppvís að. Eignarhald fyrirtækja í þessu sambandi skiptir svo auðvitað engu máli enda fráleit vörn í máli hans!

Þar að auki kýs Guðmundur hér sem fyrr að þegja með öllu um Gallup-könnunina meðal EB-þjóðanna 25, sem og hjá Norðmönnum [1], þar sem niðurstaðan var um 60% andstaða við ættleiðingu samkynhneigðra á börnum.

Ég hef ekki sérstaklega kosið að þegja um þessa Evrópukönnun Gallups. Út frá því sem ég hef áður sagt um vísindaleg vinnubrögð þess fyrirtækis þá ætti Jóni Vali að vera ljóst að ég tek mark á þeim niðurstöðum**. Þessi viðamikla könnun náði hins vegar ekki til Íslands, og einmitt þess vegna eru kannanir þess sama fyrirtækis á Íslandi frá 2004 og 2005 svo merkilegar. Og hver skildi það nú vera sem kaus að líta algjörlega fram hjá þeim könnunum þegar Ísland átti í hlut og niðurstöðurnar voru óþægilegar. Jú, rétt svar: Jón Valur Jensson!!!

Í ljósi alls þessa endurtek ég að lokum niðurstöðu síðasta innleggs míns:

Sú vanþekking á vísindalegum vinnubrögðum sem birtist í því að hann [þ.e Jón Valur]gerir ómarktækar kannanir að aðalatriði máls síns en varpar að sama skapi rýrð á vandaðar og marktækar kannanir sem benda í aðra átt, bendir [hins vegar] ekki til hlutleysis þegar fræðilegar rannsóknir á málefnum samkynhneigðra eru annars vegar. Hugtakamisskilningur á grundvallaratriðum slíkra rannsókna, eins og hugtakið svarhlutfall hlýtur að teljast, bendir heldur ekki til mikillar þekkingar á aðferðafræðilega mun flokknari rannsóknarniðurstöðum eins og þeim sem hann vitnar ótt og títt til á þessari síðu. Í því sambandi vekur raunar athygli hversu oft þær tengjast kristnum fundamentalistum og fundamentalistastofnunum sem hafa svipað pólítiskt- og trúarlegt agenda og hann sjálfur.

*ég hef frétt að lífsgildakönnun félagsvísindastofnunar frá árinu 1999 sé mjög í takt við aðrar marktækar kannanir, það er að rúm 10% landsmanna hafi horn í síðu mannréttindakröfu samkynhneiðgra og að mikill meiri hluti þjóðarinnar styðji þær kröfur. Þessa könnun hef ég þó ekki litið eigin augum og vitna því til hennar með þeim fyrirvara.

**Niðurstöðurnar eru mjög merkilgar þegar þær eru greindar niður eftir löndum. Í þessari meðaltalstölu eru lönd sem eru mjög aftarlega á merinni í þessum málum og draga niðurstöðuna því verulega niður. Ef við skoðum bara Norður Evrópu þá blasir við allt önnur mynd, en þetta er önnur saga og alls ekkert aðalatriði hér.

10.06.06 @ 18:28
Athugasemd from: Jon Valur Jensson [Meðlimur]

Guðmundur telur sig hafa hreppt stóra vinninginn með því að gera þessar tvær útvarpskannanir hér að sífelldu umræðuefni, án þess að ég hafi lagt neitt fullvíst upp úr þeim könnunum, og eitt er víst, að örstutt umfjöllun mín um þær + líka EB- og Noregs-könnunina tók ekki nema um 10% (um 15 línur) af síðustu athugasemd minni. Það, sem er eftirtektarverðast, er ekki aðeins einhæfni svars hans, þar sem hann gælir við þau skoðanakannanamál, heldur hitt, að hann virðist engu geta svarað gagnrýni minni á málatilbúnað dr. Rannveigar Traustadóttur, en sá málatilbúnaður var í senn undirstaðan ótæka að frumvarpi forsætisráðherra (sem varð að lögum) og fóðraði um leið fjölmiðla- og stjórnmálamenn á röngum upplýsingum, sem eru þess valdandi, að verulegur hluti almennings er á bólakafi í vanþekkingu um þessi mál, af því að menn hafa verið afvegaleiddir af nefndum hópum manna, sem voru í því efni eins og blindaðir menn, sem leiða blinda.

Að ímynda sér, að þessarar afdrifaríku vanþekkingar-útbreiðslu hafi að engu leyti gætt meðal íslenzks almennings, heldur einungis meðal leiðandi manna, er hugmynd sem mér finnst langt frá því líkleg til að vera sönn. Þess vegna á ég ekkert erfitt með að viðurkenna, að hugsanlega hafi afstaða manna til frumættleiðingar samkynhneigðra á börnum verið mun “jákvæðari” hérlendis en í Noregi og í EB-löndunum 25 (og um leið neikvæðari en vert væri gagnvart réttindum barna). Ástæður slíkrar afstöðu hérlendis, sem væri æðimikið á skjön við velflest vestræn lönd [1], hlytu þá að vera býsna áhugaverðar. Hverjum kemur nú í hug, að meginástæðan geti verið sú, að markviss, síendurtekinn, sigurviss málflutningur samkynhneigðra og samherja þeirra, leiðarahöfunda dagblaða, blaða- og ljósvakamanna ("hinna upplýstu” sem alltaf eru að láta ljós sitt skína) þess efnis, að “enginn munur” væri á uppeldishæfni samkynhneigðra og annarra, hafi haft þau áhrif, að verulegur hluti almennings hafi farið að trúa þessu? – En eigum við þá að byggja eðlilegar málalyktir á þeim vanþekkingargrundvelli, eða er kominn tími til að sjá eftir öllu saman? – Þetta eru spurningar, sem Guðmundi Jónssyni dettur ekki í hug að spyrja, enda ekki í hag fyrir hann, að hinn almenni lesandi fari að átta sig á þeim blekkingum, sem þarna náðu tökum á þingi og þjóð undir stöðugri pressu frá áróðursmönnum, sem sóttu “vitneskju” sína í úrelta efnisþætti í fræðum Rannveigar Traustadóttur.
––––––––––
[1] Af EB-löndunum 25 reyndust einungis fjögur, Danmörk, Holland, Spánn og Þýzkaland, með meirihlutafylgi við það, að samkynhneigð pör fái að ættleiða börn. Hinar þjóðirnar 21 (og Norðmenn til viðbótar) voru með meirihlutafylgi gegn slíkum ættleiðingum. Sjá greinina eftir Judit Takács, Ph.D., bls. 9–11 (eða á þessari vefslóð í html-formi).

11.06.06 @ 23:31
Athugasemd from: Jon Valur Jensson [Meðlimur]

Meðal þjóðanna, sem skv. sömu skoðanakönnun eru andvígar slíkum ættleiðingum, eru Bretar, Írar, Frakkar, Belgir, Portúlagir, Ítalir, Grikkir, allar slavnesku þjóðirnar í EB, Austuríkismenn, Ungverjar, Rúmenar, Möltu- og Kýpurmenn, auk baltnesku þjóðanna þriggja og Svía og Finna, Norðmanna og Svisslendinga. Danir skera sig úr meðal Norðurlandaþjóðanna sex og geta kallað sig undantekninguna sem sanni regluna. Hollendingar eru sömuleiðis frægir fyrir sitt ofurfrjálslyndi, þótt farið hafi úr böndum, en hafa reyndar eins og Danir fengið bakslag í þá keyrslu á síðustu misserum, einkum varðandi stefnuna gagnvart innflytjendum.

15.06.06 @ 11:50
Athugasemd from: Jon Valur Jensson [Meðlimur]

Guðmundur Jónsson lét hér í ljós hugmyndir sem í raun gefa í skyn, að hann telji að skoðanakönnun Útvarps Sögu hafi verið ómarktæk vegna þes að menn hafi getað farið tvisvar inn á þá könnun á netinu (m.ö.o. falsað niðurstöður). Þessi ‘röksemd’ gæti nú átt við í báðar áttir, því að ef þetta er rétt, þá gátu stuðningsmenn ´réttinda’ samkynhneigðra til ættleiðinga auðvitað gert það sama: “kosið” tvisvar eða oftar. En hvorki upplýsti hann okkur um það, hvort tæknin byði upp á þetta í raun, né heldur studdi hann þetta neinum rökum í þá átt, að í nefndri könnun hefðu verið óvenjumargir þátttakendur (þeir voru 126). Það er a.m.k. ljóst, að ekki verður sagt, að þátttakendur hafi verið óeðlilega margir í nefndri könnun, sbr. eftirfarandi lista um ýmsar kannanir á vegum Útvarps Sögu, þar sem fjöldi þátttakenda kemur fram – kannanir sem um leið eru áhugaverðar út af fyrir sig (upplýsingarnar eru teknar af netsíðum www.utvarpsaga.is). Þær fylgja hér á eftir, þær nýjustu efstar og allt í tímaröð:

Ert þú ánægð/ur með nýja borgarstjórn?
42 eða 50.6%: Já. – 41 eða 49.4%: Nei. – Samtals: 83 svör.
 
Á almenningur rétt á að vita hverjir veita prófkjörsframbjóðendum fjárhagslegan stuðning?
88 eða 81.48%: Já. – 20 eða 18.52%: Nei. – Samtals: 108 svör.

Var það rétt ákvörðun að ritstjórar DV segðu af sér?
57 eða 71.25%: Já. – 23 eða 28.75%: Nei. – Samtals: 80 svör.

Vilt þú velja sjálfur/sjálf hvaða fjölmiðill fær nefskattinn þinn?
77 eða 73.33%: Já. – 28 eða 26.67%: Nei. – Samtals: 105 svör.

Á að tilkynna fólki þegar dæmdur kynferðisglæpamaður flytur í hverfið?
80 eða 73.39%: Já. – 29 eða 26.61%: Nei. – Samtals: 109 svör.

Eiga Evrópuríkin að flytja inn nýbúa af ólíkum menningaruppruna?
40 eða 28.99%: Já. – 98 eða 71.01%: Nei. – Samtals: 138 svör.

Telur þú þörf á nýjum stjórnmálaflokki á Íslandi?
70 eða 39.55%: Já. – 107 eða 60.45%: Nei. – Samtals: 177 svör.

Eiga samkynhneigðir að eiga sama rétt til ættleiðinga og gagnkynhneigðir?
47 eða 37.3%: Já. – 79 eða 62.7%: Nei. – Samtals: 126 svör.

Á forseti Íslands að neita að skrifa undir lög um eignarhald á fjölmiðlum?
374 eða 55.24%: Já. – 275 eða 40.62%: Nei. – 28 eða 4.14%: Tek ekki afstöðu. Samtals: 677 svör. – Þetta er elzta skoðanakönnunin, frá því sumarið 2004.

Hér sést, að þáttakendur í næstneðstu könnuninni eru alls ekkert óeðlilega margir.

Guðmundur er vís með að þræta enn – en það kann líka að stafa af ókunnugleika. Þegar Gústaf Níelsson á Útvarpi Sögu opnaði á innhringingar um baráttukröfur samkynhneigðra, kom í ljós, þegar hlustendur opnuðu sig, að yfirgnæfandi meiri hluti þeirra var miklu andvígari þeim en margir hefðu talið út frá umræðum annarra fjölmiðlamanna. Mér, sem hlustanda stöðvarinnar, kom því ekki mikið á óvart að heyra niðurstöður þessarar könnunar, því að ætla má, að það hafi einkum verið hlustendur Útvarps Sögu, sem tóku þátt í könnuninni – margir aðrir hafa hreinlega ekki vitað af henni. Og vitanlega var hún þá ekkert í áttina við að hafa forsagnargildi um afstöðu þjóðarinnar allrar, meðfram kannski vegna þess, að hlustendur stöðvarinnar eru líklega eldri en meðaltal þjóðarinnar. En að þessi könnun (og Bylgjunnar, sem skilaði niðurstöðu upp á 50/50% afstöðu til hliðstæðrar spurningar) hafi verið gersamlega ómarktæk, þ.e. gefi ekki minnstu vísbendingu um neitt, það tel ég óleyfilega niðurstöðu. Guðmundur telur yfirgnæfandi fjölda Íslendinga fylgjandi þessum ‘réttindakröfum’ homma og lesbía til að ættleiða börn, en hvað þátttakendur varðar í þessari könnun Útvarps Sögu, þá er sú skoðun á afstöðu þeirra a.m.k. einkar ósennileg.

22.06.06 @ 17:43
Athugasemd from: Árni Gunnar Ásgeirsson [Gestur]
Árni Gunnar Ásgeirsson

Nú nennti ég ekki að lesa allt havaríið. En það að velja niðurstöðu úr sumum könnunum (m.a. vefsíðukönnun sem er einskis verð) en setja út á svarhlutfall í öðrum (sem eru framkvæmdar eftir viðurkenndum aðferðum eftir áralangar tölfræðilegar rannsóknir á marktækni) er auðvitað fráleitt.

Annars er það auðvitað rétt að trúlausum kemur ekki við hvað kirkjan tekur sér fyrir hendur. Ég skil satt að segja ekki hvers vegna samkynhneigðir vilja yfirleitt tengjast kirkjunni sem fordæmir þá eða lítur a.m.k. á sem annars flokks.

Málið er bara að þú (Jón Valur) hefur ekki aðeins talað gegn samkynhneigð með hagsmuni kirkjunnar í huga, heldur hefur þú reynt að halda aftur að almennum réttindum þeirra.

06.07.06 @ 02:42
Athugasemd from: Jon Valur Jensson [Meðlimur]

Alltaf er betra að lesa sér vel til um hlutina, Árni Gunnar.

Þegar þú segir, að kirkjan fordæmi samkynhneigða, þá er það rangt. Sömuleiðis að hún hafi gefið út einhverjar yfirlýsingar eða haldi því fram í predikunum sínum eða trúfræðslu, að þeir séu “annars flokks". Þú hefur ekkert fyrir þér í þessu. Málið snýst um annað, eins og þú ættir að vita.

Þá mótmæli ég þeirri fullyrðingu þinni, að ég hafi reynt að halda aftur af almennum réttindum samkynhneigðra. Fyrst er að finna út, hvað séu mannréttindi, sönn og náttúruréttarlega séð eiginleg mannréttindi – það sem menn eigi kröfu til hver hjá öðrum og í samfélaginu. Ekkert af því, sem ég hef hafnað sem gildri réttarkröfu af hálfu samkynhneigðra, fellur undir raunsannan (og ergo skynsamlegan) náttúrurétt. Samt njóta þeir allra eðlilegra, gildra mannréttinda eins og hver annar í þjóðfélaginu, og ekki stend ég gegn því, einungis gegn vissum, áunnum ofréttindum þeirra, sem eru í andstöðu við náttúrurétt – og í andstöðu við kristna kenningu.

06.07.06 @ 16:41
Athugasemd from: Árni Gunnar Ásgeirsson [Gestur]
Árni Gunnar Ásgeirsson

Náttúruréttur hefur ekkert með mannréttindi að gera. Náttúruréttur er ekki til. Þeir sem eru veikir í náttúrunni deyja. Maðurinn hefur tekið afstöðu gegn náttúrunni með því að reyna með skynsamlegum hætti að búa til reglur sem eru sanngjarnar. Öll mannréttindi eru mannleg og veraldleg, ekki náttúruleg.
Kirkjunnar menn hafa sumir hverjir fordæmt samkynhneigð (kannski ekki í þinni kirkju) og litið svo á að samkynhneigðir séu syndarar sem þarf að frelsa.

Varðandi réttindin til ættleiðingar þá er að finna grein eftir mig hérna sem skýrir hvers vegna þau rök sem þú hefur notað gegn tillögunum, veraldleg og trúarleg, verða ekki tekin gild af þeim sem trúa á aðskilnað lagaumhverfis og trúarumhverfis.

Trúarelítan virðist stundum ekki skilja að þó svo að lög sem stangist á við trúarleg gildi séu samþykkt, geta trúaðir haldið áfram að fara eftir reglum trúarinnar. Það er enginn tilneyddur að fara í fóstureyðingu, gefa leyfi til rannsókna á sínum fósturvísum eða kaupa sér þjónustu vændiskvenna.

06.07.06 @ 17:52
Athugasemd from: Árni Gunnar Ásgeirsson [Gestur]
Árni Gunnar Ásgeirsson

Það má bæta því við að þú hefur ekkert andsvar við fyrstu athugasemd minni, en hún tengist umfjölluninni að ofan mest. Það er svo sem eðlilegt enda veistu það sjálfur að vísanir í niðurstöður skoðanakannana með sjálfvöldu úrtaki eru einskis virði nema í áróðursskyni.

06.07.06 @ 17:56
Athugasemd from: Jon Valur Jensson [Meðlimur]

Hafirðu sent inn vefslóð á grein þína, Á.G.Á., verðurðu að gera það aftur – þær nást oft ekki í 1. sendingu.

En hlægilegt er að sjá þig skrifa þetta um náttúrurétt. Viltu ekki fara fyrst í bókasafn eða í Encyclopædiu Britannicu til að lesa þér til um hann, áður en þú fullyrðir: “Náttúruréttur er ekki til"!

Kristnar kirkjur (þau samfélög sem hafa a.m.k. um 70–80% kristinna manna að baki sér) fordæma ekki samkynhneigðina sem slíka, heldur kynmök karls við karl og konu við konu.

“Það er enginn tilneyddur að fara í fóstureyðingu, gefa leyfi til rannsókna á sínum fósturvísum eða kaupa sér þjónustu vændiskvenna,”

segirðu og telur þig greinilega vera að færa fyrir því rök, að það sé engin þvingun né frelsisskerðing í þessu fólgin. Með því opinberar þú algeran fordóm þinn gagnvart hinum ófæddu, talar eins og einungis konan eigi í hlut, ekki hinn ófæddi, sem drepinn er (hver gaf konunni eignarrétt yfir barninu? – enginn, og það myndirðu skilja, ef þú skildir eitthvað í náttúrurétti); fóstureyðing er hin ýtrasta “tilneyðing” af öllu hugsanlegu (eins og þú myndir sömuleiðis skilja, ef þú ættir sjálfur í hlut). Svo ertu greinilega frjálshyggjumaður í sambandi við vændi – andstætt kristinni hugsun, sem og annarra þeirra sem láta sig mannréttindi varða og kynheilbrigði þjóða. Ég hvet þig til að lesa grein mína hér um það. Og þótt vændi sé ekki umræðuefnið hér, bendi ég þér á, að margir karlmenn freistast til kaupa á “vændisþjónustu” í fylliríi – þú gerir ekki “val” á slíkri “þjónustu” að einhverju virðingarverðu með skammsýnum orðum þínum.

06.07.06 @ 18:14
Athugasemd from: Jon Valur Jensson [Meðlimur]

Ég hef svarað ágengari mönnum hér um þessar skoðanakannanir, Árni. Mundu og, að sannleikurinn skiptir margfalt meira máli en allar skoðanakannanir. Það er fráleitt að einblína á skoðanakannanir meðal þjóðar sem hefur verið afvegaleidd með áróðri illa upplýstra fjölmiðlamanna og að frumkvæði hagsmunaaðila í málum þessum – aðila sem hafa ekki vílað fyrir sér að framlengja lífið í goðsögnum og fölsunum, bæði frá hlutdrægum fræðimönnum og illa upplýstum. Líttu frekar á skoðanakannanir víðar í veröldinni eins og þær evrópsku, sem ég hef bent á hér ofar.

06.07.06 @ 18:21
Athugasemd from: Árni Gunnar Ásgeirsson [Gestur]
Árni Gunnar Ásgeirsson

Ém,g er ekki frjálshyggjumaður varðandi vændi. Það er samt sem áður enginn sem neyðist til að kaupa vændi. Sumir eru neyddir til að bjóða vændi en það er önnur saga (og miklu ljótari).

Ég sleppi því bara að nota hlekk og sett slóðina hér að neðan.
http://alltannad.is/greinar/rettur-samkynhneigdra

Ég veit að til er hugtakið náttúruréttur. Það að bendla rétt við náttúru breytir ekki eðli náttúrunnar. Ég vísa hér í það sem ég sagði að ofan um náttúruna og mannlegar reglur.

06.07.06 @ 18:29
Athugasemd from: Jon Valur Jensson [Meðlimur]

Ekki er nú mikið um skoðanafrelsið á þessari tilvísuðu vefsíðu þinni, Árni. “Lokað á skoðanir fyrir þessa grein,” segir þar! Svo kvartarðu hér á minni vefsíðu yfir takmörkun á þínu skoðanafrelsi ! (svarað hér!). Er þetta einhver djúprættur tvískinnungur í þér eða hvað?

06.07.06 @ 18:40
Athugasemd from: Árni Gunnar Ásgeirsson [Gestur]
Árni Gunnar Ásgeirsson

Ég hef ekki stjórn á þessari síðu. Ég skrifa bara greinar.

06.07.06 @ 18:43
Athugasemd from: Jon Valur Jensson [Meðlimur]

Þægileg afsökun. Virtu frelsið, og segðu takk.

06.07.06 @ 18:44
Athugasemd from: Jon Valur Jensson [Meðlimur]

En ég verð víst að fara að svara “rökum” þínum á nefndri síðu hér á mínu eigin vefsetri, því að ekki geri ég það á þinni vefsíðu.

06.07.06 @ 18:46
Athugasemd from: Jon Valur Jensson [Meðlimur]

Það er gott þú ert ekki frjálshyggjumaður varðandi vændi, húrra fyrir því.

06.07.06 @ 18:48
Athugasemd from: Árni Gunnar Ásgeirsson [Gestur]
Árni Gunnar Ásgeirsson

Það er ekkert þægileg afsökun. Ég þekki ekki einu sinni ábyrgðarmenn síðunnar. Ég veit að ég má vel vera þakklátur fyrir að taka þátt í umræðu hérna á síðunni. En vegna þess að það er venjulega hægt að tjá skoðanir sínar verður mér auðvitað brugðið þegar þú biður mig að gera það ekki.

Ég hefði frekar viljað sjá réttlætingu þína fyrir notkun vafasamra heimilda en umræðu um hvort hægt sé að gera athugasemdir við efni annarrar heimsíðu.

06.07.06 @ 18:51
Athugasemd from: Jon Valur Jensson [Meðlimur]

“Það að bendla rétt við náttúru breytir ekki eðli náttúrunnar,”

sagði Árni Gunnar. Laukrétt. En náttúrurétturinn byggir einmitt á því að uppgötva fyrst eðli náttúrunnar og færa svo rök að fleiri atriðum út frá því. – Það að reyna að færa hlutina í allt annað horf en grunneðli þeirra býður er heldur ekki affarasælt.

06.07.06 @ 18:54
Athugasemd from: Jon Valur Jensson [Meðlimur]

Lesendur voru beðnir á hinni vefsíðunni (þar sem Árni hefur þó fengið að skrifa ítrekað) að réttlæta þar ekki dráp á ófæddum börnum. Það var m.a. virðing mín við tíma ÁGÁ o.fl. að bjóða ekki upp á það, því að ég þoli engum að standa þar í slíkri réttlætingu, ekki frekar en nazista að réttlæta Gyðingamorð.

En Árni, þú sem þolir svo illa þvingun og ófrelsi, að þér er “brugðið", þegar þú færð ekki að segja eitthvað óvelkomið á mjög afmörkuðu sviði á minni vefsíðu, endilega fáðu þér annað vefsetur, þar sem þú getur útfært frelsishugmyndir þínar með því að bjóða upp á að andmælendur fái að svara greinum þínum.

06.07.06 @ 19:03
Athugasemd from: Árni Gunnar Ásgeirsson [Gestur]
Árni Gunnar Ásgeirsson

Það eru þúsundir manna sem vinna að því að fræðast um eðli náttúrunnar á hverjum degi. Þeirra niðurstaða er sú að þróun tegundanna skýri tilvist og eðli náttúrunnar. Ef við siðferði á að byggjast á þeirri kenningu hættum við að hugsa um aðrar manneskjur en þær sem eru okkur skyldar.
Þetta gengur auðvitað ekki og því höfum við myndað samfélög með löggjafa sem á að standa vörð um öryggi og réttindi okkar.

Trúarbrögð hafna (flest) þessari vitneskju um náttúruna. Eðli heimsins verður ekki ráðið í Biblíunni og því er trúarlegt siðferði ekkert náttúrulegt, heldur spurning um trú.

06.07.06 @ 19:12
Athugasemd from: Jon Valur Jensson [Meðlimur]

Þetta segir lítið, sem þú ert að segja kl. 19.12, skýtur engum röklegum stoðum undir neitt. Alhæfing þín um Biblíuna er sömuleiðis til lítils. Biblían hefur margt upplýsandi að segja um heiminn, líf okkar og lífshætti, þótt hún sé ekki náttúrufræði.

Ég talaði heldur ekki um, að trúarlegt siðferði sé “náttúrulegt” – sem trúarlegt er það einmitt siðferði sem byggist á annarri þekkingarleið en hinni náttúrlegu. Það er ekki “spurning um trú” [1], heldur byggist á trúnni sem farvegi þekkingarinnar í því tilfelli, og trúin byggir á hinu boðaða orði, sem byggir á opinberuninni. En snillingar skólaspekinnar og jafnvel menn fyrir þeirra daga (Ágústínus o.fl.) sýndu okkur, að trú sem byggir á opinberun frá Guði og skynsemi sem byggir á náttúrunni geta sameinazt í þekkingar-bræðralagi. Þannig er t.d. Summa Theologica Thómasar frá Aquino í senn guðfræði byggð á opinberun Ritninganna (og erfikenningu og túlkun kirkjunnar) og á náttúrlegri guðfræði og heimspeki, sem og náttúrlegri siðfræði (náttúruréttarfræðum).

[1] Mér lízt ekki á þetta orðalag, “spurning um trú", af því að mér finnst það geta gefið í skyn þess konar “trú", sem er meira eigin hégiljur manna og heilaspuni, eitthvað ímyndað um æðri mátt og lögmál veruleikans. Trú á ekkert skylt við ímyndun eða tilfinningasemi, “trúarsans” inni í brjóstinu á mönnum sem sé þó án allra tengsla við opinberun Guðs. Kristin trú er ekki súbjektíf í grunneðli sínu, heldur objektíf (hlutveruleg: vísandi til hlutverulegra staðreynda, ytri veruleika [trúarviðfangsins] og til uppruna síns í opinberuninni), þótt hún sé um leið meðtekin af súbjektinu (sjálfsverunni: anda mannsins). Hún er því heldur ekki óviss né fálmandi, heldur fullvissa byggð á orði Guðs og opinberun.

06.07.06 @ 19:30
Athugasemd from: Árni Gunnar Ásgeirsson [Gestur]
Árni Gunnar Ásgeirsson

Engir aðrir en þeir kristnu geta sagt að trú sé hlutveruleg. Það að trúa er alltaf það sama. Trú kann að hafa stoðir í raunveruleikanum (t.d. trúin á að eldfjöll séu til) en verður alltaf bara trú þangað til að eldfjöll hafa verið skoðuð. Vandinn sem þú stendur frammi fyrir er að ég get sýnt þér eldfjall en þú getur aldrei sýnt mér Guð.

Ef ég skrifa bók um að Heimaklettur búi yfir miklu afli sem er bæði frelsandi og refsandi, fæ nokkra fylgismenn með mér sem gerast trúboðar og uppteknum hætti er haldið áfram í 4-5 þús. ár þangað til að öll evrópa trúir á mátt Heimakletts, þá hef ég búið til fyrirbæri sem er eðlislega nákvæmlega sá sami og kristindómur. Trú er alltaf trú, sama hversu margir skrifa um hana, fylgja henni og stúdera.

06.07.06 @ 20:23
Athugasemd from: Jon Valur Jensson [Meðlimur]

Rugl er þetta. Ef þú ferð út í heim og segir fólki frá lífi þínu fyrir 20 árum og það leggur trúnað á orð þín, þá er það trú (fides humana).

Þér tekst ekki (fordómafullur eins og þú greinilega ert gagnvart kristindómi) að gera lítið úr Kristi og kenningu hans með því að líkja því öllu í einni setningu við uppspuna þinn um Heimaklett. Viltu ekki hætta þessum frjálsa spuna þínum, hann kemur fyrir lítið og höfðar ekki til betur upplýstra lesenda okkar. Farðu nú frekar að horfa á ágætan þátt sem er í gangi hjá Ragnari Gunnarssyni á Omega.

06.07.06 @ 20:38
Athugasemd from: Árni Gunnar Ásgeirsson [Gestur]
Árni Gunnar Ásgeirsson

Þú segir ekki hvernig kristindómurinn er eðlislega ólíkur dæmisögunni um Heimaklett. Aðeins að hann sé það.

06.07.06 @ 20:48
Athugasemd from: Jon Valur Jensson [Meðlimur]

Já, hann er það. Sagan þín er að eigin vitnisburði þínum tilbúningur. Saga postulanna af Kristi var það ekki, þeir hættu jafnvel lífi sínu fyrir þann sannleika. Vilt þú gera það sama fyrir þinn uppspuna?

06.07.06 @ 20:54
Athugasemd from: Árni Gunnar Ásgeirsson [Gestur]
Árni Gunnar Ásgeirsson

Þetta svarar engu. Ef ég myndi hætta lífi mínu fyrir minn uppspuna, væri hann þá sannur?

06.07.06 @ 20:57
Athugasemd from: Jon Valur Jensson [Meðlimur]

Nei, en þú sjálfur sýnir það í verki, að þessi uppspuni þinn er fyrirbæri sem er gerólíkt kristindómnum: þú myndir ALDREI fórna lífi þínu fyrir uppspuna þinn, það er ÞINN vitnisburður um hann! Postularnir fórnuðu lífi sínu fyrir Krist – það var þeirra vitnisburður um það, sem þeir kölluðu sanna kenningu, hina heilnæmu kenningu, “því að ég veit,” sagði einn þeirra, “ég veit, á hverjum ég hef fest traust mitt, og ég er sannfærður …” (II.Tím.1.12, Vulg.: Scio enim cui credidi, et certus sum …). Þú hvorki veizt né gætirðu verið viss um, að “Heimaklettur búi yfir miklu afli sem er bæði frelsandi og refsandi,” enda veiztu, að þú varst að búa til þessa hugmynd. Lestu guðspjöllin, vinur. Og í 2. lagi: Lestu guðspjöllin, áður en þú ferð að tala um kristindóminn.

06.07.06 @ 21:09
Athugasemd from: Árni Gunnar Ásgeirsson [Gestur]
Árni Gunnar Ásgeirsson

,,Því að ég veit” eru hvorki gögn né rök frekar en það að vilja deyja fyrir einhvern málstað.

Ég ætla hér með að draga mig út úr þessari umræðu vegna tímaleysið og þeirrar trúar þinnar að sannleikur kristninnar felist í biblíunni sem er undirstaða krisninnar. Þetta kallast í vísindum hringskýringar og ef fólk ætlar að trúa út frá þeim er ekki hægt að koma að efnislegum rökum.
Takk fyrir umræðurnar.

06.07.06 @ 21:23
Athugasemd from: Jon Valur Jensson [Meðlimur]

,,Því að ég veit” eru hvorki gögn né rök frekar en það að vilja deyja fyrir einhvern málstað.

Orð Páls, “Því að ég veit” eru víst gögn í hans málflutningi: upplýsing um, að hann er viss á sínu máli. Að sú upplýsing sé ekki “rök", t.d. í merkingunni: rök til að sanna tilvist Guðs eða guðdóm Krists, það get ég alveg viðurkennt.

Já, þú dregur þig út úr umræðu með góðfúslegu leyfi mínu, um leið og þú þó gagnrýnir þá trú mína, “að sannleikur kristninnar felist í Biblíunni". Þú segir, að Biblían sé “undirstaða kristninnar” og að “þetta kall(i)st í vísindum hringskýringar". En kristin trúar- og siðakenning og frásögnin af lífi og starfi Krists og frumkirkjunnar var sjálf undirstaða Nýja testamentisins (og síðari trúar kristinna manna), þú getur svo sem kallað það “kristni (A)", en það er þá ekki kristni í sömu merkingu og sú “kristni (B)” sem er sá kristindómur sem breiddist út um Asíu, Evrópu og Afríku á næstu öldum, þ.e. líf, trú og starf kirkjunnar og ótal safnaða og líferni kristinna manna í samræmi við þá trú. “Kristni (A)” (munnleg kenning Krists og postulanna) og “kristni (B)” var ekki það sama, og því var hér ekki um neina “hringsönnun” að ræða. Þakka þér svo sömuleiðis fyrir umræðurnar.

06.07.06 @ 21:48
Athugasemd from: Guðmundur Jónsson [Gestur]
Guðmundur Jónsson

Í síðustu athugasemd minni (10.6.06) mælti ég með því að Jón Valur kynnti sér grundvallaratriði vísindalegra vinnubragða þegar spurningakannanir eru framkvæmdar og niðurstöður þeirra túlkaðar. Jón Valur hafði þá gersamlega misskilið hugtak á borð við svarhlutfall og lagt út frá því tóma þvælu í mjög löngu máli (sem var raunar öll hin vandræðalegasta lesning). Jafnframt var ljóst af uppleggi greinarinnar frá 30.05.06 og svörum við athugasemdum sem fram hafa komið að kunnátta hans á þessu sviði er afar takmörkuð og varla ofmælt að halda því fram að hann sé nánast ólæs á slíkar kannanir. Ég get að minnsta kosti lofað honum falleinkunn á prófi ef hann héldi því fram að svarhlutfall merki þá sem kjósa að gefa upp afstöðu, verði sjálfvalin úrtök sem marktæka aðferð og teldi jafnframt að 126 manna úrtak sé nægjanleg stærð til þess að fullyrða eitthvað um ca. 300.000 manna þýði svo nokkuð sé nefnt (gaman væri að sjá eftir hvaða stærðfræðiformúlu hann fékk þá niðurstöðu!).

Af athugasemd Jóns Vals frá 22.06.06 er ljóst að hvatningarorð um lestur í töl- og aðferðafræði hafa ekki átt upp á pallborðið því áfram flæðir bullið frá tölvu hans sem aldrei fyrr. Skoðum innleggið frá 22.06.06 nánar. Þar segir Jón Valur m.a:

Guðmundur Jónsson lét hér í ljós hugmyndir sem í raun gefa í skyn, að hann telji að skoðanakönnun Útvarps Sögu hafi verið ómarktæk vegna þes að menn hafi getað farið tvisvar inn á þá könnun á netinu (m.ö.o. falsað niðurstöður).

Þetta er rétt, en þó ekki nema hálfur sannleikur. Hitt er nefnilega alvarlegra og gerir könnun þessa ómarktæka hvernig úrtakið er valið (þ.e það er sjálfvalið). Jón Valur virðist eiga mjög erfitt með að skilja þetta, en að það er nú samt svo að aðferðin við að velja úrtök, sem og stærð þeirra, er einn afdrifaríkasti þátturinn varðandi það hvort kannanir séu marktækar eða ekki (eða hversu marktækar þær eru, séu þær, ólíkt þessari, marktækar á annað borð). Sjálfvalið úrtak getur aldrei talist marktækt jafnvel þótt tryggt væri að ekki sé hægt að gefa upp afstöðu oftar en einu sinni.

Annað grundvallaratriði er svo það að menn eiga ekki undir neinum kringumstæðum að geta látið álit sitt oftar en einu sinni í ljós. Það er ónákvæmt að tala hér um “falsaðar niðurstöður” sem gefur í skyn að maður eða hópur manna leggi á ráðin um að ógilda könnun með því að kjósa oft. Þetta er hins vegar ónauðsynleg forsenda. Nóg er, og ekki ólíklegt, að einhver hafi kosið úr vinnutölvu og síðan úr heimatölvu án þess að gera sér grein fyrir aðferðafræðilegum afleiðum þess arna. Það er með öðrum orðum nóg að möguleikinn sé fyrir hendi, þá eru forsendurnar brostnar. En þetta er þó nánast aukaatriði hjá þeirri staðreynd að í Sögukönnuninni er úrtakið látið velja sig sjálft úr óskilgreindu þýði.

Þessi ‘röksemd’ gæti nú átt við í báðar áttir, því að ef þetta er rétt, þá gátu stuðningsmenn ´réttinda’ samkynhneigðra til ættleiðinga auðvitað gert það sama: “kosið” tvisvar eða oftar. En hvorki upplýsti hann okkur um það, hvort tæknin byði upp á þetta í raun, né heldur studdi hann þetta neinum rökum í þá átt[*], að í nefndri könnun hefðu verið óvenjumargir þátttakendur (þeir voru 126). Það er a.m.k. ljóst, að ekki verður sagt, að þátttakendur hafi verið óeðlilega margir í nefndri könnun, sbr. eftirfarandi lista um ýmsar kannanir á vegum Útvarps Sögu, þar sem fjöldi þátttakenda kemur fram – kannanir sem um leið eru áhugaverðar út af fyrir sig (upplýsingarnar eru teknar af netsíðum www.utvarpsaga.is). Þær fylgja hér á eftir, þær nýjustu efstar og allt í tímaröð:**

Hér kemst Jón Valur býsna nálægt kjarna máls, án þess þó að gera sér grein fyrir afleiðingum þess fyrir kannanir þessar og þann málstað sem hann reynir að verja. Það er alveg rétt að ég upplýsti ekkert um það hvort tæknin bjóði upp á að stuðningsmenn mannréttinda samkynhneigðra geti líkt og andstæðingar þeirra kosið oftar en einu sinni. En þetta er jú einmitt kjarni málsins! Án þess að Jón Valur átti sig á því þá er það einmitt vegna alls þessa sem uppáhalds könnunin hans er ógild og ómarktæk! Það er nefnilega engin leið til þess að skera úr um hvor hópurinn þetta gerði í meira mæli. Raunar er alls ekkert hægt að fullyrða nokkuð um það hvort einhver eða einhverjir af þeim 126 hræðum sem tóku þátt gerðu slíkt yfir höfuð. Eða telur Jón Valur það hepplega aðferðafræði við gerð skoðanakannana að ólíkum sjónarmiðum sé stillt upp á opinni vefsíðu þar sem menn svo beinlínis keppa hver á móti öðrum við að koma skoðunum sínum áfram?! Auðvitað ekki. Öllu máli skiptir - og vonandi fer þetta nú fljótlega að síast inn - að a) úrtak sé rétt valið, b) þýði sé fyrirfram skilgreint, c) allir í þýði hafi jafna möguleika á því að lenda í úrtaki og d) að engin geti lent þar oftar en einu sinni. Eða hvers vegna heldur Jón Valur að vönduð fyrirtæki með sérfræðinga í sínum röðum leggi út í mikinn kosnað við að draga rétt úrtök og vinna með þau?

Til að draga þetta saman enn einu sinni: Það að sá möguleiki sé fyrir hendi að stuðningsmenn eins sjónarmiðs kjósi oftar en einu sinni ógildir sjálfkrafa svona kannanir enda er engin leið að vita hvort þetta atferli á sér stað eða ekki. Slíkar kannanir segja því ekkert til um afstöðu þýðis. Komist þær nærri raunverulegri afstöðu þess þá er það tilviljun sem á ekkert skylt við ályktunartölfræði. Og efist Jón Valur enn um þetta þá mæli ég með því að hann fletti upp hugtakinu “self-selected sample” í viðurkenndri tölfræðibók og sjái með eigin augum hvernig fer fyrir Sögukönnununum og hugdettum hans um þær. ***

Jón Valur gerir fjölda þátttakenda (126) að umtalsefni og telur að vegna þess að þeir hafi ekki verið óeðlilega margir miðað við aðrar (ómarktækar) kannanir hjá Sögunni þá ýti það undir þá hugmynd að eitthvað sé að marka þessa könnun (þvílík og önnur eins hundalógík!!). Enn og aftur verð ég að vísa til þess sem ég hef sagt um úrtök og réttar leiðir til þess að draga þau. Hitt er svo bráðfyndið að þessi 126 manns sem tóku þátt er mjög langt frá því að vera nægjanlegur fjöldi til þess að gera könnun marktæka jafnvel þó að úrtakið væri rétt valið! Það yrði að minnsta kosti að þre- eða fjórfalda það. Enn og aftur skýtur Jón Valur sig í fótinn með þeim dæmum sem hann tekur máli sínu til stuðnings!

Vel má vera að þessar kannanir séu “áhugaverðar út af fyrir sig” eins og Jón Valur telur. Útfrá því hlutverki sem könnunum er alla jafna ætlað að veita þá eru þær hins vegar ekki [r…]-í-bala áhugaverðar. Þær segja nefnilega alls ekkert til um afstöðu Íslendinga til nokkurra mála yfirleitt. Ekki nóg með að a) úrtakið sé sjálfvalið, b) þýðið óskilgreint, c) menn geti látið álit sitt oft í ljós, heldur er d) einnig með öllu hulið hvernig hlustendur Sögunnar spegla (represent) þjóðina alla. Gera þyrfti sérstaka rannsókn (tölfræðilega rétta!) á þessu síðasta atriði til þess að hægt væri að leggja út frá könnuninni og draga í framhaldinu ályktanir um afstöðu þjóðarinnar. Brot á hverjum liðanna fjögurra, a) b) c) og d), kemur sérhver í veg fyrir að hægt sé að heimfæra niðurstöður yfir á þjóðina alla og þeir sem örlítið þekkja til vísindalegra vinnubragða leiða “könnun” sem þessa því með öllu hjá sér. Hér eru hins vegar allar reglur þverbrotnar án þess að Jón Valur sé tilbúin til þess að draga nokkuð í land með þann útblásna fullyrðingapistil sem hann birti þann 30.05 s.l. og hefur síðan verið hrakinn með vísan í viðurkennd fræði eins og þau best þekkjast! Og það eina sem Jón Valur hefur að segja um þetta er “En að þessi könnun (og Bylgjunnar, sem skilaði niðurstöðu upp á 50/50% afstöðu til hliðstæðrar spurningar) hafi verið gersamlega ómarktæk, þ.e. gefi ekki minnstu vísbendingu um neitt, það tel ég óleyfilega niðurstöðu.” Eiginlega fallast manni hendur. Kannski væri þó ráð að Jón Valur hefði samband við sérfræðing hjá Gallup, Háskólanum eða Félagsvísindastofnun og reyndi að fá undirtektir við þetta sjónarmið, sem ef rétt reyndist myndi spara þessum stofnunum stórfé við allar rannsóknir…

Í bókinni On Bullshit heldur prófessor Harry Frankfurt því fram að sérkenni nútímans sé öll sú þvæla sem veður uppi í opinberri umræðu. Það er mikið til í því. Yfirgripsmikið þekkingarleysi Jóns Vals á tölfræði hefur ekki aftrað honum frá því að tjá sig ítrekað um þau fræði og draga efnismiklar ályktanir. Í tengslum við umræðuna um mannréttindi samkynhneigðra hefur hann einkum reynt með vísan í ýmsar “kannanir” að a) sýna fram á að samkynhneigðir séu afar fámennur hópur og b) með afar lága siðferðikennd samanborið við restina af tegundinni homo sapiens.

Um hæfni hans til að lesa úr þessum könnunum má stórlega efast. Um hlutleysi hans við val á könnunum þarf hins vegar enginn að efast lengur. Hvað gerir Jón Valur ekki þegar nokkrar marktækar kannanir sína niðurstöðu sem ekki passa inn í heimsmynd hans? Nú þá velur hann bara aðrar kannanir sem betur henta! Skítt með það þó þær séu vitlausar og ómarktækar, höldum þeim samt á lofti og sláum ryki í augu fólks!!

Það væri úr karakter ef Jón Valur reyndi ekki að þræta enn og eflaust eigum við enn von á nýjum og óvæntum ályktunum á þessu mikla fræðasviði hans.

*Ósanngjarnt er að halda því fram að ég hafi ekki stutt mál mitt neinum rökum. Ég hef í mínum innleggjum lagt mig fram um að draga saman í hnitmiðuðu máli það sem best er vitað um gerð spurningakannana jafnframt því sem ég hef hvatt Jón Val til þess að kynna sér þetta sjálfur af fræðibókum um efnið (sem hann hefur því miður ekki gert að neinu marki svo sem augljóst má vera).

**Þarna á eftir fylgdi listi ómarktækra kannana sem Saga hefur trúlega framkvæmt til gamans en Jóni Val þykja “áhugaverða út af fyrir sig”. Hvað sá langi listi átti að fyrirstilla er mér hulið.

*** Sýnt hefur verið fram á með tilraunum að slík úrtök spegla ekki þýði þannig að hægt sé að draga tölfræðilega marktækar ályktanir af þeim. Auk þess bjóða þau ekki upp á að hægt sé að reikna út afleiddar stærðir svo sem marktækni o.fl og eru því lítils virði. Það er hins vegar ekki víst að Jón Valur finni mjög mikið um þetta efni í nýlegum bókum enda eru margir áratugir síðan að þetta var afgreitt mál innan fræðanna.

20.07.06 @ 11:26
Athugasemd from: Jon Valur Jensson [Meðlimur]

Guðmundur er hér kominn með langa ritgerð eftir langa umhugsun og allt gott um það að segja. En 1. aths. mín er þessi: Hvað er “sjálfvalið úrtak"? Menn sem velja það sjálfir að vera með í úrtakinu, geri ég ráð fyrir. En af hverju ættu þeir, sem eru andvígir einhverri kröfugerð samkynhneigðra, að rata frekar á vefsíðu Útvarps Sögu en hinir, sem eru hlynntir henni? Ef hóparnir væru jafnstórir, væru þá ekki hugsanlega jafnmiklar líkur á því, að þeir færu inn á þá vefsíðu? Og ef báðir væru jafn-eindregnir í sinni afstöðu, er þá ekki líklegt, að báðir myndu kjósa, hvor á sinn veg?

Höfum líka í huga, að útvarpsstöðin var ekki með neina mikla áherzlu á samkynhneigðramálin í öllum sínum könnunum (ég man bara eftir þessari einu um þau mál). Um þessar kannanir er eitthvað getið í útvarpssendingum, en jafnt fylgjendur sem andstæðingar þessarar kröfugerðar samkynhneigðra ættu að hafa haft jafnmikla möguleika á að heyra slíkar tilkynningar. Og Guðmundur hefur því til viðbótar ekki lagt fram minnstu sönnun í þá átt, að nokkur einasti andstæðingur þessarar nefndu kröfugerðar hafi “kosið tvisvar". Ég er ekki einu sinni viss um, að það hafi verið hægt tvisvar á sömu tölvuna, geri ráð fyrir, að sum forritin eða sá útbúnaður, sem tekur við slíkum atkvæðum í könnunum, útiloki tvö atkvæði úr sömu tölvu, til að gera niðurstöður marktækari. Og hefur Guðm. nokkuð kynnt sér, hvernig það mál hafi staðið hjá Útv. Sögu?

Þar að auki ítreka ég fyrri orð mín í þá veru, að niðurstöður skoðanakannana eru oft andstæðar sannleikanum í málum, og sjálfur fylgi ég sannleikanum, ekki hverjum hvatvindi almenningsálitsins.

25.07.06 @ 23:03
Athugasemd from: Jon Valur Jensson [Meðlimur]

Ég er búinn að fara í gegnum allt þetta innlegg Guðmundar, sem eins og fyrri daginn er með einhæfa ofuráherzlu og endalausan áhuga á einni könnun, í Útvarpi Sögu (af hverju bara henni – hvað um Bylgjuna?). Fyndnast er þó, þegar hann hefur loksins talað út um það mál, í nær öllum póstinum hér ofar, að þá fer hann að alhæfa eitthvað út frá þessu um markgildi alls konar rannsókna og kannana annarra (erlendra), sem ég hef vitnað til í skrifum mínum, fer að gefa sér, að af því að hann telur sig geta fett fingur út í afstöðu mína til Sögu-könnunarinnar, þá séu allar aðrar kannanir, sem ég vitni í um alls konar hluti, ómarktækar! Veslings útlendingarnir, sem stóðu að þeim, að hafa ekki haft spásagnarvitund um það, að löngu seinna myndi smáútvarpsstöð á Íslandi gera skoðanakönnun, og af því að Guðmundur nokkur Jónsson fetti fingur út í það að JVJ vitnaði í hana, þá hafi þessar erlendu kannanir þeirra (útlendinganna) verið afskrifaðar á einu bretti, voru ekki einu sinni vegnar (þ.e. mat lagt á þær sem slíkar, út frá eigin gildi þeirra), en samt léttvægar fundnar, af því að hr. GJ bendlar JVJ líka við þær!!! – Er ekki kominn tími til að hætta þessu rugli, Guðmundur minn?

Ein athugasemd er nauðsynleg, við þessi orð:

“Í tengslum við umræðuna um mannréttindi samkynhneigðra hefur hann [hér á GJ við mig, JVJ] einkum reynt með vísan í ýmsar “kannanir” að a) sýna fram á að samkynhneigðir séu afar fámennur hópur og b) með afar lága siðferðikennd samanborið við restina af tegundinni homo sapiens.”

Í 1. lagi: Það hefur enginn hrakið mín mörgu gögn, sem fram komu í greinum mínum um fæð samkynhneigðra í Fréttablaðinu 28. apríl 2005 og Morgunblaðinu 23. des. 2005.

Hvað síðari liðinn varðar (b: að samkynhneigðir hafi “afar lága siðferðikennd samanborið við restina af tegundinni homo sapiens"), þá er svar mitt sömuleiðis einfalt: Þetta hef ég aldrei sagt, heldur margt annað og byggt það á gögnum, en hefði sjálfur aldrei dregið þau skrif mín saman með þessum alhæfingarorðum Guðmundar. Já, Guðmundar, því að þetta eru hans orð, ekki mín.

26.07.06 @ 14:07
Athugasemd from: Árni Gunnar Ásgeirsson [Gestur]
Árni Gunnar Ásgeirsson

Það sem er auðvitað augljóst eftir að hafa lesið þessa færslu er að þú, JVJ, hefur enga þekkingu til að skilja skoðanakannanir. Þess vegna ertu ekki trúverðugur flytjandi frétta af skoðanakönnunum almennt.

Ég ætla hér að fara yfir varnir þínar:

[…]en jafnt fylgjendur sem andstæðingar þessarar kröfugerðar samkynhneigðra ættu að hafa haft jafnmikla möguleika á að heyra slíkar tilkynningar.

Þetta er auðvitað fráleitt að segja. Það er alþekkt að mismunandi hópar hafa mismunandi einkenni. Þannig er hlustendahópur útvarps sögu mun eldri en hlustendahópur t.d. XFM. Eldri Íslendingar eru fleiri trúaðir en þeir yngri. Það eitt getur skýrt niðurstöðuna. Ef það væri á hinn veginn, þ.e. að verið væri að vanmeta andstöðu við ættleiðingar, gæti það verið til komið vegna þess að samkynhneigðir sem hópur hlusti meira á útvarp sögu einhverra hluta vegna. Og svona má endalaust giska á orsakir niðurstaðnanna.
Það er ekki möguleiki fólks á að tjá skoðanir sínar sem gera niðurstöður marktækar, heldur að unnið sé með tilviljunarúrtak.

Sýnidæmi um það hversu veika ,,vísbendingu” könnunin gefur þá er 95% öryggisbil fyrir könnum sem framkvæmd er eftir ströngustu reglum u.þ.b. 53-70% miðað við að 78 af 126 þáttakendum hafi afstöðuna X. Í þessari könnun er aftur á móti ekki farið eftir neinum reglum (nema hugsanlega þeirra að þeir sem kunna lítið sem ekkert á tölvu geta ekki kosið tvisvar). Því er ekki hægt að reikna öryggisbil eða marktekt. En hérna sérðu að jafnvel þó að könnunin hefði verið framkvæmd á réttan hátt væri hún samt vonlaus heimild um stöðuna. Aðeins væri hægt að segja með 95% vissu að andstæðingar fóstureyðinga væru á bilinu 53-70%. Aftur vil ég vekja athygli á að könnunin er algerlega ómarktæk og því á tölfræðin hér að ofan ekki við hana í raun. Ég vil ekki að neinn fái þá hugmynd að könnunin sé kannski bara frekar léleg (eins og gefið er til kynna um ímyndaða könnun hér að ofan). Könnunin er afleit.

Ég hvet þig, JVJ, til að sækja kennslu í tölfræði. Hún skiptir þig miklu máli í dag. Þú reynir að lesa þig í gegnum rannsóknarniðurstöður málstað þínum til stuðnings, en sá sem er ólæs á tölfræði er líka ólæs á niðurstöðurnar. Því er lítið mark takandi á nokkru sem þú skrifar þar sem vísindi og tölfræði eru saman komin. Ekki láta stráklinga eins og mig þurfa að prófarkalesa gagnasöfnun þína. Vertu hæfur.

27.07.06 @ 01:50
Athugasemd from: Ragnar Geir Brynjólfsson [Meðlimur]

Fyrst aðferðafræði er til umræðu hér þá væri athyglisvert að fá punkta frá Árna og Guðmundi um aðferðafræði þeirrar ritgerðar sem segja má að sé meðal höfuðheimilda Jóns Vals, þ.e. frá Stacey og Biblarz 2001: http://www.e-noah.net/ASA/MO/articles/stacey.pdf

27.07.06 @ 09:27
Athugasemd from: Jon Valur Jensson [Meðlimur]

Takk, Ragnar. Ýmislegt af heimildum mínum er, vel að merkja, komið frá meðhaldsmönnum samkynhneigðra, s.s. Stacey og Biblarz, og jafnvel frá Kinsey-stofnuninni (uppl. hennar um það, hve algengt sé, að samkynhneigðir skipti um kynhneigð og jafnvel ofar en einu sinni).

27.07.06 @ 15:32
Athugasemd from: Árni Gunnar Ásgeirsson [Gestur]
Árni Gunnar Ásgeirsson

Það gerir skilning þinn á aðferðafræði ekki betri.

27.07.06 @ 15:45
Athugasemd from: Jon Valur Jensson [Meðlimur]

Óskaplega yfirburði heldur þú þig hafa (eða lætur sem svo) með því að veifa þessu orði! Bíddu svars míns sem kemur von bráðar.

27.07.06 @ 16:04
Athugasemd from: Árni Gunnar Ásgeirsson [Gestur]
Árni Gunnar Ásgeirsson

Ég hef yfirburði að því þessu leiti. Þú hefur sannað það, oftar en einu sinni, að þú ert ekki læs á tölfræðilegar niðurstöður. Þú getur auðvitað tekið þá afstöðu að aðferðafræði vísindanna sé röng (jafnvel þó að þú hafir ekki forsendur fyrir því), en þá þarftu líka að hætta að vísa í vísindi og byggja málflutning þinn algerlega á hlutlægu mati (t.d. siðferði/trúarlegu).
Þú getur ekki unnið bæði með og á skjön við vísindin.

27.07.06 @ 18:17
Athugasemd from: Árni Gunnar Ásgeirsson [Gestur]
Árni Gunnar Ásgeirsson

Leiðrétting: Þarna á auðvitað að standa huglægu mati.

27.07.06 @ 18:26
Athugasemd from: Jon Valur Jensson [Meðlimur]

Ert þú, Árni Gunnar, læs á tölfræðilegar niðurstöður um afstöðu Evrópuþjóðanna til þessara mála? Þær niðurstöður skipta þúsundfalt meira máli en þessi pínulitla könnun á vefsetri Útvarp Sögu; og sú Evrópukönnun var vísindaleg, ólíkt hlustendakönnun ÚS, eins og ég hef áður tekið fram hér ofar (30.5. kl. 15:50). En afstaða ykkar andmælenda minna birtist í því að sniðganga sem mest þið megið hina afar víðtæku Evrópukönnun, en gera mikið fjaðrafok út af ÚS-könnuninni. Ég spyr því aftur: Ertu læs á tölfræðilegar niðurstöður hinnar mjög svo marktæku Evrópukönnunar?

27.07.06 @ 20:20
Athugasemd from: Jon Valur Jensson [Meðlimur]

Ég hef forðazt að draga einhverja allsherjarályktun um afstöðu þjóðarinnar út frá ÚS-könnuninni í innleggjum mínum, en hef hins vegar t.d. leyft mér að segja (hér ofar):

Guðmundur telur yfirgnæfandi fjölda Íslendinga fylgjandi þessum ‘réttindakröfum’ homma og lesbía til að ættleiða börn, en hvað þátttakendur varðar í þessari könnun Útvarps Sögu, þá er sú skoðun á afstöðu þeirra a.m.k. einkar ósennileg.

Og ég er ekki einn um að draga þá ályktun, að hlustendur ÚS kunni hafa verið í meira mæli andvígir þessari kröfugerð en gengur og gerist – eins og koma mun í ljós hér á eftir!

27.07.06 @ 20:22
Athugasemd from: Jon Valur Jensson [Meðlimur]

Já, hér á undan fekk Guðmundur aldeilis hjálp frá öðrum skoðanabróður sínum, Árna Gunnari. Báðir náttúrlega hlutlausir eða hvað?! O, reyndar ekki, því að báðir eiga, hygg ég, hagsmuna að gæta í málinu. Skiljanlegt að þeir reyni að verja þann málstað og standi með sínum mönnum, en hitt er samt ekki verjandi, að það sé gert með því að veifa röngu tré fremur en öngu. Ég hef t.d. sýnt nógsamlega fram á það í greinum mínum, að fullyrðing ýmissa málsvara samkynhneigðra, að þeir séu 10% íbúafjöldans, er hreinn tilbúningur – meira að segja fjór- til fimmföld ósannindi. Aldrei skulu þeir viðurkenna það, en hafa hins vegar á engan hátt getað afsannað mál mitt í því efni.

Míkróskópískur áhugi þeirra á einni skoðanakönnun virðist hins vegar eiga sér níu líf eins og kötturinn. Hver tilgangurinn með þeim málatilbúnaði er, verða lesendur að geta sér til um, en á suma þeirra gætu þessi skrif þeirra kumpána virkað sem svo, að þeir hafi gripið í eitt hálmstrá, sniðgangi að vísu fullt af rökum mínum í greininni og innleggjum hér ofar (t.d. innleggin 30.5. kl. 15:50 og 31.5. kl. 16:25), en hamri á einhverju einu atriði, sem þeir halda að þeir geti fellt mig á og ekki aðeins mig, heldur allan þann fróðleik úr öðrum áttum sem ég hef miðlað í öllum greinum mínum um þessi mál !! Og eins kann þetta að virka á marga sem tilraun til að draga athyglina frá markverðari hlutum, t.d. þeim sem ég hef miðlað hér um skoðanir Evrópumanna á þessum hjúskapar- og ættleiðingarmálum samkynhneigðra.

En Árni Gunnar segir býsna merkilegan hlut hér ofar (í nótt kl. 01:50):

“Það er alþekkt að mismunandi hópar hafa mismunandi einkenni. Þannig er hlustendahópur útvarps sögu mun eldri en hlustendahópur t.d. XFM. Eldri Íslendingar eru fleiri trúaðir en þeir yngri. Það eitt getur skýrt niðurstöðuna. Ef það væri á hinn veginn, þ.e. að verið væri að vanmeta andstöðu við ættleiðingar, gæti það verið til komið vegna þess að samkynhneigðir sem hópur hlusti meira á útvarp sögu einhverra hluta vegna. Og svona má endalaust giska á orsakir niðurstaðnanna.”

ÁGÁ hefur þar með fært fyrir því allnokkur rök, að könnunin kunni einmitt að vera marktæk fyrir þann hlustendahóp, sem um er að ræða. Þetta er þá býsna langt frá stöðugum ritflaumi GJ, sem jafnan virðist ganga út frá þeirri forsendu, að skoðanakönnun ÚS geti ekki á neinn hátt verið rétt, eða lætur a.m.k. í veðri vaka, að hún skili lygilegum niðurstöðum. Framboðin hjálparhönd ÁGÁ til GJ hefur því áorkað það í þessu máli, að ÁGÁ sjálfur virðist styðja þann málflutning minn, að ekkert er óeðlilegt að sjá við þessa niðurstöðu (eða t.d. þátttakendafjöldann) á vefsetri ÚS, af því að það sé fyrirsjáanlegt, að eldri hlustendur en meðaltalið hafi “íhaldssamari” skoðanir í þessum málum en t.d. yngri hlustendur annarrar útvarpsstöðvar. (En athugið líka, að Gallupkannanir taka ekki fyrir alla þjóðina – þeir virðast ekki telja fólk yfir 75 eða 80 ára marktækt! – Ég man ekki, á hvaða aldursári þeir staðnæmast, en fólk hefur kvartað yfir þessari mismunun í skoðanakönnunum þeirra í öðrum málum.).

Ekki vantar þó á, að ÁGÁ vilji andmæla mér og gera sitt fyrir málstaðinn. Því segir hann t.d.:

“Ég vil ekki að neinn fái þá hugmynd að könnunin sé kannski bara frekar léleg […] Könnunin er afleit,”

kveður Árni Gunnar. En á það þá ekki við um allar hlustendakannanir Útvarps Sögu? Í stað þess að hamra sífellt á þessu hér, eins og þessar kannanir séu á mína ábyrgð, ættu þeir Guðmundur að tala um þetta við útvarpsstjórann, Arnþrúði Karlsdóttur.

Að lokum bið ég lesendur að líta aftur á sjálfa upphafsgrein mína hér ofar. Þar er umræða mín um nýársræðu biskups – ásamt allnokkrum orðum um könnun á Bylgjunni um afstöðu manna til þeirrar ræðu – aðaltriðið, sjálf þungamiðja greinarinnar. Einungis í neðanmálsgrein kemur svo þessi könnun á www.utvarpsaga.is til stuttrar umfjöllunar þar. En Guðmundur og ÁGÁ gera hana að meginatriðinu. Samt er að sjá af pistli Ásgeirs, að hann viðurkenni, að sú könnun geti gefið rétta mynd af viðhorfum hlustenda þeirrar stöðvar, af því að þeir séu svo fullorðnir, ólíkt hlustendum XFM. Ekki ætla ég að stugga við þeim skoðunum hans. En þegar hann eða aðrir ætla að gera stórmál úr því, að minnzt hafi verið á þessa ÚS-könnun, og mótmæla því í sjálfteknu nafni vísinda og aðferðafræði, þá er það einfaldlega sjálfkjörin tómstundaiðja af þeirra hálfu, en er í raun vindmylluslagur, ef þeir halda að það felli í nokkru hinar röklegu ástæður sem ég hef fært fyrir máli mínu, t.d. þau rök sem byggjast á sérfræðigrein doktoranna Stacey & Biblarz og Rekers o.m.fl. En þótt þeir kumpánar GJ og ÁGÁ geti eflaust lengi haldið áfram, vona ég að þessu þrasi fari að ljúka af þeir hálfu.

——-
Ég bar fram einfalda spurningu til Guðmundar 1. júní (hér langt á undan), sem hann hefur hvorki svarað í löngum innleggjum sínum 10. s.m. né 20. þ.m. Þess vegna ítreka ég spurninguna: “Guðmundur, hefurðu þá aldrei skrifað um kristinn sið í Mbl.?”

27.07.06 @ 20:59
Athugasemd from: Árni Gunnar Ásgeirsson [Gestur]
Árni Gunnar Ásgeirsson

Svör í þeirri röð sem atriði koma fyrir í athugasemd JVJ.

Já, ég er læs á niðurstöður þeirrar könnunar. Reyndar tel ég þá könnun ekki skipta nokkru máli, enda er ekki þar inni. Eða eigum við kannski að ganga út frá því að flestir Íslendingar vilji Angelu Merkel sem forsætisráðherra því að hún er með meirihluta í stærsta Evrópulandinu?

Ég er ekki hlutlaus í þessu máli frekar en öðrum. Mín afstaða byggir á siðferðiskennd sem ég er viss um að þér þykir afar ógeðfelld. Ég hef hagsmuna að gæta eins og aðrir jafnréttissinnar. Hvort þú sért að gefa eitthvað í skyn varðandi kynhneigð mína þori ég ekki að fullyrða, en þér að segja á ég konu og dóttur, en það fellur illa að samkynhneigð.

Í síðustu athugasemdum mínum hef ég ekki verið að verja málstað samkynhneigðra. Ég hef verið að velja málstað raunprófaðrar aðferðafræði sem þú hefur litið framhjá. Þú hefur reynt að verja ályktanir þínar út frá skoðanakönnun Ú.S.(sjá t.d. Um þessar kannanir er eitthvað getið í útvarpssendingum, en jafnt fylgjendur sem andstæðingar þessarar kröfugerðar samkynhneigðra ættu að hafa haft jafnmikla möguleika á að heyra slíkar tilkynningar o.fl.) Ég hef því reynt að sýna fram á að ályktanir út frá þessari könnun séu óverjandi, meðal annars með því að sýna þér hve veikt gildi vandaðrar könnunar með sambærilegum þátttakendafjölda er.

ÁGÁ hefur þar með fært fyrir því allnokkur rök, að könnunin kunni einmitt að vera marktæk fyrir þann hlustendahóp, sem um er að ræða.

Þessi yrðing er einnig fráleit. Það er alveg sama hver niðurstaða könnunarinnar er. Hún verður aldrei marktæk fyrir neinn hlustendahóp. Ég hef ekki rýrt málflutning GJ á neinn hátt. Kannanir sem ekki eru gerðar á réttan hátt geta í eðli sínu ekki náð tölfræðilegri marktekt, jafnvel þó að þær hitti fyrir tilviljun á ,,réttar” prósentur.

Það er rétt hjá þér að allar hlustendakannanir útvarps sögu eru ómarktækar. Allar kannanir fréttablaðsins þar sem kosið er á netinu líka. Allar netkannanir eru ómarktækar. Sömuleiðis kannanir sem eru teknar af spyrjendum á tískusýningu eða í perlunni o.s.frv.

Svo vil ég minna á að ég heiti Árni, ekki Ásgeir og að þú getir ekki stuggað við þeim skoðunum mínum að könnun ÚS geti gefið rétta mynd af viðhorfum hlustenda þeirrar stöðvar, enda er það ekki mín skoðun.

28.07.06 @ 01:02
Athugasemd from: Jon Valur Jensson [Meðlimur]

Samt varst það þú, Árni, sem sagðir hér ofar:

“Þannig er hlustendahópur útvarps sögu mun eldri en hlustendahópur t.d. XFM. Eldri Íslendingar eru fleiri trúaðir en þeir yngri. Það eitt getur skýrt niðurstöðuna.”

Orð þín standa.

En undarleg er þessi fullyrðing þín um Evrópukönnunina:

“Reyndar tel ég þá könnun ekki skipta nokkru máli, enda er ekki þar inni.”

Trúlega áttu þá við, að Ísland sé þar ekki inni. Sem sagt: Ekkert skiptir máli, nema það sé íslenzkt í þessum málum. Merkileg afstaða. Og hvernig geturðu líkt þessu við mikilvægi Angelu Merkel fyrir meginlandsbúa? Ég hélt, að viðhorf heimsins skiptu baráttumenn samkynhneigðra máli, líka hér á Íslandi, meðan hins vegar frú Angela skiptir Íslendinga engu sérstöku máli.

En fyrirgefðu mismælið á nafni þínu, Árni.

28.07.06 @ 02:59
Athugasemd from: Árni Gunnar Ásgeirsson [Gestur]
Árni Gunnar Ásgeirsson

Og eftir fylgir: Og svona má endalaust giska á orsakir niðurstaðnanna.
Það skiptir ekki máli hvaða ágiskun kemur, og hvort hún sé frá mér, þér eða einhverjum öðrum. Niðurstaðan verður alltaf marklaus. Það er meiningin í skrifum mínum. Ekki að það sé í raun aldri eða einhverri tilgreindri breytu að kenna hvernig niðurstaðan er.

Þegar við erum að setja okkur lög kemur okkur ekki við hvernig skoðanir annarra þjóða eru. Lög eru sett fyrir Íslendinga og þá sem kjósa að búa á Íslandi. Ekki aðrar þjóðir. Könnunin snérist um afstöðu Íslendinga til ættleiðinga.

28.07.06 @ 07:56
Athugasemd from: Jon Valur Jensson [Meðlimur]

Og ég hef sagt margt annað um þetta mál hér framar, sem þið Guðmundur óvirðið algerlega með þögninni, af því að taktík ykkar snýst öll um mjög einfaldan hlut: að reyna að fella málflutning minn á einu hálmstrái, þ.e. gildi kannananna á ÚS og Bylgjunni. M.a. gengur Guðmundur út frá því, að Gallupkönnunin frá 2004 um hjónabandsmálin, þar sem aðeins var 63% svarhlutfall, hafi eitthvert fullkomið gildi um afstöðu kristinna manna, þrátt fyrir ábendingar mínar ýmsar um, að við nánari umhugsun um þau mál hafi andstaða trúlega aukizt á ný meðal viss hluta samfélagsins (sjá t.d. 31.05. kl. 16:25); og varðandi tæknifrjóvgun lesbía bendið þið á könnun Fréttablaðsins 2005, en ég spyr: Var það vísindaleg könnun, sem hafi birt raunverulega afstöðu þjóðarinnar? Í pistli sínum, þar sem Guðm. getur hennar, 1.6. kl. 03:17, hirðir hann ekkert um að nefna, hvert svarhlutfallið var. Ég er hræddur um, að einmitt í andrúmslofti pólitísks rétttrúnaðar, eins og verið hefur um þessi mál af hálfu fjölmiðlamanna nú í nokkur ár, sé fólk ekki fúst til að opna hug sinn sem “íhaldssamt” eða “fordómafullt” um þau mál, a.m.k. ekki meðan það telur sig ekki hafa þau skýru rök í höndum, sem það þyrfti á að halda til að geta með uppréttum hætti staðið með afstöðu sinni til þeirra mála. Og ég fullyrði, að sú könnun Fréttablaðsins hafi ekkert spásagnargildi til afstöðu manna gagnvart ættleiðingu homma á börnum. Almenningur hefur löngum verið mun jákvæðari lesbíum heldur en hommum, og sér í lagi má telja, að það komi í ljós, þegar spurt er út í þetta atriði, hvort tveir hommar megi ættleiða börn. Um afstöðuna til þess var ekki spurt í Fréttablaðinu né hjá Gallup. Hvers vegna ekki? Það var hins vegar gert á Bylgjunni og ÚS. Þótt þær kannanir hafi ekkert vísindalegt spásagnargildi um afstöðu þjóðarinnar, þá benda þær samt engan veginn til þess, að hér á landi sé neinn geysilegur stuðningur alþýðu við ættleiðingu homma á börnum.

28.07.06 @ 13:54
Athugasemd from: Árni Gunnar Ásgeirsson [Gestur]
Árni Gunnar Ásgeirsson

Þar sem þú ert farinn að svara Guðmundi en ekki mér tel ég þetta fínan tíma til að láta mig hverfa.

Ábending: Við Guðmundur erum ekki sami maðurinn, sbr.
[…]og varðandi tæknifrjóvgun lesbía bendið þið á könnun Fréttablaðsins 2005[…]

Ég veit ekki hver Guðmundur er og ég hef ekki bent á könnun Fréttablaðsins.

28.07.06 @ 14:30
Athugasemd from: Jon Valur Jensson [Meðlimur]

Allt í lagi með það, Árni, það voru þá mismæli hjá mér að orða það svona. En hitt er rétt, að þessi Fréttablaðskönnun hefur haft allt of mikið vægi í málflutningi Guðmundar. Hún hefur t.d. ekkert spásagnargildi um það, hver afstaða almennings kann að vera gagnvart ættleiðingu tveggja homma á börnum.

Þegar þú sagðir þarna ofar: “Hvort þú sért að gefa eitthvað í skyn varðandi kynhneigð mína þori ég ekki að fullyrða, en þér að segja á ég konu og dóttur, en það fellur illa að samkynhneigð,” þá vil ég biðja þig afsökunar á því, ef lesendur gætu hafa skilið orð mín svo, sem þú nefnir þarna. Samstaða þín með samkynhneigðum getur byggzt á allt öðru, t.d. ef þú átt nákominn ættingja eða vin með þessa kynhneigð. Þér er frjálst að gera athugasemd um það hér.

29.07.06 @ 14:59
Athugasemd from: Jon Valur Jensson [Meðlimur]

… Íslendinga, sem almennt höfðu þá verið leiddir af uppivöðslusömu ofurfrjálslyndisfólki og illa lesnum fjölmiðlamönnum í gildru “and-fræðslu” (disinformatio) og trúar á goðsagnir um þessi mál. Skýringin á verulegu fráviki í skoðanakönnunum hér á landi annars vegar og hins vegar í Evrópu (sjá víða hér ofar) er að mínu mati einmitt fáfræði okkar og græskuleysi í þessum efnum. Sbr. einnig fréttina “47% Ítala á móti því að bæta réttindi samkynhneigðra” [en aðeins 40% með því] á vefsíðu Mbl.is í dag.

19.02.07 @ 13:02


Form is loading...

Ábyrgðarmaður: Jón Valur Jensson guðfræðingur.

Önnur blogg sama höfundar: [jonvalurjensson.blog.is]
[jvj.blog.is]
[krist.blog.is] (þátttaka)
[lifsrettur.blog.is]

Leit

powered by b2evolution free blog software